ਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਨਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ । ਅਨ੍ਨੇਨ ਸਦृਸ਼ਂ ਦਾਨਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਲਈ ਲੋਕ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਭੋਜਨ ਵਰਗਾ ਦਾਨ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਅੱਗੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਨ੍ਨੇਨ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰਜਂਗਮਮ੍ । ਅਨ੍ਨਮੂਰ੍ਜਸ੍ਕਰਂ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਾਣਾਹ੍ਯਨ੍ਨੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ
ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿੰਦ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮੇਵਾਨ੍ਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਕੁਟੁਂਬਂ ਪੀਡਯਿਤ੍ਵਾਪਿ ਆਤ੍ਮਨੋ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇ ਕੇ ਵੀ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਖਾਣ ਯੋਗ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦਾਸੌ ਵਿਦਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਮਰ੍ਥਿਨੇ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯਾਰ੍ਤਰੂਪਾਯ ਪਾਰਲੌਕਿਕਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੇ ਨਾਰਦ! ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੋੜ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮੀਯਭੂਤਿਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛੇਤ੍ਕਾਲੇ ਦ੍ਵਿਜਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰਾਂਤਮਧ੍ਵਨਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਂਤਂ ਗृਹਸ੍ਥਂ ਗृਹਮਾਗਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਜੋ ਸਫ਼ਰ ਕਰਕੇ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲੱਭਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸੁਸ਼ੀਲੋ ਵੀਤਮਤ੍ਸਰਃ । ਕ੍ਰੋਧਮੁਤ੍ਪਤਿਤਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਦਿਵਿ ਚੇਹ ਚ ਯਤ੍ਸੁਖਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਭੁੱਖਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੁੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਭਿਨਿਂਦੇਚ੍ਚ ਅਤਿਥਿਂ ਨ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਾਚ੍ਚ ਕਥਂਚਨ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦੇऽਰ੍ਪਯੇਦਨ੍ਨਂ ਤਚ੍ਚ ਦਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਕਦੇ ਵੀ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਓ। ਜੋ ਭੋਜਨ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਂਤਾਯਾਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾਯ ਅਨ੍ਨਮਧ੍ਵਨਿ ਵਰ੍ਤਿਨੇ । ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਪਰਿਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਹ ਵਿਚ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਲੇ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਦੇਵਾਂਸ੍ਤਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾਤਿਥੀਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਯੋ ਨਰਃ ਪ੍ਰੀਣਯੇਤਾਨ੍ਨੈਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਮਨਂਤਕਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ! ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਅਣੰਤ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਸੁਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਮਰ੍ਥਿਨੇ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ ਤੁ ਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਮੰਗਣ ਆਏ ਨੂੰ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇष੍ਵਕ੍ਸ਼ਯਂ ਦਾਨਮਨ੍ਨਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇ ਮਹਤ੍ਫਲਮ੍ । ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਚਾਵਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਅਖੁੱਟ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੀ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਦਾ ਦਾਨ ਦੋਵਾਂ, ਸ਼ੂਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ।
ਨ ਪृਚ੍ਛੇਦ੍ਗੋਤ੍ਰਚਰਣਂ ਨ ਚ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮੇਵ ਚ । ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਚ
ਮੰਗਣ ਆਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਉਸਦਾ ਗੋਤ, ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਜਾਂ ਪਾਠ ਬਾਰੇ ਨਾ ਪੁੱਛੋ। ਉਸਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ ਦਿਓ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਨ੍ਨਦਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਸਂਭਵਂਤੀਹ ਲੋਕੇ ਚ ਹਰ੍षਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ
ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚੰਗੇ-ਚੰਗੇ ਰੁੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨੇਨ ਯੇ ਲੋਕਾਸ੍ਤਾਨ੍ਸ਼ृਣੁष੍ਵਮਹਾਮੁਨੇ । ਵਿਮਾਨਾਨਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂਤੇ ਦਿਵਿ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ! ਸੁਣੋ, ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਲੋਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ: ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਮਹਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨਾਸਂਸ੍ਥਾਨਰੂਪਾਣਿ ਨਾਨਾਕਾਮਾਨ੍ਵਿਤਾਨਿ ਚ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਭੁਵਨਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਸਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਹੇਮਵਾਪ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਘੋषਵਂਤਿ ਚ ਯਾਨਾਨਿ ਮੁਕ੍ਤਾਨ੍ਯਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਤਲਾਵਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਮਯਾਃ ਸ਼ੈਲਾ ਵਾਸਾਂਸ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸ੍ਰਵਂਤ੍ਯਃ ਸਰਿਤਸ੍ਤਥੈਵਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਉਥੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ, ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਹਨ, ਦੁੱਧ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਘਿਉਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਵਰ੍ਣਾਭਾਃ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਨਕੋਜ੍ਵਲਾਃ । ਤਦਨ੍ਨਂ ਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਨਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਚਿੱਟੇ ਚਮਕਦੇ ਮਹਲ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀਆਂ ਖੱਟਾਂ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਐਸਾ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਣਨ।
ਏਤੇ ਲੋਕਾਃ ਪੁਣ੍ਯਕृਤਾਮਨ੍ਨਦਾਨਂ ਮਹਤ੍ਫਲਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਨਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਮਾਨਵੈਰ੍ਭੁਵਿ
ਇਹ ਲੋਕ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਭੋਜਨ ਦਾ ਦਾਨ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਦੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਉਤ੍ਤਰਖਣ੍ਡੇ ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਅਨ੍ਨਦਾਨਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾਨਾਮ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਪੰਜਵੰਜਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਛੱਬੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਪਾਨੀਯਦਾਨਂ ਪਰਮਂ ਦਾਨਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਸਦਾ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾਪੀਸ਼੍ਚ ਕੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਤਡਾਗਾਨਿ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਚਾ ਦਾਨ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੂਏਂ, ਤਲਾਵਾਂ ਤੇ ਸਰੋਵਰ ਬਣਵਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪਾਪਂ ਸਂਹਰਂਤਿ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਿਕਰ੍ਮਣਃ । ਕੂਪਾਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਪਾਨੀਯਾਃ ਸੁਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਜਿਹੜੇ ਕੂਏਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੱਧੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਚ ਤਾਰਯਤੇ ਵਂਸ਼ਂ ਯਸ੍ਯ ਖਾਤ ਜਲਾਸ਼ਯੇ । ਗਾਵਃ ਪਿਬਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਾਧਵਸ਼੍ਚ ਨਰਾਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਖਾਂਦਾਨ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਖੋਦਿਆਂ ਹੋਏ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਦਾਘਕਾਲੇ ਪਾਨੀਯਂ ਯਸ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ ਨਾਰਦ । ਦੁਰ੍ਗੇ ਵਿषਮਕृਚ੍ਛ੍ਰੇ ਚ ਨ ਕਦਾਚਿਦਵਾਪ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਤਪਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਣੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਵੀ ਕਦੇ ਪਾਣੀ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ।
ਤਡਾਗਾਨਾਂ ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕृਤਾਨਾਂ ਯੇ ਗੁਣਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪੂਜਿਤੋ ਯਸ੍ਤਡਾਗਵਾਨ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਤਲਾਬਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤਲਾਬ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਮਿਤ੍ਰਸਦਨਂ ਮਿਤ੍ਰਮੈਤ੍ਰੀਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍ । ਕੀਰ੍ਤਿਸਂਜਨਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਡਾਗਸ੍ਯੋਪਲਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਲਾਬ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਘਰ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਣ ਦਾ ਸਰੋਤ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਕਾਮਸ੍ਯ ਫਲਮਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ । ਤਡਾਗਂ ਸੁਕृਤਂ ਦੇਸ਼ੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਸਿਆਣੇ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦਾ ਫਲ ਉਹ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਖੇਤ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਤਲਾਬ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਨਾਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਤਡਾਗਸ੍ਯੋਪਲਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ । ਤਡਾਗਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦਿਸ਼ਂਤਿ ਸ਼੍ਰੇਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤਲਾਬ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਤਲਾਬ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਾਮਨੁष੍ਯਾਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਪਿਤਰੋ ਨਾਗ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚ ਭੂਤਾਨਿ ਸਂਸ਼੍ਰਯਂਤਿ ਜਲਾਸ਼ਯਮ੍
ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਤਰ, ਨਾਗ, ਰਾਖਸ ਤੇ ਅਡੋਲ ਜੀਵ — ਇਹ ਸਭ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍षਾऋਤੌ ਤਡਾਗੇ ਤੁ ਸਲਿਲਂ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਮੀਂਹਾਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਤਲਾਬ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।