ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਚ ਸੁਸ੍ਰਿਗ੍ਧਮਾਵृਤ੍ਤਂ ਘਨਸਾਰਕੈਃ । ਸੁਗਂਧਵਾਸਿਤਜਲੈਃ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਸੁਤਲ, ਚਿੱਟਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੋਟੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਕਪੜਾ ਵਰਤ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵੈਦਿਕੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮ੍ । ਦਾਰੁਚਂਦ੍ਰੋਪਪੀਠੇ ਤੁ ਵਸ੍ਤ੍ਰਪੀਠਂ ਨਿਧਾਯ ਚ । ਪਾਤ੍ਰਿਕਾਮਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਦਲੇष੍ਵਮੂਨ੍
ਫਿਰ ਹੋਰ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਕਪੂਰ ਦੀ ਚੌਕਠ ਉੱਤੇ ਕਪੜੇ ਦੀ ਚੌਕਠ ਰੱਖੀ, ਅੱਗੇ ਛੋਟੀ ਪਿਆਲੀ ਰੱਖੀ, ਤੇ ਇਹ ਪੱਤੇ ਵਿਖੇ ਰੱਖੇ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤਾਃ ਪਾਤ੍ਰੇ ਅਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਤਿਲਾਕ੍ਸ਼ਤਾਃ । ਪਂਚਗਂਧਕਮੇਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨष੍ਟਗਂਧਕਮ੍
ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਚਾਵਲ, ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਚਾਵਲ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਕਿਸਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਂ ਮृਗਨਾਭਿਂ ਤੁ ਕਰ੍ਪੂਰਂ ਚਂਦਨਂ ਤਥਾ । ਪਾਤ੍ਰੇष੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੂਜਾਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯ ਚ
ਕਸ਼ਮੀਰ, ਕਸਤੂਰੀ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਚੰਦਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਰਣਮਾਰ੍ਗੇਣ ਪੂਜਾ ਤਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤੇ । ਲਿਂਗਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਦੇਵਃ ਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਤੇ ਢੱਕਣਾਂ ਨਾਲ ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਦਾ ਪੰਜ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਵਰਣਂ ਲਿਂਗਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤੇ । ਸ਼ਕ੍ਤੇਰਾਵਰਣਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿष੍ਣੋਰਾਵਰਣਂ ਵਿਧਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਢੱਕਣ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਦਾ ਢੱਕਣ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ; ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਢੱਕਣ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਢੱਕਣ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਾਵਰਣਂ ਚਂਦ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ । ਦਿਗ੍ਦੇਵਤਾਸੁ ਤਦ੍ਗੁਪ੍ਤਿਸ੍ਤਾਸਾਮਾਵਰਣਂ ਦਿਸ਼ਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਢੱਕਣ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਸੂਰਜ, ਫਿਰ ਵੇਦ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਆਪਾ ਹੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਿਸ਼ਾਮਾਵਰਣਂ ਸ਼ਂਭੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਵਰਣਂ ਗੁਣਾਃ । ਦਸ਼ਪ੍ਰਾਵਰਣਂ ਹ੍ਯੇਤਚ੍ਛਿਵਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਢੱਕਣ ਸ਼ੰਭੂ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਢੱਕਣ ਗੁਣ ਹਨ; ਇਹ ਦੱਸ ਢੱਕਣ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਸੁਭ ਪੂਜਾ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਕੇषਾਂਚਿਨ੍ਮਤਮੇਤਤ੍ਸ੍ਯਾਦਥ ਪ੍ਰਾਵਰਣਾਂਤਰਮ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾਵਰਣਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਦੁਮਾਵਰਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਏ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ ਢੱਕਣ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਗਿਆਨ ਦਾ ਢੱਕਣ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਢੱਕਣ ਉਮਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਰਾਵਰਣਂ ਤਸ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚਾਵਰਣਂ ਵਿਧਿਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਾਵਰਣਂਚਂਦ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਨੁਰਥਾਵृਤਿਃ
ਉਮਾ ਦਾ ਢੱਕਣ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਢੱਕਣ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਢੱਕਣ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੂਰਜ ਹੈ।
ਭਾਨੋਰਾਵਰਣਂ ਚੇਸ਼ ਇਤਿ षੋਢਾਵृਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਾ । ਵਿਧਿਂ ਵਿਨਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪਂਚਾਵਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੂਰਜ ਦਾ ਢੱਕਣ ਈਸ਼ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੇ ਢੱਕਣ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਢੱਕਣ ਹਨ।
ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਵਿष੍ਣੁਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਮੇਤਦਾਵਰਣਤ੍ਰਯਮ੍ । ਅਂਬਿਕਾਵਰਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮੇਕਾਵਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਢੱਕਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਢੱਕਣ ਇੱਕੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਲੋਕਪਾਲਾਃ ਸ੍ਯੁਰਾਵृਤਿਃ ਸੋਮਪੂਜਨੇ । ਅਨਾਵਰਣਮਥਵਾ ਪੂਜਨਂ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਸ਼ਿਵੇ
ਜਾਂ ਫਿਰ, ਸੋਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੋਕਪਾਲ (ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ) ਢੱਕਣ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਜਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਢੱਕਣ ਦੇ ਵੀ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਤ੍ਰਿਕਾष੍ਟਦਲੇष੍ਵੇਵ ਸ੍ਥਿਤਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਯਜੇਚ੍ਛਿਵਮ੍ । ਪਤ੍ਰਿਕਾਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮੋਪਯੋਗਿਤਮ੍
ਆਠ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਰੱਖ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਥਾਲੀ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਹਰ ਰਸਮ ਲਈ ਢੁੱਕਵੀਂ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣੇਨ ਰਾਜਤੇਨਾਥ ਤਾਮ੍ਰੇਣਾਥ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼ੁਕ੍ਤਿਨਿਭਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਤ੍ਰਿਕਾष੍ਟਦਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਮੋਤੀ ਦੀ ਸਿੱਪੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗੇ; ਆਠ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਵਾਲੀ ਸੁਭ ਥਾਲੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਸਮਾਨਾष੍ਟਕੋਣਾਕਾਰਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਪਲਮਾਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਵृਤਂ ਵਿਸ੍ਤृਤਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਅੱਠ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ; ਉਸ ਦਾ ਭਾਰ ਇੱਕ ਪਲ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੀ ਬਣਾਵਟ ਤੇ ਖੁਲ੍ਹੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਥੂਲਮਧ੍ਯਮੁਪਰਿ ਪਦ੍ਮਾਕृਤਿਦਲਾष੍ਟਕਮ੍ । ਅਥਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਰ੍ਗੇਣ ਪਂਚਪਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਟੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਠ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਹੋਣ; ਜਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਮਾਰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਥਾਲੀ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਪਤ੍ਰਮਥਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਕ੍ਤਿਭਾਵੇ ਮਤੇਨ ਚ । ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛੋਭਨਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਜਾਂ, ਕੁਝ ਰਾਏ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਥਾਲੀ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਥਾਲੀ ਜਿੰਨੀ ਸੋਹਣੀ ਬਣ ਸਕੇ, ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਂਤਰਿਤਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੈਃ ਕਲ੍ਪਿਤਾष੍ਟਸ਼ਤੈਃ ਸ਼ੁਭਾ । ਮਾਲੋਪਵੀਤਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਅष੍ਟਕੇਨ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਮ੍
ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰੁਦਰਾਖ ਦੇ ਅੱਠ ਸੌ ਮਣਕੇ ਪੋਹ ਕੇ ਸੁਭ ਮਾਲਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੀਹ ਜਾਂ ਅੱਠ ਮਣਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਲਾ ਜਾਂ ਜਨੇਊ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਗਂਡਯੋਰਥੈਕੈਕਂ ਬਦ੍ਧਾ ਤੁ ਦ੍ਵੇ ਪ੍ਰਕੋष੍ਠਯੋਃ । ਸ਼ਿਰਸ੍ਯੇਕਾ ਧृਤਾ ਤੇਨ ਕਂਠੇ ਚ ਪਰਮਰ੍षਿਣਾ
ਗਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ, ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦੋ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸ੍ਫਟਿਕੈ ਰਤ੍ਨੈਃ ਕਲ੍ਪਿਤਾ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਾਲਿਕਾ । ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਾਸਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਸਨਗਤੋ ਮੁਨਿਃ
ਰੁਦਰਾਖ ਦੇ ਮਣਕੇ, ਸਫਟਿਕ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਮਾਲਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਵਾਘ ਦੇ ਚਮੜੇ ਉੱਤੇ ਪਦਮ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਆਵਾਹਨਾਸਨਂ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪਾਦ੍ਯਂ ਵਾਚਮਨੀਯਕਮ੍ । ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਗਂਗਾਸਲਿਲੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਆਵਾਹਨ ਲਈ ਆਸਨ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਅष੍ਟਗਂਧਕਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਬਕੁਲਪਾਟਲੈਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਂਡਸ੍ਥਿਤੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ੋਧਿਤੈਰ੍ਵਾਸਿਤੈਰ੍ਦृਢਮ੍
ਬਕੁਲ ਅਤੇ ਪਾਟਲ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਅੱਠ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ। ਸੁਤੰਤਰ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਤਾਮ੍ਰਕਟਾਹਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਬਂਧਦ੍ਰੋਣਿਨਾ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਗੋਸ਼ृਂਗੇਣ ਵਿषਾਣੇਨ ਗਵਯਸ੍ਯ ਤਥਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਬਰਤਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਟਰਾਫ ਰੱਖੀ ਗਈ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਗਾਂ ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਰ੍ਤਸ਼ਂਖੇਨ ਰਤ੍ਨਪਾਤ੍ਰੈਰਥਾਪਿ ਵਾ । ਸ੍ਵਰ੍ਣੈਰ੍ਵਾ ਰਾਜਤੈਰ੍ਵਾਪਿ ਤਾਮ੍ਰੈਃ ਕਾਂਸ੍ਯੈਰਥਾਪਿ ਵਾ
ਦਖਣ ਵੱਲ ਘੁੰਮਦੇ ਸ਼ੰਖ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਜਾਂ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮਬੇ, ਕਾਂਸੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਕਲਸ਼ੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਚੇਚ੍ਛਯਾ । ਅਥਵਾ ਮृਣ੍ਮਯੈਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰੈਰਥਾਪਿ ਵਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਨਾਝੁਕ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਜਾਂ ਪਦਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪਾਲਾਸ਼ੈਸ਼੍ਚੂਤਜਂਬ੍ਵਾਦ੍ਯੈਃ ਪਾਤ੍ਰੈਃ ਸਂਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਵਿਭੁਮ੍ । ਸ੍ਨਾਨਾਨਾਮਥ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਧਾਰਾਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਪਲਾਸ, ਆਮ ਅਤੇ ਜਾਮੁਨ ਦੇ ਦਰਖਤਾਂ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਸਾਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾ-ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇਤ੍ਯਾਦਿਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਸਂਜ੍ਞਿਨਾ । ਸ਼ਂ ਚੇਤ੍ਯਾਦ੍ਯਨੁਵਾਕੇਨ ਸ਼ਾਂਤਿਰੂਪੇਣ ਚੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
‘ਨਮਸ’ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ‘ਸ਼ੰ’ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਰੂਪ ਅਨੁਵਾਕ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਆਵृਤ੍ਯ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਗਂਧਾਦਿ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਤਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਨੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਪਤ੍ਰੈਰ੍ਬਿਲ੍ਵੈਃ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਸੀ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਢੱਕ ਕੇ, ਫੁਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ। ਫਿਰ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਤੁਲਸੀਮਾਰੁਵਦਲੈਃ ਕਲ੍ਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਮਹੋਤ੍ਪਲੈਃ । ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਰੁਤ੍ਪਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੇषੈਸ਼੍ਚ ਕਰਵੀਰਕੈਃ
ਤੁਲਸੀ ਅਤੇ ਮਰੂਵਾ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਕਲਹਾਰ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਦਮ, ਨੀਲੇ ਪਦਮ, ਪਦਮ ਅਤੇ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।