ਸ਼੍ਵੋ ਵਿਵਾਹੇ ਭਵਾਨ੍ਸ੍ਥਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਕਾਰਯਿਤੁਂ ਵਿਵਾਹਮ੍
ਕੱਲ੍ਹ ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਹ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਸ਼੍ਵੋ ਹਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਵਾਹੋ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ ਇਤਿ
ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਸੂਰਜ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਥ ਮੌਹੂਰ੍ਤਿਕਂ ਵृਦ੍ਧਗਾਰ੍ਗ੍ਯਮਾਹੂਯ ਰਾਜਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕ੍ਵ ਵਿਵਾਹਮੁਹੂਰ੍ਤਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਵੱਡੇ ਗਾਰਗਿਆ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਵਿਆਹ ਦਾ ਮੂਹੂਰਤ ਕਦੋਂ ਹੈ?'
ਸ਼੍ਵ ਇਤਿ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯ ਉਵਾਚ
ਗਾਰਗਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੱਲ੍ਹ।'
ਰਾਜਾ ਚ ਨਾਰਦਂ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਂ ਚੋਦੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੋ ਇਦਮਿਤ੍ਥਮਿਤਿ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਾਰਦ ਤੇ ਗਾਰਗਿਆ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਭਾਈ, ਇਹੀ ਹੈ?'
ਅਥ ਨਾਰਦੋ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਮੁਵਾਚ
ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਗਾਰਗਿਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕਥਮੁਕ੍ਤਂ ਲਗ੍ਨਂ ਦਾਸ੍ਯਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਲਗਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ?
ਅਥ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯੋ ਵਿषਘਟਿਕਾਸ਼੍ਚ ਵਿਹਾਯ ਲਗ੍ਨਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ
ਗਾਰਗਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਵਿਸ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਛੱਡ ਕੇ ਲਗਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਨਾਰਦੋਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਚਨਾਨਿ ਕਿਂ ਨ ਜਾਨਾਸੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਗਾਰਗਿਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ?'
ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਾਨ੍ਦੋषਾਨਪਠਤ੍
ਗਾਰਗਿਆ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਇਆ।
ਉਲ੍ਕਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਂਡਸ਼੍ਚ ਮੋਘਃ ਕਂਪਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦृष੍ਟਾ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੁਰਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਲਕਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਲਾਟੀ, ਵਿਅਰਥਤਾ ਅਤੇ ਕੰਪਨ — ਇਹ ਸਭ ਲਕੜੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਸੰਕੇਤ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਸੁ ਵਿਵਾਹੇषੁ ਮੌਂਜੀਬਂਧਾਭਿषੇਕਤਃ । ਅਨ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਵਿषਨਾਡੀਰ੍ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਸਥਾਪਨਾ, ਵਿਆਹ, ਜਨੇਉ ਪਾਵਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਤੁ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾਣਾਂ ਕਰਣੇਨ ਚ ਦੋषਭਾਕ੍ । ਵਿਵਾਹਾਦਿषੁ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਦੋषਮੇਵ ਵਦਾਮ੍ਯਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਐਸੇ ਸਮੇਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦੋਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਆਹ ਆਦਿ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਦੋਸ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਉਲ੍ਕਾ ਦਹੇਤ੍ਕੁਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਂਡੋ ਵਿਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ । ਮੋਘਸ੍ਤੁ ਮਰਣਾ ਯਸ੍ਯਾਤ੍ਕਂਪਃ ਕਂਪਾਯ ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਃ
ਉਲਕਾ ਪੂਰੇ ਕੁਲ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਲਾਟੀ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵਿਅਰਥਤਾ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕੰਪਨ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਅਧੂਰਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਨਾਰਦੋਕ੍ਤਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯੋ ਮੁਨਿਰ੍ਮੌਨਪਰੋऽਭਵਤ੍
ਇਹ ਨਾਰਦ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਾਰਗੀ ਮੁਨੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਧ੍ਯੌ ਰਵਿਂ ਗ੍ਰਹਪਤਿਂ ਵਿਹਾਯ ਵਿषਨਾਡੀਰ੍ਵਿਵਾਹਃ ਕ੍ਰਿਯਤਮਿਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਕਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਚਨਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ?
ਸੂਰ੍ਯ ਉਵਾਚ- ਦੇਸ਼ਭੇਦੇਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥੋਦਿਤਾ ਤਦਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਸ਼ੇ ਵਿਵਾਹੋ ਵਿषਘਟਿਕਾਂ ਵਿਹਾਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ ਏਵ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਿਯਮ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਹ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲਾ ਬਰਤਨ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦੋਪ੍ਯਨੁਮੇਨੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਵਃ ਪਰਾਹ੍ਣੇ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਵਿਵਾਹਸ਼੍ਚ ਭਵੇਦਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਵਰਾਰ੍ਥਂ ਨृਪਾ ਆਗਚ੍ਛਂਤੁ ਤਨ੍ਨृਪਦੂਤਾਨ੍ਪ੍ਰੇषਯ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕੱਲ ਜਾਂ ਪਰਸੋਂ, ਖ਼ਤਰੀ ਵਿਆਹ ਹੋਵੇ; ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਧੂ ਲਈ ਆਉਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜੋ।
ਅਥ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਾਨੁਮਤੇਨ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਨृਪਾਨਾਗਮਯ੍ਯਾਚਿਂਤਯਤ੍ ਕਥਂ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਤਿਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵੈਦੇਹੀ ਰਾਮਾਯ ਦੇਯੇਤਿ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਅਥ ਰਾਤ੍ਰੌ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਨਿਦ੍ਰਾਲੁਰਪਿ ਨ ਨਿਦ੍ਰਾਮਾਪ
ਉਹ ਰਾਤ, ਰਾਜਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਹ ਭਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਨੀਂਦ ਆਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾ ਮਿਲਿਆ।
ਜਜਾਪ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਂ ਜੁਹਾਵ ਚ ਤੇਨੈਵ ਕਾਮਾਹੁਤੀਃ ਪ੍ਰਾਸ੍ਤੁਵਚ੍ਚ ਪੁਰੁषਸੂਕ੍ਤੇਨ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਕਾਮ ਦੀਆਂ ਹਵਨਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ਸੂਕਤ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਥ ਤਾਦृਸ਼ ਏਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਤ੍
ਫਿਰ, ਓਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਰਾਜਾ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁਵੀਤ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਭਵੋ ਰਾਜਾਨਮੁਵਾਚ ਵਰਦੋऽਹਂ ਵਰਂ ਵृਣੁ
ਇਹ ਸਤਕਾਵ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਵਰ ਮੰਗੋ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਮਮ ਕਨ੍ਯਾ ਵੈਦੇਹੀ ਰਾਮਾਯ ਦਿਤ੍ਸਿਤਾ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਕੁਲਰੂਪਬਲੋਤ੍ਸਾਹ ਸਂਪਨ੍ਨਾਨੇਕਭੂਪਰਾਕ੍ਸ਼ਸਵਿਪ੍ਰਾਦਿਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਸਮਾਗਮੇ ਰਾਮਾਧਿਕਬਲੋ ਯਦਿ ਤਾਮਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤ੍ ਤਦਾ ਵਚਨਮਨृਤਂ ਮਮ ਪਾਪਂ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹਾਨ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਦੇਣ ਦਾ ਮਨ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਰੂਪ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਈ ਰਾਜੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ, ਜੇਕਰ ਰਾਮ ਤੋਂ ਵਧ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਝੂਠਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਮੈਂ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਅਥ ਮਧ੍ਯੇ ਨਿਸ਼ਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਂ ਸਾਂਬਿਕਂ ਮਂਗਲਦੁਕੂਲਧਾਰਿਣਂ ਕਮਲਭਵਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਸ਼ਕ੍ਰ-ਪ੍ਰਮੁਖਨਿਖਿਲਦੇਵੈਰ੍ਭृਗੁਪ੍ਰਮੁਖਮੁਨਿਵਰੈਰ੍ਹਾਹਾਪ੍ਰਮੁਖਗਂਧਰ੍ਵੈਸ੍ਤੁਂਬੁਰੁਪ੍ਰਮੁਖੈਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤੀਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣੈਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਦਿਮਾਤृਕਾਗਣੈਸ਼੍ਚ ਨਂਦੀਪ੍ਰਮੁਖਗਣੈਸ਼੍ਚ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨ ਪਾਦਕਮਲਂ ਸਰ੍ਵਾਮਂਗਲਪਰਿਮੋਚਕਮਤਿਪੁਣ੍ਯਸਲਿਲਯਾ ਗਂਗਯਾ ਨਿष੍ਕਲਂ ਕੇਨ ਚਂਦ੍ਰਮਸਾ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨ ਸ਼ਿਰੋਭਾਗਂ ਵਾਮਾਂਕਾਰੂਢਯਾ ਗਿਰਿਜਯਾ ਪ੍ਰਦੀਯਮਾਨਵੀਟਿਂ ਸਹਾਸਂ ਸਕਾਮਂ ਸਹਾਵੇਕ੍ਸ਼ਣਮਾਦਦਾਨਂ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸਦृਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਕਸ੍ਤੂਰਿਕਾਸਦृਸ਼ਕਂਠਂ ਮृਦੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸ੍ਨਿਗ੍ਧਜਟਾਭਿਰ੍ਵਿਰਚਿਤਕਪਰ੍ਦਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਕਾਰ੍ਤਸ੍ਵਰਕੁਂਡਲੋਪਸ਼ੋਭਿਤਗਂਡਭਾਗਂ ਦ੍ਵਿਰष੍ਟਵਰ੍षਵਯਸਂ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸਦृਸ਼ ਸ੍ਥੂਲਮੁਕ੍ਤਾਫਲਕੌਸੁਂਭਵਰ੍ਣਾਂਚਲੇਨਾਵੇष੍ਟਿਤਸ਼ਿਰੋਭਾਗਂ ਵਿਵਿਧਰਤ੍ਨਵਿਰਚਿਤਕਾਰ੍ਤਸ੍ਵਰਭੂषਿਤਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਮਤਿਧਵਲੋਪਵੀਤੇਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਸ਼ਰੀਰਮਂਬਿਕਾਨੁਲਗ੍ਨਕੁਂਕੁਮਾਰੁਣਸੁਗਂਧਿਸ਼ਰੀਰਮੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਂ ਤਰ੍ਜਮਾਨਕਾਮਮਾਰ੍ਗਣਂ ਕੋਟਿਕਂਦਰ੍ਪਸਦृਸ਼ਂ ਮਨਸਾਚਿਂਤਯਤ੍
ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੰਗਲਕ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਦਿ ਮੁਨੀ, ਹਾਹਾ-ਤੁੰਬੁਰੂ ਆਦਿ ਗੰਧਰਵ, ਵੇਦ-ਸਮ੍ਰਿਤੀ-ਇਤਿਹਾਸ-ਪੁਰਾਣਾ, ਸਿੱਧ-ਵਿਦਿਆਧਰ-ਮਾਤਾ-ਨੰਦੀ ਆਦਿ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਿਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਗੰਗਾ ਵਲੋਂ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈ, ਵਾਮ ਪਾਸੇ ਗਿਰਿਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ, ਹੱਸਦੇ, ਕਾਮ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ, ਕਾਲੀ ਕਸਤੂਰੀ ਵਰਗਾ ਗਲਾ, ਮ੍ਰਦੂ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਜਟਾਵਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ, ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਕੇਸਰੀ ਤੇ ਮੋਤੀ ਰੰਗ ਦੇ ਪੱਗ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਛਾਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਉ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਕੁੰਕਮ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ, ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜਦੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਰੋੜ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਵਰਗਾ ਅਹੰਕਾਰ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਰਾਜੋਵਾਚ- ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਸਲਿਲਗਗਨਪਵਨਦਹਨਰਵਿਸ਼ਸ਼ਿਯਜਮਾਨਮੂਰ੍ਤਿਭਿਰष੍ਟਮੂਰ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤੇ ਲੋਕਮੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਮੂਰ੍ਤੇ ਵੇਦਪੁਰਾਣਮੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਯਜ੍ਞਮੂਰ੍ਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮੂਰ੍ਤ੍ਤੇਸ੍ਵਧਾਮੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਨਾਰਾਯਣਮੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵਤਾਮੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯੀਮਯਤ੍ਰਯੀਪ੍ਰਮਾਣਤ੍ਰਯੀਨੇਤ੍ਰਸਾ-ਮਪ੍ਰਿਯਵਸੁਧਾਰਾਪ੍ਰਿਯਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਿਯਭਕ੍ਤਸੁਲਭਾਭਕ੍ਤਵਿਦੂਰਸ੍ਤੁਤਿਪ੍ਰਿਯ ਧੂਪਪ੍ਰਿਯ ਦੀਪਪ੍ਰਿਯ ਘृਤਕ੍ਸ਼ੀਰਪ੍ਰਿਯ ਦ੍ਰੋ ਣਕਰਵੀਰਪ੍ਰਿਯ ਸ਼੍ਰੀਪਤ੍ਰਪ੍ਰਿਯ ਕਮਲਕਹ੍ਲਾਰਪ੍ਰਿਯ ਨਂਦ੍ਯਾਵਰ੍ਤਪ੍ਰਿਯ ਬਕੁਲਪ੍ਰਿਯ ਯੂਥਿਕਾਪ੍ਰਿਯ ਕੋਕਨਦਪ੍ਰਿਯ ਗ੍ਰੀष੍ਮਜਲਾਵਾਸਪ੍ਰਿਯ ਯਮਨਿਯਮਪ੍ਰਿਯ ਨਿਯਤੇਂਦ੍ਰਿਯਪ੍ਰਿਯ ਜਪਪ੍ਰਿਯ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਪ੍ਰਿਯ ਗਾਯਨਪ੍ਰਿਯ ਗਾਯਤ੍ਰੀਪ੍ਰਿਯ ਪਂਚਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਿਯ ਸਦਾਚਾਰਪ੍ਰਿਯ ਗੋਤ੍ਰੋਤ੍ਸਾਦਿਕਮਲਭਵਹਰਿਹਰਨਯਨਸਮਰ੍ਚਿਤ ਪਾਦਕਮਲਜਯਪ੍ਰਦ ਹਰਿਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਜਲੋਤ੍ਪਾਦਿਤਚਕ੍ਰਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਕृਤ੍ਸ੍ਮृਤਿਯੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦ ਸ੍ਮृਤਮਂਗਲਪ੍ਰਦ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਆਕਾਸ਼, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਯਜਮਾਨ — ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਰੂਪ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਵੇਦ-ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਯਜਨ ਦੇ ਰੂਪ, ਸਤਕਾਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਸਵਧਾ ਦੇ ਰੂਪ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਰੂਪ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਤ੍ਰੈਵਿਦਿਆ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਮਾਪ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਆਸਾਨ, ਅਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਸਤਕਾਵਾਂ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਘੀ, ਦੁੱਧ, ਦ੍ਰੋਣ, ਸ਼੍ਰੀ, ਕਮਲ, ਨੰਦੀ ਦਾ ਚੱਕਰ, ਬਕੁਲ, ਯੂਥਿਕਾ, ਕੋਕਨਾਦ, ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਯਮ-ਨਿਯਮ ਪਿਆਰੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਪ ਪਿਆਰੇ, ਸ਼ਰਾਦ ਪਿਆਰੇ, ਗਾਇਨ ਪਿਆਰੇ, ਗਾਇਤਰੀ ਪਿਆਰੇ, ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪਿਆਰੇ, ਸਦਾ ਚੰਗਾ ਆਚਾਰ ਪਿਆਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹਰੀ, ਹਰਾ ਨੇ ਪੂਜੇ, ਜੈ ਦਿੰਦੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਮੰਗ ਤੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਚਕਰ ਦਿਖਾਇਆ, ਯਾਦ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦੇ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ — ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ!
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ ਦਸ਼ਰਥੋऽਪਿ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵਾਗਤਾਨ੍ਵਿਜੇਤੁਮਲਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਕਦਨਸ਼੍ਚ ਰਾਮੋ ਯਦ੍ਯਾਯਾਸ੍ਯਤਿ ਤਰ੍ਹਿ ਮਮ ਸੁਤਾਂ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਵਾ ਕਿਂਕਿਂ ਵਾ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਤਿ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਕਾਰਯਿष੍ਯਤਿ ਮਮ ਕਿਂਵਾ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵਥਾ ਹਿ ਪ੍ਰਭੂਤਬਲਵਾਹਨੋ ਨਰਪਤਿਰਸ਼ੇषਮਪਿ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਹਨ੍ਯਾਤ੍ ਕਿਮੁਤ ਮਾਮਲ੍ਪਸਤ੍ਵਂ ਕਿਮੁਤ ਬਹੁਨਾ ਭਵਾਨੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਮਮੋਪਾਯਂ ਵਦ ਯਥਾ ਵਿਵਾਹੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਜਾਮਾਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਪਰੰਤ, ਜੇ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪ ਆ ਕੇ ਸਾਰੇ ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਧੀ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਗਾ, ਜਾਂ ਕੀ ਭੇਜੇਗਾ, ਜਾਂ ਕੀ ਕਰਵਾਏਗਾ, ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਗਾ? ਵੱਡੀ ਫੌਜਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਾਂ, ਉਹ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ? ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਦੱਸ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਰਾਮ ਮੇਰਾ ਜਵਾਈ ਬਣੇ।