ਮृਗਯਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਿਤੋ ਮृਗਯੇਯਂ ਮਯਾ ਕृਤਾ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਰ੍ਸ਼ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਧਾਵਤਾਧਾਵਤਾ ਤਥਾ
ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸ਼ਿਕਾਰ ਮੈਂ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਂ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੌੜ ਕੇ ਜਾਂ ਨਾ ਦੌੜ ਕੇ।
ਅਵਰੋਹਾਤ੍ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਾਤ੍ਵਿਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਿਦ੍ਯਤੇ । ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਮृਗਯਾਧਰ੍ਮੋ ਵਿਨਾ ਆਮਿषਭੋਜਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਤਰਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਪਾਪ ਸਿਰਫ਼ ਮਾਸ ਨਾ ਖਾਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਰਾਮਵਚਨਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਪ੍ਰਾਕਂਪਯਞ੍ਛਿਰਾਂਸਿ
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਲਏ।
ਵਾਲੀ ਬਭਾषੇ ਰਾਮਮਂਜਲਿਮਸ੍ਤਕੇ ਨਿਧਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਰਾਮ ਸ਼ृਣੁ ਵਚਨਂ ਮਮ
ਵਾਲੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: "ਨਮਸਕਾਰ ਰਾਮ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।"
ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਃ ਪੀਤਵਾਸਾ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ । ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਵਾਨਿਤਿ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
"ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ, ਸਾਂਪ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਹੀ ਹੋ—ਇਹ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।"
ਤ੍ਵਾਂ ਯੋਗਿਨਸ਼੍ਚਿਂਤਯਂਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਯਜਂਤਿ ਚ ਯਜ੍ਵਿਨਃ । ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਭੁਗੇ ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਿਤृਦੇਵਸ੍ਵਰੂਪਧृਕ੍
"ਯੋਗੀ ਤੁਹਾਡੀ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯਜਮਾਨ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਭੋਗ ਲੈਂਦੇ ਹੋ—ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਪਿਤਰ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ?"
ਮਰਣੇ ਚਿਂਤਯਾਨਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਮੁਕ੍ਤਿਰਦੂਰਤਃ । ਸਤ੍ਵਂ ਮੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਾਮ ਮੇ ਪਾਪਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ
"ਜੋ ਮਰਨ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਰਾਮ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ।"
ਗृਹਾਣ ਬਾਣਂ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਵ੍ਯਥਿਤੋ ਭृਸ਼ਮਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
"ਬਾਣ ਲੈ ਲੋ, ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ; ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।"
ਅਥ ਰਾਮਸ੍ਤਥੇਤਿ ਬਾਣਮਾਦਾਯ ਵਾਲਿਨਮੁਵਾਚ ਕਿਮਿष੍ਟਂ ਦੀਯਤਾਂ ਵਦ
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ," ਤੇ ਬਾਣ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਦੱਸੋ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੰਗੋ, ਉਹ ਮਿਲੇਗਾ।"
ਕਪਿਰੁਵਾਚ- ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਮਮ ਸਦ੍ਗਤਿਂ ਦੇਹਿ
ਕਪਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਗਤੀ ਦੇਵੋ।"
ਅਯਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਤਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯੋਂऽਗਦੋऽਥ ਤਾਰਾ ਚ ਮਯਾ ਪਾਪਿਨਾਪਰਾਧਃ ਕृਤਸ੍ਤਤ੍ਫਲਮਨੁਭੂਤਮ੍
"ਇਹ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅੰਗਦ ਤੇ ਤਾਰਾ ਦੀ ਵੀ; ਮੈਂ ਪਾਪੀ, ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗ ਲਿਆ ਹੈ।"
ਅਥ ਰਾਮਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨੇਵ ਵਾਲੀ ਮਮਾਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚ ਗਤਃ
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਲੀ ਨੇ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਥ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਵਨਂ ਵਿਵੇਸ਼
ਫਿਰ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਆਪ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥ ਤੇਨ ਸਹਾਯੇਨ ਜਲਧਿਸਮੀਪਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕ੍ਵ ਲਂਕਾ ਕ੍ਵ ਸੀਤਾ ਕ੍ਵ ਚਾਰਾਤਿਰਿਤਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਮਾਹ ਰਾਮਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਲੰਕਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਸੀਤਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਵੈਰੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?"
ਅਥ ਹਨੁਮਾਨਾਹ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਲਂਕਾਂ ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਸੀਤਾਂ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਮਵਗਤ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਂਧਿਰ੍ਵਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਤਦੁਦਧਿਲਂਘਨਾਯ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਮਾਦਿਸ਼ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਜਾਂ ਯੁੱਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸੰਧਿ; ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਕੁਝ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਵੇ।"
ਅਥ ਸੁਗ੍ਰੀਵਮਾਹ ਰਾਮਃ । ਕਥਮੇਤਦ੍ਘਟਤ ਇਤਿ
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?"
ਕਪਿਰੁਵਾਚ- ਮਮ ਵਾਨਰਾ ਭਲ੍ਲੂਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਕੋਟਿਸ਼ਃ ਸਂਤਿ
ਕੱਪੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਮੇਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਲੂਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ।
ਏਕਂ ਨਿਯੁਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮਾਕਲਯ੍ਯ ਯਥਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤਥਾ ਕਰਣੀਯਮ੍
ਇੱਕ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਜਾਂਬਵਾਨਾਹ । ਹਨੂਮਾਨੇਕੋ ਗਚ੍ਛਤੁ ਬੁਧ੍ਯਤੁ ਲਂਕਾਮ੍
ਫਿਰ ਜਾਮਬਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹਨੂਮਾਨ ਹੀ ਇਕੱਲਾ ਲੰਕਾ ਵੇਖਣ ਜਾਵੇ।
ਅਥ ਹਨੂਮਾਨਗਮਲ੍ਲਂਕਾਪੁਰਂ ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਸੀਤਾਮਸ਼ੋਕਵਨਿਕਾਯਾਮਾਸੀਨਾਂ ਤਥਾ ਚ ਸਂਭਾष੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਨਂ ਬਭਂਜ ਵਨਰਕ੍ਸ਼ਕਾਂਸ਼੍ਚ
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਲੰਕਾ ਪੁਰੀ ਗਿਆ, ਅਸ਼ੋਕ ਵਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਸਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਵਨ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਅਤੇ ਵਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਬਦ੍ਧੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਲਂਕਾਂ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਉਤ੍ਤਰਕੂਲਂ ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਤੂष੍ਣੀਮਤਿष੍ਠਤ੍
ਰਾਖਸ਼ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ, ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਕੰਢੇ ਤੇ ਗਿਆ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਕੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿਚਾਰਯਾਮਾਸ ਜਾਂਬਵਾਨੁਵਾਚ ਰਾਮੇਣ ਲਂਕਾ ਕਪਿਭਿਰ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਤੀਤਿ ਨਾਰਦੇਨ ਮਮੋਕ੍ਤਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਾਮਬਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਰਾਮ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਲੰਕਾ ਵਾਨਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਵੇਗੀ।'
ਅਥ ਸਾਗਰੋਤ੍ਤਰਣੇ ਯਤ੍ਨਤਯਾ ਸ੍ਥੇਯਮ੍
ਸਾਗਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵੇਲੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਰਾਮਃ ਸ਼ਂਕਰਮਾਰਾਧ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਦੁਕ੍ਤਂ ਕਰੋਮੀਤਿ ਵਚਨਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਜਿਜ੍ਞਪਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਖਿਆ—'ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।' ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਰੱਖੀ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਵਤੋ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਲਿਂਗਮਧ੍ਯਕੋਪੇਤਸ੍ਤੇਜੋਮਯਮੂਰ੍ਤਿਰਾਵਿਰ੍ਬਭੂਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੇਜਸਵੀ ਰੂਪ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਅਭਯਵਾਨਥ ਪੁਨਃ ਪਦ੍ਮਾਸਨਾਸੀਨਮੁਮਾਧਿष੍ਠਿਤਾਂਕਮੀਸ਼ਮਾਮੁਕ੍ਤਸਰ੍ਵਾਭਰਣਂ ਸੁਕਾਂਤਿਕਿਰੀਟਿਨਂ ਹੈਮਵਤੀਕਟਿਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਕਰਦ੍ਵਯੇਨਾਭਯਵਰਪ੍ਰਦਂ ਤਰਂਗਿਤਾਨੇਕਦਿਸ਼ਾਭਿਃ । ਪੂਰ੍ਣਤੇਜਸ੍ਵਿਨਂ ਹਾਸਮੁਖਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਮਃ
ਫਿਰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਮਲ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਉਮਾ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਸਾਰੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ, ਸੁੰਦਰ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨੇ, ਹੱਥ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ, ਅਭੈ ਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਚਾਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਪੂਰੇ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰਾ, ਵੇਖਿਆ।
ਪਰਮੇਸ਼ਿਤਾਰਂ ਨਨਾਮ ਬਦ੍ਧਾਂਜਲਿਪੁਨਸ਼੍ਚ ਦਂਡਵਤ੍ਪਪਾਤ
ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਅਥ ਰਾਮਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੋऽਪਿ ਵਰਂ ਵृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਵਰਦੋऽਹਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—'ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਵਰ ਮੰਗ, ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਰਾਮ ਉਵਾਚ- ਲਂਕਾਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸਮੁਦ੍ਰਤਰਣੇ ਉਪਾਯਮੇਕਂ ਮਮ ਦੇਹਿ ਸ਼ਂਭੋ
ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਮੈਂ ਲੰਕਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਮੈਨੂੰ ਦੇ।'
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਭੂਤਗ੍ਰਾਸ ਮਹਾਪ੍ਰਲਯਕਾਰਣ ਮਹਾਹਿਭੂषਣ ਮਹਾਰੁਦ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਨਾਗਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਕਰਿ ਕृਤ੍ਤਿਵਸਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰਃ ਕਪਾਲਮਾਲਾਭਰਭੂषਣ –ਨਰਕਾਸ੍ਥਿਭੂषਣਭਸਿਤ ਪਰਨਾਰਾਯਣਪ੍ਰਿਯ ਸ਼ੁਭਚਰਿਤ ਪਂਚਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਦੇਵ ਪਂਚਾਨਨ ਚਤੁਰ੍ਵਦਨ ਵੇਦਵੇਦ੍ਯ ਭਕ੍ਤਸੁਲਭਾ ਭਕ੍ਤਦੁਰ੍ਲਭ ਪਰਮਾਨਂਦਵਿਜ੍ਞਾਨ ਪਰ ਪੂषਦਂਤਪਾਤਨ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਦਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਂਚਮਸ਼ਿਰੋਹਰਣ ਪਾਰ੍ਵਤੀਵਲ੍ਲਭ ਨਾਰਦੋਪਗੀਯਮਾਨ ਸ਼ੁਭਚਰਿਤ ਸ਼ਰ੍ਵ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਰ ਪਿਨਾਕਪਾਣੇ ਕਪਰ੍ਦਿਨ੍ਨਨੇਕਰੂਪਧਰ ਵृषਭਵਾਹਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜ ਨਾਨਾਯੁਧ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੂਰ੍ਤੇ ਈਸ਼੍ਵਰ ਦੇਵਪਤੇ ਗਂਗਾਧਰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਹਰ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲਨਿਵਾਸ ਕਾਸ਼ੀਨਾਥ ਕੇਦਾਰੇਸ਼੍ਵਰ ਭੂषਣਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰ ਗੋਕਰ੍ਣੇਸ਼੍ਵਰ ਕਨਖਲੇਸ਼੍ਵਰ ਪਰ੍ਵਤੇਸ਼੍ਵਰ ਚਕ੍ਰਪ੍ਰਦ ਬਾਣਚਿਂਤਾਪਾਦਕ ਮੁਰਹਰ ਪੂਜਿਤਚਰਣਕਮਲ ਸੋਮਸੋਮਭੂषਣ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯ ਜਗਨ੍ਮਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਂਭੂਤਾਂ ਦੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮਹਾਂ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਮਹਾਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ੰਕਰ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਵਿਰੂਪਾਖ੍ਸ਼, ਸੱਪ ਦੀ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਚਮੜੇ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਨਰਕ ਦੇ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਭਸਮ ਲਗਾਏ, ਪਰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਸ਼ੁਭ ਕਰਤਬ ਵਾਲੇ, ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਪੰਜ ਮੁਖੀ, ਚਾਰ ਮੁਖੀ, ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਆਸਾਨ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਹੀ ਅਸਲ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਦੰਦ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਸਿਰ ਨੂੰ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਨਾਰਦ ਦੁਆਰਾ ਗਾਏ ਸ਼ੁਭ ਕਰਤਬ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਰਵ, ਤ੍ਰਿਨੈਤ੍ਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਪਿਨਾਕ ਪਾਣੀ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਵਾਹਨ, ਸ਼ੁੱਧ ਸਫਟਿਕ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਨੇਕ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰੀ, ਦੱਖਿਣਾਮੂਰਤੀ, ਈਸ਼ਵਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਗੰਗਾ ਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਨਾਸਕ, ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਵਾਸੀ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਥ, ਕੇਦਾਰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਈਸ਼ਵਰ, ਭੂਸ਼ਣ, ਸਿੱਧ, ਗੋਕਰਨ, ਕਨਖਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਈਸ਼ਵਰ, ਚਕ੍ਰ ਦਾਤਾ, ਬਾਣਾਸੁਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੁਰ ਦੇ ਵਧਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਸੋਮ ਅਤੇ ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਜੋਤਿ ਰੂਪ, ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ।