ਅਭੂਮਿਪਾਤਂ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤੇऽਧਿਕੇ । ਗੋਮਯਂ ਸ਼ੋਧਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ਛ੍ਰੀਰ੍ਮੇ ਭਜਤੁ ਮਂਤ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਗੋਬਰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਨਾ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਦੱਸੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਲਵੋ। ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ 'ਸ਼੍ਰੀ' ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਗੋਬਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।
ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮਯੀਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਗੋਮਯਸ੍ਯਾਪਮਾਰ੍ਜਨਮ੍ । ਸਂ ਤ੍ਵਾ ਸਿਂਚਾਮਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਗੋਮੂਤ੍ਰਂ ਗੋਮਯੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
'ਅਲੱਖਮੀਰ ਮੈ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗੋਬਰ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰੇ। 'ਸੰ ਤਵਾ ਸਿੰਚਾਮੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗੋ-ਮੂਤਰ ਗੋਬਰ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦੇਵੇ।
ਪਂਚਾਨਾਂ ਤ੍ਵੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਪਿਂਡਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼ । ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਸ਼ੋष੍ਯ ਕਿਰਣੈਸ੍ਤਰਣੇਰਾਹਰੇਤ੍ਤੁ ਤਾਨ੍
ਪੰਜਾਂ ਲਈ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਚੌਦਾਂ ਪਿੰਡ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁੱਕਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਪਿੰਡ ਅਰਪਣ ਕਰਨੇ ਹਨ।
ਨਿਦਧ੍ਯਾਦਥ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਪਾਤ੍ਰੇ ਗੋਮਯਪਿਂਡਕਾਨ੍ । ਸ੍ਵਗृਹ੍ਯੋਕ੍ਤਵਿਧਾਨੇਨ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯਾਗ੍ਨਿਮਿਂਧਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਗੋਬਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਜਗਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਿਂਡਾਨ੍ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤਤ੍ਤਦਰ੍ਣਦੇਵਾਯ ਪਿਂਡਕਾਨ੍ । ਆਘਾਰਾਵਾਜ੍ਯਭਾਗੌ ਚ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਦ੍ਵੌ ਹੁਨੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਉਹ ਪਿੰਡ ਜਿਸ-ਜਿਸ ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਘੀ ਅਤੇ ਹੋਮ ਦੀ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਪਿੰਡ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਤਤੋ ਨਿਧਨਪਤਯੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਜਯਾਦਯਃ । ਹੋਤਵ੍ਯਾਃ ਪਂਚਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਨਮੋ ਹਿਰਣ੍ਯਬਾਹਵੇ
ਫਿਰ ਮੌਤ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਤੇਰਾਂ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਮਾਂ ਕਰਨੀਯਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਹੋਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ, 'ਹੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ।
ਇਤਿ ਸਰ੍ਵਾਹੁਤੀਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਂਤੈਸ੍ਤੁ ਮਂਤ੍ਰਕੈਃ । ਤਤਃ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਯਸ੍ਯ ਵੈਕਂਕਤੀਤਿ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌਥੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ਰਵਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਵੈਕੰਕਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤੈਸ੍ਤੁ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨਨਾਜ੍ਞਾਤਤ੍ਰਯਂ ਤਥਾ । ਵ੍ਯਾਹृਤੀਰਥ ਹੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਤਃ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤਂ ਹੁਨੇਤ੍
ਇਹਨਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਅਣਜਾਣਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਸੁਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਪਾਏ।
ਇਧ੍ਮਸ਼ੇषਂ ਤੁ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰੋਦਕਂ ਤਤਃ । ਪੂਰ੍ਣਮਾਸਾਂਤਯਜੁषਾ ਜਲੇਨਾਨ੍ਯੇਨ ਬृਂਹਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਲੱਕੜ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਪੂਰਨ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਯਜੁਸ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇष੍ਵਮृਤਮਿਤਿ ਤਜ੍ਜਲਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਮਿਤਿ ਦਿਸ਼ਾਂ ਲਿਂਗੈਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤੋਯਂ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
'ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਾਉ। ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਂਤੇ ਪੁਲਕਮਾਹਰੇਤ੍ । ਆਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਰ੍ਮਗੁਪ੍ਤਯੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਪੁਲਾਕਾ ਘਾਹ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ: 'ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਅਰਪਣ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਜਾਤਵੇਦਸਮੇਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਲਾਕਂ ਚ੍ਛਾਦਯਾਦ੍ਯ ਮੇ । ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਤਂ ਵਹ੍ਨਿਂ ਪੁਲਾਕੇ ਛਾਦਯੇਦਥ
'ਜਾਤਵੇਦ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁਲਾਕਾ ਨਾਲ ਢੱਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ' — ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੁਲਾਕਾ ਘਾਹ ਨਾਲ ਢੱਕੋ।
ਤ੍ਰਿਦਿਨਂ ਜ੍ਵਲਨਸ੍ਥਿਤ੍ਯੈ ਛਾਦਨਂ ਪੁਲਕੈਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਂਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਅੱਗ ਜਗਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪੁਲਾਕਾ ਨਾਲ ਢੱਕਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ ਅਤੇ ਆਪ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਖਾਓ।
ਭਸ੍ਮਾਧਿਕਮਭੀਪ੍ਸਂਸ੍ਤੁ ਹ੍ਯਧਿਕਂ ਗੋਮਯਂ ਹਰੇਤ੍ । ਦਿਨਤ੍ਰਯੇਣ ਯਦਿ ਵਾ ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇ ਬਹੁ
ਜੇ ਹੋਰ ਵਧੀਕ ਭਸਮ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਗੋਬਰ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਚਾਹੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਇਕੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਜਿੰਨਾ ਲੋੜ ਹੋਵੇ।
ਤृਤੀਯੇ ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਵਾ ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਿਤਾਂਬਰਃ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤੀ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਤੀਜੇ ਜਾਂ ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਚਿੱਟਾ ਜਨੇਊ ਪਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜੋ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਦਂਤੋ ਭਸ੍ਮਦਿਗ੍ਧੋ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਮਂਤ੍ਰਵਿਤ੍ । ਤਦ੍ਵੇਤਿ ਚੋਚ੍ਚਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਭਸ੍ਮਸਤ੍ਯਂ ਨ ਸਂਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ, ਭਸਮ ਲਾਈ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ 'ਤਦ੍ਵੇਤੀ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਭਸਮ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨ ਕੇ ਛੱਡੇ ਨਾ।
ਤਤ ਆਵਾਹਨਮੁਖਾ ਉਪਚਾਰਾਸ੍ਤੁ षੋਡਸ਼ । ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਹੁਤਦਾਨੇਨ ਤਤੋऽਗ੍ਨਿਮੁਪਸਂਹਰੇਤ੍
ਫਿਰ ਆਵਾਹਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੋਮ ਦੇ ਨਾਲ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੋ।
ਅਗ੍ਨੇ ਭਸ੍ਮੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਭਸ੍ਮ ਚੋਦ੍ਭਵਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰਸ੍ਮੀਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਮृਜ੍ਯ ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
'ਅੱਗੇ, ਭਸਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਭਸਮ ਲਵੋ। 'ਅੱਗ, ਮੈਂ ਹਾਂ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਭਸਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਲੋ।
ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਗਂਗਾਸਲਿਲੈਃ ਕਪਿਲਾਪਯਸਾਥਵਾ । ਚਂਦ੍ਰਂ ਕੁਂਕੁਮਕਾਸ਼੍ਮੀਰਮੁਸ਼ੀਰਂ ਚਂਦਨਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਭਸਮ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਪੀਲੀ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਚੰਦਨ, ਕੇਸਰ, ਖਸ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ।
ਅਗੁਰੁਦ੍ਵਿਤਯਂ ਚੈਵ ਚੂਰ੍ਣਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਤਃ । ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਭਸ੍ਮਨਿ ਤਚ੍ਚੂਰ੍ਣਮੋਮਿਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਂਤ੍ਰਤਃ
ਅਗਰ ਦੀ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਬਰੀਕ ਪੀਸ ਕੇ, ਉਹ ਚੂਰਨ ਭਸਮ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, 'ਓਮ' ਬ੍ਰਹਮ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ।
ਤਤਃ ਪਯਃ ਸੇਚਨੇ ਚ ਗਦਿਤਃ ਕਪਿਲਾ ਮਨੁਃ । ਅਮृਤਂ ਦੇਵਿ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਿਹ ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਦੁੱਧ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ, ਕਪਿਲਾ ਮਨੁ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਦੁੱਧ ਇੱਥੇ ਵਧ ਗਿਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਹ ਤਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈ।'
ਤਵਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਮਨੁਜਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪ੍ਮਨਃ । ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਵਹੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਭਸ੍ਮਨੋ ਵਟਕਾਨਥ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ 'ਓਮ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਭਸਮ ਦੇ ਗੋਲੀਆਂ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਲਗਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਣੋਰਣੀਯਾਨਿਤਿ ਹਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਤੁ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਇਤ੍ਥਂ ਤੁ ਭਸ੍ਮਸਂਪਾਦ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਕਮਾਦਾਯ ਮਂਤ੍ਰਵਿਤ੍
'ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ—ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕੀ ਭਸਮ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਵਿਮृਜ੍ਯਾਥ ਸਪ੍ਤਪ੍ਰਣਵਮਂਤ੍ਰਿਤਮ੍ । ਈਸ਼ਾਨੇਨ ਸ਼ਿਰੋਦੇਸ਼ਂ ਮੁਖਂ ਤਤ੍ਪੁਰੁषੇਣ ਚ
ਫਿਰ 'ਓਮ' ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ, ਸੱਤ ਵਾਰੀ 'ਓਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਈਸ਼ਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੂੰ ਤੇ ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੁੰਹ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਰੋਦੇਸ਼ਮਘੋਰੇਣ ਗੁਹ੍ਯਂ ਵਾਮੇਨ ਮਂਤ੍ਰਯੇਤ੍ । ਸਦ੍ਯੋਜਾਤੇਨ ਵੈ ਪਾਦੌ ਸਰ੍ਵਾਂਗਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਤੁ
ਛਾਤੀ 'ਅਘੋਰਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗੁਪਤ ਅੰਗ 'ਵਾਮਦੇਵ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਪੈਰ 'ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ 'ਓਮ' ਨਾਲ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ ਉਦ੍ਧੂਲ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਂਗਮਾਪਾਦਤਲਮਸ੍ਤਕਮ੍ । ਤਤ ਆਚਮ੍ਯ ਵਸਨਂ ਧੌਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਪ੍ਰਧਾਰਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੱਕ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਣੀ ਚੱਖ ਕੇ, ਧੋਤਾ ਹੋਇਆ ਚਿੱਟਾ ਕੱਪੜਾ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰਾਚਮ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਸ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਤਤੋ ਭਸ੍ਮਸਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਮृਜ੍ਯ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਤੁ
ਫੇਰ ਪਾਣੀ ਚੱਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਸਮ ਲੈ ਕੇ, 'ਓਮ' ਨਾਲ ਮਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਧਾਰਂ ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਜਨਕਂ ਵਿਭੁਮ੍ । ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯੇਤਿ ਲਲਾਟੇ ਤੁ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਕਮ੍
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ 'ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਆਖ ਕੇ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਭਸਮ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਭ੍ਯਾਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਵਾਪਿ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਕਮ੍ । ਅਘੋਰਾਯ ਨਮ ਇਤਿ ਉਭਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਕੋष੍ਠਯੋਃ
'ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਆਖ ਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਭਸਮ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। 'ਅਘੋਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਆਖ ਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੀਮਾਯੇਤਿ ਤਤਃ ਪृष੍ਠੇ ਸ਼ਿਰੋਧਿ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਤਥਾ । ਨੀਲਕਂਠਾਯ ਸ਼ਿਰਸਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
'ਭੀਮ ਨੂੰ' ਆਖ ਕੇ ਪਿੱਠ ਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ, 'ਨੀਲਕੰਠ ਨੂੰ' ਆਖ ਕੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ, 'ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਵੀ ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।