ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਤਥਾ ਭੂਤੋ ਬਭ੍ਰਾਮ ਚ ਤਤਸ੍ਤਤਃ । ਅਥੈਵਂਵਿਧਮਾਜ੍ਞਾਯ ਜ੍ਞਾਤਯਃ ਪਾਪਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਮੱਖੀ ਬਣ ਕੇ ਇधर-ਉਧਰ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਾ; ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜੋ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ—
ਤਦ੍ਵਧੇ ਯਤ੍ਨਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤੈਲਮਧ੍ਯੇ ਹ੍ਯਪਾਤਯਨ੍ । ਮृਤਂ ਪਤਿਮਥਾਦਾਯ ਦੁਃਖਿਤਾ ਸਾ ਕृਸ਼ੋਦਰੀ
ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਉਹ ਔਰਤ—
ਤਦ੍ਦੁਃਖਸ਼ਮਨਾਰ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵੀਤ੍ਵਰੁਂਧਤੀ । ਅਮੁਂ ਸਂਜੀਵਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਭਸ੍ਮਨੈਵ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਉਸ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਅੱਜ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਜਿੰਦਾ ਕਰਾਂਗੀ।'
ਅਥਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਜਂ ਭਸ੍ਮ ਅਰੁਂਧਤ੍ਯੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ । ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯੇਨ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਮृਤਜਂਤੌ ਤਥਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍
ਫਿਰ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੇ ਅੱਗ ਦੀ ਹਵਨ ਤੋਂ ਰਾਖ ਦਿੱਤੀ; ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਖ ਮਰੇ ਹੋਏ ਜੀਵ ਤੇ ਛਿੜਕ ਦਿੱਤੀ।
ਮਂਦਵਾਯੁਂ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਵ੍ਯਜਨੇਨ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ । ਉਦਤਿष੍ਠਤ੍ਤਤੋ ਜਂਤੁਰ੍ਭਸ੍ਮਨੋऽਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਨੇ ਪੱਖਾ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਬਣਾਈ; ਰਾਖ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੀਵ ਉੱਠ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਜ੍ਞਾਤਿਰੇਕੋ ਹ੍ਯਮਾਰਯਤ੍ । ਮृਤੇ ਭਰ੍ਤਰਿ ਸਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਦੁਃਖਿਤਾ ਚ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਸੌ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਪਤੀ ਦੇ ਮਰਨ ਤੇ, ਉਹ ਨੇਕ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਔਰਤ—
ਦਧੀਚਂ ਨਾਮ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਂ ਮਹਾਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਮੁਨਿਮ੍ । ਜਗਾਮ ਸ਼ਰਣਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਪੋਧਨਃ
ਦਧੀਚੀ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪਾਸ ਸ਼ਰਨ ਲਈ; ਤਪਸੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—
ਤ੍ਰਿਯਾਯੁषਾ ਵਿਹੀਨਂ ਤੁ ਜਮਦਗ੍ਨਿਂ ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍ । ਭਸ੍ਮੈਵ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਚ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
'ਜਮਦਗਨੀ, ਜੋ ਤਪ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਸੀ, ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਆਯੁ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਜਿੰਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਜਿੰਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।'
ਦੇਵਾਨਪਿ ਤਥਾਭੂਤਾਨ੍ਮਾਮਪ੍ਯੇਤਾਦृਸ਼ਂ ਪੁਰਾ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਭਸ੍ਮਨਾ ਜਂਤੁਂ ਜੀਵਯਾਮਿ ਤਵਾਨਘੇ
'ਦੇਵਤੇ ਵੀ, ਜਦ ਉਹ ਐਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ—ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਜਿੰਦਾ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਦਧੀਚੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵੈ ਸ਼ਰਣਂ ਜਗਾਮ । ਭਸ੍ਮਾਭਿਮਂਤ੍ਰ੍ਯਾਥ ਕਰੇ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਂਜੀਵਯਾਮਾਸ ਧਵਂ ਸੁਸਾਧ੍ਵ੍ਯਾਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਦਧੀਚੀ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਾਸ ਸ਼ਰਨ ਲਈ; ਫਿਰ, ਰਾਖ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਨੇਕ ਔਰਤ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜਿੰਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਕਰਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿਸ਼ਾਪਃ ਕਰੁਣੋऽਭਵਤ੍ । ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਯਯੌ
ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ, ਦਇਆਲੂ ਸ਼ਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦਧੀਚਮਪਿ ਸਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਗृਹਮਾਨੀਯ ਭੋਜਨੇ । ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਂ ਭੁਕ੍ਤਵਾਨਥ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਹ ਨੇਕ ਔਰਤ ਨੇ ਦਧੀਚੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਖਾਣੇ ਲਈ ਲੈ ਆਈ; ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾ ਗਿਆ।
ਭੁਕ੍ਤਵਤ੍ਯਥ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰੇ ਕੋਟਿਸ਼ਿष੍ਯਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਅਥ ਦੇਵਾਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਭਸ੍ਮੋਦ੍ਧੂਲਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਲੱਖਾਂ ਚੇਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਆਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਧੀਚਂ ਤੁ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਸ਼ਿਵਕਾਂਕ੍ਸ਼ਯਾ । ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ - ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤੁ ਪੁਰਾ ਜ੍ਞਾਨਂ ਨष੍ਟਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਮਤੇ
ਦਧੀਚੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ; ਦੇਵਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: 'ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡਾ ਗਿਆਨ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।'
ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਤੁ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵੈ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਮਾਤੁਰਾ ਵਯਮ੍ । ਤਥਾ ਚ ਧਰ੍षਿਤਾ ਦੇਵੀ ਵਿਵਾਹਕृਤਮਂਗਲਾ
'ਗੌਤਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬੇਅਦਬੀ ਹੋਈ।'
ਤਾਂ ਵੈ ਕਾਮਯਮਾਨਾਨਾਂ ਨष੍ਟਂ ਜ੍ਞਾਨਮਭੂਚ੍ਚ ਨਃ । ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਯਂ ਭੂਤਾ ਗਤਾ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਂ ਮੁਨਿਮ੍
'ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਡਾ ਗਿਆਨ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੁਰਵਾਸਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪਾਸ ਗਏ।'
ਸ ਉਵਾਚਾਧੁਨਾ ਸਰ੍ਵਮਪਨੇष੍ਯਾਮਿ ਵੋਮਲਮ੍ । ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮਂਤ੍ਰੇਣ ਮਂਤ੍ਰਿਤਂ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਮਲ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਹ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਚਾਰਿਆ ਸੀ.'
ਮਮਾਪਿ ਦਤ੍ਤਂ ਤੇਨੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਸ਼ਾਂਤਯੇ । ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ਭਸ੍ਮਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮ-ਹਤਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਭਸਮ ਦਿੱਤੀ।
ਅਥ ਤਦ੍ਵਚਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਵਯਂ ਵਿਕृਤਚੇਤਨਾਃ । ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮਂਤ੍ਰੇਣ ਭਸ੍ਮੋਦ੍ਧੂਲਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਮਨ ਬਦਲ ਗਏ। ਅਸੀਂ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਭਸਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਲਗਾਇਆ।
ਨਿਰ੍ਧੂਤਪਾਤਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਵृਤ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਹਿ । ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮੇਤਜ੍ਜਾਨੀਮੋ ਭਸ੍ਮਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਅਸੀਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਭਸਮ ਦੀ ਅਜੋਕੇ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ।
ਦਧੀਚ ਉਵਾਚ- ਸ਼ੈਵਸ੍ਯ ਭਸ੍ਮਨਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣ ਵਦਾਮਿ ਵਃ । ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯੇਤ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਦਧੀਚੀ ਨੇ ਕਿਹਾ— 'ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਸਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਣ ਲਈ ਸੌ ਸਾਲ ਵੀ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ।'
ਅਤ੍ਰ ਵਃ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਤੁ ਦੇਵਯੋਃ । ਹਰਿਸ਼ਂਕਰਯੋਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਥੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਘਟਨਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ: ਹਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਹਤਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ।
ਪੁਰਾ ਚੈਕਾਰ੍ਣਵੇ ਘੋਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਲਯੇ ਸਤਿ । ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਞ੍ਛੇਤੇ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਲਯਾਂਭਸਿ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੌਰਾਨ, ਮਹਾ-ਵਿਸ਼ਨੁ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਵਿਹੜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਦ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਾਨਾਂ ਸ਼ਤਦ੍ਵਯਮ੍ । ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਪਾਦਯੋਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਵਿਂਸ਼ਤਿਰ੍ਮਸ੍ਤਕਾਂਤਰੇ
ਉਸ ਦੇ ਦੋਨੋਂ ਪਾਸੇ, ਦੋ ਸੌ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਸਨ, ਤੇ ਵੀਹ ਉਸਦੇ ਪਾਸੇ, ਤੇ ਵੀਹ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਨਾਸਾਮੌਕ੍ਤਿਕਭਾਵੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਮਦਧਾਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ । ਤਨ੍ਨਾਭਿਮਂਡਲੇ ਕੇਚਿਲ੍ਲੋਮਸ਼ਾਦ੍ਯਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਨੂੰ ਨੱਕ ਦੇ ਮੋਤੀ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ। ਉਸਦੇ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ 'ਤੇ ਕੁਝ ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ, ਜਿਵੇਂ ਲੋਮਸ਼ਾ, ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਪਸ੍ਤਪਂਤਃ ਸੁਮਹਦੀਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤੇ । ਅਥ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹਾਤੇਜਾਸ਼੍ਚਿਂਤਾਮਾਪ ਸਿਸृਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਉਹ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੇਜ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਆ ਗਈ।
ਧ੍ਯਾਨਯੋਗਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪਰ੍ਯਪਸ਼੍ਯਤ । ਅਥ ਦੁਃਖੇਨ ਮਹਤਾ ਰੁਰੋਦੋਚ੍ਚੈਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਧਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਾ, ਪਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋਇਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੀਪ੍ਤਿਃ ਕਾਚਿਲ੍ਲੋਕਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਹਰਿਣਾ ਭੀਤ੍ਯਾ ਲੋਚਨੇ ਚ ਨਿਮੀਲਿਤੇ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਇਕ ਅਜੀਬ ਤੇਜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਹਰੀ ਨੇ ਉਹ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰ ਕਰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੀਆਂ।
ਆਗਮ੍ਯਮਾਨੋ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸਮਤੇਜਾਃ ਸ ਗਾਤ੍ਰਵਾਨ੍ । ਸਂਗ੍ਰਥ੍ਯ ਕੋਟਿਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਦਾਮਯੁਗ੍ਮਂ ਕਰਦ੍ਵਯੇ
ਇਕ ਦੇਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਦਧਾਨਮੁਰਸਾ ਧਾਮਕੋਟਿਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਮੇਕਂ ਨਿਪਤਦੁਤ੍ਪਤਚ੍ਚ ਕਰਦ੍ਵਯੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਜਗਤ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਕ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਹੱਥੋਂ ਡਿੱਗਿਆ, ਦੂਜਾ ਉੱਠ ਗਿਆ।