ਆਚਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਮੋ ਵਿष੍ਟਰਂ ਦਤ੍ਤਵਾਨਥ । ਆਸੀਨੇषੁ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰਾਣਵਾਯੁਂ ਨਿਰੁਧ੍ਯ ਚ
ਰਾਮ ਨੇ ਖੁਦ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਅਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਬੈਠ ਗਏ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਂਸ ਰੋਕੀ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਕਰਣਾਨੁਜ੍ਞਾਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾऽਥ ਸਤਿਲਂ ਜਲਮ੍ । ਅਪਹਤੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ੇ ਵਿਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਤਿਲ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ 'ਅਪਹਤ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਛਿੜਕਿਆ।
ਉਦੀਰਤਾਮਿਤਿ ਤਥਾ ਪਿਤृਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਲੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਚਾਕ੍ਸ਼ਤਜਲਂ ਦੇਵਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਲੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਪਾਕਜਾਤਂ ਤਥਾऽਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯਮ ਨ੍ਤ੍ਰਮੇਤਦੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਉਸ ਨੇ 'ਉਦੀਰਤਾਮ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਾਤਰ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ। ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਾਤਰ 'ਤੇ ਅਕਸ਼ਤ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ। ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਭੂਮਿਂ ਗਯਾਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਵਸ੍ਵਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਪਿਤॄਨ੍ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਗਯਾ ਦੀ ਸ੍ਰਾਦਧ ਭੂਮੀ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੇਵਤਾ, ਤੇ ਵਸੁ ਆਦਿ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸ੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਰਸਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਵੈਰ੍ਵਾ ਤਣ੍ਡੁਲੈਰਥ । ਮੂਲਾਗ੍ਰਯੋਜਿਤੌ ਦਰ੍ਭੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਤਾਵਥ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜੌ ਜਾਂ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਜੜ ਤੇ ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੂਸ੍ਪृष੍ਟਦਕ੍ਸ਼ਜਾਨੁਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਜਹਸ੍ਤੇ ਜਲਾਰ੍ਪਣਮ੍ । ਪੁਰੂਰਵਾਰ੍ਦ੍ਰਵਾਣਾਂ ਵੈ ਦੇਵਾਨਾਮਿਦਮਾਸਨਮ੍
ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ ਸੱਜਾ ਹੱਥ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰੂਰਵ ਤੇ ਦ੍ਰਵਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅਸਥਾਨ ਹੈ।
ਇਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾऽਸਨਂ ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ੍ਰਾਦਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਰੁਕਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰੇ।
ਅਰ੍ਘਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਤ੍ਤਰਾਗ੍ਰਕੁਸ਼ੇष੍ਵਥ । ਨ੍ਯੁਬ੍ਜਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਮਥੋਪਰਿ
ਅਰਘ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ 'ਤੇ ਇਕ ਪਾਤਰਾ ਉਲਟ ਕੇ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਉਪਰ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਗਾਂਠ ਬੰਨ੍ਹੋ।
ਉਤ੍ਤਾਨਂ ਤੁ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਲੈਰਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯਰੌਕ੍ਮਕੈਃ । ਪਵਿਤ੍ਰਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਜਲਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਫਿਰ ਪਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੋ; ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, 'ਸ਼ੰ ਨੋ ਦੇਵਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਾਓ।
ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯਾऽਖਿਲਂ ਕਰ੍ਮ ਯਾਵਤ੍ਤਦ੍ਵਿਧਿਚੋਦਿਤਮ੍ । ਯਵੋऽਸਿ ਧਾਨ੍ਯਰਾਜੋ ਵਾ ਇਤਿ ਪਾਤ੍ਰੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਯਵਾਨ੍
ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੀਤੇ ਜਾਣ; ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਜੌ, ਚਾਵਲ ਜਾਂ ਅਨਾਜ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ 'ਜੌ' ਕਹੋ।
ਮਧੁਮਿਸ਼੍ਰਾਂਸ੍ਤੁ ਕਰਕਾਨ੍ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਤੋ ਦਦੇਤ੍ । ਦ੍ਵਿਜ ਤੇऽਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਘ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਘੋਤ੍ਤਰਤਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਕਰਕਾ ਪਾਤਰੇ, ਜੋ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿਓ; 'ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਅਰਘ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਅਰਘ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਗੇ ਵਧੋ।
ਆਵਾਹਯਿष੍ਯੇ ਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨਿਤਿ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦੁਤ੍ਤਰਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
‘ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਵਾਹਨ ਕਰਾਂਗਾ’ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ 'ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ' ਕਹੋ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਰੱਖੋ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਃ ਸ਼ृਣੁਤੇਮਮਾਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਸਂਜਪੇਤ੍ । ਸਮਾਗਤੋ ਨਿषਣ੍ਣੋऽਥ ਸਦਰ੍ਭਂ ਪਾਤ੍ਰਮਾਹਰੇਤ੍
‘ਵਿਸ਼ਵਦੇਵੋ, ਇਹ ਸੁਣੋ, ਆ ਜਾਓ’ ਜਪੋ; ਜਦ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂ, ਤਦ ਦਰਭਾ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰਾ ਲਿਆਓ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚਰਣੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਖ੍ਯਪਾਤ੍ਰੋਦਕਂ ਤਤਃ । ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਹਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਗਗ੍ਰੇऽਥ ਪਵਿਤ੍ਰਕੇ
ਪਾਣੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰਾ ਸੱਜੇ ਪੈਰ ਦੇ ਕੋਲ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਸਿਰੇ 'ਤੇ।
ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਪਾਤ੍ਰਵਾਰਿਤਤ੍ । ਇਦਂ ਭੋ ਅਰ੍ਘਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਘੋਤ੍ਤਰਤਸ੍ਤਤਃ
‘ਯਾ ਦਿਵਿਆ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਾਤਰਾ ਢੱਕ ਕੇ ਰੱਖੋ; ‘ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਅਰਘ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਅਰਘ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਗੇ ਵਧੋ।
ਪਾਤ੍ਰੇ ਧृਤ੍ਵਾऽਰ੍ਘਤੋਯਂ ਚ ਤਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਅਥ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਰੇ ਤੋਯਂ ਯਵੈਰੇਤਾਨਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਅਰਘ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਪਾਤਰੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਰੱਖੋ; ਫਿਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ, ਜੌ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਅਰ੍ਚਤ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚਤ ਇਤਿ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੋਤ੍ਤਰਤਸ੍ਤਤਃ । ਪਾਦਾਦਿਮੂਰ੍ਧਪਰ੍ਯਨ੍ਤਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਜਲਦਸ੍ਤਤਃ
‘ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲਈ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲਈ?’ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਪੈਰ ਤੋਂ ਸਿਰ ਤੱਕ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਪਾਣੀ ਦਿਓ।
ਗਨ੍ਧਦ੍ਵਾਰੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵੋਤ੍ਤਰਸ੍ਤਤਃ । ਪਿਤॄਣਾਮਰ੍ਚਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਵਮੇਵਾਪਸਵ੍ਯਕਮ੍
‘ਗੰਧਦਵਾਰੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੋ; ਫਿਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਪਰ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖੋ।
ਉਪਵੀਤਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ਭਗ੍ਨਾਂਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ । ਵਾਮਜਾਨੁਂ ਭੂਮਿਗਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਦਾਸਨਮ੍ 5.117.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਖੱਬਾ ਘੁੱਟ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦਿਓ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਥੋ ਵਦੇਤ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਰੇषੁ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਨ੍ਯੁਬ੍ਜਂ ਪਾਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਪਲ-ਪਲ ਦੀ ਪੁੱਛ ਗੱਲ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਦਰਭਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਸਿਰਿਆਂ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਪਾਤਰੇ ਉਲਟ ਕੇ ਰੱਖੋ।
ਤ੍ਰਿਕੁਸ਼ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਸਂਯੁਕ੍ਤਮੁਤ੍ਤਾਨਮਥ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਸਪਵਿਤ੍ਰਤਿਲੇषੁ ਚ
ਤਿੰਨ ਕੁਸ਼ ਦੀਆਂ ਗਾਂਠਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਪਾਤਰੇ ਸਿੱਧੇ ਕਰਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਪਾਤਰੇ ਤੇ ਤਿਲਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੋ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਜਲਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਿਲੋऽਸੀਤਿ ਤਿਲਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਮਥੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਧਾਰ੍ਘ ਇਤਿ ਪृਚ੍ਛਤਿ
‘ਸ਼ੰ ਨੋ ਦੇਵਿਆ’ ਕਹਿ ਕੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਾਓ; ‘ਇਹ ਤਿਲ ਹਨ’ ਕਹਿ ਕੇ ਤਿਲ ਪਾਓ; ਫਿਰ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਦੇ ਕੇ, ‘ਕੀ ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਅਰਘ ਹੈ?’ ਪੁੱਛੋ।
ਦਤ੍ਤੋਤ੍ਤਰੋऽਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਘ ਇਤਿ ਪਿਤॄਨਾਵਾਹਯੇਤ੍ਤਤਃ । ਤਿਲਪੁष੍ਪਕੁਸ਼ੈਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਕਲ੍ਪਿਤਾਰ੍ਘਂ ਕਰੇ ਦਧਤ੍
ਉੱਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ‘ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਅਰਘ ਹੈ’ ਕਹੋ; ਫਿਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰੋ; ਤਿਲ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਰਘ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਉਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਰਰ੍ਘੋਦਕਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਅਰ੍ਚਨਂ ਤੁ ਤਦਾ ਤੇषਾਮਪਸਵ੍ਯਂ ਤੁ ਪੂਵਰ੍ਵਤ੍
‘ਉਸ਼ੰਤਸਤ੍ਵ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਰਘ ਦਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਭਾਜਨਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਪਿਤॄਣਾਂ ਰਾਜਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਸਂਭਵਮੇਵ ਵਾ
ਭਾਂਡਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਲੈ ਲੋ।
ਤਦਭਾਵੇ ਤੁ ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦਨਨ੍ਯਾਸ਼ਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਤਦਭਾਵੇ ਸ੍ਯੁਃ ਪਾਲਾਸ਼ਾਨਿ ਨ ਮਧ੍ਯਮਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਕਾਂਸੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਲਈ ਨਾ ਵਰਤਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਇਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਇਹ ਮਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਰਮ੍ਭਾਣਿ ਚੂਤਪਤ੍ਰਾਣਿ ਜਮ੍ਬੂਪੁਂਨਾਗਕਾਨਿ ਚ । ਪਰਾਕਾਨ੍ਯਥ ਚਾਮ੍ਪਾਨਿ ਮਧੂਕਕੁਟਜਾਨ੍ਯਪਿ
ਕੇਲੇ, ਆਮ, ਜਾਮੁਨ, ਪੁੰਡਰੀਕ, ਚੰਪਾ, ਮਧੂਕ ਜਾਂ ਕੁਟਜ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਜਾਂ ਛਾਲ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵੀ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤੁਲੁਙ੍ਗਸ੍ਯ ਪਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਦੇਯਾਨਿ ਵੈ ਨृਭਿਃ । ਦਰ੍ਵ੍ਯਾਮਨ੍ਨਮਥਾऽਦਾਯ ਕਰਾਭ੍ਯਾਮਾਜ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਮਾਤਲੁੰਗ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਸਮੇਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਚਮਚ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਘੀ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵੇषਣਂ ਤਤਃ ਪृਚ੍ਛੇਤ੍ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਮ੍ । ਕਰਿष੍ਯੇऽਗ੍ਨੌਕਰਣਮਿਤਿ ਕੁਰੁष੍ਵੇਤਿ ਤਦੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੂਤ ਸੱਜਾ ਸੱਜਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛੇ, 'ਮੈਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਕਰਾਂ?' ਤੇ ਜਵਾਬ ਆਵੇ, 'ਕਰੋ।'
ਪਰਿਵਿष੍ਯੋਪਵੀਤੀ ਸ੍ਯਾਦਭਿਘਾਰ੍ਯ ਸਮਾਹਰੇਤ੍ । ਹੁਨੇਤ੍ਸੋਮਾਯ ਪਿਤृਮਤੇ ਸ੍ਵਧਾ ਨਮ ਇਤੀਰਯਨ੍
ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਪਵੀਤੀ ਹੋ ਕੇ, ਅਭਿਘਾਰ ਕਰੇ, ਸਮਾਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰੇ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ 'ਸਵਧਾ, ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰੇ।