ਮਧੁਮਿਸ਼੍ਰਾਂਸ੍ਤੁ ਕਰਕਾਨ੍ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਤੋ ਦਦੇਤ੍ । ਦ੍ਵਿਜ ਤੇऽਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਘ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਘੋਤ੍ਤਰਤਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਕਰਕਾ ਪਾਤਰੇ, ਜੋ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿਓ; 'ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਅਰਘ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਅਰਘ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਗੇ ਵਧੋ।
ਆਵਾਹਯਿष੍ਯੇ ਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨਿਤਿ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦੁਤ੍ਤਰਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
‘ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਵਾਹਨ ਕਰਾਂਗਾ’ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ 'ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ' ਕਹੋ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਰੱਖੋ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਃ ਸ਼ृਣੁਤੇਮਮਾਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਸਂਜਪੇਤ੍ । ਸਮਾਗਤੋ ਨਿषਣ੍ਣੋऽਥ ਸਦਰ੍ਭਂ ਪਾਤ੍ਰਮਾਹਰੇਤ੍
‘ਵਿਸ਼ਵਦੇਵੋ, ਇਹ ਸੁਣੋ, ਆ ਜਾਓ’ ਜਪੋ; ਜਦ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂ, ਤਦ ਦਰਭਾ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰਾ ਲਿਆਓ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚਰਣੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਖ੍ਯਪਾਤ੍ਰੋਦਕਂ ਤਤਃ । ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਹਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਗਗ੍ਰੇऽਥ ਪਵਿਤ੍ਰਕੇ
ਪਾਣੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰਾ ਸੱਜੇ ਪੈਰ ਦੇ ਕੋਲ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਸਿਰੇ 'ਤੇ।
ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਪਾਤ੍ਰਵਾਰਿਤਤ੍ । ਇਦਂ ਭੋ ਅਰ੍ਘਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਘੋਤ੍ਤਰਤਸ੍ਤਤਃ
‘ਯਾ ਦਿਵਿਆ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਾਤਰਾ ਢੱਕ ਕੇ ਰੱਖੋ; ‘ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਅਰਘ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਅਰਘ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਗੇ ਵਧੋ।
ਪਾਤ੍ਰੇ ਧृਤ੍ਵਾऽਰ੍ਘਤੋਯਂ ਚ ਤਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਅਥ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਰੇ ਤੋਯਂ ਯਵੈਰੇਤਾਨਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਅਰਘ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਪਾਤਰੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਰੱਖੋ; ਫਿਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ, ਜੌ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਅਰ੍ਚਤ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚਤ ਇਤਿ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੋਤ੍ਤਰਤਸ੍ਤਤਃ । ਪਾਦਾਦਿਮੂਰ੍ਧਪਰ੍ਯਨ੍ਤਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਜਲਦਸ੍ਤਤਃ
‘ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲਈ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲਈ?’ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਪੈਰ ਤੋਂ ਸਿਰ ਤੱਕ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਪਾਣੀ ਦਿਓ।
ਗਨ੍ਧਦ੍ਵਾਰੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵੋਤ੍ਤਰਸ੍ਤਤਃ । ਪਿਤॄਣਾਮਰ੍ਚਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਵਮੇਵਾਪਸਵ੍ਯਕਮ੍
‘ਗੰਧਦਵਾਰੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੋ; ਫਿਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਪਰ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖੋ।
ਉਪਵੀਤਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ਭਗ੍ਨਾਂਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ । ਵਾਮਜਾਨੁਂ ਭੂਮਿਗਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਦਾਸਨਮ੍ 5.117.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਖੱਬਾ ਘੁੱਟ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦਿਓ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਥੋ ਵਦੇਤ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਰੇषੁ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਨ੍ਯੁਬ੍ਜਂ ਪਾਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਪਲ-ਪਲ ਦੀ ਪੁੱਛ ਗੱਲ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਦਰਭਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਸਿਰਿਆਂ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਪਾਤਰੇ ਉਲਟ ਕੇ ਰੱਖੋ।
ਤ੍ਰਿਕੁਸ਼ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਸਂਯੁਕ੍ਤਮੁਤ੍ਤਾਨਮਥ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਸਪਵਿਤ੍ਰਤਿਲੇषੁ ਚ
ਤਿੰਨ ਕੁਸ਼ ਦੀਆਂ ਗਾਂਠਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਪਾਤਰੇ ਸਿੱਧੇ ਕਰਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਪਾਤਰੇ ਤੇ ਤਿਲਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੋ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਜਲਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਿਲੋऽਸੀਤਿ ਤਿਲਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਮਥੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਧਾਰ੍ਘ ਇਤਿ ਪृਚ੍ਛਤਿ
‘ਸ਼ੰ ਨੋ ਦੇਵਿਆ’ ਕਹਿ ਕੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਾਓ; ‘ਇਹ ਤਿਲ ਹਨ’ ਕਹਿ ਕੇ ਤਿਲ ਪਾਓ; ਫਿਰ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਦੇ ਕੇ, ‘ਕੀ ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਅਰਘ ਹੈ?’ ਪੁੱਛੋ।
ਦਤ੍ਤੋਤ੍ਤਰੋऽਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਘ ਇਤਿ ਪਿਤॄਨਾਵਾਹਯੇਤ੍ਤਤਃ । ਤਿਲਪੁष੍ਪਕੁਸ਼ੈਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਕਲ੍ਪਿਤਾਰ੍ਘਂ ਕਰੇ ਦਧਤ੍
ਉੱਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ‘ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਅਰਘ ਹੈ’ ਕਹੋ; ਫਿਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰੋ; ਤਿਲ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਰਘ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਉਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਰਰ੍ਘੋਦਕਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਅਰ੍ਚਨਂ ਤੁ ਤਦਾ ਤੇषਾਮਪਸਵ੍ਯਂ ਤੁ ਪੂਵਰ੍ਵਤ੍
‘ਉਸ਼ੰਤਸਤ੍ਵ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਰਘ ਦਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਭਾਜਨਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਪਿਤॄਣਾਂ ਰਾਜਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਸਂਭਵਮੇਵ ਵਾ
ਭਾਂਡਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਲੈ ਲੋ।
ਤਦਭਾਵੇ ਤੁ ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦਨਨ੍ਯਾਸ਼ਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਤਦਭਾਵੇ ਸ੍ਯੁਃ ਪਾਲਾਸ਼ਾਨਿ ਨ ਮਧ੍ਯਮਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਕਾਂਸੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਲਈ ਨਾ ਵਰਤਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਇਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਇਹ ਮਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਰਮ੍ਭਾਣਿ ਚੂਤਪਤ੍ਰਾਣਿ ਜਮ੍ਬੂਪੁਂਨਾਗਕਾਨਿ ਚ । ਪਰਾਕਾਨ੍ਯਥ ਚਾਮ੍ਪਾਨਿ ਮਧੂਕਕੁਟਜਾਨ੍ਯਪਿ
ਕੇਲੇ, ਆਮ, ਜਾਮੁਨ, ਪੁੰਡਰੀਕ, ਚੰਪਾ, ਮਧੂਕ ਜਾਂ ਕੁਟਜ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਜਾਂ ਛਾਲ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵੀ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤੁਲੁਙ੍ਗਸ੍ਯ ਪਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਦੇਯਾਨਿ ਵੈ ਨृਭਿਃ । ਦਰ੍ਵ੍ਯਾਮਨ੍ਨਮਥਾऽਦਾਯ ਕਰਾਭ੍ਯਾਮਾਜ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਮਾਤਲੁੰਗ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਸਮੇਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਚਮਚ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਘੀ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵੇषਣਂ ਤਤਃ ਪृਚ੍ਛੇਤ੍ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਮ੍ । ਕਰਿष੍ਯੇऽਗ੍ਨੌਕਰਣਮਿਤਿ ਕੁਰੁष੍ਵੇਤਿ ਤਦੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੂਤ ਸੱਜਾ ਸੱਜਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛੇ, 'ਮੈਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਕਰਾਂ?' ਤੇ ਜਵਾਬ ਆਵੇ, 'ਕਰੋ।'
ਪਰਿਵਿष੍ਯੋਪਵੀਤੀ ਸ੍ਯਾਦਭਿਘਾਰ੍ਯ ਸਮਾਹਰੇਤ੍ । ਹੁਨੇਤ੍ਸੋਮਾਯ ਪਿਤृਮਤੇ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮ ਇਤੀਰਯਨ੍
ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਪਵੀਤੀ ਹੋ ਕੇ, ਅਭਿਘਾਰ ਕਰੇ, ਸਮਾਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰੇ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ 'ਸਵਧਾ, ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਯਮਾਯਾਙ੍ਗਿਰਸੇ ਪਿਤृਮਤੇ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮ ਇਤਿ । ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਮਾਹੁਤਿਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚਾਭਿਘਾਰ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਤਂ ਤਤਃ
ਯਮ, ਅੰਗਿਰਸ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ 'ਸਵਧਾ, ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਦੂਜੀ ਆਹੁਤੀ ਪਾਵੇ; ਫਿਰ ਅਭਿਘਾਰ ਕਰਕੇ ਕੱਚਾ ਚੌਲ ਪਾਵੇ।
ਅਗ੍ਨਯੇ ਕਵ੍ਯਵਾਹਨਾਯ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਹੁਤ੍ਵਾऽਪਸਵ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਰਿਵਿष੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਫਿਰ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਕਵਿਆ-ਵਾਹਨ ਅਗਨਿ ਨੂੰ 'ਸਵਧਾ, ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਪਾਵੇ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਤ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਪਰੋਸ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲ ਜਾਵੇ।
ਮੇਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤਤੋऽਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਪਾਤਯੇਤ੍ਪਿਤृਪਾਤ੍ਰਕੇ । ਪਿਣ੍ਡਪਾਤ੍ਰਮਤਃ ਸ਼ੇषਂ ਦਰ੍ਵੀਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਛਿੜਕ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਾਉ। ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਚਮਚ ਨੂੰ ਧੋ ਲਵੋ।
ਮੇਕ੍ਸ਼ਣਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਤਤਃ ਪਾਤ੍ਰਾਣ੍ਯੁਪਸ੍ਤਰੇਤ੍ । ਪਾਤ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਭਾਗੇ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਛਿੜਕਣ ਦੀ ਅੱਗ ਰੱਖ ਕੇ, ਭਾਂਡੇ ਸਜਾਓ। ਫਿਰ, ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਭੋਜਨ ਤੁਰੰਤ ਪਾਉ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਭੋਜ੍ਯਸ਼ਾਕਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਵ ਸ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ । ਅਥਾਤਿਥਿਰ੍ਮਹਾਵृਦ੍ਧੋ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਭੋਜਨ, ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਚੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਬਜੀਆਂ ਦੇਣ। ਫਿਰ, ਆਦਰਯੋਗ ਮਹਾਂ-ਵਰਿਦ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਆਤਿਥੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਰਾਘਵਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇਵ ਨਮਸ੍ਕੁਰੁ । ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਾ ਵਰ੍ਤਤੇऽਸ੍ਮਾਕਂ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇऽਹਂ ਵਾ ਤਵਾऽਜ੍ਞਯਾ
ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜਲਦੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ; ਸਾਨੂੰ ਭੁੱਖ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਖਾਵਾਂਗਾ।'
ਰਾਮੋ ਬਭਾषੇ ਵਚਨਂ ਵਿਲਮ੍ਬਯ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮੁਨੇ । ਦੇਵਤਾਃ ਪਿਤਰੋ ਮਙ੍ਕ੍ਸ਼ੁ ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤੇऽਧੁਨਾ ਮਯਾ
ਰਾਮ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਇੱਕ ਪਲ ਰੁਕੋ, ਮুনি; ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦਨ੍ਨਂ ਪਾਤ੍ਰਗਤਂ ਤਦਾ । ਪ੍ਰਾਕ੍ਸੌਮ੍ਯਾਗ੍ਰਾਨ੍ਕੁਸ਼ਾਨ੍ਦੈਵੇ ਪ੍ਰਤੀਚੀਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਰਕਾਨ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਵਰਤਿਆ।
ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਯੇ ਦਰ੍ਭਾ ਯਵਾਨਥ ਤਿਲਾਨਪਿ । ਅਨ੍ਨਪ੍ਰਦਾਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪृਥਿਵੀ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਦਰਭਾ, ਜੌ ਤੇ ਤਿਲ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭੋਜਨ 'ਪृथਵੀ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਵਿष੍ਣੁਰਿਤਿ ਸ੍ਪृष੍ਟਮਙ੍ਗੁष੍ਠੇਨ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਤੁ । ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯੇ ਦੇਵਾ ਇਤਿ ਵੈ ਪਠਨ੍
ਅੰਗੂਠਾ ਲਾ ਕੇ, ਦੂਜਾ ਜਨ 'ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ 'ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਹਨ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ।