ਭਾਨੋਰਾਵਰਣਂ ਚੇਸ਼ ਇਤਿ षੋਢਾਵृਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਾ । ਵਿਧਿਂ ਵਿਨਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪਂਚਾਵਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੂਰਜ ਦਾ ਢੱਕਣ ਈਸ਼ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੇ ਢੱਕਣ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਢੱਕਣ ਹਨ।
ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਵਿष੍ਣੁਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਮੇਤਦਾਵਰਣਤ੍ਰਯਮ੍ । ਅਂਬਿਕਾਵਰਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮੇਕਾਵਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਢੱਕਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਢੱਕਣ ਇੱਕੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਲੋਕਪਾਲਾਃ ਸ੍ਯੁਰਾਵृਤਿਃ ਸੋਮਪੂਜਨੇ । ਅਨਾਵਰਣਮਥਵਾ ਪੂਜਨਂ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਸ਼ਿਵੇ
ਜਾਂ ਫਿਰ, ਸੋਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੋਕਪਾਲ (ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ) ਢੱਕਣ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਜਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਢੱਕਣ ਦੇ ਵੀ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਤ੍ਰਿਕਾष੍ਟਦਲੇष੍ਵੇਵ ਸ੍ਥਿਤਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਯਜੇਚ੍ਛਿਵਮ੍ । ਪਤ੍ਰਿਕਾਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮੋਪਯੋਗਿਤਮ੍
ਆਠ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਰੱਖ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਥਾਲੀ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਹਰ ਰਸਮ ਲਈ ਢੁੱਕਵੀਂ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣੇਨ ਰਾਜਤੇਨਾਥ ਤਾਮ੍ਰੇਣਾਥ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼ੁਕ੍ਤਿਨਿਭਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਤ੍ਰਿਕਾष੍ਟਦਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਮੋਤੀ ਦੀ ਸਿੱਪੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗੇ; ਆਠ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਵਾਲੀ ਸੁਭ ਥਾਲੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਸਮਾਨਾष੍ਟਕੋਣਾਕਾਰਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਪਲਮਾਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਵृਤਂ ਵਿਸ੍ਤृਤਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਅੱਠ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ; ਉਸ ਦਾ ਭਾਰ ਇੱਕ ਪਲ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੀ ਬਣਾਵਟ ਤੇ ਖੁਲ੍ਹੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਥੂਲਮਧ੍ਯਮੁਪਰਿ ਪਦ੍ਮਾਕृਤਿਦਲਾष੍ਟਕਮ੍ । ਅਥਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਰ੍ਗੇਣ ਪਂਚਪਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਟੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਠ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਹੋਣ; ਜਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਮਾਰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਥਾਲੀ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਪਤ੍ਰਮਥਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਕ੍ਤਿਭਾਵੇ ਮਤੇਨ ਚ । ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛੋਭਨਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਜਾਂ, ਕੁਝ ਰਾਏ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਥਾਲੀ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਥਾਲੀ ਜਿੰਨੀ ਸੋਹਣੀ ਬਣ ਸਕੇ, ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਂਤਰਿਤਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੈਃ ਕਲ੍ਪਿਤਾष੍ਟਸ਼ਤੈਃ ਸ਼ੁਭਾ । ਮਾਲੋਪਵੀਤਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਅष੍ਟਕੇਨ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਮ੍
ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰੁਦਰਾਖ ਦੇ ਅੱਠ ਸੌ ਮਣਕੇ ਪੋਹ ਕੇ ਸੁਭ ਮਾਲਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੀਹ ਜਾਂ ਅੱਠ ਮਣਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਲਾ ਜਾਂ ਜਨੇਊ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਗਂਡਯੋਰਥੈਕੈਕਂ ਬਦ੍ਧਾ ਤੁ ਦ੍ਵੇ ਪ੍ਰਕੋष੍ਠਯੋਃ । ਸ਼ਿਰਸ੍ਯੇਕਾ ਧृਤਾ ਤੇਨ ਕਂਠੇ ਚ ਪਰਮਰ੍षਿਣਾ
ਗਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ, ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦੋ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸ੍ਫਟਿਕੈ ਰਤ੍ਨੈਃ ਕਲ੍ਪਿਤਾ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਾਲਿਕਾ । ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਾਸਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਸਨਗਤੋ ਮੁਨਿਃ
ਰੁਦਰਾਖ ਦੇ ਮਣਕੇ, ਸਫਟਿਕ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਮਾਲਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਵਾਘ ਦੇ ਚਮੜੇ ਉੱਤੇ ਪਦਮ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਆਵਾਹਨਾਸਨਂ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪਾਦ੍ਯਂ ਵਾਚਮਨੀਯਕਮ੍ । ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਗਂਗਾਸਲਿਲੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਆਵਾਹਨ ਲਈ ਆਸਨ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਅष੍ਟਗਂਧਕਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਬਕੁਲਪਾਟਲੈਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਂਡਸ੍ਥਿਤੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ੋਧਿਤੈਰ੍ਵਾਸਿਤੈਰ੍ਦृਢਮ੍
ਬਕੁਲ ਅਤੇ ਪਾਟਲ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਅੱਠ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ। ਸੁਤੰਤਰ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਤਾਮ੍ਰਕਟਾਹਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਬਂਧਦ੍ਰੋਣਿਨਾ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਗੋਸ਼ृਂਗੇਣ ਵਿषਾਣੇਨ ਗਵਯਸ੍ਯ ਤਥਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਬਰਤਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਟਰਾਫ ਰੱਖੀ ਗਈ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਗਾਂ ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਰ੍ਤਸ਼ਂਖੇਨ ਰਤ੍ਨਪਾਤ੍ਰੈਰਥਾਪਿ ਵਾ । ਸ੍ਵਰ੍ਣੈਰ੍ਵਾ ਰਾਜਤੈਰ੍ਵਾਪਿ ਤਾਮ੍ਰੈਃ ਕਾਂਸ੍ਯੈਰਥਾਪਿ ਵਾ
ਦਖਣ ਵੱਲ ਘੁੰਮਦੇ ਸ਼ੰਖ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਜਾਂ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮਬੇ, ਕਾਂਸੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਕਲਸ਼ੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਚੇਚ੍ਛਯਾ । ਅਥਵਾ ਮृਣ੍ਮਯੈਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰੈਰਥਾਪਿ ਵਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਨਾਝੁਕ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਜਾਂ ਪਦਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪਾਲਾਸ਼ੈਸ਼੍ਚੂਤਜਂਬ੍ਵਾਦ੍ਯੈਃ ਪਾਤ੍ਰੈਃ ਸਂਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਵਿਭੁਮ੍ । ਸ੍ਨਾਨਾਨਾਮਥ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਧਾਰਾਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਪਲਾਸ, ਆਮ ਅਤੇ ਜਾਮੁਨ ਦੇ ਦਰਖਤਾਂ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਸਾਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾ-ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇਤ੍ਯਾਦਿਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਸਂਜ੍ਞਿਨਾ । ਸ਼ਂ ਚੇਤ੍ਯਾਦ੍ਯਨੁਵਾਕੇਨ ਸ਼ਾਂਤਿਰੂਪੇਣ ਚੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
‘ਨਮਸ’ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ‘ਸ਼ੰ’ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਰੂਪ ਅਨੁਵਾਕ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਆਵृਤ੍ਯ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਗਂਧਾਦਿ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਤਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਨੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਪਤ੍ਰੈਰ੍ਬਿਲ੍ਵੈਃ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਸੀ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਢੱਕ ਕੇ, ਫੁਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ। ਫਿਰ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਤੁਲਸੀਮਾਰੁਵਦਲੈਃ ਕਲ੍ਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਮਹੋਤ੍ਪਲੈਃ । ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਰੁਤ੍ਪਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੇषੈਸ਼੍ਚ ਕਰਵੀਰਕੈਃ
ਤੁਲਸੀ ਅਤੇ ਮਰੂਵਾ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਕਲਹਾਰ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਦਮ, ਨੀਲੇ ਪਦਮ, ਪਦਮ ਅਤੇ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਃ ਸਿਤਾਂਭੋਜੈਰਪਰਾਜਿਤਯਾ ਤਥਾ । ਤਿਲਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰਕ੍ਸ਼ਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਪਤ੍ਰੈਸ੍ਤਿਲਮਿਸ਼੍ਰਕੈਃ
ਕਰਨਿਕਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਨਾਲ, ਤਿਲ ਦੇ ਦਾਣੇ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਪੱਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਏਵਂ ਮਹੇਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਗੌਤਮਃ । ਕਰ੍ਪੂਰਾਗਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀ ਸਰ੍ਜ੍ਜਾਗਰੁਕਚਂਦਨੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੌਤਮ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਕਪੂਰ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ, ਸਰਜ, ਅਗਰ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪਯਾਮਾਸ षੋਡਸ਼ਾਥ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾਃ । ਕਰ੍ਪੂਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਦੀਪਯਂਤ੍ਰੋਪਰਿਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਹੋਰ ਧੂਪਾਂ ਨਾਲ ਧੂਪ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸੋਲਾਂ ਦੀਵੇ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਕਪੂਰ ਦੀ ਵੱਟੀ ਵਾਲੇ ਦੀਵੇ, ਦੀਵਾ-ਸਟੈਂਡ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਗਏ।
ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਅਥ ਨੈਵੇਦ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸੁਪਕ੍ਵਸ਼ਾਲਿਪਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਲੇਹ੍ਯਂ ਚ ਚੋष੍ਯਕਮ੍
ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਚਾਵਲ ਦਾ ਆਟਾ, ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ।
ਮਧੁਰਾਦਿਸਮੋਪੇਤਂ ਪਂਚਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਅਨੇਕਪਕ੍ਵਸ਼ਾਕਾਢ੍ਯਮਨੇਕ ਪਕ੍ਵਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਆਦਾਂ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਗ, ਕਈ ਪਕਵਾਂ ਸਬਜੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਕਵਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।
ਪਾਨਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਰਂਭਾਫਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸੂਪਾष੍ਟਕਾਦਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਮੂਲਫਲਾਦਿਨਾ
ਵੀਹ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਰ ਅਤੇ ਅਰੰਭਾ ਫਲ ਹਨ। ਸੂਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਮੂਲ, ਫਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।
ਯਥਾਸਂਭਵਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰਨ੍ਯੈਰਪ੍ਯੁਪਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ । ਅਗ੍ਰਪੁष੍ਪਸਮੋਪੇਤਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਮੁਨਿਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸੌਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਿਕਾ ਨ੍ਯਸ੍ਤਨੀਰਾਜਨਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ । ਸੋਪਹਾਰਾਯ ਦੇਵਾਯ ਦਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਨਮਸ੍ਯ ਚ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਨੀਰਾਜਨ ਕੀਤਾ। ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ।
ਪੂਗਖਂਡਾਨਥੋ ਘृष੍ਟਾਨ੍ਪਤ੍ਰਾਣਿ ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਾਨਿ ਚ । ਅਪृष੍ਠਾਗ੍ਰਾਣਿ ਸੁਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਦਯਾਵृਤਿਕਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਧੋਏ ਹੋਏ ਪੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਹਨ, ਬਿਲਕੁਲ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਝਿੱਲੀ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਲਏ ਗਏ।
ਘਨਸਾਰਕਚੂਰ੍ਣਂ ਚ ਨ੍ਯਸ੍ਤਪਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਸੌਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਮਿਦਂ ਤਾਂਬੂਲਮੀਸ਼੍ਵਰੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਕਪੂਰ ਦਾ ਚੂਰਨ ਤੇ ਤਿੰਨ ਚੰਗੇ ਪੱਤੇ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਿਆਲੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਹ ਤਾਂਬੂਲ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ।