ਯਮਲੋਕਗਤਾਨਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਮਮਲੋਕਗਤਾਨਾਂ ਚ ਗਤਿਰਨ੍ਯਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੱਕਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਨਯਾ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਣਨਿਰ੍ਗਮਨੇ ਪੁਰਾ । ਤਯਾ ਯਮਲਿਪਿਰ੍ਮृष੍ਟਾ ਕਥਮਾਯੁष੍ਯਨਿਰ੍ਣਯਃ
ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੀਵ ਛੱਡਣ ਵੇਲੇ ਇਹ ਨਾਮ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਯਮ ਦੀ ਲਿਖਤ ਮਿਟ ਗਈ; ਫਿਰ ਉਮਰ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਥਵਾ ਗਿਰਿਜਾਯੈ ਚ ਨਿਵੇਦਯਤ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ । ਅਥ ਤੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਾਦਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਗਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ; ਫਿਰ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲਏ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਏ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮਾਤਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍ । ਦੀਨਾਨਾਥਾਕृਸ਼ਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣष੍ਟਪਿਤृਕਾਞ੍ਛਿਸ਼ੂਨ੍
ਸਭ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗਰੀਬ, ਬੇਸਹਾਰਾ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮਾਪੇ ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਹੈ।'
ਰਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾ ਮਾਤਰਿष੍ਟਦਾ ਤ੍ਵਂ ਸਦਾ ਹ੍ਯਭੂਃ । ਕਲਾ ਪੌਤ੍ਰੀ ਮਮੈਵੇਯਂ ਤ੍ਵਾਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪਤਿਂ ਤ੍ਵਮੁਮ੍
ਮਾਤਾ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਕੁੜੀ ਮੇਰੀ ਪੋਤਰੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪੂਜਨ ਨਾਲ, ਇਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੋਣਂ ਲਬ੍ਧਵਤੀ ਮਾਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪੂਜਾਯਾਃ ਫਲਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍ । ਤਪਸਾ ਲਭ੍ਯਤੇ ਪਰ੍ਣੇ ਦਾਨੇਨ ਯਦਿ ਵਾਪਿ ਚ
ਮਾਤਾ, ਸੋਣਾ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਹੈ; ਇਹ ਤਪ ਨਾਲ ਜਾਂ ਪੱਤਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸੈਰਥਵਾ ਕਲਾ ਸਾ ਲਭ੍ਯਤੇ ਮਯਾ । ਏਤਯਾ ਪਰਿਵਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਭੋਕ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਕਥਮ੍
ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਵੀ, ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ; ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭੋਜਨ ਪਰੋਏ—ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ- ਯਾਦृਸ਼ੀ ਚੇष੍ਯਤੇ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾ ਤਾਦृਸ਼ੀ ਦੀਯਤੇ ਮਯਾ । ਨੈਨਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਹਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਕਿਂ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਮੁਨੇ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜਿਹੋ ਜਿਹੀ ਪਤਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਮੈਂ ਦੇਂਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਕੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ, ਮੁਨੀ?'
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਮਾਤਾ ਤ੍ਵਮਿਤ੍ਯੇਵ ਮਯਾ ਅਵਿਸ਼ਂਕਿਤਮੀਰਿਤਮ੍ । ਸ਼ੋਣੋ ਮੁਨਿਰਯਂ ਮਾਤਸ੍ਤਵ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਿष੍ਯਤਿ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮਾਤਾ ਹੈਂ; ਇਹ ਸੋਣਾ ਮੁਨੀ, ਮਾਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਦੱਸੇਗਾ।'
ਸ਼ੋਣ ਉਵਾਚ- ਤਾਮੇਵ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮੇ ਪ੍ਰੀਤਿਰਤ੍ਯੁਕ੍ਤਤ੍ਕਟਾਤਿ । ਸੈਵ ਮੇ ਦੀਯਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ਮਰਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਸੋਣਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਉਸ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਧੀਕ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹੀ ਪਤਨੀ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਆ ਜਾਵੇ।'
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ- ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਤੀਸਮਾਵੇਵ ਵਿषਮੌ ਤੁ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤੌ । ਤਵ ਚਾਸਦृਸ਼ੀ ਚੇਯਂ ਸਦृਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਅਣਕੁਲ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਣਕੁਲ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਲ ਪਤਨੀ ਦੇਵਾਂਗੀ।'
ਨ ਚ ਮਨ੍ਮਂਦਿਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਦੇਹਵਿਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤਾਮ੍ । ਸ਼ੋਣ ਉਵਾਚ- ਯਦਿ ਨੋ ਦੀਯਤੇ ਚੇਯਂ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਮਨ੍ਯਾਂ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਆਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਸੋਣਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜੇ ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ—'
ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੇ ਭਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਮੇ ਵੈਤਦਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮੁਨੀਨ੍
ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਜਾਂ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿਓ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮਿਹ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਮਮਾਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸਤ੍ਰਯਮ੍ । ਪ੍ਰਤੀਂਦੁਵਾਰੇ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯੈਵ ਤੁष੍ਟਯੇ
'ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰੋ, ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀੰਦੁ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ।'
ਭੋਜਨੀਯਾਃ ਸਦਾ ਕਾਲਮष੍ਟੌ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਇਚ੍ਛਯਾ ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰਾਪਿ ਵ੍ਰਤਮੇਤਦੁਪਕ੍ਰਮੇਤ੍
'ਅੱਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮੇਂ ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਮਨ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।'
ਵਤ੍ਸਰੇ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣੇ ਤੁ ਮਹਾਰਾਜ ਤਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਨਿष੍ਕਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧੇਨੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍
'ਜਦੋਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਚਾਰ ਨਿਸ਼ਕ ਦੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਜਾਂ ਅੱਧ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
ਸ਼੍ਵੇਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਚਾਮਰੇ ਵ੍ਯਜਨੇ ਤਥਾ । ਪਾਦੁਕੋਪਾਨਹਂ ਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰੇ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍
'ਸੂਖਮ ਸਫੈਦ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਚਾਮਰੇ ਦਾ ਪੱਖਾ, ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਜੁਤੀਆਂ, ਤੇ ਛਤਰੀ—ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।'
ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਏਤਦੁਦ੍ਯਾਪਨੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਦੌ ਮਧ੍ਯੇ ਤਥਾ ਸੁਧੀਃ
'ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ, ਸਮਝਦਾਰ ਆਦਿ, ਵਿਚ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਕਰੇ।'
ਦਿਨੇਦਿਨੇ ਤਥਾ ਪੂਜਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੋਮ ਦੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਹਿ । ਤਨ੍ਨੋ ਰੁਦ੍ਰ ਪ੍ਰਃਚੋਦਯਾਤ੍
ਅਸੀਂ ਉਸ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਤੇ ਧਿਆਨ ਧਰਦੇ ਹਾਂ; ਰੁਦ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ।
ਇਤਿ ਪੂਜਾਮਂਤ੍ਰਃ । ਸ੍ਥਂਡਿਲੇ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਮਥਾਪਿ ਵਾ । ਏਕਭਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਹ ਪੂਜਾ ਦਾ ਮੰਤਰ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਜਾਂ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਪ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾਏ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰੇ।
ਏਤਤ੍ਸੋਮਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਤੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਯ ਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਪੁਰੁषੋਪਿ ਵਾ
ਇਹ ਸੋਮ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ।
ਛਾਯੇਵ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯਾਸੌ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਾਨੁਵਰ੍ਤਤੇ । ਅਦ੍ਯ ਸੋਮਦਿਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਾਤ੍ਪਰਤੋ ਭੁਜਿਃ
ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਸੋਮ ਦਾ ਦਿਨ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਯੂਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯਃ ਕृਤਪੌਰ੍ਵਾਹ੍ਣਿਕਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਮਾਧ੍ਯਾਹ੍ਨਿਕੀਂ ਕ੍ਰਿਂਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੋਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਕਰਮਵਿਧੀ ਕਰ ਲਈ ਹੈ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹੋ, ਖਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਮਾਤੁਰ੍ਵਚਨਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਯ ਚ । ਅਨੁष੍ਠਾਨਾਯ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਗਤਾ ਭਾਗੀਰਥੀਂ ਨਦੀਮ੍
ਮਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਭਾਗੀਰਥੀ ਨਦੀ ਤੇ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਂਗਮੇ ਮਧ੍ਯਤੋ ਵृਤ੍ਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਧ੍ਯਾਹ੍ਨਿਕੀਂ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ षੋਡਸ਼ੈਰੁਪਚਾਰਕੈਃ
ਸੰਗਮ ਵਿਚ ਦੁਪਹਿਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਮਧਿਆਹਨ ਦੀ ਕਰਮਵਿਧੀ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਤੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀਗੇਹਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ । ਲੋਕਮਾਤੁਰ੍ਨਿਯੋਗੇਨ ਸ਼ਾਲਂਕਾਯਨਕਾਤ੍ਮਜਃ
ਫਿਰ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਮਾਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਲੰਕਾਯਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।
ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਮੁਖਾਨੁਪਚਾਰਾਨਕਲ੍ਪਯਤ੍ । ਪਂਚਗਂਧਕਮਾਦਾਯ ਤਾਨ੍ਮੁਨੀਨਭ੍ਯਲੇਪਯਤ੍
ਪੈਰ ਧੋਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਉਪਚਾਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ। ਪੰਜ ਗੰਧ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲਗਾਇਆ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਮਹਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਂਚਗਂਧਕਮ੍ । ਪਂਚਬਾਣਸਮੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵਲ੍ਲਭਤਾਮਿਯਾਤ੍
ਜੋ ਪੰਜ ਗੰਧ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪੰਜ ਬਾਣਾਂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਚਾਹਿਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣਵੇ ਯੋ ਹਿ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਸੋਪਿ ਮਾਰਸਮੋ ਭਵੇਤ੍ । ਕਾਮੀਤ੍ਵਕਾਮੀ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕੈਲਾਸੇ ਪਂਚਵਤ੍ਸਰਾਨ੍
ਜੋ ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮਾਰਾ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੈਲਾਸ ਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਅਨਇੱਛਾ ਕਰੇ,।