ਤਾਂਬੂਲਂ ਚ ਤਥਾ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਸਮਾਪ੍ਤੌ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਾਨਾਦਿਕਂ ਤਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਂਬੂਲ ਦੇਣਾ ਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੇ ਦਾਨ ਆਦਿ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਧਿਕਂ ਤੁ ਤਥਾ ਦੇਯਂ ਭੂਹਿਰਣ੍ਯਾਦਿਕਂ ਨृਪ । ਨ ਚ ਤੂष੍ਣੀਮੁਪਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਵਧੇਰੇ ਦੇਣ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ ਆਦਿ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸਭਾਸਦ੍ਭਿਃ ਕृਤਾ ਚੈਵ ਯਾ ਪੂਜੈਕੇਨ ਵਾ ਕृਤਾ । ਦੇਵਸ੍ਥਾਨੇ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੂਜਨਮਿष੍ਯਤੇ
ਚਾਹੇ ਸਭਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੱਕ ਨੇ, ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥੇਪਿ ਚ ਯਥਾ ਰਾਮ ਪੁਣ੍ਯੇष੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਚ । ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਯ ਰਾਘਵ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣਾ-ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਸ੍ਤੁ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਤੁ ਭਵੇਨ੍ਨृਪ । ਪੌਰਾਣਿਕਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਿਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਕੁਲਹੀਨੋ ਮਹਾਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਮਹਾਪਾਪੀ ਤਿਰਸ੍ਕृਤਃ । ਸ਼ੌਚਾਚਾਰਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਵੇਦਸ੍ਮृਤਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਖਾਂਦਾਨ ਤੋਂ ਵੰਞਾ, ਭਾਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਸਫ਼ਾਈ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਵੇਦ-ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਦੇਵਃ ਪੂਤਿਵਚੋ ਵ੍ਯਂਗਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਧਿਕਾਂਗਵਾਨ੍ । ਪਰਪੂਰ੍ਵਾਪਤਿਃ ਸ੍ਤੇਨਃ ਪ੍ਰਾਣਿਹਂਤਾ ਨਿਰਾਕृਤਿਃ
ਉਹ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਗੰਦੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦਾ, ਅੰਗ-ਵਿਕਲ ਜਾਂ ਵਧੀਕ ਅੰਗ ਵਾਲਾ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਚੋਰ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਅਤੇ ਢੰਗੀ ਸੁਰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਵਰ੍ਜ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਤੇ ਕਥਯਾਮਿ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਪੂਰ੍ਵਜ੍ਞੈਰੁਚ੍ਯਮਾਨਂ ਚ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪਰੈਃ
ਹੁਣ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਪੁਰਾਣਾ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸਾਦਯੋ ਮੁਨਿਵਰਾ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਚੁਸ੍ਤਦੁਦੀਰਯੇਤ੍ । ਪੁਰਾਣਸ੍ਥਂ ਪਠੇਦ੍ਗ੍ਰਨ੍ਥਂ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਯੇਤ ਵਿਚਾਰਯਨ੍
ਜੋ ਵਿਆਸ ਆਦਿ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹੀ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਸਮਝਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਯਾ ਕਯਾਪਿ ਵਾ ਰਾਮ ਭਾषਯਾਦੇਸ਼ਭਾषਤਃ । ਨ ਦੇਸ਼ਭਾषਾ ਰਚਿਤਂ ਗ੍ਰਂਥਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਰਾਮਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਜਾਂ ਇਲਾਕਾਈ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਜੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਵੇ, ਇਲਾਕਾਈ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਗ੍ਰੰਥ ਸੁਣ ਕੇ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਯਾ ਕਾਪਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਹਿਤਾ ਹਿ ਸਾ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਯਾਚਸ੍ਵ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਯਤ੍ਪੁਰਾਣਕਮ੍
ਕਾਕੁਤਸਥ, ਪੁਰਾਣੇ ਦੀ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਜਿਸ ਪੁਰਾਣੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਗ।
ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਏਵਂ ਪੌਰਾਣਿਕੇਨੋਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਪਿ ਗੌਤਮਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣਿਕ ਵਲੋਂ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਗੌਤਮ ਨੇ ਸੁਣਿਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਕੌਰ੍ਮਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਧਿਕਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੂਰਮ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਅਥ ਲੈਂਗਂ ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵੈष੍ਣਵਂ ਵਾਮਨਂ ਤਥਾ । ਪਾਦ੍ਮਂ ਚ ਗਾਰੁਡਂ ਚੈਵ ਸੌਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮਥੈਵ ਚ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਲਿੰਗ, ਵੈਸ਼ਣਵ, ਵਾਮਨ, ਪਦਮ, ਗਾਰੁੜ, ਸੌਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਿਆ।
ਏਵਮष੍ਟ ਸ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸ ਗੌਤਮਃ । ਅਥ ਰਾਮਾਯਣਂ ਚੈਵ ਕੌਰ੍ਮਮੇਵ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੌਤਮ ਨੇ ਅੱਠ ਪੁਰਾਣੇ ਸੁਣੇ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਮਾਇਣ ਅਤੇ ਮੁੜ ਕੂਰਮ ਪੁਰਾਣਾ ਵੀ ਸੁਣਿਆ।
ਸ਼ਿਵਨਾਰਾਯਣੇਤ੍ਯੇਵਂ ਜਪਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਦੈਵ ਹਿ । ਅਵਾਪ ਨਿਧਨਂ ਚਾਪਿ ਸ ਗਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ 'ਸ਼ਿਵ-ਨਾਰਾਇਣ' ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਥਾਗਮਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪੂਜਿਤਃ ਸੋऽਥ ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਵਂਦ੍ਯੋऽਸੌ ਗੌਤਮੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਭਾਰਤਸ਼੍ਰਵਣੇ ਚਾਪਿ ਨਿਯਮਾ ਯੇ ਮਯੇਰਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਲਈ ਗੌਤਮ, ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ; ਭਾਰਤ ਸੁਣਨ ਲਈ ਜੋ ਨਿਯਮ ਮੈਂ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਮੁਨਿਨਾ ਤ੍ਰਿਵਰ੍षਾਦ੍ਯਤ੍ਕृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ੍ਯ ਵ੍ਯਾਕਰ੍ਤਾ ਭਾਰਤਸ੍ਯ ਯਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਆਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸੁਣ ਕੇ ਜੋ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਣਮੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯੋਗਿਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਵਂਦ੍ਯੋਸੌ ਭਾਰਤਂ ਵ੍ਯਾਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੇ, ਸਿਵਾਏ ਵੱਡੇ ਯੋਗੀ ਦੇ; ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।
ਯੋ ਮਹਾਭਾਰਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਪਠੇਚ੍ਚ ਵਾ । ਸ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋਧਿਕੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਾਰਯੇਚ੍ਚੈਵ ਮਾਨਵਾਨ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਕਰੋਤਿ ਚ ਪਰ੍ਵੈਕਂ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਤਿਚਿਤ੍ਤੁ ਵਾ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਹਵ੍ਯੇ ਕਵ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਇਕ ਪਰਵ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਪਰਵਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਵਨ ਤੇ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਮੇਵ ਪ੍ਰਣਮੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਤਮੇਵਾਰ੍ਹਂ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ਤਮੇਵ ਭੋਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੂਜਾਵਿਧਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਸਮਯੇ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯੋऽਥ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਮਾਰ੍ਗਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਦਿਪਰ੍ਵਸਮਾਪ੍ਤੌ ਚ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਦਦੇਤ੍ । ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਸਭਾਪਰ੍ਵਣਿ ਵਾਸਸੀ
ਆਦੀ ਪਰਵ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੁਤੰਤਰ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਨਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਭਾ ਪਰਵ 'ਤੇ ਦੋ ਕੱਪੜੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਆਨੁਸ਼ਾਸਨਿਕਾਰਣ੍ਯਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰੋਹੇषੁ ਪਰ੍ਵਸੁ । ਆਦਿਪਰ੍ਵਣਿ ਪੂਜਾ ਯਾ ਸਾ ਪੂਜਾ ਨृਪਪੁਂਗਵ
ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਅਰਣਯ ਅਤੇ ਸਵਰਗਾਰੋਹਣ ਪਰਵਾਂ 'ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਆਦੀ ਪਰਵ ਵਾਲੀ ਪੂਜਾ ਹੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣਾਸ਼੍ਵਮੇਧਵੈਰਾਟਸ਼ਲ੍ਯਦ੍ਰੋਣੇषੁ ਪਰ੍ਵਸੁ । ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਨਿष੍ਕਦ੍ਵਯਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਕਰਣ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ, ਵਿਰਾਟ, ਸ਼ਲਯ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਪਰਵਾਂ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕੱਪੜੇ ਜਾਂ ਦੋ ਨਿਸ਼ਕ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਪਰ੍ਵਸ੍ਵਥਾਨ੍ਯੇषੁ ਨਿष੍ਕਾਵਥ ਸਮਾਨਯੇਤ੍ । ਹਰਿਵਂਸ਼ੇ ਸਨਿष੍ਕਂ ਤੁ ਵਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਰਿਤਯਮੇਵ ਤੁ
ਛੋਟੇ ਪਰਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਕ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹਰੀਵੰਸ਼ 'ਚ ਤਿੰਨ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਕ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤਸ੍ਯਾਖਿਲਸ੍ਯੈਵ ਸਮਾਪ੍ਤੌ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ । ਰਾਮਾਯਣਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਕਾਂਡੇਕਾਂਡੇ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਭਾਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਮਾਇਣ ਦੀ ਹਰ ਕਾਂਡ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਮਥਵਾ ਸੁਵਰ੍ਣਮਪਿ ਦਾਪਯੇਤ੍ । ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਰ੍ਗੁਰੁਵਾਕ੍ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਮषਨਾਸ਼ਨਃ
ਜੇ ਜ਼ਮੀਨ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੋਨਾ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।