ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ - ਵਦਾਮਿ ਤਵ ਦੇਵਰ੍षੇ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਗੋਘ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਹੇ ਦੇਵਰਸ਼ਿ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਕ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਗਾਂ, ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕਰੇ—
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤੀ ਕ੍ਰੂਰਾਤ੍ਮਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਕੁਲਾਨਾਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਘਾਤੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਕਰੂੜ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਸੌ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦਹਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦੀਪਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਪ੍ਰਮਾਣਸ੍ਯ ਵਿਧਿਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਦੀਪ ਵ੍ਰਤ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਲ ਭਰ ਦੀ ਰੀਤਿ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਹੇਮਂਤੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਮਾਸਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਚੋਤ੍ਥਾਯ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਹੇਮੰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ ਉਠ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ—
ਨਦੀਸਂਗਮਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਤਡਾਗੇषੁ ਸਰਿਤ੍ਸੁ ਚ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗृਹੇ ਵਾ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ, ਝੀਲਾਂ ਜਾਂ ਸਰੋਵਰਾਂ 'ਤੇ, ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤੋऽਹਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇ ਤਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਨਾਨਮਂਤ੍ਰਃ । ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਕृਤਜਪ੍ਯੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਤਤਃ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ । ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਗਂਧੋਦਕੇਨ ਚ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਮੰਤਰ: ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਜਪ ਕਰਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।
ਸ੍ਨਾਤੋऽਸਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਮਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ ਦੇਵੇਸ਼ ਘੋਰਾਤ੍ਸਂਸਾਰਬਂਧਨਾਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹੋ; ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲਵੋ।
ਤਤਃ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਮਂਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਵੈਦਿਕੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਪੌਰਾਣਿਕੈਰਪਿ
ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ।
ਅਤੋ ਦੇਵੇਤਿ ਗਂਧਾਦਿ ਪੌਰੁषੇਣਾਪਿ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਨਮੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਯ ਦੇਵਾਯ ਕੂਰ੍ਮਦੇਵਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਫਿਰ: ਮਤਸਯ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕੂਰਮ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਵਾਰਾਹਦੇਵਾਯ ਨਰਸਿਂਹਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਬੁਦ੍ਧਦੇਵਾਯ ਕਲ੍ਕਿਨੇ ਚ ਨਮੋਨਮਃ
ਵਾਰਾਹਾ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬੁੱਧ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕਲਕੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਰਾਮਦੇਵਾਯ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼ਿ ਰਇਤ੍ਯਭਿਪੂਜਯੇਤ੍ । ਕੇਸ਼ਵਾਦੀਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਤੈਰ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਰਾਮ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਨਸ੍ਪਤਿਰਸੋ ਦਿਵ੍ਯਃ ਸੁਰਭਿਰ੍ਗਂਧਵਾਞ੍ਛੁਚਿਃ । ਧੂਪੋऽਯਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਧੂਪ ਵਨਸਪਤੀ ਦਾ ਰਸ, ਦਿਵਿਆ, ਸੁਗੰਧਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਧੂਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਧੂਪਮਂਤ੍ਰਃ । ਦੀਪਸ੍ਤਮੋ ਨਾਸ਼ਯਤਿ ਦੀਪਃ ਕਾਂਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੀਪਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਧੂਪ ਮੰਤਰ: ਦੀਵਾ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੀਵਾ ਚਮਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੀਵਾ ਭੇਟ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।
ਦੀਪਮਂਤ੍ਰਃ । ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਿਦਮਨ੍ਨਾਦ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਗृਹਾਣ ਤ੍ਵਂ ਪਰਮਾਮृਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦੀਵਾ ਮੰਤਰ: ਇਹ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਂਤ੍ਰਃ । ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਫਲੇਨ ਚੈਵ ਹਸ੍ਤੇਨ ਸ਼ਂਖੇਨਾਦਾਯ ਚੋਦਕਮ੍
ਭੋਜਨ ਮੰਤਰ: ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਅਰਘ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ; ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫਲ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪਾਤਕਂ ਕृਤਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ।
ਇਤਿ ਅਰ੍ਘਮਂਤ੍ਰਃ । ਤਤਃ ਕੁਂਭਂ ਨਵਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਘृਤਪੂਰ੍ਣਂ ਸਮਾਨਯੇਤ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਤੈਲਪੂਰ੍ਣਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਇਹ ਅਰਘ ਮੰਤਰ ਹੈ। ਫਿਰ ਨਵਾਂ, ਚਿੱਟਾ ਅਤੇ ਸਾਫ ਕੁੰਭਾ ਜੋ ਘੀ ਜਾਂ ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੋ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਰਂ ਮृਨ੍ਮਯਮੇਵ ਚ । ਨਵਤਂਤੁਸਮਾਂ ਵਰ੍ਤਿਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਤਾਮਬੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਉਸ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਨੌਂ ਧਾਗਿਆਂ ਦੀ ਵੱਟੀ ਪਾ ਦੋ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਬੋਧਯੇਦ੍ਦੀਪਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕੁਂਭਂ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਲਮ੍ । ਪੁष੍ਪਗਂਧਾਦਿਭਿਃ ਪੂਜ੍ਯ ਤਤਃ ਸਂਕਲ੍ਪਯੇਚ੍ਛੁਚਿਃ
ਫਿਰ ਦੀਵਾ ਜਗਾ ਕੇ, ਕੁੰਭਾ ਠੀਕ ਰੱਖ ਕੇ, ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸੰਕਲਪ ਕਰੋ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦੇਵਰ੍षੇ ਅਸਮੀਰੇषੁ ਧਾਮਸੁ । ਕਾਮੋ ਭੂਤਸ੍ਯ ਭਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮ੍ਰਾਡੇਕੋ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ਿ, ਜਿੱਥੇ ਹਵਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਥੇ ਪੂਰਬਲੇ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਇੱਕੋ ਵੱਡਾ ਇੱਛਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਤ੍ਮਯਾਯਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਃ । ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮਮ ਕੇਸ਼ਵ
ਇਹ ਦੀਵਾ ਜੋ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਲਗਾਇਆ ਹੈ, ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ।
ਤਤੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਜ੍ਞਾਨਪਰਾਯਣਃ । ਨਾਲਪੇਤ੍ਪਤਿਤਾਨ੍ਪਾਪਾਂਸ੍ਤਥਾ ਪਾਖਣ੍ਡਿਨੋ ਨਰਾਨ੍
ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲਗਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਤਿਤ ਪਾਪੀਆਂ ਜਾਂ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਗੀਤਂ ਨृਤ੍ਯਵਾਦ੍ਯਾਦਿਕੈਸ੍ਤਥਾ । ਪੁਣ੍ਯਪਾਠੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਾਨੈਰੁਪੋषਣੈਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ, ਗੀਤ, ਨਾਚ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ, ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਕृਤਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣਿਕ ਕ੍ਰਿਯਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਸਵੇਰ ਦੀ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਕਰਕੇ, ਭਰਵਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਖਵਾਓ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਦਿਓ।
ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਪਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਪਵਾਸ ਖਤਮ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਦਾ ਹੋ ਜਾਓ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ ਕਰਨਾ।
ਦੀਪਂ ਪਲਸੁਵਰ੍ਣੇਨ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਾਰ੍ਦ੍ਧੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਵਰ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਰਾਜਤੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਪਲਾਰ੍ਦ੍ਧਾਰ੍ਦ੍ਧਿਕਾਪਿ ਵਾ
ਦੀਵਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਇੱਕ ਪਲਾ ਭਾਰ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਜਾਂ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ; ਵੱਟੀ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੋ ਪਲਾ ਦੇ ਅੱਧੇ ਜਾਂ ਚੌਥੇ ਭਾਰ ਦੀ।
ਘृਤਪੂਰ੍ਣਂ ਤਥਾ ਕੁਂਭਂ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ
ਕੁੰਭਾ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਹੋਵੇ; ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਕਾਰ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤਿਮਤਾ ਪੁਂਸਾ ਮੁਕ੍ਤਿਦ੍ਵਾਰਮਭੀਪ੍ਸਤਾ । ਤਤੋ ਨਿਮਂਤ੍ਰਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸਾਧੁਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਇਹ ਕਰਮ ਉਹ ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਕਰੇ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ; ਫਿਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਤੇ ਭਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੋਤ੍ਤਮਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍षਣ੍ਮਧ੍ਯਮੇ ਤਥਾ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਵਾ ਏਕਂ ਕਰ੍ਮਕਰਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਸੁਧ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਛੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।