ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਯਿ ਭਕ੍ਤਿਸ੍ਤੇ ਜਾਤਾਤਿਸੁਦृਢਾ ਪੁਨਃ । ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗੇਨ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਥੇ ਵੀ, ਤੇਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਗਤੀ ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਪੱਕੀ ਹੋ ਗਈ; ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਆਯੁषੋਂਤੇ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਾਮਕਂ ਪਦਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ । ਯਦਾ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸਪਾਪਾਤ੍ਮਾਪਿ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਕ੍
ਜਦ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਮੁਕਦੀ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਹੀ ਥਾਂ ਪਾਵੇਂਗਾ; ਜਦ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਾਪੀ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਦਾਚਿਦ੍ਯਸ੍ਯ ਰੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾਪਿ ਚ ਪਾਪਭਾਕ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭਕ੍ਤੋऽਸਿ ਮਮ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਪਰ ਜਦ ਮੈਂ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਵਾਂ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਆਤਮਾ ਵੀ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਤੇ ਸੁਵ੍ਰਤ ਹੈ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਦਲਭ੍ਯਂ ਸੁਰੈਰਪਿ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ- ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਨਾਥ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਂਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਾਥ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਪਿਛਲਾ ਜੀਵਨ ਸੁਣ ਲਿਆ।
ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭੋ । ਕਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸਿ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਸ੍ਯ ਰੁष੍ਟੋऽਸਿ ਵਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ— ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤੇ ਕਿਸ 'ਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ?
ਮਹਤ੍ਯਾ ਕृਪਯਾ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਕਰ੍ਮਣਾ ਯੇਨਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਮੇ ਹृਦਿ ਜਾਯਤੇ
ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا— ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਿਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—
ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਸਮਸ੍ਤਂ ਚ ਕਥਯਾਮਿ ਸਮਾਸਤਃ । ਯੋ ਦਯਾਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਹਂਕਾਰਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਦਰ੍ਥਂ ਯੋ ਧਰ੍ਮਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਬ੍ਰੂਤੇ ਮਦਰ੍ਥਂ ਯਃ ਸ਼ਾਂਤਂ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਮਿष੍ਟਂ ਵਸ੍ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦਤ੍ਵਾ ਮੇ ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਨਵਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤਿ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਵਸਤੂ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਮਾਨਾਪਮਾਨੇ ਸਦृਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਸਰ੍ਵਭੂਤਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥਂ ਯੋ ਮਾਂ ਜਾਨਾਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—
ਪਰਹਿਂਸਾਵਿਹੀਨੋ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਸੁਵਿਚਾਰ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੋਚ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਹਿਤੈषੀ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਸ੍ਵਯਂ ਨਿਰੁਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਯਤ੍ਨਾਦ੍ਯਃ ਪਰਿਪਾਲਯੇਤ੍
ਅਤੇ ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਹੇ ਹੋਏ ਬਚਨ ਨੂੰ ਜਤਨ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਂ ਯਾਤਿ ਯਤ੍ਨਾਦ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਦਦਾਤ੍ਯਨੁਪਕਾਰਿਭ੍ਯੋ ਦਾਨਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਅਤੇ ਜੋ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ ਜਤਨ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ—
ਮਯਿ ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਦਾ ਯਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਯੇਨਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਨਿਰੁਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਸਮਾਸਤਃ
ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਉਹ ਕੰਮ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਰੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਕਰ੍ਮਣਾ ਯੇਨ ਵਿਪ੍ਰ ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵਤਮ੍ । ਪਰਹਿਂਸਾਰਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਦ੍ਦਯਃ ਸਰ੍ਵਜਂਤੁषੁ
ਹੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੁਣ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਰਹਿਤ ਹੈ—
ਅਹਂਯੁਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਾਂ ਨਯਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਅਸਤ੍ਯਭਾषੀਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਚ ਪਰਨਿਂਦਾਪਰਸ੍ਤੁ ਯਃ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਾਂਗ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ, ਕਰੂੜ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕਵਿਵਰ੍ਤਨਵਿਧ੍ਵਂਸੀ ਸਮਾਂ ਨਯਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਅਦृष੍ਟਦੋषੌ ਪਿਤਰੌ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭ੍ਰਾਤृਭਗਿਨੀ ਤਥਾ
ਜੋ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ, ਪਤਨੀ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਭੈਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਮੋਹਾਤ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਯੋ ਮੂਢਃ ਸਮਾਂ ਨਯਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਪਿਤृਭਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਨਂ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰੁਤੇ ਮੂਢਧੀਰ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦਾ ਹੈ—
ਗੁਰ੍ਵਵਜ੍ਞਾਕਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸਮਾਂ ਨਯਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਆਰਾਮਚ੍ਛੇਦਿਨੋ ਯੇ ਚ ਜਲਾਸ਼ਯਵਿਲਾਯਿਨਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਬਾਗਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਗ੍ਰਾਮਨਾਸ਼ਕਰਾਯੇਚਤੇਮਾਂਨਯਂਤਿਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਿषਾਦਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਜਨਾਃ ੧੦੦ 7.19.
ਅਤੇ ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਪਾਪਚਰ੍ਚਾਂ ਚ ਤੇषਾਂ ਰੁष੍ਟੋਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਦ੍ਵਿषਂਤਿ ਨਾਥਂ ਯੇ ਮੂਢਾ ਅਨਾਥਸ੍ਵਂ ਹਰਂਤਿ ਯੇ
ਅਤੇ ਜੋ ਪਾਪ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਮੂਰਖ ਆਪਣੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਬੇਸਹਾਰਿਆਂ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਹੜਪ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਿਨੋ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਰੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਯੇ ਚ ਗੋਵੀਰ੍ਯਹਂਤਾਰੋ ਵृषਲੀਪਤਯਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਅਤੇ ਜੋ ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਦੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਨੀਚ عورتਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਹਨ—
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਘਾਤਿਨੋ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਰੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼ਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਯੇ ਭੇਦਕਾਰਿਣਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫੁਟ ਪੈਂਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਪਰਦਾਰਾਤਿਰਕ੍ਤਾ ਯੇ ਤੇषਾਂ ਰੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਭੁਂਜਤੇ ਯੇ ਲੋਭਾਤ੍ਪਾਪਧਿਯੋ ਨਰਾਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਗਾਵ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—
ਵੇਦਨਿਂਦਾਕਰਾ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂਰੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਿਰਤਾ ਯੇ ਚ ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹਰਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਜੇਹੜੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੇਹੜੇ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਧਾਤ੍ਰੀਤਰੁਂ ਚ ਯੇ ਘ੍ਨਂਤਿ ਤੇषਾਂ ਰੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਦਿਵਸੇ ਮੈਥੁਨਂ ਯੇ ਚ ਕੁਰ੍ਵਂਤੇ ਕਾਮਮੋਹਿਤਾਃ
ਜੇਹੜੇ ਧਾਤਰੀ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੇਹੜੇ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ ਦਿਨ ਦਿਹਾੜੇ ਸੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਜਸ੍ਵਲਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਚੈਵ ਤੇषਾਂ ਰੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਯੇ ਚਾਦृष੍ਟਾਰ੍ਤਵਾਂ ਨਾਰੀਂ ਮੋਹਾਦ੍ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਜੇਹੜੇ ਰਜਸਵਲਾ ਔਰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੇਹੜੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਜਿਸ ਔਰਤ ਦੀ ਮਾਸਿਕ ਧਾਰਾ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਸ੍ਥਾਂ ਚ ਸਦਾ ਜਾਲ੍ਮਾਸ੍ਤੇ ਮਾਂ ਨਯਂਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਤਿਥੌ ਯੇ ਚ ਕੁਰ੍ਵਂਤੇ ਨਿਸ਼ਿਭੋਜਨਮ੍
ਜੇਹੜੇ ਮੰਦੇ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਹੜੇ ਅਮਾਵਸ ਜਾਂ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਨਦ੍ਵਯਮੇਵਾਰ੍ਕੇ ਤੇषਾਂ ਰੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਆਮਿषਂ ਮੈਥੁਨਂ ਤੈਲਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਦਿਨੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੇਹੜੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਜੇਹੜੇ ਅਮਾਵਸ ਦੇ ਦਿਨ ਮਾਸ, ਸੰਗ ਜਾਂ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ, ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਯੇ ਤ੍ਯਜਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇषਾਂ ਰੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਬਹੁਨਾਤ੍ਰ ਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ਤੇ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇਹੜੇ ਇਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।