ਨਾਨਾਸੁਗੀਤਕੁਸ਼ਲਾ ਨਾਨਾਨृਤ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ । ਚਤਸ੍ਰੋऽष੍ਟੌ षਡਥਵਾ ਮਰ੍ਦ੍ਦਲਧ੍ਵਨਿਕਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਕਈ ਨੱਚਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਰ, ਅੱਠ ਜਾਂ ਛੇ ਔਰਤਾਂ ਮਰਦਲ ਵਜਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਸ਼ਿਨ੍ਯੌ ਦ੍ਵੇ ਆਵਜਿਕ੍ਯੌ ਕੋਣਿਕਾਧਮਨੇ ਉਭੇ । ਲਾਸਿਕ੍ਯਸ੍ਤੁ ਚਤਸ੍ਰਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸਂਤੁष੍ਟੈਕਾਥ ਗਾਯਿਕਾ
ਉਥੇ ਦੋ ਵਸ਼ਿਨੀਆਂ, ਦੋ ਆਵਜਿਕੀਆਂ ਤੇ ਦੋ ਕੋਣਿਕਾ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਰ ਨਚਣੀਆਂ, ਇੱਕ ਰੱਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਇੱਕ ਗਾਇਕਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾ ਦ੍ਵੇ ਵਾ ਸੁਗੀਤਜ੍ਞੇऽਮੁਖਰੇ ਹਿ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤੇ । ਕੋਣਵਾਦ੍ਯਕृਤੇ ਦ੍ਵੇ ਤੁ ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਤਾਃ षਡष੍ਟ ਵਾ
ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਮਿੱਠਾ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ 'ਅਮੁਖਰੀ' ਕਹੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੋਣ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਛੇ ਜਾਂ ਅੱਠ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾ ਰੂਪਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਾਪਤਿਤਸ੍ਤਨਾਃ । ਰਤਿਤਂਤ੍ਰਾਧਿਕੁਸ਼ਲਾਸ੍ਤਤ ਏਵਾਵਿਸ਼ਂਕਿਤਾਃ
ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਰੂਪਵਾਨ ਹਨ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰੇਮ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਨਿਡਰ ਹਨ।
ਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਵੇषਾਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਯੁਚ੍ਚਂਚਲਦृष੍ਟਯਃ । ਏਤਾਦृਸ਼ੀਭਿਰ੍ਯੋषਾਭਿਰ੍ਯੇਨ ਨृਤ੍ਯਂ ਹਿ ਕਾਰਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਬਹੁਤ ਸੁਤਲੇ ਹਨ, ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਲਪਕਦੀ ਹੈ। ਐਸੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਨੱਚ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇ ਰਾਜਨ੍ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਸਵਿਮਾਨਗਃ । ਸ਼ਤਸ੍ਤ੍ਰੀਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਮੁਖੋ ਯੁਵਾ ਬਹੁਭਿਰਰ੍ਚਿਤਃ
ਰਾਜਨ, ਇੱਕੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਵਿਮਾਨ ਸਮੇਤ, ਇੱਕ ਜਵਾਨ, ਜਿਸ ਵੱਲ ਸੌ ਔਰਤਾਂ ਤੱਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਜਿੰਨਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਆਨਂਦਪੋषਸਂਪੂਰ੍ਣਃ ਕ੍ਰੋਧੇਰ੍ष੍ਯਾਦਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਪਂਚਗਂਧਵਿਲਿਪ੍ਤਾਂਗਃ ਸਚਂਦ੍ਰਾ ਹਿਦਲਾਨਨਃ
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਗੁੱਸਾ ਹੈ, ਨਾ ਈਰਖਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮੰਦੀ ਭਾਵਨਾ। ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਚੰਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯੋਪਮਸ੍ਤੁ ਯੋषਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾ ਦਸ਼ਨਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਸਦ੍ਯੋਵਿਕਸਿਤਾਮੋਦਿ ਪਾਰਿਜਾਤਕृਤਸ੍ਰਜਃ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਦੰਦ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਤਾਜ਼ਾ ਖਿੜੀਆਂ ਸੁਗੰਧਿਤ ਪਾਰਿਜਾਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਕਸਿਤਾਰੋਹਿ ਰਕ੍ਤਸਂਧਿਕृਤਸ੍ਰਜਃ । ਧਮ੍ਮਿਲ੍ਲੇ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਤਥਾ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਯਃ ਸੁਸ੍ਮਿਤਾਧਰਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਲਾਲ ਗੰਢਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੁੱਥੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੋਠਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਹੈ।
ਚਰਤ੍ਯੇਤਾਦृਸ਼ੀਭਿਸ੍ਤੁ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਾਨੁਮੋਦਿਤਃ । ਏਵਂ ਵਿਮਾਨਗੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਉषਿਤ੍ਵਾ ਕਾਲਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਹ ਐਸੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨੱਚ ਤੇ ਗੀਤ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਅਨੰਤ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਾਯੇਤ ਨृਪਤਿਰੇਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਸ੍ਤਥਾ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਫਲਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ, ਦੁਬਾਰਾ ਐਸਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੰਮਦਾ ਹੈ। ਰਾਜ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ-। ਦਿਲੀਪਾਯ ਵਸਿष੍ਠੋਕ੍ਤਂ ਮੁਨੀਨਾਮਂਗਿਰੋਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਤੇ ਤਥਾ ਕृਤਵਂਤਸ਼੍ਚ ਤੌਰ੍ਯ੍ਯਤ੍ਰਿਕਮੁਮਾਪਤੇਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਦਿਲੀਪ ਨੂੰ ਉਹੀ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਜੋ ਅੰਗਿਰਸ ਨੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਮਾਪਤੀ ਦੀ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵ੍ਰਤ ਕਰੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾਣਂ ਪਾਦ੍ਮਂ ਚ ਸਮਗ੍ਰਂ ਸੁਖਿਨੋ ਭਵਨ੍ । ਤ ਏਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਰਾਮ ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰਾ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣ ਲਿਆ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਹੇ ਰਾਮਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧੀਆ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਏ।
ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਖੇ ਚ ਸੁਖਿਨਃ ਸਦਾ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।
ਇਤਃ ਪਰਂ ਚ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ ਰਾਘਵ
ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਘਵ?
ਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਸ਼ਿਵਰਾਘਵਸਂਵਾਦੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਰਾਘਵ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਇੱਕ ਸੌ ਤੇ ਤੇਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਰਾਮ ਉਵਾਚ- ਕ ਏष ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ । ਵਿਮਾਨਸ੍ਥੋ ਮਹਾਦੀਪ੍ਤ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਾਰ੍ਕ ਇਵਾਪਰਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਦੁष੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਤਸ੍ਯਾਂਕੇ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ । ਅਪਰਾ ਸ਼੍ਰੀਰਿਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਥਾ ਪਂਚਸੁਯੋषਿਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਵੇਖਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਇਕ ਔਰਤ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਪੰਜ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਹਨ।
ਗਾਯਂਤਿ ਮਧੁਰਾਂ ਗੀਤਿਂ ਸੁਭ੍ਰੂਭਂਗਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣੈਃ । ਮਂਦਸ੍ਮਿਤੈਃ ਕਰਤਲਸ਼ਬ੍ਦਾਸ੍ਫੋਟਿਕਯਾ ਤਥਾ
ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਭੌਂਹਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨਾਂ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਲੀਆਂ ਨਾਲ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਗਲਕृਤੈਰ੍ਗੀਤੈਰਨ੍ਯੋਨ੍ਯ ਕਰਤਾਡਨੈਃ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯ ਮੁਖਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪ੍ਰਲੋਭੈਰ੍ਗੀਤਪੂਰ੍ਵਕੈਃ
ਕਦੇ ਉਹ ਗਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹੋਏ ਗੀਤ ਗਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਦੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਜਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲੇ ਗੀਤ ਗਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਯੋਗੀ ਪਦ੍ਮਕਿਂਜਲ੍ਕਸਨ੍ਨਿਭਃ । ਏਵਂ ਚਰਿਤਪੁਣ੍ਯੇਨ ਕੇਨ ਵਾ ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਉਹ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਖੇਡਦਾ ਹੋਇਆ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਜੋਗੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸਨੇ ਕਿਹੜੇ ਪੁੰਨ ਕਰਕੇ ਪਾਇਆ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਏष ਵਿਪ੍ਰਃ ਪੁਰਾ ਰਾਮ ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਨਾਨਾਵਿਧਸੁਖੋਪੇਤੋ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਪੋषਣਤਤ੍ਪਰਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਾਮਾ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਦਾਨਹੀਨਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਰ੍ਚਨਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਪਂਚਯਜ੍ਞਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਨਿਸ਼ਕੰਤਾ ਸੀ, ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਠ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮ੍ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਾਯਾਹ੍ਨਭੋਜਨਪ੍ਰਵਣੋऽਸ਼ੁਚਿਃ । ਕਦਾਚਿਦਗਮਦ੍ਗੇਹਂ ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਖਾਣ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਸੁੱਧ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਕ ਵਾਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗੌਤਮ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਸ੍ਯ ਗਿਰੌ ਪੁਣ੍ਯੇ ਨਾਨਾਮੁਨਿਗਣਾਸ਼੍ਰਿਤੇ । ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼ੋਭਿਤਗृਹਂ ਸ੍ਫਟਿਕਸ੍ਤਂਭਕਲ੍ਪਿਤਮ੍
ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਕੱਚ ਦੇ ਸਫ਼ੈਦ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਇਕ ਸੋਹਣਾ ਮਕਾਨ ਸੀ।
ਅਗੁਰੁਦ੍ਰਵਕਸ੍ਤੂਰੀਚਂਦ੍ਰ ਕੁਂਕੁਮਚਰ੍ਚਿਤਾ । ਭਿਤ੍ਤਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਸਂਤਾਨਕੁਸੁਮਾਮੋਦਸੌष੍ਠਵਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਉੱਤੇ ਅਗਰ, ਕਪੂਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਲਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮੰਡਪ ਮਹਿਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਤੂਰਿਕਾ ਪੁष੍ਪਰਸ ਸਮੁਤ੍ਸੇਚਿਤਭੂਤਲਮ੍ । ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮ ਸੁਸ਼੍ਵੇਤਵਿਵਿਧਵਿਤਾਨਪਰਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰਸ ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਨੱਕੀਲੇ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਛੱਜੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਂਗਣਂ ਸ਼ੋਭਿਤ ਮਹਾਕਦਲੀਪੂਗਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਸਮੀਪਸਰਸੀਜਾਤ ਮਂਜੁਕੂਜਨ੍ਮਧੁਵ੍ਰਤਮ੍
ਅੰਗਣ ਵੱਡੀਆਂ ਕੇਲੀਆਂ ਤੇ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ ਉੱਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਮਿੱਠਾ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪਾਟੀਰਤਰੁਸਂਭੂਤ ਗਂਧਪੂਰਿਤਦਿਙ੍ਮੁਖਮ੍ । ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਗੀਤਕृਤਾਲ੍ਹਾਦ ਗੀਤਪੂਰਿਤਦਿਙ੍ਮੁਖਮ੍
ਪਾਟੀਰ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਹਵਾ ਮਹਿਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਰਸ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਿਦਾਘਜਨਿਤਾਤਾਪ ਨਾਸ਼ਯਂਤ੍ਰਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ । ਕਦਲੀਦਲਸਂਚ੍ਛਾਦਿ ਪਾਵਕਾਕਲ੍ਪਿਤਚ੍ਛਦਮ੍
ਗਰਮੀ ਦੇ ਤਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਜੁਗਤ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਛੱਤ ਕੇਲੇ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ।