ਅਲ੍ਪਾਯੁਸ਼੍ਚ ਭਵਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼ਿਵਪੂਜਨਮਾਚਰ । ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਵਾ ਦ੍ਵਿਕਾਲਂ ਵਾ ਏਕਕਾਲਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਭਾਵੇਂ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਰੂਰ ਕਰ। ਚਾਹੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਕਰ ਲੈ।
ਯਾਮਂ ਯਾਮਾਰ੍ਧਮਥਵਾ ਸ਼ਿਵਪੂਜਨਮਾਚਰ । ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਕृਤਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਪੂਰੀ ਘੰਟ, ਅੱਧੀ ਘੰਟ ਜਾਂ ਜਿੰਨੀ ਤੇਰੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉੱਨੀ ਦੇਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ।
ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਪ੍ਰਸੂਨੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਤਃਪੂਜਯ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ । ਸ਼੍ਰੀਫਲੈਃ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪਦ੍ਮਸੌਗਂਧਿਕੈਰਪਿ
ਸਵੇਰੇ ਵਨ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਨਾਰੀਅਲ, ਸੌ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀਦਾਰ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਨੀਪੈਰ੍ਜਪਾਭਿਃ ਪੁਨ੍ਨਾਗੈਃ ਕਰਵੀਰੈਸ਼੍ਚ ਪਾਟਲੈਃ । ਤੁਲਸ੍ਯਾਚ ਰਵਿਦਲੈਰਪਰਾਜਿਤਯਾ ਤਥਾ
ਨੀਪ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜਪਾ, ਪੁੰਨਾਗ, ਕਰਵੀਰ, ਪਾਟਲ, ਤੁਲਸੀ, ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾ।
ਅਪਾਮਾਰ੍ਗਦਲੈ ਰੁਦ੍ਰ ਜਟਾਦਮਨਕੇਨ ਚ । ਸਰ੍ਵੈਰੇਭਿਃ ਸਮਫਲੈਰ੍ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਧੂਰ੍ਤਕੈਃ
ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਰੁਦ੍ਰਜਟਾ, ਦਮਨਕ, ਹੋਰ ਫਲਾਂ, ਬੈਲ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਧੂਰਤਕ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਦ੍ਰੋਣੈਃ ਸ਼ਿਰੀषੈਃ ਸ਼ਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਦੂਰ੍ਵਯਾ ਕੋਰਕੈਰਪਿ । ਨਂਦ੍ਯਾਵਰ੍ਤੈਰਕ੍ਸ਼ਤੈਸ਼੍ਚ ਤਿਲਮਿਸ਼੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕੇਵਲੈਃ
ਡੋਣਾ, ਸ਼ਰੀਸ਼, ਸ਼ਕਤੀ, ਦੂਬ, ਕੋਰਕ, ਨੰਦਿਆਵਰਤ, ਅਖੰਡ ਅੰਨ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਤਿਲ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਅਨ੍ਯੈਰਪਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਂਪੂਜਯੇਚ੍ਛਿਵਮ੍ । ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਸੌਵਰ੍ਣਰ੍ਦੂਵਰ੍ਯਯਾਪਿ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਵੇਰੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ। ਕਰਣਿਕਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਦੂਬ ਤੇ ਅਰਕ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾ।
ਮੁਕੁਲੈਰ੍ਨਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਚਂਪਕੈਰ੍ਜਲਜਂ ਵਿਨਾ । ਜਲਜਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਤ੍ਰਾਣਾਮਕ੍ਸ਼ਤਸ੍ਯ ਚ
ਅਧਖਿੜੇ ਚੰਪਕ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜਲਜ (ਕਮਲ) ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਨਾ ਚੜ੍ਹਾ। ਜਲਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਤੇ ਤੇ ਅਖੰਡ ਪੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਕੁਸ਼ਪੁष੍ਪਸ੍ਯ ਰਜਤਸੁਵਰ੍ਣਕृਤਯੋਰਪਿ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਯਤ੍ਤੁ ਤੈਲਪਕ੍ਵਂ ਭਵੇਨ੍ਨृਪ
ਕੁਸ਼ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਲ ਵਿਚ ਤਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਭੇਟ ਕਰ।
ਨ ਤਤ੍ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਪੂਪਾਦਿ ਗਮਿष੍ਯਤਿ । ਉਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਯਤ੍ਫਲਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤੈਲਕ੍ਸ਼ਾਰਾਮ੍ਲਜੀਰਕੈਃ
ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ। ਪਕੌੜੀਆਂ ਆਦਿ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ। ਜੋ ਫਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇਲ, ਖਾਰ, ਖੱਟਾ ਜਾਂ ਜੀਰਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ।
ਜਲੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਮੂਲਫਲਸ਼ਾਕਾਦਿਕਂ ਨृਪ । ਨ ਚ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਗਂਗਾਤੋਯਂ ਚ ਸਾਗਰਮ੍
ਜੋ ਚੀਜ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਤੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ—ਮੂਲ, ਫਲ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਆਦਿ—ਉਹ ਵੀ ਪੁਰਾਣੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਗੰਗਾ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਨਦੀਜਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੇਦਾਰਜਲਮੇਵ ਚ । ਹ੍ਰਦਰੂਪੇਣ ਯਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਕੂਪਤੀਰ੍ਥੇਨ ਰਾਘਵ
ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਖੇਤਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਝੀਲਾਂ ਵਾਲਾ ਤੀਰਥ ਪਾਣੀ ਤੇ ਕੂਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਘਵ।
ਤਡਾਗਵਾਪੀਸਰਸਾਂ ਕੂਪੇਨਾਪਾਂ ਚ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਤੋਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਨ ਚ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਪਾਣੀ ਤਲਾਵਾਂ, ਵਾਪੀਆਂ, ਸਰੋਵਰਾਂ ਜਾਂ ਕੂਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੀਰਥ ਪਾਣੀ ਵੀ ਪੁਰਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਲਮਾਹਾਰ੍ਯਂ ਦਿਵਾ ਸਂਪਾਦਯੇਜ੍ਜਲਮ੍ । ਸਸੈਕਤਂ ਤਥਾ ਧਾਰ੍ਯਂ ਨ ਚ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਦਿਨ ਵਿਚ ਹੀ ਪਾਣੀ ਭਰ। ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਰੇਤ ਮਿਲਾ ਕੇ ਰੱਖ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗੇ ਸਮਾਚਰ । ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਏਵਮੁਕ੍ਤੋਥ ਮੁਨਿਨਾ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪ੍ਰਿਯਃ
ਇਹ ਸਭ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ
ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦਿਨਾष੍ਟਕਮਤਿष੍ਠਤ । ਨਵਮੇऽਥ ਦਿਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਤਃਕਾਲੇ ਕृਤਾਰ੍ਚਨਃ
ਸ਼ਿਵ-ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲਗ ਕੇ, ਅੱਠ ਦਿਨ ਤੱਕ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਨਵੇਂ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਮਰਣਾਵਸਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਂ ਵਿਧਾਯ ਸਃ । ਸ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨੁਪਹਾਰਾਯ ਤਤ੍ਯਾਜੈਵ ਮਹੇਸ਼ਿਤੁਃ
ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਹਵਨ ਵਾਂਗ ਅਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਮृਤਂ ਤਮਥ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਯਮਦੂਤਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਯਮਲੋਕਪ੍ਰਾਪਕਾ ਯੇ ਯਤਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਮ ਦੇ ਦੂਤ, ਜੋ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਮ ਲੋਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼ੈਵਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮਾਯਾਤਾ ਦੂਤਾ ਵਹ੍ਨਿਮੁਖਾਦਯਃ । ਤੇषਾਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਵਾਦੋਭੂਨ੍ਮਾਮਕੋ ਮਾਮਕਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਹਿਨਿਮੁਖ ਆਦਿ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦੂਤ ਵੀ ਆ ਗਏ। ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਲੋਂ ਝਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ।'
ਅਥ ਯਾਮਃ ਪਾਸ਼ਪਾਣਿਃ ਸ਼ਿਵਦੂਤਮਥਾਰ੍ਦਯਤ੍ । ਅਥ ਵਹ੍ਨਿਮੁਖਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯਮਦੂਤਸ਼ਤਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਜਮ ਦਾ ਦੂਤ ਫਾਂਸੀ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦੂਤ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਿਆ। ਪਰ ਵਹਿਨਿਮੁਖ ਗੁੱਸੇ ਚ ਆ ਕੇ ਜਮ ਦੇ ਸੌ ਦੂਤ ਮਾਰ ਸੁੱਟੇ।
ਮਹਾਕਾਯਸ੍ਤਥਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰੇਣ ਤਤ੍ । ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਚ ਤਥੈਕੇਨਾਪੀਡ੍ਯ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸ਼ष੍ਪਵਤ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਨਚੋੜ ਕੇ, ਘਾਹ ਵਾਂਗ ਕੱਟ ਸੁੱਟੇ।
ਮਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੂਤਾਨਾਦਾਯੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਮਭ੍ਯਗਾਤ੍ । ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਚ ਤਂ ਵੀਰਭਦ੍ਰਾਯ ਧੀਮਤੇ
ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਤਮਾ ਲੈ ਕੇ ਇਖਵਾਕੂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸਮਝਦਾਰ ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਚਾਪਿ ਸ਼ਂਕਰਾਯਾਥ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਤ੍ਵਯਾष੍ਟਦਿਨਪੂਜੈਵ ਕृਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਉਹ ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ। ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ! ਤੂੰ ਅੱਠ ਦਿਨ ਤੱਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।'
ਤ੍ਵਮਨਿਂਦਃ ਪੁਰਾ ਮਾਂ ਚ ਲਿਂਗਂ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਾਗ੍ਰਮਿਤ੍ਯੁਤ । ਤੇਨੈਵ ਪਾਪਯੋਗੇਨ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
'ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਸੀ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਅਸ਼ਲੀਲ ਅੰਗ ਆਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਮੁੰਹ ਵੀ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਾਗ੍ਰੇ ਵਿਵਰਂ ਚਕ੍ਰਂ ਜਿਹ੍ਵਾਨਾਸਾਦਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨ੍ਨਾਮਵਕ੍ਤृਤ੍ਵਾਦ੍ਵਕ੍ਤਾ ਚਾਪਿ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
'ਉਸ ਅੰਗ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਛੇਦ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਨਾ ਜੀਭ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਾ ਨੱਕ। ਪਰ ਕਦੇ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਮੁੰਹ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੋਵੇਂਗਾ।'
ਅਥੇਸ਼ਵਚਨਾਤ੍ਸੋਪਿ ਤਥਾਭੂਤੋਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ । ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਜੇਹੜਾ ਇਹ ਉੱਤਮ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੁਣੇ—'
ਵਿਮੁਕ੍ਤਪਾਪਬਂਧਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸ ਯਾਤਿ ਚ ਸ਼ਿਵਸ੍ਥਾਨੇ ਵਕ੍ਤਾ ਚਾਪਿ ਤਥਾ ਭਵੇਤ੍
'ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇਗਾ ਤੇ ਵਚਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਯਸ਼੍ਚ ਵਕ੍ਤਿ ਕਥਾਮੇਨਾਂ ਹਰੇਣ ਸਦृਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍ । ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਥਾਮਿਮਾਂ ਪੂਰ੍ਵਮਧੀਰੋ ਨਾਮ ਭੂਮਿਪਃ
'ਜੇਹੜਾ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਅਧੀਰ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਸੀ।'
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸ ਗਤਵਾਨ੍ਰਾਜਾ ਕृਤਪਾਪੋਥ ਭਾਰ੍ਯਯਾ
'ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਕੇ ਸੁਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ।'
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਉਵਾਚ- ਅਯਮਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋ ਨਾਮ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸ਼ਿਵਗਣਸ਼੍ਚ ਵੈ । ਸ ਕਥਂ ਤਾਦृਸ਼ੋ ਭੂਤਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਵਦ ਨਮਸ੍ਤਵ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—'ਇਹ ਵਹਿਨਿ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਅਗਨਿਸ਼ਿਖਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸੇਵਕ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'