ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਮਮਾਜਗਵਂ ਧਨੁਰਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਕਾਲਰੂਪਮਵਿਕਲ੍ਪਂ ਵਾ ਭਵਤਿ । ਤਦਾਰੁਹ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਲਂਕਾਮਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਅਜਗਵਾ ਧਨੁ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਲ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ; ਇਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ, ਲੰਕਾ ਪਹੁੰਚ।'
ਰਾਮਸ੍ਤਥੇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਸਸ੍ਮਾਰਾਜਗਵਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਕਰਕੇ, ਅਜਗਵਾ ਧਨੁ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਆਗਤਂ ਧਨੁਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚ ਰਾਮੋऽਪੂਜਯਤ੍
ਧਨੁ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਹਰੋ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਰਾਮਾਯ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਹਰਾ ਨੇ ਧਨੁ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਮੋऽਪਿ ਜਲਧਾਵਪਾਤਯਤ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਵੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਆਰੁਰੁਹੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਨਰਾ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ ਚ षष੍ਟਿਪਰਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤੇषਾਮਸਂਖ੍ਯੇषੁ ਵਾਨਰੇषੁ ਧਨੁਰਾਰੂਢੇषੁ ਨਿਕਾਮਂ ਯਯੌ
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੜ੍ਹ ਗਏ; ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਠ ਕ੍ਰੋੜ ਬਾਣ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਧਨੁਸ੍ਤਟਂ ਵਾਨਰਾਸ਼੍ਚ ਤਤਸ੍ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸੁਃ
ਫਿਰ ਵਾਨਰ ਬਾਣਾਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇधर-ਉਧਰ ਗਏ ਤੇ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਅਥਾਤਿਕਾਯੋ ਨਾਮ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਕਪਿਬਲਮਾਲੋਕ੍ਯ ਰਾਵਣਾਯੋਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਅਤਿਕਾਯ ਨਾਮਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਰਾਵਣੋऽਪਿ ਕਿਂ ਕਪਿਭਿਃ ਸ਼ਾਖਾਮृਗੈਃ ਕਿਂ ਵਾ ਮਾਨੁषਾਭ੍ਯਾਂ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਭ੍ਯਾਂ ਕਿਮਾਯਾਤਂ। ਦੈਵਾਗਤਮਸਕਂ ਭੋਜਨਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ
ਰਾਵਣ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਵਾਨਰ, ਇਹ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਹਨ? ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਕੀ ਹਨ? ਇਹ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹਨ? ਇਹ ਤਾਂ ਕਿਸਮਤ ਵੱਲੋਂ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਮੱਖੀ ਆ ਪਵੇ।'
ਅਥ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਵਲਂਬਿਨਿ ਭਾਸ੍ਵਤਿ ਹਨੂਮਜ੍ਜਾਂਬਵਦਾਦਿਮਹਾਬਲੈਸ਼੍ਚਾਤਿਕਾਯੈਰਸਂਖ੍ਯਾਤੈਰ੍ਲਂਕਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਗਤ੍ਵਾ ਉਪਵਨਂ ਪ੍ਰਵਸ਼੍ਯਿ ਨਾਨਾਫਲਾਨਿ ਖਾਦਿਤ੍ਵਾ ਪਯਃ ਪੀਤ੍ਵੋਪਵਨਰਕ੍ਸ਼ਿਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਵਿਦ੍ਰਾਵ੍ਯ ਸਰ੍ਵਵਿਪਿਨਮੇਕੈਕਸ਼ੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਲਂਕਾਂ ਗੋਪੁਰਂ ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਚ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਯੈਕੈਕਸ਼ਃ ਕੇਚਿਤ੍ਸ੍ਤਂਭਮਾਦਾਯ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ਯੁਯੁਧੁਃ
ਏਕੇ ਚ ਸ਼ਾਲਾਂ ਬਭਂਜੁਰ੍ਗृਹਾਣਿ ਚੂਰ੍ਣਯਾਮਾਸੁਰ੍ਬਾਲਵृਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਨਿਜਘ੍ਨੁਃ
ਕੁਝ ਨੇ ਹਾਲਾਂ ਤੋੜੀਆਂ, ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥੈਕਂ ਪ੍ਰਾਕਾਰਂ ਨਿਰ੍ਜਿਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਰਾਵਣ ਇਂਦ੍ਰਜਿਤਂ ਸਂਦਿਦੇਸ਼
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਕਾਰ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਇਂਦ੍ਰਜਿਤਾ ਚ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵਾਨਰਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੀਤਾਃ ਪਲਾਯਿਤਾਸ਼੍ਚ
ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਅਥ ਹਨੂਮਾਨਖਿਲਂ ਨਿਰ੍ਗਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਰਾਵਣਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਾਨਰਾਨਾਹੂਯ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯ ਸੇਨਾਂ ਮਹਤੀਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਮੁਖਂ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਮੋਦਯਾਮਾਸ
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਨਿਕਲ ਗਏ ਹਨ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਬਣਾਈ, ਦਸ-ਮੁਖੇ ਲਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਅਥ ਖਸ੍ਥ ਏਵੇਂਦ੍ਰਜਿਦ੍ਯੁਯੁਧੇ ਨ ਚ ਵਾਨਰਾਸ੍ਤਂ ਦृष੍ਟਵਂਤਃ
ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਲੜਿਆ, ਪਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਅਥ ਹਨੂਮਜ੍ਜਾਂਬਵਂਤੌ ਖਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਸ਼ਿਖਰਾਭ੍ਯਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤਂ ਨਿਜਘ੍ਨਤੁਃ
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਤੇ ਜਾਂਬਵੰਤ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਅਥ ਭੁਵਿਪਪਾਤ ਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਯਮਲੋਕਗਾਮਿਨਂ ਚਕਾਰ
ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥਾਤਿਕਾਯਮਹਾਕਾਯੌ ਵਾਨਰਸੈਨ੍ਯਂ ਬਹੁਸ਼ੋ ਹਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਪੀਡਯਿਤ੍ਵਾ ਰਾਮੇਣ ਸਂਯੁਧ੍ਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਨੂਮਜ੍ਜਾਂਬਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਯੁਯੁਧਾਤੇ ਪਰਾਜਿਤੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੌ ਚ ਯੋਦ੍ਧਾਰਾਵਾਦਾਯ ਰਾਮਸਮੀਪਂ ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਮਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਅਤਿਕਾਯ ਤੇ ਮਹਾਕਾਯ ਨੇ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ, ਰਾਮ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਹਨੂਮਾਨ ਤੇ ਜਾਂਬਵੰਤ ਨਾਲ ਲੜੇ; ਹਾਰ ਕੇ ਫੜੇ ਗਏ, ਦੋ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਅਤਿਕਾਯਮਭਾषਤ ਰਾਮਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਅਤਿਕਾਯ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਮਮ ਯੁਦ੍ਧਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਚਿਵਾਨਾਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਮਹਾਭਯਾਨਾਂ ਚ
ਰਾਵਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ।
ਅਤਿਕਾਯ ਉਵਾਚ- ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮਿਦਂ ਪੁਰਾਸ੍ਮਾਭਿਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸੇਨਾਂ ਵਿਭਾਗਸ਼ਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਾਲੀਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਮਹਾਬਲੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਯੋਧੀ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਰ੍ਸ਼ਨਯੋਧੀ ਵਾਨਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰੇਕ ਏਵ ਯੁਧ੍ਯਤੇ
ਅਤਿਕਾਯ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਕੰਮ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਯੋਜਨਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ। ਵਿਦਯੁਨਮਾਲੀ ਨਾਮਕ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਦਿਖਾਈ ਤੇ ਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਲੜਦਾ ਹੈ।'
ਅਪਰੇ ਚ ਬਲਿਨੋ ਮਹਾਂਤਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਗਤਾ ਆਵਾਂ ਚ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਯੁਧ੍ਯਾਵੋ ਰਾਵਣਃ ਪੁष੍ਪਕਮਾਰੁਹ੍ਯਾਪਰਭਾਗੇਨ ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਨਿਹਨਿष੍ਯਤਿ
ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਆਏ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗੇ; ਰਾਵਣ ਪੁਸ਼ਪਕ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹੋਰ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਕੁਂਭਕਰ੍ਣਮੁਖਾਸ਼੍ਚਾਤ੍ਮਰੂਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸੀਤਾਯੈ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸਂਨਿਧਾਵੇਵ ਹਨਿष੍ਯਤਿ
ਕੁੰਭਕਰਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣਗੇ, ਫੜ ਲੈਣਗੇ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਾਹ ਅਹੋ ਬਲਵਤਾਂ ਕਿਮਸਾਧ੍ਯਮੇਵਂ ਭਵਤਿ ਦੈਵਗਤਿਃ ਕੁਟਿਲਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋऽਤਿਕੋਪਨਃ ਸਕ੍ਰੋਧਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮਮੁਵਾਚ
ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ ਕੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ? ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਚਾਲ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰੀ ਵਕਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।' ਸੁਗਰੀਵ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਵਧ੍ਯਾਵੇਤੌ ਨ ਮੋਚਨੀਯੌ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਛੱਡੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣੇ।
ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਾਹਾਵਧ੍ਯੌ ਮੋਚਨੀਯਾਵੇਤੌ ਵਸਨਾਨਿ ਭੂषਣਾਨ੍ਯਾਨਯੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਮਾਤ੍ਰੇ ਹਨੂਮਤਾ ਤਾਨ੍ਯਾਨੀਤਾਨਿ ਰਾਮਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣੇ, ਛੱਡੇ ਜਾਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਲਿਆਓ।' ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹੀ ਉਹ ਸਭ ਲਿਆਇਆ, ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਨਤ੍ਵਾ ਯਦੇਤਲ੍ਲਂਕਾਦ੍ਵਾਰੇ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦਾਰੁਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣੋਕ੍ਤਮੇਤੇਨ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨੇਨ ਰਾਵਣੋ ਹਨ੍ਯਤੇ
ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਜੋ ਲੱਕੜ ਦਾ ਪੰਜ-ਮੂੰਹਾ ਪुतਲਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਜਦ ਇਹ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇ, ਰਾਵਣ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਅਥ ਚ ਦਾਰੁਚ੍ਛੇਦਨਸਮਨਂਤਰਂ ਪਾਤਾਲਂ ਗਂਤਵ੍ਯਮਿਤਿ ਭਾਰ੍ਗਵਭਾषਿਤਂ ਸ਼ਾਸਨਂ ਲਿਖਿਤਮ੍
ਲੱਕੜ ਕੱਟਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ—ਇਹ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਆਖਿਆ ਤੇ ਹੁਕਮ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਿਦਂ ਦਾਰ੍ਵੇਕਪ੍ਰਯਤ੍ਨੈਕਬਾਣਨਿਪਾਤੇਨ ਪਂਚਧਾਚ੍ਛਿਂਧਿ ਤਤਸ੍ਤਵ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧਮਤਿਦृਢਂ ਕੁਰ੍ਵੀਮਹਿ
ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਇਸ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪਤਲੇ ਨੂੰ ਪੰਜ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦੇ। ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣ ਕੇ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਾਂਗੇ।
ਅਥ ਭਾਰ੍ਗਵਵਚੋਵਿਜ੍ਞਾਯ ਰਾਮਃ ਪੂਰ੍ਵਕੋਟ੍ਯਾਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਜ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧਨੁषਿ ਬਾਣਂ ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਾਂ ਹਨੂਮਤਾਸ਼੍ਰਾਵਯਨ੍ਨੇਵ ਬਾਣਂ ਮੁਮੋਚ
ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਬਚਨ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ, ਸਿਰਫ਼ ਛੂਹ ਕੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਤੀਰ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਹਨੂਮਾਨ ਅਤੇ ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਤੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ, ਜਾਂਬਵੰਤ ਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਬਲੀ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤਿਕਾਯਾਂ ਦੀ ਅਣਗਿਣਤ ਟੋਲੀ ਲੈ ਕੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਪਾਸੇ ਗਏ; ਉਪਵਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਖਾਏ, ਪਾਣੀ ਪਿਆ, ਉਪਵਨ ਦੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਦੌੜੇ, ਗੋਪੁਰ ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਮਹਲ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਕੁਝ ਨੇ ਸਤੰਭ ਫੜ ਕੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।