ਅਮਰੈਰਾਚਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਰੁਧੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਸੈਨਿਕਾਃ । ਤਤਃ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਗਣਾਨਾਂ ਦਾਨਵੈਃ ਸਹ
ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏਆਂ ਦੀ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਰੋ ਪਏ। ਫਿਰ ਗਣਾਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ।
ਸ਼ਰਵਰ੍षਮਥਾਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍ । ਤਤਃ ਸਮਸ੍ਤਾਨ੍ਮਾਤਂਗਾਞ੍ਜਘ੍ਨੁਃ ਸ਼ਿਖਿਮੁਖਾ ਰਣੇ
ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਮੋਰ-ਮੁੱਖ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਥਾਨ੍ਹਯਾਨ੍ਪਦਾਤੀਂਸ਼੍ਚ ਕਾਕਤੁਂਡਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਹਤਾਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਸਂਘਾਂਨਾਂ ਸਂਗਰੇ ਭृਸ਼ਮਾਯਿਨਾਮ੍
ਮਹਾਂਬਲੀ ਕਾਕਤੁੰਡ ਨੇ ਰਥ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਜੰਗ ਵਿਚ ਚਾਲਾਕ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਿਰੋਭਿਰ੍ਗਗਨਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਹਸਦ੍ਭਿਰ੍ਭਯਾਵਹੈਃ । ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾਰੁਣਮੁਖੈਰ੍ਭੀਮਦਂष੍ਟ੍ਰਾਵਿਲੋਚਨੈਃ
ਆਸਮਾਨ ਹੱਸਦੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਸਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ, ਮੂੰਹ ਲਾਲ, ਭਿਆਨਕ ਦੰਦ ਤੇ ਤਿੱਖੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਨ।
ਸਿਂਹੈਃ ਕਬਂਧਜਂਘੋਰੁਕਟਿਪृष੍ਠਨਿਕृਂਤਨੈਃ । ਚਿਤਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਸੁਧਾ ਕਬਂਧੈਰੁਧਿਰਾਰੁਣੈਃ
ਸ਼ੇਰਾਂ, ਕਬੰਧਾਂ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰਾਨ, ਕਮਰ ਤੇ ਪਿੱਠ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ। ਧਰਤੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਆਂ ਕਬੰਧਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਤਤੋ ਵਿਰਾਵਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ਬਭੂਵ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਧ੍ਵਜਿਨੀषੁ ਧਾਵਤਾਮ੍ । ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਗਣੈਃ ਪਾਤਿਤਸੈਨਿਕਾਨਾਂ ਯਥਾਰ੍ਣਵਾਨਾਂ ਨਦਤਾਂ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਫਿਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸੇਨਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ। ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਵਲੋਂ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਦੈਤ੍ਯਸੈਨ੍ਯਂ ਹਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਣੈਰ੍ਨਂਦਿਪੁਰੋਗਮੈਃ । ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਸ਼ੁਂਭਾਦਯੋ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਗਣਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦ ਨੰਦੀ ਆਦਿ ਗਣਾਂ ਵਲੋਂ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਮਾਰੀ ਗਈ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਸ਼ੁੰਭ ਆਦਿ ਦੈਤ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਗਣਾਂ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਆਏ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਂਭੋ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯੋ ਨਂਦਿਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੁਧ੍ਯਤ । ਮਹਾਕਾਲਂ ਨਿਸ਼ੁਂਭੋऽਥ ਕਾਲੋ ਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰਂ ਰਣੇ
ਫਿਰ ਮਹਾਂਦੈਤ ਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਨੰਦੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ। ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਮਹਾਕਾਲ ਨਾਲ, ਤੇ ਕਾਲ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਪੁष੍ਪਦਂਤਂ ਸ਼ੈਲਰੋਮਾ ਮਾਲ੍ਯਵਂਤਂ ਮਹਾਬਲਃ । ਕੋਲਾਹਲੋ ਰਣੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਾਯਾਬਲੇਨ ਚ
ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ, ਸ਼ੈਲਰੋਮ, ਮਾਲ੍ਯਵੰਤ ਤੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਕੋਲਾਹਲ, ਰਾਜਨ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆ ਪਏ।
ਚਂਡਂ ਭਯਾਨਕੋ ਨਾਮ ਰਾਹੁਃ ਸ੍ਕਂਦਮਧਾਵਤ । ਕੂष੍ਮਾਂਡਂ ਸਰ੍ਪਰੋਮਾ ਚ ਘਰ੍ਘਰੋ ਮਦਨਂ ਤਥਾ
ਚੰਡ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਭਯਾਨਕ ਸੀ, ਤੇ ਰਾਹੂ ਸਕੰਦ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ, ਸਰਪਰੋਮ, ਘਰਘਰ ਤੇ ਮਦਨ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸ਼ੁਭਂ ਕੇਤੁਮੁਖੋ ਹਂਤੁਂ ਯਯੌ ਜਂਭੋ ਵਿਨਾਯਕਮ੍ । ਹਾਸਂ ਪਾਤਾਲਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਭृਂਗੀਸ਼ਂ ਰੋਮਕਂਟਕਃ
ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਕੇਤੁਮੁਖ ਜੰਭ ਤੇ ਵਿਨਾਇਕ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਹਾਸ, ਪਾਤਾਲਕੇਤੁ, ਭ੍ਰਿੰਗੀਸ਼ ਤੇ ਰੋਮਕੰਟਕ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਯੁਯੁਧੁਃ ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਰੁਦ੍ਰਗਣਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਪਸ਼੍ਯਤੋਰੁਭਯੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਾਮਿਨੋਰਿਤਿ ਤੇ ਯੁਧਿ
ਰੁਦਰ ਦੇ ਗਣ ਤੇ ਦੈਤ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਇਹ ਜੰਗ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦृਢਪ੍ਰਹਾਰਿਣੋ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਗਣਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸ਼ਰੈਰਥ । ਨਂਦੀ ਮੁਮੋਚ ਤਾਨ੍ਬਾਣਾਨ੍ਮਹਾਸਾਰੋ ਯਥਾ ਨਗੇ
ਕੜੇ ਵੱਜਣ ਵਾਲੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ; ਨੰਦੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਬਰਸਾਤ ਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਂਪੂਰਯਾਮਾਸ ਮੁਖਂ ਸ਼ੁਂਭਸ੍ਯ ਪਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਯਥਾ ਪਰ੍ਣਚਯੈਰ੍ਵਾਤੋ ਮਂਦਰਸ੍ਯੇਵ ਕਂਦਰਮ੍
ਫਿਰ ਨੰਦੀ ਨੇ ਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਨੂੰ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਂਭੋऽਥ ਕਾਰ੍ਮੁਕਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਥਾਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਧਾਵਤ । ਉਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਚ ਗਿਰਿਂ ਤੇਨ ਜਘਾਨ ਹृਦਿ ਨਂਦਿਨਃ
ਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ; ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਨੰਦੀ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨਂਦਿਨੋ ਹृਦਯਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚੂਰ੍ਣਯਿਤ੍ਵਾ ਰਥਂ ਰਣੇ । ਪਪਾਤ ਭੂਮੌ ਸ ਗਿਰਿਰ੍ਵਜ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਿਰਿਂ ਯਥਾ
ਨੰਦੀ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਰਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਵੀ ਟੁੱਟ ਗਿਆ; ਉਹ ਪਹਾੜ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਪਹਾੜ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਵੇਗਵਾਨ੍ਸ ਪਲਾਯਿਤਃ । ਮਹਾਕਾਲੋ ਨਿਸ਼ੁਂਭੇਨ ਮੁਦ੍ਗਰੇਣ ਹਤੋ ਹृਦਿ
ਹੋਸ਼ ਗੁਆ ਕੇ, ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮੁੜ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਗਿਆ; ਮਹਾਕਾਲ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਆਗਤ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਂ ਗਦਯਾ ਜਘਾਨ ਮੁਕੁਟੋਪਰਿ । ਤਤ੍ਪ੍ਰਹਾਰਮਚਿਂਤ੍ਯਾਥ ਨਿਸ਼ੁਂਭੋऽਪਿ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਆ ਕੇ, ਦੈਤ ਨੂੰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਮੋੜੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਵੱਜਾ ਇੰਨਾ ਭਾਰੀ ਸੀ ਕਿ ਮਹਾਬਲੀ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਤਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚਰਣਯੋਰ੍ਮਹਾਕਾਲਂ ਮਹਾਬਲਃ । ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਕਰਤਲਾਚ੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਚ ਨਨਾਦ ਚ
ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਮਹਾਕਾਲ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ, ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਹੱਥੋਂ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਰਜਿਆ।
ਸ ਤਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਨਿਲਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਨਨਾਦ ਰੁਧਿਰਾਰੁਣਃ । ਪੁष੍ਪਦਂਤਃ ਸ਼ੈਲਰੋਮ੍ਣਾ ਚਾਹਤੋ ਮੁष੍ਟਿਨਾ ਮੁਖੇ
ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਹਵਾ ਪੀ ਕੇ, ਲਾਲ ਰੁੱਤ ਨਾਲ ਗਰਜਿਆ; ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਨੂੰ ਸ਼ੈਲਰੋਮਨ ਨੇ ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਗਦਯਾ ਸ਼ੈਲਰੋਮਾਣਂ ਹਤ੍ਵਾ ਭੂਮੌ ਨ੍ਯਪਾਤਯਤ੍ । ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਤਿਤਂ ਭੂਮੌ ਗਿਰਿਕੇਤੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਗਦਾ ਨਾਲ ਸ਼ੈਲਰੋਮਨ ਨੂੰ ਵੱਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਗਿਰਿਕੇਤੂ—
ਪੁष੍ਪਦਂਤਂ ਮਹਾਭੀਮਂ ਮੁਦ੍ਗਰੇਣ ਵ੍ਯਪੋਥਯਤ੍ । ਪੁष੍ਪਂਦਂਤੋऽਥ ਖਡ੍ਗੇਨ ਗਿਰਿਕੇਤੋਃ ਸ਼ਿਰੋऽਛਿਨਤ੍
ਭਿਆਨਕ ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਨੂੰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਗਿਰਿਕੇਤੂ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚਰ੍ਮ ਖਡ੍ਗਂ ਚ ਗਿਰਿਕੇਤੋਰਧਾਵਤ । ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਕਿਂ ਯਾਸਿ ਮਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਰਾਰ੍ਥਿਨਮ੍
ਗਿਰਿਕੇਤੂ ਦਾ ਕਵਚ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ; ਸਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਉਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?'
ਸ਼ਿਰੋਹੀਨੇ ਚ ਕਾਯੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕਿਂ ਤੁ ਧਾਵਨ੍ਨ ਲਜ੍ਜਸੇ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਸ਼ਿਰਸਾ ਤੇਨ ਕਬਂਧੇਨ ਤੁ ਪਾਦਯੋਃ
'ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਸਿਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਦੌੜਦਾ ਹੋਇਆ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ?' ਇਹ ਸਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਲਿਆ।
ਵਿਧृਤਃ ਪੁष੍ਪਦਂਤਸ਼੍ਚ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਸਿਨਾਚ੍ਛਿਨਤ੍ । ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮਾਸੁਰਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ੇਃ ਸ਼ਤਸ਼ੀਰ੍षੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਪੇਟ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ; ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਮਹਾਬਲੀ ਦੈਤ ਸ਼ਤਸ਼ੀਰਸ਼ਾ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਦ੍ਵਿਸ਼ਤਾਕ੍ਸ਼ਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਤਦ੍ਵਯਭੁਜਾਕੁਲਃ । ਭ੍ਰਮਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰੋ ਰਾਜਨ੍ਕਬਂਧੋਪਾਂਤਮਾਗਮਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਸੌ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦੋ ਸੌ ਬਾਂਹਾਂ ਸਨ; ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਬੰਧ ਦੇ ਪਾਸ ਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਤਚ੍ਛਿਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪੁष੍ਪਦਂਤੋऽਸਿਨਾਚ੍ਛਿਨਤ੍ । ਤਤੋ ਭੂਕਂਪਨੋ ਨਾਮ ਜ੍ਵਰੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਭਯਾਵਹਃ
ਉਹ ਸਿਰ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਭੂਕੰਪਨ ਨਾਮ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਦੈਤ ਜਵਰਾ ਆ ਗਿਆ।
ਪੁष੍ਪਂਦਂਤਸ੍ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਰਾਜਨ੍ਵਿਮਰ੍ਦਿਤਃ । ਜ੍ਵਰੇਣ ਤੇਨ ਚ ਕ੍ਲਿष੍ਟੋ ਦੁਃਸਹੇਨਾਤਿਵੇਗਿਨਾ
ਉਥੇ, ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਨੂੰ ਦੋ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਉਸ ਜਵਰੇ ਨੇ, ਜੋ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹਿਆ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਗਣਃ ਸਂਖ੍ਯਂ ਕਂਪਮਾਨੋ ਗਿਰਿਂ ਯਯੌ । ਕੋਲਾਹਲੋ ਮਹਾਧਨ੍ਵੀ ਮਾਲ੍ਯਵਂਤਂ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਸ਼ਿਵਗਣਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕੰਪਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਕੋਲਾਹਲੋ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਮਾਲਯਵੰਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸ੍ਕਂਧਯੋਰ੍ਭਾਲੇ ਮਾਲ੍ਯਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤੋऽਸੁਰਮ੍ । ਬਾਣਾਹਤੋ ਮਾਲ੍ਯਵਤਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਾਲਯਵੰਤ ਦੇ ਕੰਧੇ ਤੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਮਾਲਯਵੰਤ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਦੈਤ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ।