ਸ਼੍ਵਸਨਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੋ ਵਾਯੁਰਨਿਲੋ ਮਾਰੁਤਸ੍ਤਥਾ । ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਸਜੀਵੌ ਚ ਮਰੁਤੋऽष੍ਟੌ ਤਦਗ੍ਰਤਃ
ਸ਼ਵਸਨ, ਸਪਰਸ਼ਨ, ਵਾਯੂ, ਅਨਿਲ, ਮਾਰੁਤ, ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਅਪਾਨ, ਜੀਵ ਸਮੇਤ—ਇਹ ਅੱਠ ਮਾਰੁਤ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਵਿਵਸ੍ਵਾਨਪਿ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਯਯੌ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮੂਰ੍ਤਿਭਿਃ । ਧਨਦਃ ਸ਼ਿਬਿਕਾਰੂਢਃ ਕਿਂਨਰੇਸ਼ੋ ਯਯੌ ਤਦਾ
ਵਿਵਸਵਾਨ ਵੀ ਆਪਣੇ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਸਮੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਗਿਆ। ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਲਕੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਉਥੇ ਗਿਆ।
ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵृषਭਾਰੂਢਾ ਮਾਰੁਤੋ ਮृਗਵਾਹਨਃ । ਯਯੁਃ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਰਿਘਾਯੁਧਾਃ
ਰੁਦਰ ਵੱਛਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਮਾਰੁਤ ਹਰਣ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤੁਰ ਪਏ।
ਗਂਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਾਰਣਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚੋਰਗ ਗੁਹ੍ਯਕਾਃ । ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤੋ ਯਯੁਃ
ਗੰਧਰਵ, ਚਾਰਣ, ਯਕਸ਼, ਪਿਸਾਚ, ਨਾਗ ਤੇ ਗੁਹ੍ਯਕ—ਸਭ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤੁਰ ਪਏ।
ਪੂਰ੍ਵਾਪਰੌ ਤੋਯਰਾਸ਼ੀ ਸਮਾਕ੍ਰਾਂਤੌ ਚ ਸੈਨਿਕੈਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਸਾਰ ਭੂਮਿਰਾਟ੍ਵਰਾਹਵਪੁषਾ ਹਰਿਃ
ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਵਲੋਂ ਲੰਘ ਲਏ। ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਰੀ, ਯੁੱਧ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਚੱਲ ਪਏ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਾਗਤ੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਦੈਤ੍ਯਸੈਨ੍ਯਜਿਘਾਂਸਯਾ । ਸੁਮੇਰੋਰੁਤ੍ਤਰੋ ਭਾਗਃ ਸੁਰਸੈਨ੍ਯੇਨ ਸਂਵृਤਃ
ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸੁਮੇਰੂ ਦਾ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ।
ਸੇਨਾਭਾਰੋਦ੍ਭੁਤਕਰਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਜਾਲਂਧਰਸ੍ਯ ਚ । ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਭਾਗਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਕਨਕਸ਼ृਂਗਤਃ
ਜਾਲੰਧਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਅਚੰਭੇਜਨਕ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਦੱਖਣ ਹਿੱਸਾ ਫੜ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿਹਿਤਾ ਵਰ੍षੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਲਾਵृਤੇ । ਮੇਰੁਮਂਦਰਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਯੁਦ੍ਧਭੂਮਿਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ
ਉਸ ਨੀਲੇ ਘੇਰੇ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਿਚ, ਮੇਰੂ ਤੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਤ੍ਮਜਯਦਾਂ ਭੂਮਿਂ ਕਵਿਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਂ ਮੁਦਾਯੁਤਾਃ । ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਗੁਰੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਂ ਯਯੁਃ ਸੁਰਾਃ
ਉਥੇ ਦਾਨਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਕਵੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਦੱਸੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਰਥਪ੍ਰਵੀਰੈਃ ਪਰਿਤਸ਼੍ਚ ਸਂਪ੍ਲਵੈਰ੍ਗਜੈਰ੍ਘਨਾਕਾਰਮਦਪ੍ਰਵਾਹਿਭਿਃ । ਅਸ਼੍ਵੈਰਨਂਤੈਰ੍ਗਰੁਡਾਗ੍ਰਗਾਮਿਭਿਃ ਪਦਾਤਿਭਿਃ ਸਾਰਣਭੂਰ੍ਭृਤਾ ਬਭੌ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮਾਹਰ ਰਥੀ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਹਾਥੀਆਂ ਜੋ ਮਦ ਨਾਲ ਵਹਿ ਰਹੇ, ਗਰੁੜ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਬੇਅੰਤ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਸਹਿ ਕੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤੋ ਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਰ੍ਘੋषਃ ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਰਭੂਤ੍ । ਕੋਲਾਹਲਸ਼੍ਚ ਵੀਰਾਣਾਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਗਰ੍ਜਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਉਠੀਆਂ ਤੇ ਵੀਰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ للਕਾਰਦੇ ਹੋਏ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਥ ਦਾਨਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮੋऽਭੂਦ੍ਭਯਾਵਹਃ । ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਮਰ੍ਦੋ ਯਥਾ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਡਰਾਉਣਾ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਟੱਕਰ ਐਸੀਂ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਭਯਕ੍ਰਾਂਤਾ ਮਹਾਸ਼੍ਰਾਂਤਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰ੍ਵਿਲਪਤੀ ਮੁਹੁਃ । ਸ੍ਵਰਥਾਕਾਰਰਹਿਤਂ ਸ਼ਰੈਃ ਸਂਪੂਰਿਤਂ ਤਦਾ
ਡਰ ਨਾਲ ਕਾਂਪਦੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਰਾਹ ਉਠੇ, ਜਦ ਮੈਦਾਨ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਰੋਮਾਂਚਿਤਾ ਬਭੌ ਦ੍ਯੌਸ਼੍ਚ ਰਜੋਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਧੁਨ੍ਵਤੀ । ਰੌਦ੍ਰੈਰ੍ਵਿਹਂਗਮਾਰਾਵੈਸ੍ਤ੍ਰਾਸਾਦਾਕ੍ਰਂਦਤੀਵ ਹਿ
ਅਸਮਾਨ ਵੀ ਰੋਆਂ ਵਾਲਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧੂੜ ਵਾਲਾ ਕਪੜਾ ਝਾੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੇਵੇਂਦ੍ਰੇਣ ਤਦਾਜ੍ਞਪ੍ਤਾ ਮੇਘਾਃ ਸਂਵਰ੍ਤਕਾਦਯਃ । ਗਜਾਨੁਚ੍ਚੈਃ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਤੇऽਸੁਰਾਨ੍ਯੁਯੁਧੁਰ੍ਮृਧੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਸੰਵਰਤਕ ਆਦਿਕ ਬੱਦਲ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦੇਵਾਨਾਮਸ਼੍ਵਾਰੋਹਾਸ਼੍ਚ ਜਾਤਾ ਗਂਧਰ੍ਵਕਿਨ੍ਨਰਾਃ । ਰਥਿਨਃ ਸਾਧ੍ਯਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਗਜਿਨੋ ਯਕ੍ਸ਼ਚਾਰਣਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੋੜਸਵਾਰ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਸਨ, ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਧਿਆ ਤੇ ਸਿੱਧ, ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਚਾਰਣ ਸਨ।
ਪਦਾਤਿਨਃ ਕਿਂਪੁਰੁषਾਃ ਪਨ੍ਨਗਾਃ ਪਵਨਾਸ਼ਨਾਃ । ਰੋਗਾਣਾਮਧਿਪੋ ਰਾਜਨ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਚ ਯਮਨਾਯਕਃ
ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼, ਸੱਪ ਤੇ ਹਵਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ; ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਯਕਸ਼ਮਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਦਾਨਵਰੋਗਾਣਾਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮੋऽਭੂਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਃ । ਪਤਿਤਾ ਲੁਲੁਠੁਰ੍ਭੂਮੌ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਲਜ੍ਵਰਾਮਯੈਃ
ਉਥੇ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਵਿਚ ਬੜਾ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਇਆ; ਦੈਤਿਆ ਤੀਰਾਂ, ਬੁਖਾਰਾਂ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪਏ ਹੋਏ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਲੁੱਟਦੇ ਰਹੇ।
ਦਾਨਵੈਰ੍ਨਿਹਤਾ ਰੋਗਾਃ ਪੇਤੁਃ ਸਮਰਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ । ਪਲਾਯਾਂਚਕ੍ਰਿਰੇ ਕੇਚਿਤ੍ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਭੂਧਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਰੋਗ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਈਆਂ।
ਔषਧ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਹਜਾ ਵੈਸ਼ਲ੍ਯਕਰਣੀਮੁਖਾਃ । ਤਾਭਿਰ੍ਵਿਸ਼ਲ੍ਯਾਃ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਯੁਯੁਧੁਰ੍ਯਮਕਿਂਕਰਾਃ
ਉਥੇ ਕੁਦਰਤੀ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਤੀਰ ਕੱਢਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਉਪਲਬਧ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਜਖ਼ਮੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦੇ ਜੰਗ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਦਾਨਵੈਰ੍ਨਿਹਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਰਮੁਦ੍ਗਰਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ । ਪਦਾਤਯਃ ਪਤ੍ਤਿਗਣੈਃ ਖਙ੍ਗੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆ ਤੀਰਾਂ, ਗਦਿਆਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੈਦਲ ਜਥਿਆਂ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਕੁਹਾਡਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਜਘ੍ਨੁਰਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਰੁਧਿਰਾਰੁਣਵਿਗ੍ਰਹਾਃ । ਅਸ਼੍ਵਚਾਰਾ ਹਯੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਰ੍ਗਗਨੇ ਤਦਾ
ਕੋਟੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਏ; ਘੋੜਸਵਾਰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਦੌੜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਜਘ੍ਨੁਰਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਰੁਧਿਰਾਰੁਣਵਿਗ੍ਰਹਾਃ । ਸਮੂਹੋ ਰਥਿਨਾਂ ਭੀਮੋ ਰਥੌਘੈਸ਼੍ਛਾਦ੍ਯ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਟਕਰਾ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਏ; ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਝੁੰਡ ਰਥਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਸਨ।
ਵਿਵ੍ਯਧੁਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਧਨੁਰ੍ਮੁਕ੍ਤੈਰ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍ । ਮਦਕ੍ਸ਼ੀਣਕਪੋਲਾਂਗਾਃ ਕਰੈਰ੍ਬਦ੍ਧਾ ਕਰਾਨ੍ਦृਢਮ੍
ਉਹ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ, ਜਿਹੜੇ ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਸੁੱਕੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਗਜਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਗਜਾਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਪਾਤਯਂਤਿ ਮਹੀਤਲੇ । ਕੋਪਿ ਦੈਤ੍ਯੋ ਰਥਂ ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯੋਤ੍ਥਾਯ ਖਂ ਯਯੌ
ਗੁੱਸੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ; ਇੱਕ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਦੈਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਰਥ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਚਾਰਾਨ੍ਹਯਾਨ੍ਨਾਗਾਨ੍ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ । ਸ੍ਕਂਧੇ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਰਸਾ ਯਯੌ ਜਾਲਂਧਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਹਾਥੀਆਂ ਨੇ ਘੋੜਸਵਾਰ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਇੱਕ ਨੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਲੰਧਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਕ੍ਸ਼ਯੋਰ੍ਵੈ ਗਜੌ ਗृਹ੍ਯ ਤृਤੀਯਂ ਜਠਰੋਪਰਿ । ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਮਸ੍ਤਕੇ ਗृਹ੍ਯ ਰਣੇ ਧਾਵਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਕਿਸੇ ਨੇ ਦੋ ਹਾਥੀ ਬਾਂਹਾਂ ਹੇਠ ਫੜ ਲਏ, ਤੀਜਾ ਪੇਟ ਉੱਤੇ ਤੇ ਚੌਥਾ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਉਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਕੋਸ਼ਤਃ ਖਙ੍ਗਂ ਵਿਧੂਯ ਵਿਮਲਾਂਬਰਮ੍ । ਯਯੌ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੋ ਦੇਵਾਨ੍ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਰਣੇऽਸੁਰਃ
ਕਿਸੇ ਦੈਤ ਨੇ ਮਿਆਨ ਵਿਚੋਂ ਤਲਵਾਰ ਉਖਾੜ ਕੇ ਆਪਣਾ ਚਿੱਟਾ ਕਪੜਾ ਝਾੜਿਆ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁੱਟਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ।
ਕਾਚਿਤ੍ਪੀਨਸ੍ਤਨੀ ਤਨ੍ਵੀ ਖੇਚਰੀਰਤਿ ਲਂਪਟਾ । ਆਗਤ੍ਯ ਗਗਨਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਨਿਨ੍ਯੇ ਦੈਤ੍ਯਂ ਰਣਾਂਗਣਾਤ੍
ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਪਤਲੀ ਤੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੀ ਔਰਤ, ਜਿਸਦੇ ਸਿਨੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਸੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉਤਰੀ ਤੇ ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਗਈ।
ਚੁਚੁਂਬ ਸਾ ਤਦ੍ਵਦਨਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਨਾਰਾਚਕੀਲਿਤਮ੍ । ਦੇਵਸੈਨ੍ਯਂ ਤਤੋ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਨਨਰ੍ਤ੍ਤ ਹ
ਉਸ ਔਰਤ ਨੇ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਚੁੰਮਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਕਾਲਨੇਮੀ ਨਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।