ਸ਼ੁਦ੍ਧਗੇਹੇऽਥਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਵੇਦਿਕਾਯਾਂ ਮਠੇਥ ਵਾ । ਨਦੀਤੀਰੇ ਦੇਵਗੇਹੇ ਸਭਾਮਂਡਪ ਏਵ ਚ
ਪਵਿੱਤਰ ਘਰ, ਸਾਫ ਜਗ੍ਹਾ, ਮਠ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਮੰਦਰ ਜਾਂ ਸਭਾ-ਮੰਡਪ 'ਚ ਪੁਰਾਣਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਵੇ।
ਰਥ੍ਯਾ ਮਠੇਥ ਵਾ ਰਮ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ਾਲਾਸੁ ਰਾਘਵ । ਸ੍ਵਯਂ ਨਮਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਨ੍ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਰਾਘਵ, ਸੁਹਣੀ ਗਲੀ ਜਾਂ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਾਲਾ 'ਚ ਵੀ ਪੁਰਾਣਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਸਨਂ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਵਿਸ਼ੇषਿਤਮ੍ । ਏਹਿ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਸਨਮਿਤਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦਨਿष੍ਠੁਰਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਖਾਸ ਅਸਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਕੇ ਕਹੋ, 'ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਅਸਨ ਹੈ, ਆਓ ਬੈਠੋ।'
ਪੁਰਾਣਪ੍ਰਕ੍ਰਮਦਿਨੇ ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਦੁਦੀਰਯੇਤ੍ । ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਾਰਂ ਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਪਰਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਪੁਰਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਜਿਹੜੇ ਕਰਮ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਰੋ; ਪੁਰਾਣਾ ਸਮਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ।
ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਦਤ੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਿ ਚ ਨਵਾਨਿ ਚ । ਕਰਕਂਠਵਿਭੂषਾਦਿ ਪਾਤ੍ਰਮਾਸਨਮੇਵ ਚ
ਸ਼ੁਭ, ਨਵੇਂ ਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਕਪੜੇ, ਹੱਥ-ਗਲ ਦੀਆਂ ਗਹਿਣੀਆਂ, ਬਰਤਨ ਤੇ ਅਸਨ ਦੇ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ।
ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤੈਃ ਪੂਜ੍ਯ ਤਾਂਬੂਲਂ ਵਿਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਧਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ਸ਼ਿਵਰ੍ਣਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍
ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਤਾਮਬੂਲ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਫਿਰ ਚਿੱਤ ਵਿਚ ਚਾਰ-ਭੁਜਾ, ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਸਫੈਦ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਂ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨੋਪਸ਼ਾਂਤਯੇ । ਸਭਾਸਦਸ਼੍ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਗਣੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ; ਸਭਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ।
ੴਨਮੇਤ੍ਯਾਦਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਪੂਜਨਂ ਭਾਰਤੀ ਨੁਤਿਃ । ਪ੍ਰਾਤਃਕਾਲੇ ਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕ੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਾਰਭੇਦਿਤਿ
'ਓਮ ਨਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ; ਸਵੇਰੇ ਪੁਰਾਣਾ ਪੜ੍ਹਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।
ਉਪਕ੍ਰਮਦਿਨੇ ਰਾਮ ਤ੍ਰਿਪਂਚਦਸ਼ ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਃ । ਸ਼੍ਲੋਕਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਦਿਵਸੇ ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਿਤਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਰਾਮ, ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਪੰਦਰਾਂ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹੋ; ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਦੋ ਗੁਣਾ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹੋ।
ਤृਤੀਯੇ ਦਿਵਸੇ ਰਾਮ ਤਤਸ਼੍ਚਾਧਿਕਮਿष੍ਯਤੇ । ਦਿਨਾਨਾਮਵ੍ਯਵਚ੍ਛੇਦਾਦ੍ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਤਥਾ
ਰਾਮ, ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਹੋਰ ਵੱਧ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹੋ; ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ, ਨਾ ਸਮਝਾਉਣ ਵਿਚ, ਨਾ ਸੁਣਨ ਵਿਚ।
ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਯਦਾ ਜਾਤਾ ਤਦਾ ਪੌਰਾਣਿਕਂ ਗੁਰੁਮ੍ । ਤਾਂਬੂਲਾਦਿਪ੍ਰਦਾਯਾਥ ਪਰੇਦ੍ਯੁਃ ਸ਼ृਣੁਯਾਦਪਿ
ਜਦੋਂ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਪੁਰਾਣਾ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤਾਮਬੂਲ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਫਿਰ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣੋ।
ਪੁਰਾਣਮੇਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਦੈਨਂਦਿਨਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ । ਵ੍ਰਤਰੂਪੇਣ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੁਰਾਣਾ ਵ੍ਰਤ ਵਾਂਗ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਯਦੈਵਂ ਤਤ੍ਪੁਰਾਣਂ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਯਾਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਕਾਮੇਨ ਸ਼੍ਲੋਕਸ਼੍ਚੈਕੋਪਿ ਚੇਚ੍ਛ੍ਰੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਨਤੀਜਾ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਇਕ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਸੁਣ ਲਏ,
ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਤੁ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ਤੁ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਦਿਨ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਚ੍ਚ ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਕृਤਪਾਪਬਂਧਾਤ੍ । ਸੁਰਾਪੀਤਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਹਰਸ਼੍ਚ ਰਾਮ ਗੁਰ੍ਵਂਗਨਾਗਸ਼੍ਚ ਵਿਮੁਕ੍ਤਿਮੇਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਤੀ, ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਰਾਮ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਕृਤਾਨਿ ਪੁਂਭਿਃ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਪੁਰਾਕृਤਾਨਿ । ਇਹਾਪਿ ਯਾਨ੍ਯਬ੍ਦਸ਼ਤਾਰ੍ਜਿਤਾਨਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਰ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤਥਾ ਚ ਵਕ੍ਤੁਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਏ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਜੜੇ ਹੋਏ, ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਲੌ ਸਮਸ੍ਤਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਤ੍ਵਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਵਿਗੁਣਾਪਿ ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਫਲਦਾ ਦਾਨਕਰ੍ਮਵਤ੍
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਅਧੂਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਾਂਗ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣਾਨਾਮਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਵ੍ਯਾਸੋ ਵੇਦ ਨ ਚਾਪਰਃ । ਅਹਂ ਵੇਦ੍ਮਿ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵ੍ਯਾਸਾਦਪਿ ਵਿਧੇਰਪਿ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਮਤਲਬ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸ੍ਤਪੋ ਵਾਪਿ ਨ ਮਂਤ੍ਰੋ ਨ ਜੁਹੋਤਯਃ । ਫਲਂਤਿ ਨ ਤਥਾ ਤਿष੍ਯੇ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਂ ਯਥਾ
ਆਪਣੇ ਪਾਠ, ਤਪ, ਮੰਤਰ ਜਾਂ ਹਵਨ — ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਕੈਕਸ਼੍ਰਵਣਾਦੇਵ ਪਾਤਕਂ ਮਹਦੇਵ ਤੁ । ਨਾਸ਼ਮਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਦੇਹਃ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲੇ ਵਰ੍ਤਨਾਦਿਵ
ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਨਾਲ।
ਅਤੋ ਗੁਰੁਃ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਃ ਸ਼੍ਰੋਤृਵਂਦ੍ਯੋऽਘਨਾਸ਼ਨਃ । ਨ ਤਸ੍ਮਾਦਧਿਕਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਗੁਰੁਰਸ੍ਤਿ ਗਤਿਪ੍ਰਦਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੋਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਪਕ ਨਹੀਂ।
ਮਂਤ੍ਰੇषੁ ਗੁਰਵੋ ਯੇ ਚ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਯੇ ਮਤਾਃ । ਨੇਸ਼ਤੇ ਸਰ੍ਵਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਦਾਤੁਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਬੋਧਕਾਃ
ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸੱਚੇ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ।
ਪਿਸ਼ਾਚਾਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ੋ ਰਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਨਾਮਿਨਃ । ਵੇਦਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵੇਤ੍ਤਾਰੋ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਨ ਪੁਰਾਣਵਿਤ੍
ਹੇ ਰਾਮਾ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪੁਰਾਣਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਪੁਰਾਣਵਿਮੁਖੋ ਨੈਵ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਪੁਰਾਣਜ੍ਞੋ ਹਿ ਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਨਾਸ਼ਕਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਤੋਂ ਵਿਰਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ; ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪੂਜਾ ਸਰ੍ਵਪੂਜਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਦ੍ਰੋਹੋऽਸ੍ਯ ਪੀਡਨਮ੍ । ਯਥਾ ਸਮਸ੍ਤਦਾਨਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣਾ ਸਭ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੌਰਾਣਿਕਸ੍ਤਥਾ ਧਨ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦਾਨਂ ਮਹਤ੍ਫਲਮ੍ । ਰਾਮ ਉਵਾਚ-। ਕਿਂ ਵਾ ਪੌਰਾਣਿਕੇ ਦੇਯਂ ਕਿਯਤ੍ਕੀਦृਸ਼ਮੇਵ ਚ
ਪੁਰਾਣਿਕ ਵੀ ਧਨਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪੁਰਾਣਿਕ ਨੂੰ ਕੀ, ਕਿੰਨਾ ਤੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਪੁਰਾਣਂ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਵਰ੍ਜ੍ਯਂ ਵਰ੍ਜ੍ਯਃ ਕੀਦृਕ੍ਪੁਰਾਣਵਿਤ੍ । ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- षਡ੍ਰਸਾਨਨ੍ਨਪਾਨਾਨਿ ਸ੍ਨੇਹਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੁਰਾਣਾ-ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਛੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਤੇਲ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ—
ਗृਹਂ ਸੋਪਸ੍ਕਰਂ ਰਾਮ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਯ ਦਾਪਯੇਤ੍ । ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਅਧਿਕਾਨਿ ਫਲਾਧਿਕਾਤ੍
ਘਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਪੁਰਾਣਾ-ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਕੁਝ ਲੋੜ ਮੁਤਾਬਕ ਹੋਵੇ, ਵਧੇਰੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਤੋ ਭੂਯਃ ਸਚੈਲਂ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਮृਦੁ । ਭੂषਣਾਨਿ ਯਥਾਰ੍ਹਾਣਿ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵਧੀਆ ਵਸਤਾਂ, ਕਪੜੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਨਰਮ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਭੂਸ਼ਣ ਲਾਇਕ ਹੋਣ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗਂਧਪੁष੍ਪਂ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨਂ ਕੇਵਲਂ ਗਂਧਮੇਵ ਚ । ਕੇਵਲਂ ਚ ਤਥਾ ਪੁष੍ਪਂ ਫਲਕਾਲੇ ਫਲਾਨ੍ਯਪਿ
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਗੰਧ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਫੁੱਲ, ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।