ਪੁਰਾ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਕ੍ਸ਼ਿਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ । ਭੂਤੋऽਸਿ ਭੂਮਿਭਾਗੇषੁ ਨਿਜਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਤੂੰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਇਆ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਯਾ ਤृषਯਾ ਵਾਪਿ ਸਤਤਂ ਵ੍ਯਾਕੁਲੋ ਭਵਾਨ੍ । ਬਭ੍ਰਾਮ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਕੀਟਾਨ੍ਨਿਰ੍ਝਰੋष੍ਣੋਦਕਂ ਤਥਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੁੱਖ ਜਾਂ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਫਿਰਦਾ ਸੀ, ਕੀੜੇ ਖਾਂਦਾ ਤੇ ਗਰਮ ਝਰਨਿਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਸੀ।
ਨਾਨਾਦੁਃਖਂ ਸਦਾ ਭੁਂਜਨ੍ਪਕ੍ਸ਼ਿਯੋਨੌ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ । ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਥਿਤੋऽਸਿ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰਾ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੰਛੀ ਬਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਆ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਕੁਲਭਦ੍ਰਾਖ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਵਵਿਤ੍ । ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨੈਵੇਦ੍ਯਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨਦੀਤਟੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਕੁਲਭਦਰ ਨਾਮ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰੋ ਮਮ ਨੈਵੇਦ੍ਯਤਂਦੁਲਮ੍ । ਯਯੌ ਤਤ੍ਰੈਵ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਭੂਯ ਏਵ ਨਿਜਂ ਗृਹਮ੍
ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਚਾਵਲ ਉੱਥੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਨਾ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਤ੍ਵਯਾ । ਮਮ ਨੈਵੇਦ੍ਯਸਂਬਂਧਿ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸਰ੍ਵਤਂਦੁਲਮ੍
ਫਿਰ, ਇਕ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਆ ਕੇ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੰਛੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਾਰੇ ਚਾਵਲ ਖਾ ਲਏ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵੈਵ ਸਦ੍ਯੋ ਮੁਕ੍ਤੋऽਸਿ ਪਾਤਕੈਰਤਿਦਾਰੁਣੈਃ । ਕਦਾਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਾਲਧਰ੍ਮਗਤੋ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਹ ਚਾਵਲ ਖਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਜਦ ਤੇਰਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਾਮਾਨੇਤੁਂ ਮਯਾ ਦੂਤਾਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਨਿਜਾਃ । ਤਤੋ ਰਥੇ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਭਵਂਤਂ ਨष੍ਟਕਲ੍ਮषਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੇਜੇ; ਫਿਰ, ਤੈਨੂੰ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਕਰਕੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਸਦ੍ਯੋ ਦੂਤਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਯਾਤਾਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ । ਯੁਗਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਥਿਤੋऽਸਿ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਸਾਰੇ ਦੂਤ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਉੱਚੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲੈ ਆਏ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲੱਖਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿਆ।
ਭੁਂਜਨ੍ਸੁਖਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾਨਿ ਸੁਰੈਰਪਿ । ਤਤੋ ਯਾਤੋऽਸਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵਯੇ
ਸਾਰੇ ਸੁਖ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮਿਲਣ ਔਖੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਭੋਗੇ; ਫਿਰ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਯਿ ਭਕ੍ਤਿਸ੍ਤੇ ਜਾਤਾਤਿਸੁਦृਢਾ ਪੁਨਃ । ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗੇਨ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਥੇ ਵੀ, ਤੇਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਗਤੀ ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਪੱਕੀ ਹੋ ਗਈ; ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਆਯੁषੋਂਤੇ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਾਮਕਂ ਪਦਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ । ਯਦਾ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸਪਾਪਾਤ੍ਮਾਪਿ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਕ੍
ਜਦ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਮੁਕਦੀ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਹੀ ਥਾਂ ਪਾਵੇਂਗਾ; ਜਦ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਾਪੀ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਦਾਚਿਦ੍ਯਸ੍ਯ ਰੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾਪਿ ਚ ਪਾਪਭਾਕ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭਕ੍ਤੋऽਸਿ ਮਮ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਪਰ ਜਦ ਮੈਂ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਵਾਂ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਆਤਮਾ ਵੀ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਤੇ ਸੁਵ੍ਰਤ ਹੈ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਦਲਭ੍ਯਂ ਸੁਰੈਰਪਿ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ- ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਨਾਥ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਂਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਾਥ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਪਿਛਲਾ ਜੀਵਨ ਸੁਣ ਲਿਆ।
ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭੋ । ਕਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸਿ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਸ੍ਯ ਰੁष੍ਟੋऽਸਿ ਵਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ— ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤੇ ਕਿਸ 'ਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ?
ਮਹਤ੍ਯਾ ਕृਪਯਾ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਕਰ੍ਮਣਾ ਯੇਨਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਮੇ ਹृਦਿ ਜਾਯਤੇ
ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا— ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਿਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—
ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਸਮਸ੍ਤਂ ਚ ਕਥਯਾਮਿ ਸਮਾਸਤਃ । ਯੋ ਦਯਾਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਹਂਕਾਰਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਦਰ੍ਥਂ ਯੋ ਧਰ੍ਮਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਬ੍ਰੂਤੇ ਮਦਰ੍ਥਂ ਯਃ ਸ਼ਾਂਤਂ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਮਿष੍ਟਂ ਵਸ੍ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦਤ੍ਵਾ ਮੇ ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਨਵਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤਿ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਵਸਤੂ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਮਾਨਾਪਮਾਨੇ ਸਦृਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਸਰ੍ਵਭੂਤਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥਂ ਯੋ ਮਾਂ ਜਾਨਾਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—
ਪਰਹਿਂਸਾਵਿਹੀਨੋ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਸੁਵਿਚਾਰ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੋਚ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਹਿਤੈषੀ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਸ੍ਵਯਂ ਨਿਰੁਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਯਤ੍ਨਾਦ੍ਯਃ ਪਰਿਪਾਲਯੇਤ੍
ਅਤੇ ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਹੇ ਹੋਏ ਬਚਨ ਨੂੰ ਜਤਨ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਂ ਯਾਤਿ ਯਤ੍ਨਾਦ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਦਦਾਤ੍ਯਨੁਪਕਾਰਿਭ੍ਯੋ ਦਾਨਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਅਤੇ ਜੋ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ ਜਤਨ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ—
ਮਯਿ ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਦਾ ਯਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਯੇਨਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਨਿਰੁਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਸਮਾਸਤਃ
ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਉਹ ਕੰਮ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਰੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਕਰ੍ਮਣਾ ਯੇਨ ਵਿਪ੍ਰ ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵਤਮ੍ । ਪਰਹਿਂਸਾਰਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਦ੍ਦਯਃ ਸਰ੍ਵਜਂਤੁषੁ
ਹੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੁਣ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਰਹਿਤ ਹੈ—
ਅਹਂਯੁਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਾਂ ਨਯਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਅਸਤ੍ਯਭਾषੀਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਚ ਪਰਨਿਂਦਾਪਰਸ੍ਤੁ ਯਃ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਾਂਗ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ, ਕਰੂੜ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕਵਿਵਰ੍ਤਨਵਿਧ੍ਵਂਸੀ ਸਮਾਂ ਨਯਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਅਦृष੍ਟਦੋषੌ ਪਿਤਰੌ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭ੍ਰਾਤृਭਗਿਨੀ ਤਥਾ
ਜੋ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ, ਪਤਨੀ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਭੈਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਮੋਹਾਤ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਯੋ ਮੂਢਃ ਸਮਾਂ ਨਯਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਪਿਤृਭਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਨਂ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰੁਤੇ ਮੂਢਧੀਰ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦਾ ਹੈ—
ਗੁਰ੍ਵਵਜ੍ਞਾਕਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸਮਾਂ ਨਯਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਆਰਾਮਚ੍ਛੇਦਿਨੋ ਯੇ ਚ ਜਲਾਸ਼ਯਵਿਲਾਯਿਨਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਬਾਗਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਗ੍ਰਾਮਨਾਸ਼ਕਰਾਯੇਚਤੇਮਾਂਨਯਂਤਿਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਮ੍ । ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਿषਾਦਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਜਨਾਃ ੧੦੦ 7.19.
ਅਤੇ ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—