ਅਥ ਵੈਦੇਹੋऽਪਿ ਮਿਥਿਲਾਂ ਨਾਨਾਪਤਾਕੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾਂ ਵਿਵਿਧਪ੍ਰਾਸਾਦਗੋਪੁਰੋਦ੍ਯਾਨਦੇਵਤਾਯਤਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਕੇਲਿਚਤੁਰਯੁਵਤਿਜਨਾਨੁਕੀਰ੍ਣਾਮੁਸ਼ੀਰਵਿਰਚਿਤਮਹਾਪ੍ਰਪਾਂ ਸੁਕੇਲੀਜਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਵਿਸ਼ਿਖਾਂ । ਵਿਵਿਧਪਣ੍ਯੋਪਸ਼ੋਭਿਤਰਥ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषਸ਼ੋਭਿਤਮਠਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਂਦਿਰਂ ਮੀਮਾਂਸਾਦਿਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਸਂਪਾਦਿ ਸਾਮਾਧ੍ਯਯਨਾਂ ਸੁਪੁਣ੍ਯਹਵਿਰ੍ਗਂਧਸਾਮਾਦਿਸ੍ਵਰਪਦਕ੍ਰਮਸ਼੍ਰੁਤਿਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਾਟਿਕਾਮਨੇਕਪਰਿਵृਢਮਂਦਿਰਪ੍ਰਵੇਸ਼ਨਿष੍ਕ੍ਰੀਤਾਗੁਰੁਕੁਂਕੁਮਾਧ੍ਵਰ੍ਯ੍ਯੁਵੇषਾਂ ਮृਦੁਲਵਸਨ ਤਾਂਬੂਲ ਰਕ੍ਤਦਂਤਚ੍ਛਦਕਾਮਿਨੀਮृਦੁਵਚਨਕਠਿਨਵਚਨਕਰਸਂਜ੍ਞਾਨਿਰ੍ਦ੍ਧਾਰਿਤ ਪ੍ਰਤਿਵਚਨਵਿਵਿਧੋਪਾਯਨਾ ਹਰਣਕਰਜਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾਂ ਮृਦੁਧਵਲਜਘਨਪਰਿਵੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰੋਪਰਿਭਾਗੇਨ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਵਰ੍ਤੁਲਪਰਸ੍ਪਰਸਂਘਰ੍षਪਯੋਧਰਮਧ੍ਯਪ੍ਰਦੇਸ਼ੋਪਸ਼ੋਭਿਤ ਵਾਮਾਂਸਕਂਦੋਪਸ਼ੋਭਿਤਵਨਿਤਾਂ ਵਿਵਿਧਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਜਪਾਸਂਕਾਸ਼ਦਸ਼ਨਚ੍ਛਦ ਮਂਦਹਾਸਮਾਲਾਕਾਰਸਹਸ੍ਰੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਸਵਸਾਧਨਮਂਦਿਰਾਂ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਵਿਚਿਤ੍ਰਤੋਰਣਾਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਵੀਥਿਕਾਂ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਪਿਤਕਲ੍ਪਪਾਦਪਾਂ ਰਂਭਾਵਿਭੂषਿਤਦ੍ਵਾਰਾਂ ਪੁਰੀਂ ਸ਼ੋਭਿਤਾਂ ਸ਼ੋਭਯਾਮਾਸ
ਫਿਰ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਲਈ, ਵਿਲਾਸਿਨੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੇਸਾਂ 'ਚ ਨਿਸ਼ਾ, ਦੂਰਵਾ, ਅੱਖਤ, ਮੰਗਲਕ ਜੜੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁੱਛੀਆਂ, ਮੱਥਾ ਤੇ ਨੱਕ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਭੂਸ਼ਣ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰਾਂ 'ਚ ਘੀ, ਗੁਗਲ, ਫਲ ਤੇ ਹੋਰ ਮੰਗਲਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਸਜੀ ਹੋਈ ਜਨਤਾ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲੈ ਗਈਆਂ।
ਅਥਾਭਿਕਲਨਾਰ੍ਥਂ ਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯੋ ਨਿਸ਼ਾਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤਾਮਂਤ੍ਰਮਂਗਲਕਜ੍ਜਲਿਤਕੈਸ਼ਿਕਧਮਿਲ੍ਲਲਤਾਗ੍ਰਂਥਿ-ਤ ਜਟੋਪਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀਮਂਤਸ਼ੀਰ੍षਸ਼ੋਭਿਤਨਾਸਾਮੁਖਵਿਚਿਤ੍ਰਾਭਰਣਾਰ੍ਹਣਹੇਮਪਾਤ੍ਰਾਵਸ੍ਥਿਤਾਜ੍ਯਗੁਗ੍ਗਲੁ ਫਲਾਦਿਸੌਭਾਗ੍ਯਦ੍ਰਵ੍ਯਮੁਦ੍ਵਹਂਤੀਭਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰਨ੍ਯੈਰਪਿਸ਼ੋਭਿਤਜਨੈਃ ਸ ਰਾਜਾ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ
ਫੇਰ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਲਈ, ਨਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲਾਂ 'ਚ ਸੁਹਾਗ ਵਾਲੀ ਹਲਦੀ, ਚਾਵਲ ਤੇ ਦੁਬ ਘਾਸ ਲਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਗੁੰਥੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਮੱਥੇ ਤੇ ਨੱਕ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ 'ਚ ਘੀ, ਲੋਬਾਨ, ਫਲ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਭਾਗ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲੈ ਆਈਆਂ।
ਤਦਾਨੀਂ ਮਂਗਲਤੁਰ੍ਯਘੋषਾਦੇਵ ਦੁਂਦੁਭਿਭੇਰੀਨਿਃਸਾਣਮਰ੍ਦਲਸ਼ਂਖਾਦਿਨਾਦਾਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਤੁਰੀਆਂ, ਡੂੰਡੂਬੀਆਂ, ਭੇਰੀਆਂ, ਮਰਦਲ ਅਤੇ ਸਾਂਖ ਆਦਿ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਗਾਯਕਾਸ਼੍ਚ ਮਂਗਲਾਨਿ ਜਗੁਃ
ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਸੁਭਾਗਾ ਗੀਤ ਗਾਏ।
ਮਂਗਲਵੇਦਵਾਕ੍ਯਾਨੁਪਾਠੇਨ ਵੈਦਿਕਾਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ । ਕੁਲਪਾਠਕਾ ਭੇਰੀਘੋषੇਣ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਾਕਾਸ਼ਮਾਪੂਰਯਨ੍
ਵੈਦਿਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੰਗਲਮਈ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੇ, ਅਤੇ ਕੁਲ ਪਾਠਕਾਂ ਨੇ ਭੇਰੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਤਪੂਰ੍ਵਮਂਗੀਕੁਰ੍ਵਂਤਃ ਸੂਤਬਂਦਿਜਨਾਦਿਭਿਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਾਃ ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਵਿਵਿਸ਼ੁਃ
ਫਿਰ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਥਵਾਨਾਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਵਿਦੇਹਨਗਰਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮਭਾਗੇ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਮਂਦਿਰਂ ਦਸ਼ਰਥਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼
ਵਿਦੇਹ ਨਗਰ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਬਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਅਵਸ਼ਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਭਵਨਂ ਵਿਵਿਸ਼ੁਃ
ਬਾਕੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਸੀ, ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਅਥ ਨਾਰਦੋ ਮਿਥਿਲਾਂ ਤਦਾਨੀਮੇਵਾਗਚ੍ਛਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾਰਦ ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਵਿਦੇਹੋऽਪਿ ਦੇਵਰ੍षਿਮਭਿਪੂਜ੍ਯ ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੋਜਨਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ। ਸੁਖਾਸੀਨਾਯ ਮੁਨਯੇ ਸਘਨਸਾਰਂ ਤਾਂਬੂਲਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਜ੍ਞਾਪਯਤ੍
ਵਿਦੇਹ ਨੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ; ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਘਣਸਾਰ ਵਾਲਾ ਤਾਂਬੂਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਵੋ ਵਿਵਾਹੇ ਭਵਾਨ੍ਸ੍ਥਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਕਾਰਯਿਤੁਂ ਵਿਵਾਹਮ੍
ਕੱਲ੍ਹ ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਹ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਸ਼੍ਵੋ ਹਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਵਾਹੋ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ ਇਤਿ
ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਸੂਰਜ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਥ ਮੌਹੂਰ੍ਤਿਕਂ ਵृਦ੍ਧਗਾਰ੍ਗ੍ਯਮਾਹੂਯ ਰਾਜਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕ੍ਵ ਵਿਵਾਹਮੁਹੂਰ੍ਤਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਵੱਡੇ ਗਾਰਗਿਆ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਵਿਆਹ ਦਾ ਮੂਹੂਰਤ ਕਦੋਂ ਹੈ?'
ਸ਼੍ਵ ਇਤਿ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯ ਉਵਾਚ
ਗਾਰਗਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੱਲ੍ਹ।'
ਰਾਜਾ ਚ ਨਾਰਦਂ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਂ ਚੋਦੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੋ ਇਦਮਿਤ੍ਥਮਿਤਿ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਾਰਦ ਤੇ ਗਾਰਗਿਆ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਭਾਈ, ਇਹੀ ਹੈ?'
ਅਥ ਨਾਰਦੋ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਮੁਵਾਚ
ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਗਾਰਗਿਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕਥਮੁਕ੍ਤਂ ਲਗ੍ਨਂ ਦਾਸ੍ਯਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਲਗਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ?
ਅਥ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯੋ ਵਿषਘਟਿਕਾਸ਼੍ਚ ਵਿਹਾਯ ਲਗ੍ਨਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ
ਗਾਰਗਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਵਿਸ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਛੱਡ ਕੇ ਲਗਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਨਾਰਦੋਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਚਨਾਨਿ ਕਿਂ ਨ ਜਾਨਾਸੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਗਾਰਗਿਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ?'
ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਾਨ੍ਦੋषਾਨਪਠਤ੍
ਗਾਰਗਿਆ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਇਆ।
ਉਲ੍ਕਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਂਡਸ਼੍ਚ ਮੋਘਃ ਕਂਪਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦृष੍ਟਾ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੁਰਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਲਕਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਲਾਟੀ, ਵਿਅਰਥਤਾ ਅਤੇ ਕੰਪਨ — ਇਹ ਸਭ ਲਕੜੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਸੰਕੇਤ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਸੁ ਵਿਵਾਹੇषੁ ਮੌਂਜੀਬਂਧਾਭਿषੇਕਤਃ । ਅਨ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਵਿषਨਾਡੀਰ੍ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਸਥਾਪਨਾ, ਵਿਆਹ, ਜਨੇਉ ਪਾਵਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਤੁ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾਣਾਂ ਕਰਣੇਨ ਚ ਦੋषਭਾਕ੍ । ਵਿਵਾਹਾਦਿषੁ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਦੋषਮੇਵ ਵਦਾਮ੍ਯਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਐਸੇ ਸਮੇਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦੋਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਆਹ ਆਦਿ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਦੋਸ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਉਲ੍ਕਾ ਦਹੇਤ੍ਕੁਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਂਡੋ ਵਿਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ । ਮੋਘਸ੍ਤੁ ਮਰਣਾ ਯਸ੍ਯਾਤ੍ਕਂਪਃ ਕਂਪਾਯ ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਃ
ਉਲਕਾ ਪੂਰੇ ਕੁਲ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਲਾਟੀ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵਿਅਰਥਤਾ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕੰਪਨ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਅਧੂਰਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਨਾਰਦੋਕ੍ਤਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯੋ ਮੁਨਿਰ੍ਮੌਨਪਰੋऽਭਵਤ੍
ਇਹ ਨਾਰਦ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਾਰਗੀ ਮੁਨੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਧ੍ਯੌ ਰਵਿਂ ਗ੍ਰਹਪਤਿਂ ਵਿਹਾਯ ਵਿषਨਾਡੀਰ੍ਵਿਵਾਹਃ ਕ੍ਰਿਯਤਮਿਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਕਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਚਨਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ?
ਸੂਰ੍ਯ ਉਵਾਚ- ਦੇਸ਼ਭੇਦੇਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥੋਦਿਤਾ ਤਦਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਸ਼ੇ ਵਿਵਾਹੋ ਵਿषਘਟਿਕਾਂ ਵਿਹਾਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ ਏਵ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਿਯਮ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਹ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲਾ ਬਰਤਨ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦੋਪ੍ਯਨੁਮੇਨੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਵਃ ਪਰਾਹ੍ਣੇ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਵਿਵਾਹਸ਼੍ਚ ਭਵੇਦਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਵਰਾਰ੍ਥਂ ਨृਪਾ ਆਗਚ੍ਛਂਤੁ ਤਨ੍ਨृਪਦੂਤਾਨ੍ਪ੍ਰੇषਯ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕੱਲ ਜਾਂ ਪਰਸੋਂ, ਖ਼ਤਰੀ ਵਿਆਹ ਹੋਵੇ; ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਧੂ ਲਈ ਆਉਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜੋ।