ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਃ ਸਿਤਾਂਭੋਜੈਰਪਰਾਜਿਤਯਾ ਤਥਾ । ਤਿਲਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰਕ੍ਸ਼ਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਪਤ੍ਰੈਸ੍ਤਿਲਮਿਸ਼੍ਰਕੈਃ
ਕਰਨਿਕਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਨਾਲ, ਤਿਲ ਦੇ ਦਾਣੇ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਪੱਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਏਵਂ ਮਹੇਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਗੌਤਮਃ । ਕਰ੍ਪੂਰਾਗਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀ ਸਰ੍ਜ੍ਜਾਗਰੁਕਚਂਦਨੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੌਤਮ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਕਪੂਰ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ, ਸਰਜ, ਅਗਰ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪਯਾਮਾਸ षੋਡਸ਼ਾਥ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾਃ । ਕਰ੍ਪੂਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਦੀਪਯਂਤ੍ਰੋਪਰਿਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਹੋਰ ਧੂਪਾਂ ਨਾਲ ਧੂਪ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸੋਲਾਂ ਦੀਵੇ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਕਪੂਰ ਦੀ ਵੱਟੀ ਵਾਲੇ ਦੀਵੇ, ਦੀਵਾ-ਸਟੈਂਡ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਗਏ।
ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਅਥ ਨੈਵੇਦ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸੁਪਕ੍ਵਸ਼ਾਲਿਪਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਲੇਹ੍ਯਂ ਚ ਚੋष੍ਯਕਮ੍
ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਚਾਵਲ ਦਾ ਆਟਾ, ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ।
ਮਧੁਰਾਦਿਸਮੋਪੇਤਂ ਪਂਚਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਅਨੇਕਪਕ੍ਵਸ਼ਾਕਾਢ੍ਯਮਨੇਕ ਪਕ੍ਵਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਆਦਾਂ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਗ, ਕਈ ਪਕਵਾਂ ਸਬਜੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਕਵਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।
ਪਾਨਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਰਂਭਾਫਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸੂਪਾष੍ਟਕਾਦਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਮੂਲਫਲਾਦਿਨਾ
ਵੀਹ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਰ ਅਤੇ ਅਰੰਭਾ ਫਲ ਹਨ। ਸੂਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਮੂਲ, ਫਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।
ਯਥਾਸਂਭਵਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰਨ੍ਯੈਰਪ੍ਯੁਪਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ । ਅਗ੍ਰਪੁष੍ਪਸਮੋਪੇਤਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਮੁਨਿਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸੌਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਿਕਾ ਨ੍ਯਸ੍ਤਨੀਰਾਜਨਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ । ਸੋਪਹਾਰਾਯ ਦੇਵਾਯ ਦਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਨਮਸ੍ਯ ਚ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਨੀਰਾਜਨ ਕੀਤਾ। ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ।
ਪੂਗਖਂਡਾਨਥੋ ਘृष੍ਟਾਨ੍ਪਤ੍ਰਾਣਿ ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਾਨਿ ਚ । ਅਪृष੍ਠਾਗ੍ਰਾਣਿ ਸੁਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਦਯਾਵृਤਿਕਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਧੋਏ ਹੋਏ ਪੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਹਨ, ਬਿਲਕੁਲ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਝਿੱਲੀ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਲਏ ਗਏ।
ਘਨਸਾਰਕਚੂਰ੍ਣਂ ਚ ਨ੍ਯਸ੍ਤਪਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਸੌਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਮਿਦਂ ਤਾਂਬੂਲਮੀਸ਼੍ਵਰੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਕਪੂਰ ਦਾ ਚੂਰਨ ਤੇ ਤਿੰਨ ਚੰਗੇ ਪੱਤੇ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਿਆਲੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਹ ਤਾਂਬੂਲ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਥ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਕਾਰਾਨਨਂਤਰਮ੍ । ਅष੍ਟਯੋषਾਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਂਤ੍ਰੀਵੇਣ੍ਵਾਦਿਧਾਰਿਕਾਃ
ਫਿਰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਠ ਔਰਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੰਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਾਜ ਤੇ ਵਾਂਸਲੀਆਂ ਸਨ, ਉਥੇ ਆ ਗਈਆਂ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵਾਦ੍ਯਵਾਦਿਨ੍ਯਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮੁਨਿਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਤਾਲਯੁਗਂ ਗृਹ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਗਾਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਇਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ; ਛੋਟੇ ਝੰਜ ਲੈ ਕੇ, ਆਪ ਹੀ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਗੌਤਮੇ ਗਾਤੁਮੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਤਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯੁਰਥਾਂਗਨਾਃ । ਮਂਦਂ ਮਂਦਂ ਚ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਵਾਦਯਂਤਿ ਤਥਾਪਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਗੌਤਮ ਗਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਸੁਰ ਲਾਇਆ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਾਜੇ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਮਧੁਰਂ ਗਾਯਤਿ ਮੁਨੌ ਸ੍ਵਰਾਮੂਰ੍ਤਿਭृਤਸ੍ਤਥਾ । ਪ੍ਰਾਨृਤ੍ਯਂਤ ਮਹੇਸ਼ਾਗ੍ਰੇ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਮੁਨੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ, ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਰੂਪਧਾਰੀ ਹੋ ਕੇ; ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਅੱਗੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਤ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਃ । ਤਮਾਗਤਂ ਗੌਤਮੋਪਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ
ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ; ਗੌਤਮ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਹਚੈਨਂਕृਤਾਰ੍ਥੋਸ੍ਮਿਨਚਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਯਾਸਮਃ । ਤਵਾਗਮਨਕृਤ੍ਯਂ ਕਿਂ ਕੁਤ ਆਗਮਨਂ ਤਥਾ
ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਤੇਰਾ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈਂ?'
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਪਾਤਾਲਾਦਾਗਤੋਸ੍ਮੀਹ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਬਾਣਮਂਦਿਰੇ । ਆਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਬਾਣਸ਼ੁਕ੍ਰਾਦਯੋ ਗृਹਮ੍
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਬਾਣ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਬਾਣ, ਸ਼ੁਕਰ ਆਦਿਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੀ ਘਰ ਆਉਣਗੀਆਂ।'
ਅਥ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਭ੍ਯਗਾਚ੍ਚ ਬਾਣਃ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ । ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਯੁਕ੍ਤੋ ਗਜਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸੋਸੁਰਃ
ਇਸ ਤੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਜਿੱਤੂ ਬਾਣ ਵੀਹ ਅਕਸ਼ੌਹਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਸਮੇਤ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਅਪਰਂ ਹਿ ਗਜਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਰਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਰਥਵਰਂ ਬਲਿਸ੍ਤੁਰਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦੂਜੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਕਰ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਵਧੀਆ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪర్వਾ ਚੰਗੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਤੇ ਬਲੀ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਆਏ।
ਆਗਤਾਨਥ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਜ੍ਞਾਯ ਸ ਤੁ ਗੌਤਮਃ । ਸਸ਼ਿष੍ਯੋ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮਾਥ ਹ੍ਯਾਦਾਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਕਂ ਤ੍ਵਰਾ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ ਜਲ ਆਦਿਕ ਆਦਰ-ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਹਰ ਗਿਆ।
ਗੌਤਮਂ ਚਾਪਿ ਤੇ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਵਰੁਹ੍ਯ ਚ ਗਜਾਦਿਕਾਤ੍ । ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰਥੋ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵਮ੍
ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਵਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਉਤਰ ਗਏ; ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਵੀ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਆਲਿਂਗ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਸੇਨਾਯਾਃ ਸਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਚ ਚਕਾਰ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲਈ ਠਹਿਰਣ ਦੀ ਵਿਆਵਸਥਾ ਕੀਤੀ।
ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਜਲਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਧृਤਂ ਤਥਾ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਫਲਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦਤ੍ਤਵਾਨਰ੍ਹਣਂ ਮੁਨਿਃ
ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਏ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਜਲ ਛਿੜਕਿਆ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਆਦਰ-ਸਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਪੀਤਡਾਗਸਰਸੀ ਸ੍ਨਾਨਪੂਰ੍ਵਕृਤ ਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਸਂਗਮੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤੁ ਗੌਤਮਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਲਾਵਾਂ, ਸਰੋਵਰਾਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੌਤਮ ਦੇ pavittar ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਤਦ੍ਗੇਹਂ ਤੁ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਥ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਸਪੁਰੋਹਿਤਾਃ । ਦੇਵਪੂਜਾਪ੍ਰਪਤ੍ਤਿਂ ਚ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵਿਜਾਲਯੇ
ਫਿਰ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਾਯਾਂ ਚ ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋऽਯਜਚ੍ਛਿਵਮ੍ । ਤਸ੍ਯੈਵ ਵਾਮਭਾਗੇ ਤੁ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋਯਜਦਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਤੁਰੰਤ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ, ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਅਚੁਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸੋਮਂ ਚ ਬਲਿਰਪ੍ਯੇਵਮਨ੍ਯੇ ਚਾਸੁਰਪੁਂਗਵਾਃ । ਅਥ ਬਾਣੋऽਯਜਦ੍ਦੇਵਮੇਕਮੇਵ ਤ੍ਰਿਯਂਬਕਮ੍
ਸੋਮ, ਬਲੀ ਤੇ ਹੋਰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਬਾਣ ਨੇ ਇਕੋ ਇਕ ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰੋਪਿ ਭਗਵਨ੍ਤਨ੍ਤਮੁਮਾਨਾਥਮਪੂਜਯਤ੍ । ਗੌਤਮੋਪ੍ਯਥ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਵੀ ਉਮਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਗੌਤਮ ਨੇ ਵੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਧਰਾ ਭਸ੍ਮੋਦ੍ਧੂਲਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਃ । ਸਿਤੇਨ ਭਸ੍ਮਨਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਕਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਭਸਮ ਲਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਚਿੱਟੀ ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਤਿਲਕ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਭੂਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੁਃ । ਹृਤ੍ਪਦ੍ਮਮਧ੍ਯੇ ਸੁषਿਰਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਭੂਤਪਂਚਕਮ੍
ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਦਿਲ ਦੇ ਕੌਲ ਵਿਚ, ਉਸ ਖੋਖਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ, ਪੰਜ ਤੱਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।