ਭਗੀਰਥੇਨ ਭੋ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਨਾਨੀਤਾ ਤਤ੍ਰ ਮਾਰ੍ਗਤਃ । ਉਦ੍ਧਾਰਃ ਪੂਰ੍ਵਜਾਨਾਂ ਤੁ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਭਾਗੀਰਥ ਨੇ, ਰਸਤਾ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਲਿਆਈ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਕਰਵਾਈ।
ਨਾਰਦਉਵਾਚ- ਕੋऽਯਂ ਦੇਵ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਭਗੀਰਥ ਮਹਾਤਪਾਃ । ਯੇਨ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਨੀਤਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਰਣਾਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਇਹ ਭਾਗੀਰਥ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਤੀਰਥ ਲਿਆਇਆ?
ਗਂਗਾਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਲੋਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਦਂਤ੍ਯੇਵਮੇਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਗੰਗਾ ਦਾ ਤੀਰਥ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਗਂਗਾਗਂਗੇਤਿ ਯੋ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ 'ਗੰਗਾ, ਗੰਗਾ' ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜੇ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਥਂ ਤੇਨ ਸਮਾਨੀਤਾ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਦ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਯੇਨ ਗਂਗਾ ਯਥਾਨੀਤਾ ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇऽਤਿਸ਼ੋਭਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆਇਆ? ਕੀ ਕੀਤਾ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ। ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਜਿਸ ਨੇ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਗੰਗਾਦਵਾਰ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲਿਆਇਆ—
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਰਮਾਨੁਕ੍ਰਮਯੋਗਤਃ । ਪੂਰ੍ਵਮਾਸੀਦ੍ਧਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਤ੍ਯਪਾਲਕਃ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਹਾਣੀ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦ੍ਰ ਸੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਸੀ।
ਰੋਹਿਤਸ੍ਤਸ੍ਯਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਦੇਕੋ ਵਿष੍ਣੁਪਰਾਯਣਃ । ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਵृਕਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਃ ਸਤ੍ਪਥਿਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੋਹਿਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਰੋਹਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਜਾਤੋਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਕੁਲੇ ਤਦਾ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗਰੋ ਨਾਮ ਨਾਤ੍ਯਂਤਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਬਾਹੂ ਉਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਨਮਿਆ। ਸੁਬਾਹੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਕਾਲਯੋਗੇਨ ਦੁਃਖੀ ਜਾਤੋऽਤ੍ਰ ਕਾਰਣਾਤ੍ । ਰਾਜਾ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਦੇਸ਼ੇਨ ਤਰ੍ਜਿਤੋ ਧਰ੍ਮਕਾਰਣਾਤ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਡਰਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਕੁਟੁਂਬਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗਤੋऽਸੌ ਭਾਰ੍ਗਵਾਸ਼੍ਰਮੇ । ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਭਾਰ੍ਗਵੇਣਾਥ ਕृਪਯਾ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਤਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯਭੂਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਗਰੋ ਨਾਮ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜ । ਵਵृਧੇ ਚਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਭਾਰ੍ਗਵੇਣਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਥੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਗਰ ਸੀ, ਹੇ ਦੁਜਾ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਵਧਿਆ।
ਉਪਵੀਤਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਤਦਾ ਕृਤਮ੍ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਤਥਾਭ੍ਯਾਸੋ ਵੇਦਾਨਾਂ ਤੁ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕਸ਼ਤਰੀਏ ਲਈ ਉਪਵੀਤ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਲੈ ਲਈ।
ਆਗ੍ਨੇਯਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਗਵਾਤ੍ਸਗਰੋ ਨृਪਃ । ਜਘਾਨ ਪृਥਿਵੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਲਜਂਘਾਨ੍ਸਹੈਹਯਾਨ੍
ਭਾਰਗਵ ਤੋਂ ਅਗਨੀ ਅਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਤਾਲਜੰਘਾ ਅਤੇ ਹੇਹਯਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਸ਼ਕਾਨ੍ ਪਾਰਦਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਜਘਾਨ ਸ ਮਹਾਤਪਾਃ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਗਰਸ੍ਯਾਥ ਵਦ ਸ਼ਂਕਰ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਉਸ ਮਹਾਤਪਸੀ ਨੇ ਸ਼ਕਾ ਅਤੇ ਪਾਰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਸਗਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ੀ ਮਹਾਰਾਜੋ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸ ਮਹਾਬਲੀ । ਗਰਸ੍ਯ ਵ੍ਯਸਨੇ ਤਾਤ ਹृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਮਭੂਤ੍ਕਿਲ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਸੀ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਗਰਾ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਗਵਾ ਬੈਠਾ।
ਹੈਹਯੈਸ੍ਤਾਲਜਂਘਾਦ੍ਯੈਃ ਸ਼ਕੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚ ਨਾਰਦ । ਯਵਨਾਃ ਪਾਰਦਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਂਬੋਜਾਃ ਪਹ੍ਲਵਾਸ੍ਤਥਾ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਹੇਹਯਾ, ਤਾਲਜੰਘਾ, ਸ਼ਕਾ, ਯਵਨ, ਪਾਰਦ, ਕਾਂਬੋਜ ਅਤੇ ਪਹਲਵ—
ਏਤੇ ਪਂਚਗਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਹੈਹਯਾਰ੍ਥੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਨ੍ । ਹृਤਰਾਜ੍ਯਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਸਗਰੋऽਥ ਵਨਂ ਯਯੌ
ਇਹ ਪੰਜ ਗਰੁੱਪ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੇਹਯਾ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਗਰ, ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਚਾਨੁਗਤੋ ਦੁਃਖੀ ਸ ਵੈ ਪ੍ਰਾਣਾਨਵਾਸृਜਤ੍ । ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਤੁ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਸਗਰ੍ਭਾ ਚ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਗਈ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਭਲੀ ਅਤੇ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
ਸਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵृਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸੁਤੇਪ੍ਸਯਾ । ਸਾ ਤੁ ਭਰ੍ਤृਚਿਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਨੇ ਤਂ ਪ੍ਰਰੁਰੋਦ ਹ
ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਚੁਣੀ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਰੋਈ।
ਔਰ੍ਵਸ੍ਤਾਂ ਵਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਗਰਪਤ੍ਨੀਂ ਤੁ ਨਾਰਦ । ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਸਾਤ੍ਵਿਕਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਰਵ ਨੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ—ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ, ਸਤਿਕਾਰੀ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਸੀ।
ਨਿਵੇਦਿਤੇ ਤਤੋ ਬਾਲੇ ਮਰਣਾਤ੍ਸਾ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਤ । ਤਤੋ ਮਾਸਦ੍ਵਯੇ ਜਾਤੇ ਵਵਰ੍ਦ੍ਧੌਰ੍ਵਸ੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੱਚਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਹਟ ਗਈ। ਫਿਰ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਬੀਤਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਉਰਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ।
ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਯੋਗਸ਼੍ਚ ਔਰ੍ਵੇਣ ਚ ਤਥਾ ਕृਤਃ । ਉਪਵੀਤਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਤਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਮੁਨੇਃ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਉਰਵ ਨੇ ਕਰਵਾਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਪਨਯਨ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਲਈ ਕਰੇ।
ਤਤ੍ਰ ਵੇਦਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਠਿਤਂ ਚੌਰ੍ਵਯੋਗਤਃ । ਅਧ੍ਯਾਪ੍ਯ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਤ੍
ਉਥੇ, ਉਰਵ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰੰਥ ਪੜ੍ਹਾਏ ਗਏ। ਵੇਦ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਸਿਖਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਤਂ ਮਹਾਭਾਗ ਅਮਰੈਰਪਿ ਦੁਃਸਹਮ੍ । ਸ ਤੇਨਾਸੁਬਲੇਨਾਜੌ ਬਲੇਨ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਆਗਨਿਆ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਗਿਆ, ਜੋ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਸਹਿਣਾ ਔਖਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਯੁੱਧ-ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹੈਹਯਾਨ੍ਵੈ ਜਘਾਨਾਸ਼ੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ੍ਵਬਲੇਨ ਚ । ਆਜਹਾਰ ਚ ਲੋਕੇषੁ ਸ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਮਵਾਪ ਸਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹੈਹਯਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਪਾਈ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕਾਃ ਸਯਵਨਾਃ ਕਾਂਬੋਜਾਃ ਪਲ੍ਲਵਾਸ੍ਤਥਾ । ਹਨ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਦਾ ਤੇ ਤੁ ਵਸਿष੍ਠਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੁਃ
ਫਿਰ ਸ਼ਕ, ਯਵਨ, ਕਾਂਬੋਜ ਤੇ ਪੱਲਵ, ਜਦੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਏ।
ਵਸਿष੍ਠੋऽਪਿ ਚ ਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਯੇਨ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਸਗਰਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਤੇषਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾऽਭਯਂ ਨृਪਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝੌਤੇ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ। ਸਗਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਕੇ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸਗਰਃ ਸ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂਤੁ ਗੁਰੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਚ । ਧਰ੍ਮੈਰ੍ਜਘਾਨ ਤਾਂਸ਼੍ਚੈषਾਂ ਵਿਕृਤਤ੍ਵਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਸਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤੀਗਿਆ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੂਪ-ਬਦਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਂਸ਼ਕਨਾਂਸ਼ਿਰਸੋ ਮੁਂਡਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਯਤ੍ । ਯਵਨਾਨਾਂ ਸ਼ਿਰਃ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਂਬੋਜਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਅੱਧੇ ਮੁੰਡ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਯਵਨਾਂ ਤੇ ਕਾਂਬੋਜਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਪੂਰੇ ਮੁੰਡ ਦਿੱਤੇ।
ਪਾਰਦਾ ਮੁਂਡਕੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਪਲ੍ਲ੍ਵਾਃ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਰਕ੍ਸ਼ਕਾਃ । ਏਵਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵੈ ਕृਤਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਸਂਗ੍ਰਹਮ੍
ਪਾਰਦ ਮੁੰਡੇ ਹੋ ਗਏ, ਪੱਲਵਾਂ ਨੇ ਦਾਡੀ ਰੱਖੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸੰਚੇਤ ਬਣਾਇਆ।