ਸਰ੍ਵਂ ਚਕ੍ਰੇ ਨਿਸ਼ੁਂਭਸ੍ਯ ਸ ਰਥਾਦ੍ਯਸਿਨਾ ਪृਥਕ੍ । ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਂ ਬਾਣੈਰਤਾਡਯਤ੍
ਉਹ ਨੇ ਨਿਸੁੰਭ ਦੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੈਤ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਨਿਸ਼ੁਂਭੋऽਪ੍ਯਤਿਰੋषਾਚ੍ਚ ਤਤ੍ਪਰਾਕ੍ਰਮਵਿਸ੍ਮਿਤਃ । ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹਾਬਲਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਥਂ ਸਾਸ਼੍ਵਂ ਨ੍ਯषੂਦਯਤ੍
ਨਿਸੁੰਭ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਾਲਾ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੋਲਾਹਲੋ ਰਣੇ ਧਾਵਨ੍ਨਿਸ਼ੁਂਭਂ ਵਿਰਥੋ ਬਲੀ । ਗਤਃ ਸ ਸਰਥਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਿਰਥਂ ਭੁਜਬਂਧਨਾਤ੍
ਕੋਲਾਹਲ, ਜੋ ਹੁਣ ਰਥ ਤੋਂ ਵੰਢਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਸੁੰਭ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ। ਉਹ ਰਥ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਨਿਸੁੰਭ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਬੰਨ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਵੰਢਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੇਤੁਪੁਚ੍ਛਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਭ੍ਰਾਮਯਾਮਾਸ ਚਾਂਬਰੇ । ਕਾਲਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸੋऽਪ੍ਯਦ੍ਰਿਂ ਸ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਗਿਰਿਂ ਜਵਾਤ੍
ਝੰਡੇ ਦੀ ਪੁੱਛ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਾਇਆ। ਕਾਲ ਨੇ ਪਹਾੜ ਸੁੱਟਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਂ ਨਗਂ ਚੂਰ੍ਣਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਮੁष੍ਟਿਨਾ । ਕਾਲਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣਿਤਸਰ੍ਵਾਂਗਃ ਕੇਤੁਨਾ ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਦ੍ਭਯਾਤ੍
ਪਹਾੜ ਨੁੰ ਟੁੱਟਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਕਾਲ ਨੂੰ ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ। ਕਾਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਕੁਚਲ ਗਿਆ ਸੀ, ਡਰ ਕੇ ਝੰਡੇ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਸ਼ੈਲੋਦਰਸ੍ਤਥਾ ਸ੍ਕਂਦਂ ਜਘਾਨ ਗਦਯੋਰਸਿ । षਡਾਨਨੋऽਪਿ ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਤ੍ਵਾ ਭੂਮਾਵਪਾਤਯਤ੍
ਸ਼ੈਲੋਦਰ ਨੇ ਸਕੰਦਾ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ। ਛੇ-ਮੁਖੀ ਨੇ ਭਾਲਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਮृਤਂ ਦਾਨਵਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ षਣ੍ਮੁਖਃ । ਜਗਰ੍ਜ ਤਤ੍ਰ ਵੈਚਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਯਥਾ ਕ੍ਰੌਂਚੇ ਵਿਦਾਰਿਤੇ
ਭਾਲਾ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਛੇ-ਮੁਖੀ ਨੇ ਉਥੇ ਅਜੀਬ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗਰਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਂਗ ਉੱਤੇ ਵੱਜਣ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਲ੍ਯਵਾਨਥ ਬਾਣੌਘੈਰ੍ਜਂਭਮਭ੍ਯਰ੍ਦਯਦ੍ਰਣੇ । ਜਂਭੋऽਪਿ ਸਾਯਕੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਂ ਜਹੌ
ਮਾਲਯਵਾਨ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੰਭ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਜੰਭ ਨੇ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੋ ਰਥਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਬਾਣੌਘੈਰ੍ਵਾਜਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਲੀਲਯੈਵ ਚ ਖੇ ਨੀਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਚਂਡਮਪਾਤਯਤ੍
ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਨੇ ਇੱਕ ਰਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਰਥ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚੰਡ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਰਥਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯਾਥ ਤਤਸ਼੍ਚਂਡੋऽਗ੍ਰਹੀਦ੍ਗਜਮ੍ । ਆਪਤਂਤਂ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਚਂਡਸ੍ਤਂ ਗਦਯਾਹਨਤ੍
ਰਥ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੰਢਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਚੰਡ ਨੇ ਹਾਥੀ ਫੜ ਲਿਆ। ਜਦ ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਨੇ ਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਚੰਡ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਅਚਿਂਤ੍ਯੈਵ ਗਦਾਪਾਤਂ ਸੋऽਸੁਰੋ ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣਃ । ਪ੍ਰਹਤ੍ਯ ਮੁष੍ਟਿਨਾ ਚਂਡਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤ ਨੇ ਅਣਸੁਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਵੱਜਿਆ। ਫਿਰ, ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਚੰਡ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਚਂਡੀਸ਼ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਭਿਹਤੋ ਰੋਮਕਂਠੋ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਚਂਡੀਸ਼ਂ ਪਾਦਯੋਰ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਰਥਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਨ੍ਯਪਾਤਯਤ੍
ਚੰਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਰੋਮਕੰਠ ਮਹਾਦੈਤ ਨੇ ਚੰਡੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਰਥ ਦੀ ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਪਪਾਤ ਸਹਸਾ ਭੂਮੌ ਯਯੌ ਤਂ ਭੀषਣੇਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਉਰੁਨੇਤ੍ਰੇਣ ਸਮਰੇ ਹਤੋ ਲਂਬੋਦਰਃ ਸ਼ਰੈਃ 6.17.
ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ ਉਸ ਵੱਲ ਆਇਆ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਰਨੇਤਰ ਨੇ ਲੰਬੋਦਰ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਂਤੇਨੋਰਸਿ ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ । ਊਰੁਨੇਤ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਚ੍ਛਾਂਤਿਮਾਗਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਰਥਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਦੰਦ ਨਾਲ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੱਜ ਕੇ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਰਨੇਤਰ ਨੇ ਛੇਤੀ ਹੋਸ਼ ਸੰਭਾਲਿਆ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਮੁਦ੍ਗਰੇਣਾਸੌ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸਿਂਦੂਰਮਂਡਿਤੇ । ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੇਨ ਜਘਾਨੋਰਸਿ ਦਾਨਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦੈਤ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ; ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਭਾਲਾ ਨਾਲ ਦੈਤ ਨੂੰ ਛਾਤੀ 'ਚ ਵੱਜਿਆ।
ਤਨ੍ਮੁਖਾਦਥ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤੋ ਨਵਸ਼ੀਰ੍षੋऽਸੁਰੋ ਮਹਾਨ੍ । ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਭੁਜੋ ਰਾਜਨ੍ਸੋऽਪ੍ਯਧਾਵਤ ਸ਼ਾਂਕਰਿਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਨੌਂ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਠਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਨਿਕਲਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਨਵਸ਼ੀਰ੍षੋਰੁਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਰਣੇ ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਿਨਾਯਕਃ । ਜਰ੍ਜਰੀਕृਤਦੇਹੋऽਪਿ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਰਸ਼ੁਂ ਰੁषਾ
ਨੌਂ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੈਤ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਨਾਇਕ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੁਲ੍ਹਾ ਫੜ ਲਿਆ।
ਤੇਨ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਯੋਰਾਜੌ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਰੁਦ੍ਧਂ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਖ੍ਯੇऽਥ षਣ੍ਮੁਖਃ
ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੁਲ੍ਹਾ ਨਾਲ ਦੋਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ; ਜਦ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਿਦਵਾਨ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਸ਼ਣਮੁਖ ਨੇ—
ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਤ੍ਯ ਸੇਨਾਨੀਰ੍ਜਘਾਨ ਨਵਸ਼ੀਰ੍षਕਮ੍ । ਨਵਸ਼ੀਰ੍षਂ ਰਣੇ ਹਤ੍ਵਾ ਉਰੁਨੇਤ੍ਰਮਧਾਵਤ
ਸੈਨਾਪਤੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ ਤੇ ਨੌਂ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਸ੍ਕਂਦਃ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਘਾਤੇਨ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਤਂ ਨृਪ । ਪਸ਼੍ਯਞ੍ਜਾਲਂਧਰਃ ਸ੍ਕਂਦਂ ਯਯੌ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਸਂਵृਤਃ
ਸਕੰਦੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵੱਜ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਜਾਲੰਧਰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸਕੰਦੇ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਸੁਰਾਨ੍ਹਂਤੁਂ ਸਗਣਃ ਸ਼ਂਕਰੋऽਪਿ ਚ । ਤਤੋ ਘੋਰਤਰਂ ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਦਦ੍ਭੁਤਸੈਨ੍ਯਯੋਃ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ; ਫਿਰ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਹਰਸਿਂਧੁਜਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਗਤਪ੍ਰਾਣੇਵ ਰੋਦਸੀ । ਅਥ ਜਾਲਂਧਰਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਬਾਣਂ ਸਂਧਾਯ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਹਰਾ ਤੇ ਸਿੰਧੁਜਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ ਜਾਲੰਧਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣਾ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਸਂਖ੍ਯਾਕੈਃ ਪਤ੍ਰੈਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਭੂषਿਤਮ੍ । ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਸ੍ਤੇਨ ਬਾਣੇਨ ਲਲਾਟੇਤਾਡਯਚ੍ਛਿਵਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੀਰ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੇ ਉਸ ਤੀਰ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਮਮਜ੍ਜਾਪੁਂਖਮਰ੍ਯਾਦਂ ਲਲਾਟੇ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ । ਭਾਲੇ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਵਚ੍ਛਂਭੋਃ ਸ ਰਰਾਜ ਮਹਾਪ੍ਰਭਃ
ਉਸ ਦਾ ਤੀਰ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਮੱਥੇ ਦੀ ਹੱਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ; ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ, ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ।
ਯਥਾਦਿਤ੍ਯੋ ਹਿ ਘਰ੍ਮਾਂਤੇ ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲੇਂਬੁਦਾਗਮੇ । ਅਥ ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਾਣਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਜ੍ਵਲਨੋਪਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਵੱਡਾ ਤੀਰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਯਸ੍ਯ ਵੇਗੇ ਤੁ ਪਵਨਃ ਫਲੇ ਯਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਭਾਸ੍ਕਰੌ । ਕਾਲੋ ਗ੍ਰਂਥਿषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ਼ਰੇ ਦੇਵੀ ਧਰਾ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਗੰਢਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਲ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਉਸ ਤੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਸੀ।
ਹਰਸ੍ਤੇਨ ਸ਼ਰੇਣਾਸ਼ੁ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਹृਦਿ ਸਿਂਧੁਜਮ੍ । ਤੇਨ ਬਾਣਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਰੁਧਿਰੌਘਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਹਰਾ ਨੇ ਉਸ ਤੀਰ ਨਾਲ ਸਿੰਧੁਜਾ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਜਿਆ; ਉਸ ਵੱਜ ਨਾਲ ਉਹ ਲਹੂ ਦੀ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਗਿਆ।
ਪਪਾਤ ਸ਼ਰਭਿਨ੍ਨਾਂਗੋ ਵਜ੍ਰਾਹਤ ਇਵਾਚਲਃ । ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸਮਾਕ੍ਰਂਦਨ੍ਜਗਰ੍ਜੁਃ ਪ੍ਰਮਥਾਸ੍ਤਥਾ
ਤੀਰ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਛੇਦਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਵਿਜਲੀ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਹੋਵੇ; ਫਿਰ ਦੈਤ ਚੀਲ ਪਏ, ਤੇ ਪ੍ਰਮਥਾ ਵੀ।
ਸਿਂਧੁਜਂ ਮੂਰ੍ਛਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਰੁਧੁਰ੍ਦਾਨਵਾਃ ਸ਼ਿਵਮ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਯਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਤ੍ਤਂ ਪਰਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਸਿੰਧੁਜਾ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੈਤਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਕੁਝ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉੱਠੇ, ਕੁਝ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਯਾਵਜ੍ਜਾਲਂਧਰੋ ਮੂਰ੍ਛਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਾਰਿਧਿਨਂਦਨਃ । ਤਾਵਦ੍ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਨਾਰਾਚੈਰ੍ਹਤਾ ਜਾਲਂਧਰੀ ਚਮੂਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਜਾਲੰਧਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬੇਹੋਸ਼ ਸੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਾਲੰਧਰ ਦੀ ਫੌਜ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ।