ਅਤੋ ਗੁਰੁਃ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਃ ਸ਼੍ਰੋਤृਵਂਦ੍ਯੋऽਘਨਾਸ਼ਨਃ । ਨ ਤਸ੍ਮਾਦਧਿਕਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਗੁਰੁਰਸ੍ਤਿ ਗਤਿਪ੍ਰਦਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੋਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਪਕ ਨਹੀਂ।
ਮਂਤ੍ਰੇषੁ ਗੁਰਵੋ ਯੇ ਚ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਯੇ ਮਤਾਃ । ਨੇਸ਼ਤੇ ਸਰ੍ਵਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਦਾਤੁਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਬੋਧਕਾਃ
ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸੱਚੇ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ।
ਪਿਸ਼ਾਚਾਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ੋ ਰਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਨਾਮਿਨਃ । ਵੇਦਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵੇਤ੍ਤਾਰੋ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਨ ਪੁਰਾਣਵਿਤ੍
ਹੇ ਰਾਮਾ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪੁਰਾਣਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਪੁਰਾਣਵਿਮੁਖੋ ਨੈਵ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਪੁਰਾਣਜ੍ਞੋ ਹਿ ਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਨਾਸ਼ਕਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਤੋਂ ਵਿਰਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ; ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪੂਜਾ ਸਰ੍ਵਪੂਜਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਦ੍ਰੋਹੋऽਸ੍ਯ ਪੀਡਨਮ੍ । ਯਥਾ ਸਮਸ੍ਤਦਾਨਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣਾ ਸਭ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੌਰਾਣਿਕਸ੍ਤਥਾ ਧਨ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦਾਨਂ ਮਹਤ੍ਫਲਮ੍ । ਰਾਮ ਉਵਾਚ-। ਕਿਂ ਵਾ ਪੌਰਾਣਿਕੇ ਦੇਯਂ ਕਿਯਤ੍ਕੀਦृਸ਼ਮੇਵ ਚ
ਪੁਰਾਣਿਕ ਵੀ ਧਨਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪੁਰਾਣਿਕ ਨੂੰ ਕੀ, ਕਿੰਨਾ ਤੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਪੁਰਾਣਂ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਵਰ੍ਜ੍ਯਂ ਵਰ੍ਜ੍ਯਃ ਕੀਦृਕ੍ਪੁਰਾਣਵਿਤ੍ । ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- षਡ੍ਰਸਾਨਨ੍ਨਪਾਨਾਨਿ ਸ੍ਨੇਹਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੁਰਾਣਾ-ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਛੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਤੇਲ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ—
ਗृਹਂ ਸੋਪਸ੍ਕਰਂ ਰਾਮ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਯ ਦਾਪਯੇਤ੍ । ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਅਧਿਕਾਨਿ ਫਲਾਧਿਕਾਤ੍
ਘਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਪੁਰਾਣਾ-ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਕੁਝ ਲੋੜ ਮੁਤਾਬਕ ਹੋਵੇ, ਵਧੇਰੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਤੋ ਭੂਯਃ ਸਚੈਲਂ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਮृਦੁ । ਭੂषਣਾਨਿ ਯਥਾਰ੍ਹਾਣਿ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵਧੀਆ ਵਸਤਾਂ, ਕਪੜੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਨਰਮ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਭੂਸ਼ਣ ਲਾਇਕ ਹੋਣ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗਂਧਪੁष੍ਪਂ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨਂ ਕੇਵਲਂ ਗਂਧਮੇਵ ਚ । ਕੇਵਲਂ ਚ ਤਥਾ ਪੁष੍ਪਂ ਫਲਕਾਲੇ ਫਲਾਨ੍ਯਪਿ
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਗੰਧ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਫੁੱਲ, ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂਬੂਲਂ ਚ ਤਥਾ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਸਮਾਪ੍ਤੌ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਾਨਾਦਿਕਂ ਤਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਂਬੂਲ ਦੇਣਾ ਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੇ ਦਾਨ ਆਦਿ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਧਿਕਂ ਤੁ ਤਥਾ ਦੇਯਂ ਭੂਹਿਰਣ੍ਯਾਦਿਕਂ ਨृਪ । ਨ ਚ ਤੂष੍ਣੀਮੁਪਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਵਧੇਰੇ ਦੇਣ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ ਆਦਿ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸਭਾਸਦ੍ਭਿਃ ਕृਤਾ ਚੈਵ ਯਾ ਪੂਜੈਕੇਨ ਵਾ ਕृਤਾ । ਦੇਵਸ੍ਥਾਨੇ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੂਜਨਮਿष੍ਯਤੇ
ਚਾਹੇ ਸਭਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੱਕ ਨੇ, ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥੇਪਿ ਚ ਯਥਾ ਰਾਮ ਪੁਣ੍ਯੇष੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਚ । ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਯ ਰਾਘਵ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣਾ-ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਸ੍ਤੁ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਤੁ ਭਵੇਨ੍ਨृਪ । ਪੌਰਾਣਿਕਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਿਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਕੁਲਹੀਨੋ ਮਹਾਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਮਹਾਪਾਪੀ ਤਿਰਸ੍ਕृਤਃ । ਸ਼ੌਚਾਚਾਰਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਵੇਦਸ੍ਮृਤਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਖਾਂਦਾਨ ਤੋਂ ਵੰਞਾ, ਭਾਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਸਫ਼ਾਈ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਵੇਦ-ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਦੇਵਃ ਪੂਤਿਵਚੋ ਵ੍ਯਂਗਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਧਿਕਾਂਗਵਾਨ੍ । ਪਰਪੂਰ੍ਵਾਪਤਿਃ ਸ੍ਤੇਨਃ ਪ੍ਰਾਣਿਹਂਤਾ ਨਿਰਾਕृਤਿਃ
ਉਹ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਗੰਦੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦਾ, ਅੰਗ-ਵਿਕਲ ਜਾਂ ਵਧੀਕ ਅੰਗ ਵਾਲਾ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਚੋਰ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਅਤੇ ਢੰਗੀ ਸੁਰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਵਰ੍ਜ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਤੇ ਕਥਯਾਮਿ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਪੂਰ੍ਵਜ੍ਞੈਰੁਚ੍ਯਮਾਨਂ ਚ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪਰੈਃ
ਹੁਣ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਪੁਰਾਣਾ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸਾਦਯੋ ਮੁਨਿਵਰਾ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਚੁਸ੍ਤਦੁਦੀਰਯੇਤ੍ । ਪੁਰਾਣਸ੍ਥਂ ਪਠੇਦ੍ਗ੍ਰਨ੍ਥਂ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਯੇਤ ਵਿਚਾਰਯਨ੍
ਜੋ ਵਿਆਸ ਆਦਿ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹੀ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਸਮਝਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਯਾ ਕਯਾਪਿ ਵਾ ਰਾਮ ਭਾषਯਾਦੇਸ਼ਭਾषਤਃ । ਨ ਦੇਸ਼ਭਾषਾ ਰਚਿਤਂ ਗ੍ਰਂਥਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਰਾਮਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਜਾਂ ਇਲਾਕਾਈ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਜੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਵੇ, ਇਲਾਕਾਈ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਗ੍ਰੰਥ ਸੁਣ ਕੇ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਯਾ ਕਾਪਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਹਿਤਾ ਹਿ ਸਾ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਯਾਚਸ੍ਵ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਯਤ੍ਪੁਰਾਣਕਮ੍
ਕਾਕੁਤਸਥ, ਪੁਰਾਣੇ ਦੀ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਜਿਸ ਪੁਰਾਣੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਗ।
ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਏਵਂ ਪੌਰਾਣਿਕੇਨੋਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਪਿ ਗੌਤਮਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣਿਕ ਵਲੋਂ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਗੌਤਮ ਨੇ ਸੁਣਿਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਕੌਰ੍ਮਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਧਿਕਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੂਰਮ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਅਥ ਲੈਂਗਂ ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵੈष੍ਣਵਂ ਵਾਮਨਂ ਤਥਾ । ਪਾਦ੍ਮਂ ਚ ਗਾਰੁਡਂ ਚੈਵ ਸੌਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮਥੈਵ ਚ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਲਿੰਗ, ਵੈਸ਼ਣਵ, ਵਾਮਨ, ਪਦਮ, ਗਾਰੁੜ, ਸੌਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਿਆ।
ਏਵਮष੍ਟ ਸ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸ ਗੌਤਮਃ । ਅਥ ਰਾਮਾਯਣਂ ਚੈਵ ਕੌਰ੍ਮਮੇਵ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੌਤਮ ਨੇ ਅੱਠ ਪੁਰਾਣੇ ਸੁਣੇ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਮਾਇਣ ਅਤੇ ਮੁੜ ਕੂਰਮ ਪੁਰਾਣਾ ਵੀ ਸੁਣਿਆ।
ਸ਼ਿਵਨਾਰਾਯਣੇਤ੍ਯੇਵਂ ਜਪਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਦੈਵ ਹਿ । ਅਵਾਪ ਨਿਧਨਂ ਚਾਪਿ ਸ ਗਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ 'ਸ਼ਿਵ-ਨਾਰਾਇਣ' ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਥਾਗਮਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪੂਜਿਤਃ ਸੋऽਥ ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਵਂਦ੍ਯੋऽਸੌ ਗੌਤਮੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਭਾਰਤਸ਼੍ਰਵਣੇ ਚਾਪਿ ਨਿਯਮਾ ਯੇ ਮਯੇਰਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਲਈ ਗੌਤਮ, ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ; ਭਾਰਤ ਸੁਣਨ ਲਈ ਜੋ ਨਿਯਮ ਮੈਂ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਮੁਨਿਨਾ ਤ੍ਰਿਵਰ੍षਾਦ੍ਯਤ੍ਕृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ੍ਯ ਵ੍ਯਾਕਰ੍ਤਾ ਭਾਰਤਸ੍ਯ ਯਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਆਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸੁਣ ਕੇ ਜੋ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਣਮੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯੋਗਿਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਵਂਦ੍ਯੋਸੌ ਭਾਰਤਂ ਵ੍ਯਾਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੇ, ਸਿਵਾਏ ਵੱਡੇ ਯੋਗੀ ਦੇ; ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।