ਸ਼ੁष੍ਕਕਾष੍ਠਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਵृਂਦਾਕਲੇਵਰਮ੍ । ਨਿਧਾਯਾਗ੍ਨਿਂ ਚ ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲ੍ਯ ਸ੍ਮਰਦੂਤੀ ਵਿਵੇਸ਼ ਤਮ੍
ਉਥੇ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਅੱਗ ਬਾਲ ਕੇ, ਕਾਮ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਉਸ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਦਗ੍ਧਂ ਵृਂਦਾਂਗਰਜਸਾਂ ਬਿਂਬਂ ਤਦ੍ਗੋਲਕਾਤ੍ਮਕਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਭਸ੍ਮਨਃ ਸ਼ੇषਂ ਮਂਦਾਕਿਨ੍ਯਾਂ ਵਿਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਃ
ਜਦ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਾੜਿਆ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖ ਨਾਲ ਗੋਲ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਤੇ ਬਾਕੀ ਰਾਖ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਵਹਾ ਦਿੱਤੀ।
ਯਤ੍ਰ ਵृਂਦਾ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਦੇਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਥਂ ਗਤਾ । ਆਸੀਦ੍ਵृਂਦਾਵਨਂ ਤਤ੍ਰ ਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨਸਮੀਪਤਃ
ਜਿਥੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਮਾਰਗ ਲਿਆ, ਓਥੇ, ਗੋਵਰਧਨ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਦੇਵ੍ਯੋऽਥ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੇਤ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਪਤਿਵਧੂਸਤ੍ਤ੍ਵਸਂਪਤ੍ਤਿਮਾਹੁਰ੍ਦੇਵੀਭ੍ਯਸ੍ਤਨ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਮਨਸੋ ਨਿਰ੍ਜਰਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ । ਸ਼ਤ੍ਰੋਰ੍ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਹਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਬਲਤਰਭਯਂ ਭੀਮਭੇਰ੍ਯੋ ਨਿਜਘ੍ਨੁਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰਾਸਨਸ੍ਥਃ । ਪਰਿਜਨਨਿਵਹੋਵਾਪਸ਼ੋਭਾਂ ਸ਼ੁਭਸ੍ਯ
ਫਿਰ ਦੇਵੀਆਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵਧੂਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਓਥੇ ਬੈਠੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਉ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ। ਕਥਂ ਜਾਲਂਧਰੋ ਗੌਰੀਂ ਹਰਰੂਪਧਰੋ ਮੁਨੇ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਕਾਰ ਕਿਂ ਤਤ੍ਰ ਤਨ੍ਮੇ ਕਥਯ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜਾਲੰਧਰ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਕਿਵੇਂ ਗਿਆ? ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਯਦਾ ਮਾਯਾਸ਼ਿਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਦ੍ਗਿਰਿਜਾਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਤਤਃ ਸਾ ਚੁਕ੍ਸ਼ੁਭੇ ਰਾਜਨ੍ਕਿਂਚਿਨ੍ਨੋਵਾਚ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਵ ਉਥੇ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਤਦੋਂ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਘਬਰਾ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ।
ਅਨਾਤੁਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਯ ਤਪਸਾ ਮਯਾ । ਨ ਯੁਕ੍ਤਮਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਨਾਹ ਤਂ ਨृਪ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮਿਲ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾ ਨ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਃ । ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਤਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਕਾਸ਼ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਉਥੇ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਹੇਠ, ਉਹ ਉੱਠੀ ਤੇ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਰਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਗਂਗਾਂ ਵਾਸੋਚਿਤਾਂ ਮਤ੍ਵਾ ਭਵਾਨੀ ਤਪਸੇ ਯਯੌ । ਪੁਰਾਪਿ ਤਪਸਾ ਲਬ੍ਧੋ ਮਯੇਸ਼ਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਤਥਾ
ਭਵਾਨੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਗੰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ। ਉਹ ਤਪ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਵੀ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯਵ੍ਰਜਚ੍ਚਿਂਤਯਤੀ ਸਖੀਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਤਤਃ । ਪੁਰਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਨਿਭਾਂ ਰਾਜਨ੍ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਗਗਨਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੀ ਹੋਈ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ, ਪਾਰਵਤੀ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੀ ਚਲੀ ਗਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਮਂਦਾਕਿਨੀਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਪਤਂਤੀਂ ਮਾਨਸੋਤ੍ਤਰੇ । ਹਾਰਮਾਲਾਮਿਵਾਯਾਂਤੀਂ ਵਿਵਿਕ੍ਤਾਂ ਗਗਨਸ੍ਰਜਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮਾਨਸਰੋਵਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਖਰੀ, ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮਂਦਾਕਿਨ੍ਯਾਃ ਪਯਃਪੂਰੋ ਹ੍ਯਾਕृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤੋ ਯਥਾ । ਸ਼੍ਰੁਤੀਨਾਂ ਪੂਰਧਾਰੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਦਨਚ੍ਯੁਤਾ
ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨ ਦੀ ਧਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਵਗਦੀ ਹੋਵੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਮੋਦ ਤਾਂ ਗਂਗਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚਾਲਿਸਮਨ੍ਵਿਤਾ । ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ੍ਵਤਨੁਂ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਿਵਿष੍ਟਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦੀਤਟੇ
ਉਹ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਸੁਵਰਣ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬੈਠ ਗਈ।
ਪਰਸ੍ਪਰਮਥਾਲੋਕ੍ਯ ਗੌਰੀ ਪ੍ਰਾਹ ਸਖੀਂ ਜਯਾਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਮਦ੍ਵਪੁਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸਮੀਪਂ ਸਖੀ ਤ੍ਵਰਾ
ਫਿਰ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਖੀ ਜਯਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਜਲਦੀ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ, ਸਖੀ।'
ਜਾਨੀਹਿ ਤਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਯਦਿ ਵਾਨ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਯਦ੍ਯਸੌ ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਕੁਰੁਤੇ ਚੁਂਬਨਾਦਿਕਮ੍
'ਸੱਚਾਈ ਪਤਾ ਕਰ—ਕੀ ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ। ਜੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਂਦਾ ਜਾਂ ਚੁੰਮਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ,'
ਤਦਾ ਮਾਯਾਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਜਾਨੀਹ੍ਯਸੁਰਮਾਗਤਮ੍ । ਯਦਿ ਚੇਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤਿਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਮਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
'ਤਾਂ ਸਮਝ ਲੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸੁਰ ਹੀ ਆਇਆ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਚੰਗੀ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਕਰੇ,'
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਪਿਨਾਕੀ ਸ੍ਯਾਦਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮਾਮ੍ । ਇਤ੍ਯਾਦਿष੍ਟਾ ਜਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਗਤਾ ਗਂਗਾਧਰਾਂਤਿਕਮ੍
'ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਜਾਣ ਕਿ ਉਹ ਪਿਨਾਕੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆ ਕੇ ਦੱਸੀਂ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਯਾ ਗੰਗਾਧਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਾਮਾਯਾਂਤੀਂ ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਭृਸ਼ਂ ਮਨ੍ਮਥਪੀਡਿਤਃ । ਚਕਾਰਾਲਿਂਗਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਗੌਰੀਰੂਪੇਣ ਭਾਵਯਨ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਾਲੰਧਰ ਜੋ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੌਰੀ ਸਮਝ ਕੇ ਗਲੇ ਲਾ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਜਾਲਂਧਰਃ ਸਦ੍ਯੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਂ ਪ੍ਰਮੁਮੋਚਹ । ਅਲ੍ਪੇਂਦ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਸਂਜਾਤੋ ਵੇਗਤਃ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਫਿਰ ਜਾਲੰਧਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਕੁਰੁਨੰਦਨ, ਤੇ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟ ਗਈ।
ਤਯਾ ਸਪ੍ਰੋਦਿਤੋ ਦੈਤ੍ਯ ਨ ਤ੍ਵਂ ਰੁਦ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਅਲ੍ਪਵੀਰ੍ਯੋऽਧਮਾਚਾਰੋ ਨਾਹਂ ਗੌਰੀ ਹਿ ਤਤ੍ਸਖੀ
ਉਸ ਸਖੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਝਿੜਕ ਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਮਾੜੇ ਚਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਗੌਰੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਸਖੀ ਹਾਂ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਜਮਾਸ੍ਥਾਯ ਰੂਪਂ ਸਾ ਪ੍ਰਾਹ ਤਂ ਪੁਨਃ । ਅਨੇਨ ਬਤ ਪਾਪੇਨ ਹਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਪਿਨਾਕਿਨਾ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਪਿਨਾਕੀ ਵਲੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ।'
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚ ਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾਬ੍ਰਵੀਦੁਮਾਮ੍ । ਦੇਵਿ ਜਾਲਂਧਰੋ ਹ੍ਯੇष ਨ ਸ਼ਂਭੁਸ੍ਤਵ ਵਲ੍ਲਭਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਉਮਾ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਦੇਵੀ, ਇਹ ਜਾਲੰਧਰ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਸ਼ੰਭੂ ਨਹੀਂ।'
ਤਤੋ ਭਯਾਰ੍ਤਾ ਹਰਵਲ੍ਲਭਾਭੂਦ੍ਦ੍ਰੁਤਂ ਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਸਰੋਜਮਧ੍ਯੇ । ਸਖ੍ਯੋ ਭ੍ਰਮਰ੍ਯਃ ਕਮਲੇषੁ ਜਾਤਾ ਭਯੇਨ ਜਾਲਂਧਰਜੇਨ ਰਾਜਨ੍
ਫਿਰ, ਡਰ ਕੇ, ਹਰਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਥਣੀਆਂ, ਜੋ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਸਨ, ਜਾਲੰਧਰ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਕਮਲ ਬਣ ਗਈਆਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਅਤ੍ਰਾਂਤਰੇ ਵਨਗਤਾਮਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਨृਪਾਂਗਨਾਮ੍ । ਭੀਤਾਸ੍ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਕਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਤ੍ਵਰਂ ਰਣਮਾਯਯੁਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਸੀ ਰੱਖਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਗਏ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਂਭੇਨ ਤੇ ਪृष੍ਟਾਸ੍ਤਂ ਨਤ੍ਵੋਚੁਃ ਸਸਾਧ੍ਵਸਾਃ । ਆਤ੍ਮਨਃ ਪਰਿਹਾਰਾਰ੍ਥੋ ਵਿष੍ਣੁਮਿਤ੍ਯਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਏ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪਾਸ ਗਏ ਹਨ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵृਂਦਾਂ ਹृਤਾਂ ਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਥ ਸਂਗਰਮ੍ । ਸ਼ੁਂਭੇਨ ਪ੍ਰੇषਿਤੌ ਚਂਡਮੁਂਡੌ ਜਾਲਂਧਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਜਦੋਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਲੈ ਲਈ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਡਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜੰਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ, ਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਚੰਡ ਅਤੇ ਮੁੰਡ ਨੂੰ ਜਾਲੰਧਰ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਨਸੋਤ੍ਤਰਮਾਗਤ੍ਯ ਦਾਨਵੌ ਵੇਗਵਤ੍ਤਰੌ । ਹਰਰੂਪਧਰਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਊਚਤੁਰ੍ਵਿਟਪਾਨ੍ਤਰੇ
ਦੋਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਦਾਨਵ ਝੀਲ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਆਏ ਅਤੇ ਹਰਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇੋਂ ਆਖਿਆ।
ਕਿਂ ਤਯਾ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਿਦੇਸ਼ਗਤਯਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ । ਅਰਯੋ ਯਾਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਬਂਧੁਭਿਰ੍ਯਾ ਨ ਭੁਜ੍ਯਤੇ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਸ ਦੌਲਤ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ ਜੋ ਪਰਦੇਸ਼ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ?
ਜਿਤਃ ਸ਼ੁਂਭੋ ਹਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਦੇਵ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਤੇ ਰਣੇ । ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਕੁਰੁ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਨ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋषਿ ਪਾਰ੍ਵਤੀਮ੍
ਸ਼ੁੰਭ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ; ਆ, ਹੁਣ ਜੰਗ ਕਰ—ਤੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ।
ਪਂਚਾਨਨਸ੍ਯ ਮਹਿषੀਂ ਕਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਂਬੁਕਃ । ਅਂਧਕਾਰਃ ਕਥਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਪੰਜ-ਮੁਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਜੰਬੂਕ (ਗਿੱਧ) ਕਿਵੇਂ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਰਾਜਾ ਜੀ, ਹਨੇਰਾ ਕਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ?