ਜਟਾਜੂਟੇ ਚ ਸਂਧਾਰ੍ਯ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਨ ਨਿਃਸृਤਾ ਤਦਾ ਗਂਗਾ ਈਸ਼ਸ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਉਹ ਗੰਗਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਜਟਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਰਹੀ; ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਵਿਚਾਰਿਤਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਕ੍ਵ ਗਤਾ ਮਮ ਮਾਤृਕਾ । ਸ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਵਿਚਾਰ੍ਯੈਵਂ ਗृਹੀਤਾ ਚੇਸ਼੍ਵਰੇਣ ਤੁ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕਿੱਥੇ ਗਈ?' ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਕੈਲਾਸਮਗਮਤ੍ਸ ਤੁ ਭਗੀਰਥੋ ਨृਪਃ । ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਹ੍ਯਕਰੋਦੁਲ੍ਬਣਂ ਤਪਃ
ਫਿਰ ਭਗੀਰਥ ਰਾਜਾ ਕੈਲਾਸ ਗਿਆ; ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਆਰਾਧਿਤਸ੍ਤਦਾ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਵਾਨਹਮਾਪਗਾਮ੍ । ਏਕਂ ਕੇਸ਼ਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਦਤ੍ਤਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਤਦਾ
ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਦੀ ਦਿੱਤੀ; ਇਕ ਕੇਸ ਛੱਡ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਗਤੋ ਗਂਗਾਂ ਪਾਤਾਲੇ ਯਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਜਾਃ । ਅਲਕਨਂਦਾ ਤਦਾ ਨਾਮ ਗਂਗਾਯਾਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਹ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪੂਰਵਜ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਮ ਅਲਕਾਨੰਦਾ ਸੀ।
ਹਰਿਦ੍ਵਾਰੇ ਯਦਾਯਾਤਾ ਵਿष੍ਣੁਪਾਦੋਦਕੀ ਤਦਾ । ਤਦੇਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਜਦੋਂ ਗੰਗਾ ਹਰਿਦਵਾਰ ਆਈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਬਣ ਗਈ। ਉਹ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨ ਚੈਤੇ ਦੁਃਖਭਾਗਿਨਃ
ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹਰੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਉਥੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿ ਪਾਪਾਨਾਂ ਰਾਸ਼ਯਃ ਸਂਤ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ । ਵਿਲਯਂ ਯਾਂਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰੇਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਤਃ ਸਦਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਆਦਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਦਾ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਥਾਨੇ ਹਰਿਦ੍ਵਾਰੇ ਹ੍ਯਹਂ ਗਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵਾਚ੍ਚ ਜਾਤੋऽਹਂ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਵਾਨ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਹਰਿਦਵਾਰ ਵਿਖੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਯੇ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਯਾਂਤਿ ਹ੍ਯਨਾਮਯਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਲੋਕਾਃ ਨਰਾ ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੋਗ-ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਚਾਰ ਭੁਜਾ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਣ ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ।
ਵੈਕੁਂਠਂ ਯਾਂਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰੇਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰਤਃ । ਮਮਾਪ੍ਯਧਿਕ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਹਰਿਦ੍ਵਾਰਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਵੈਕੁੰਠ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਹਰਿਦਵਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍ । ਕਲੌ ਧਰ੍ਮਕਰਂ ਪੁਂਸਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਚਾਰ੍ਥਦਂ ਤਥਾ
ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰ ਲਕੜੀਆਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੋਖਸ਼ ਤੇ ਧਨ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਗਂਗਾ ਮਹਾਰਮ੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਹਤਿ ਨਿਰ੍ਮਲਾ । ਏਤਤ੍ਕਥਾਨਕਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਹਰਿਦ੍ਵਾਰਾਖ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਗੰਗਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਹਿੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਰਿਦਵਾਰ ਦੀ ਉੱਤਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਹੈ।
ਉਕ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਫਲਂ ਭਵਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਕृਤੇ ਯਾਗੇ ਗੋਸਹਸ੍ਰੇ ਤਥੈਵ ਚ
ਜੋ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਹਰੇਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰਤਃ । ਗੋਹਂਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਚੈਵ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਿਤृਘਾਤਕਾਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਵੀ।
ਏਵਂਵਿਧਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਬਹੂਨ੍ਯਪਿ ਚ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜ । ਵਿਲਯਂ ਯਾਂਤਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਹਰੇਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਹੇ ਦੂਜੀ ਜਾਤਿ ਵਾਲੇ, ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਐਸੇ ਪਾਪ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ-। ਗਾਂਗਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਅਘਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਪਾਪ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਂਗਾਗਂਗੇਤਿ ਯੋਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ 'ਗੰਗਾ, ਗੰਗਾ' ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜੇ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਰਣਾਬ੍ਜਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਗਂਗਾ ਨਾਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਪਾਪਾਨਾਂ ਸ੍ਥੂਲਰਾਸ਼ੀਨਾਂ ਨਾਸ਼ਿਨੀ ਚੇਤਿ ਨਾਰਦ
ਉਹ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦਾ ਸਰਯੂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਵੇਤ੍ਰਵਤੀ ਨਦੀ । ਤਾਪੀ ਪਯੋष੍ਣੀ ਚਂਦ੍ਰਾ ਚ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਕਰ੍ਮਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਨਰਮਦਾ, ਸਰਯੂ, ਅਤੇ ਵੈਤ੍ਰਵਤੀ ਨਦੀ, ਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਚੰਦਰਾ ਅਤੇ ਵਿਪਾਸ਼ਾ—all ਕਰਮ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁष੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਣਾ ਤਥਾ ਦੀਪਾ ਵਿਦੀਪਾ ਸੂਰ੍ਯਤੇਜਸਾ । ਸਹਸ੍ਰਵृषਦਾਨਾਤ੍ਤੁ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਪੁਸ਼ਿਆ, ਪੂਰਨਾ, ਦੀਪਾ, ਵਿਦੀਪਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਹਜ਼ਾਰ ਬਲਦ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਪੱਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਂਗਾਦਰ੍ਸ਼ਨਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ । ਇਯਂ ਗਂਗਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਫਲ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੰਗਾ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਤੇषਾਂ ਨਿਰਯਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਗਂਗਾ ਪਾਪਪ੍ਰਹਾਰਿਣੀ । ਚਂਦ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਚ ਯਤ੍ਫਲਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇऽਨਘ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਗੰਗਾ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ!
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਂਗਾਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰਤਃ । ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਤਾਤ ਤਮੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਦੂਰਤਃ
ਉਹੀ ਫਲ ਸਿਰਫ਼ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ!
ਤਥਾ ਗਂਗਾਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਵਿਲਯਂ ਯਾਤਿ ਪਾਤਕਮ੍ । ਮਾਨ੍ਯੇਯਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਲੋਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੰਗਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਕਲ੍ਯਾਣਰੂਪਾ ਸਤਤਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਪੁਰਾ । ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਤੁ ਜਨਨੀ ਦੀਨਾਨਾਂ ਪਾਵਨੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਗੰਗਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਥਾ ਗਂਗੋਤ੍ਤਮਾ ਨਦੀ । ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰਾਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮਾਘਮਾਸੇ ਨਿਰਂਤਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਨਿਰੰਤਰ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਨ ਤੇषਾਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਦੁਃਖਂ ਕਲ੍ਪਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਤਤ੍ਰਯਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਗਂਗਾ ਚ ਯਮੁਨਾ ਯਤ੍ਰ ਚੈਵ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਗੀ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪੀ ਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ-। ਤ੍ਵਦ੍ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਤੋ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਯਦਹਂ ਸਾ ਸ੍ਤੁਸ੍ਤੁਤਿਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਭੋ ਯਦ੍ਭੁਂਜੇ ਤਵ ਤਨ੍ਨਿਵੇਦਨਮਥੋ ਯਦ੍ਯਾਮਿ ਸਾ ਪ੍ਰੇष੍ਯਤਾ । ਯਚ੍ਛਾਂਤਃ ਸ੍ਵਪਿਮਿ ਤ੍ਵਦਂਘ੍ਰਿਯੁਗਲੇ ਦਂਡਪ੍ਰਣਾਮੋऽਸ੍ਤੁ ਨਃ। ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਯਚ੍ਚ ਕਰੋਮਿ ਤੇਨ ਸ ਭਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਸਤਕਾਰ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਭੇਟ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ। ਜਦ ਮੈਂ ਸੌਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ; ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਦृष੍ਟੇਨ ਵਂਦਿਤੇਨਾਪਿ ਸ੍ਪृष੍ਟੇਨ ਚ ਧृਤੇਨ ਕੇ
ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ, ਵੰਨਣਾ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਫੜਨ ਨਾਲ—