ਪਰਸ੍ਯ ਚਾऽਤ੍ਮਨਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਚਾऽਤ੍ਮਨੋऽਧਿਕਾਮ੍ । ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪਰੀਤਂ ਵਿਨਾਸ਼ਕਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੂਜੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੜਾਈ ਕਰਨੀ ਚੰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਉਲਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਮੇਣ ਬਲਿਨਾਨੈਵ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੇ ਦੁਰ੍ਬਲਸ੍ਯ ਚ । ਏਕੇषੁਵਾਲਿਹਨ੍ਤਾऽਸੌ ਵਾਲਿਰ੍ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਰਾ
ਰਾਮ ਨੇ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਾਰੀਚਮੇਕਬਾਣੇਨ ਭਵਾਨਪਿ ਪਲਾਯਿਤਃ । ਨਿਹਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਿਚ੍ਚ ਸੁਤੋ ਹਤਃ
ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪ ਭੱਜ ਗਿਆ ਸੀ; ਸ਼ੂਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਇੰਦਰਜਿਤ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਵਰੇਣ੍ਯਤ੍ਰਿਤਯਂ ਭਗ੍ਨਂ ਤੇਨ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਨੈਵ ਤੇ । ਦਾਸਭਾਵਮਥੋ ਵਾऽਪਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੀਤਾਮਥਾऽਪ੍ਨੁਹਿ
ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਵਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਿਆ; ਇਸ ਲਈ, ਜਾਂ ਦਾਸੀ ਬਣ ਜਾਂ ਜਾਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੈ ਲੈ।
ਗੋਪੁਰਸ੍ਥਂ ਤਥਾ ਦਾਰੁ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਮਥੇषੁਣਾ । ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਪਞ੍ਚਧਾ ਤੇਨ ਰਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਮਾਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਮ ਨੇ ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਗੋਪੁਰ ਤੇ ਰੱਖੀ ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪੰਜ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਬਹਵੋ ਨष੍ਟਾ ਨਾਸ਼ਮੇष੍ਯਂਤਿ ਚਾਪਰੇ । ਏਕੋ ਨ੍ਯਾਯਃ ਸੁਖਾਰ੍ਥਾਯ ਨ ਚ ਮੌਢ੍ਯਂ ਸਹੋਦਰ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਈ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਹੋਰ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਸੁਖ ਲਈ ਇਕ ਹੀ ਸੱਚਾ ਰਾਹ ਹੈ, ਭੈੜਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ, ਭਰਾ।
ਮਾਨੁषੀਂ ਮृਤ੍ਯੁਸਂਯੁਕ੍ਤਾਮਨਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਮ੍ । ਪਤ੍ਨੀਂ ਬਲਵਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਯ
ਇਕ ਮਾਨਵ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਮੌਤ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ, ਨਾ ਚਾਹਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵਫਾਦਾਰ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਇਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦੇ।
ਅਨਿਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸਮਾਯੋਗੇ ਭਵੇਦ੍ਦੁਃਖਪਰਂਪਰਾ । ਦੁਰ੍ਗਨ੍ਧਮਲਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਰੀਸਙ੍ਗੋ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਃ
ਜੋ ਨਾ ਚਾਹੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਮਹਿਲਾ ਨਾਲ ਜੋੜ, ਜਿੱਥੇ ਗੰਦੀ ਅਤੇ ਮੈਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਫਰਤਯੋਗ ਹੈ।
ਵਿਰਕ੍ਤਿਰਥ ਚੇਜ੍ਜਾਤਾ ਦੁਃਖਾਯਾਕਾਰ੍ਯਵਰ੍ਤਨਮ੍ । ਅਨੁਰਾਗੋਯਦਿ ਭਵੇਨ੍ਮਰਣਂ ਨਰਕਂ ਤਤਃ
ਜੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਿਰਾਗ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਭੈੜਾ ਕੰਮ ਦੁੱਖ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਲਗਨ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਤੇ ਨਰਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਨੋ ਮਰਣਂ ਵ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯ ਸਮਾਗਮੇ । ਤ੍ਯਾਗੋ ਵਾ ਮਰਣਂ ਤਾਤ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਅੱਜ ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਵਿਅਰਥ ਹੋਵੇਗੀ; ਪਿਆਰੇ, ਧਰਮ ਪਤਨੀ ਲਈ ਜਾਂ ਤਿਆਗ ਕਰ, ਜਾਂ ਮੌਤ ਸਹੀ ਹੈ।
ਏਵਮਾਦਿ ਤਥਾऽਨ੍ਯਚ੍ਚ ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਅਨ੍ਯਦਾਖ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਹਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕਲੇਸ਼ ਆਵੇਗਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਮਾਨ੍ਤਿਕਂ ਨਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਰਾਘਵਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਮ ਰਾਮ ਮਹਾਵੀਰ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲ
ਰਾਮ ਕੋਲ ਜਾ, ਉਸ ਅੱਗੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ, ਤੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਦੱਸ: 'ਮਾਫ ਕਰ, ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਵੀਰ, ਆਸਰੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ।'
ਤਾਮਸਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਯਮੇਤੇ ਸੁਪਾਪਿਨਃ । ਸੀਤਾਪਹਾਰਜਂ ਦੋषਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨਵੇਹਿ ਨਃ
'ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਨ, ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ; ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਚੁਰਾਉਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਮੰਨ ਲੈ।'
ਤ੍ਵਦਧੀਨਾ ਵਯਂ ਰਾਮ ਰਕ੍ਸ਼ ਵਾ ਮਾਰਯੇਚ੍ਛਯਾ । ਇਤ੍ਯੁਦੀਰ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾ ਵਯਮ੍
'ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ, ਰਾਮ; ਚਾਹੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜਾਂ ਮਾਰ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ।' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਰਾਘਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹਾਂ।
ਸ੍ਥਿਰਾਯੁषੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮਃ ਸ੍ਥਿਰਰਾਜ੍ਯਾ ਦਸ਼ਾਨਨ । ਅਥਾऽਹਂ ਰਾਵਣੋ ਵਾਕ੍ਯਮਹੋ ਨੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਭਵਾਨ੍
ਅਸੀਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਰਾਜ ਮਿਲੇਗਾ, ਦਸ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ; ਪਰ ਮੈਂ, ਰਾਵਣ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: ਤੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਹੀਂ।
ਨ ਸ਼ੂਰੋ ਰਾਜਧਰ੍ਮਂ ਚ ਨ ਚ ਜਾਨਾਸਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਪਰਨਾਰੀਪਰਦ੍ਰ ਵ੍ਯਪਰਰਾਜ੍ਯਨਿषੇਵਯਾ
ਤੂੰ ਨਾ ਵੀਰ ਹੈਂ, ਨਾ ਰਾਜਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ, ਪਰਾਇਆ ਧਨ ਤੇ ਪਰਾਇਆ ਰਾਜ ਲੈ ਕੇ।
ਸ਼ੂਰਾਣਾਮੁਤ੍ਤਮੋ ਧਰ੍ਮੋ ਨ षਣ੍ਢਾਨਾਂ ਭਵਾਦृਸ਼ਾਮ੍ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮਾਲਿਗ੍ਯ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛੇਚ੍ਛਾ ਹਿ ਚੇਨ੍ਨृਪ
ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਨਪੁੰਸਕਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਾ, ਵੈਰੀ ਪਾਸੇ ਜਾ ਤੇ ਨਿਕਲ ਜਾ।
ਅਥ ਬਿਭੀषਣੋ ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਮਾਨ੍ਤਿਕਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸ਼ਰਣਮਭਜਤ੍
ਫਿਰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਰਾਮ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਚ ਆ ਗਿਆ।
ਅਥ ਰਾਵਣਃ ਪੁਰਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਰਾਮੇਣ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਵਾਨਰੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਅਪਿ ਯੁਯੁਧਿਰੇ
ਫਿਰ ਰਾਵਣ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ, ਤੇ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵਾਨਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਅਥ ਰਾਵਣਂ ਮਹਾਬਲਂ ਹਨ੍ਤੁਮਸ਼ਕ੍ਤੋਰਾਮੋ ਵਿਭੀषਣਮੁਖਮਵਲੋਕ੍ਯ ਤਦੁਕ੍ਤਚਿਹ੍ਨਪਦਂ ਬਾਣੇਨ ਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯਾਮਾਰਯਤ੍
ਰਾਮ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਛੇਦ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਗਦਾਮਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿष੍ਪਾਦ੍ਯ ਵਾਨਰਾਨਨੇਕਸ਼ੋ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਂ ਗਦਯਾऽਹਨ੍
ਫਿਰ ਕੁੰਭਕਰਨ ਨੇ ਵੱਡੀ ਗਦਾ ਫੜੀ, ਬਹੁਤ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਥ ਰਾਮੋ ਨਿਸ਼ਿਤਬਾਣਸ਼ਤੇਨ ਤਮਹਨ੍ਮਮਾਰ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਃ
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਸੌ ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁੰਭਕਰਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਭਰਤਾਦਿਸਮੁਪੇਤੋ ਨਾਗਰੈਰ੍ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਮੁਨਿਭਿਸ਼੍ਚਾਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤਃਸ੍ਵਗृਹਮਗਮਤ੍
ਭਰਤ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਆਤ੍ਮਨਾऽਗਤਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦਿਦੇਵਾਨਾਸਨਾਦਿਨਾऽਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਾਨਰਾਨ੍ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਜਟੋऽਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਰਾਜ੍ਯੇ ਰਾਵਣਵਧਹਰ੍षਿਤਾ ਦੇਵਾ ਰਾਮਮੂਚੁਃ
ਆਉਣ ਉਪਰੰਤ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸਨ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਿਆ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਟਾਵਾਂ ਖੋਲ ਕੇ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ। ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਧ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਤ੍ਵਯਾऽਤ੍ਮਰਾਜ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਵਯਂ ਨਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਪਰਿਪਾਲਯ ਤ੍ਵਮਾਦਿਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਨਿਖਿਲਦੁष੍ਟਨਿਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਮਵਤੀਰ੍ਣੋ ਰਾਵਣਂ ਸਬਾਨ੍ਧਵਂ ਹਤ੍ਵਾ ਲੋਕਤ੍ਰਯਰਕ੍ਸ਼ਕੋऽਸਿ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਸਹ ਸੁਖੀ ਭਵੇਤ੍ਯੁਦੀਰ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਤਾਃ
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੂੰ ਆਦਿ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ। ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਰਹੋ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥਾਯੋਧ੍ਯਾਵਾਸਿਨੋ ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਾ ਊਚੁਃ
ਫਿਰ ਆਯੋਧਿਆ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ।
ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਸਮਾਯਾਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸਿ ਵੈ ਸ਼ਿਵਮ੍ । ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਸੇ ਰਾਮ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪਾਲਯਸੇ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲੀ। ਭਾਗ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਮ; ਭਾਗ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਯਜ੍ਞਾਃ ਕਰਿष੍ਯਂਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਵਰ੍ਧਤੇ । ਇਤਿਪੌਰਵਚਃਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਰਾਮੋ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ
ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਯਜਨ ਹੋਣਗੇ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਧਰਮ ਵਧੇਗਾ। ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੀਵ-ਨੇਤ੍ਰ ਰਾਮ...
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਭਿਰਥੋਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਾਗਰਾਨ੍ਸਮਪੂਜਯਤ੍ । ਮੁਨੀਨੁਵਾਚਧਰ੍ਮ੍ਮਾਤ੍ਮਾਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾਖਿਲੈਰ੍ਜਨੈਃ
ਫਿਰ, ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਧਰਮ-ਮਈ ਰਾਮ ਨੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਅਥ ਵਿਭੀषਣੇਨ ਰਾਵਣਾਦੇਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਦਿਕਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਲਯਂ ਤਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤਮੇਵ ਲਙ੍ਕਾਰਾਜ੍ਯੇ ਵਿਭੀषਣਮਭਿषਿਚ੍ਯ ਸੀਤਾਮਗ੍ਨਿਪ੍ਰਵੇਸ਼ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਮੁਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਭ੍ਯਾਂ ਨਮਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਰਹਰੇਣ ਦਤ੍ਤਾਖਿਲਾਮृਤਬਲਾਯੁष੍ਯਃ ਸੁਪੁष੍ਪਕਮਾਰੁਹ੍ਯ ਜਲਧਿਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਪਾਰਾਵਾਰਤਟੇ ਸੇਨਾਂ ਸਮਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਤਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਦੇਵੈਰਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੋऽਯੋਧ੍ਯਾਮਗਮਤ੍
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਰਾਵਣ ਆਦਿਕਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਆਦਿ ਕਰਵਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਲੰਕਾ ਦਾ ਰਾਜ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਸੀਤਾ ਨੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪਰਖ ਹੋ ਕੇ ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨ ਪਾਇਆ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਪੁਰਹਰ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਕਿਨਾਰੇ ਲਾਇਆ, ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ, ਤੇ ਆਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।