ਆਨਂਦਨਿष੍ਯਂਦਵਿਲੋਚਨਾਸ਼੍ਰੁ ਪ੍ਰਵਾਹਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਕਪੋਲਦੇਸ਼ਃ । ਦਧਾਰ ਦੇਵਂ ਗਿਰਿਸ਼ਂ ਹृਦਂਬੁਜੇ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਸੁਚਾਰੁਗਾਤ੍ਰਮ੍
ਆਨੰਦ ਦੇ ਅੰਸੂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵਹਿ ਕੇ ਗਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਗਾਂ ਦੇ ਤਾਜ਼ਾ ਦੁੱਧ ਵਰਗੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਬਿਂਬਮਥੋ ਗਾਤ੍ਰੇ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਤ । ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਬਿਂਬਿਤਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪਰਛਾਂਵਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਪਰਛਾਂਵੀਂ ਦੇਖੀ।
ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਯਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਿਹਰੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਿਤਂ ਰਾਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੀਪ੍ਤਾਕृਤਿਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਵੇਖ ਕੇ।
ਤੂष੍ਣੀਂ ਬਭੂਵੁਰ੍ਯਾਮਾਰ੍ਦ੍ਧਮਥ ਰਾਮਮੁਦੈਕ੍ਸ਼ਤ । ਸ੍ਵਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਨੁਸਂਧਾਯ ਪ੍ਰਾਹ ਸਰ੍ਵਂ ਵਦੇਤਿ ਚ
ਉਹ ਅੱਧਾ ਯਾਮ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ; ਆਪਣਾ ਸਵਾਲ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।'
ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਅਚਲੇ ਯਾ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਚਲੇ ਵਾਪਿ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ । ਲਿਂਗਸਂਪੂਜਨਂ ਮੁਖ੍ਯਮਲਾਭੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਦਿषੁ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੂਜਾ ਚਾਹੇ ਸਦਾ ਇਕ ਥਾਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਨ ਚਾਹੀ ਹੋਵੇ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਆਦਿ ਵਿੱਚ।
ਅਧਿਕਾਰਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰਾਪਿ ਪੂਜਨਮ੍ । ਵਿਗੁਣਂ ਸਗੁਣਂ ਵਾਪਿ ਸਫਲਂ ਲਿਂਗਪੂਜਨਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਾਹੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਗੁਣਾਂ ਦੇ, ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਦਿਕृਤਾਪੂਜਾ ਵਿਗੁਣਾ ਸਫਲਾ ਨਹਿ । ਅਚਲੇ ਵਾ ਚਲੇ ਵਾਪਿ ਪੂਜਾ ਲਿਂਗੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਮੂਰਤੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ, ਜੇ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਚਾਹੇ ਅਡੋਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਲਾਇਤ, ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਲਸ੍ਯ ਪੂਜਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਨੋਦ੍ਵਾਸਨੇ ਤਥਾ । ਤੇ ਉਭੇਨ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮੁਨਿਰਪਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਚਲਾਇਤ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਉਤਾਰਨ ਦੀ ਵੀ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ੀ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯਂਤਿ ਹृਦਬ੍ਜੇ ਵੈ ਗੋਪਯਂਤਿ ਯਜਂਤਿ ਚ । ਉਦ੍ਵਾਸਯਂਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ਂਕਰਂ ਯੋਗਿਨਃ ਸਦਾ
ਯੋਗੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਲੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਉਤਾਰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰਿਯਾ ਚਾਤੀਵ ਹੋਤॄਣਾਂ ਵਹ੍ਨੌ ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਯਂਬਕਮ੍ । ਪੂਜਕਾਨਾਮਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਯਜਮਾਨਾਂ ਲਈ ਕਰਮ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਸਾਰੇ ਪੂਜਕਾਂ ਲਈ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ।
ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਪੂਜਾ ਉਦ੍ਵਾਸਨਮਥੈਵ ਚ । ਧਾਰਣਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯੈਵ ਲਿਂਗਮੇਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਪੂਜਾ, ਉਤਾਰਨ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ, ਇਹੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਸਜ੍ਜਿਕਂ ਪਰਮੋਤ੍ਕृष੍ਟਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਚੈਵ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ । ਰਾਜਤੈਰ੍ਵਾ ਦਲੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਰਾਜਤੈਰ੍ਵੈਣਵੈਸ੍ਤੁ ਯਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ; ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ।
ਲਤਾਸੂਤ੍ਰੈਰਥੋ ਵਾਪਿ ਰਚਿਤਂ ਦਾਰੁਣਾਥਵਾ । ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਾਥ ਰਚਿਤਂ ਮृਦਾਵਿਰਚਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਚੀਜ਼ ਬੇਲਾਂ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਵੇष੍ਟ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸੁਗਂਧੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤੇ । ਧੌਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਮृਦ੍ਵਾਸਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਧੋਏ ਹੋਏ ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਨਰਮ ਆਸਨ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।
ਸ਼ੀਤੋष੍ਣਰਹਿਤੇ ਪਾਦਚਤੁष੍ਟਯਸਮਨ੍ਵਿਤੇ । ਪ੍ਰਾਵृਤਿਚ੍ਛੇਦਨੋਪੇਤੇ ਕ੍ਰਿਮਿਕੀਟਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਉਹ ਠੰਡ ਤੇ ਗਰਮੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਕੀੜੇ-ਕਿਰਮੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ।
ਧੌਤੇਨ ਮृਦੁਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਤੋ ਵੇष੍ਟ੍ਯ ਤਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ । ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਜ੍ਜਿਕਾਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਵृਤ੍ਯ ਚ ਪੁਨਰ੍ਵਿਭੁਮ੍
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਧੋਏ ਹੋਏ ਨਰਮ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਪੇਟੋ, ਮੰਚ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਢੱਕ ਦਿਓ।
ਏषਾ ਹਿ ਸਜ੍ਜਿਕਾ ਰਾਮ ਦੇਵਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਤਸ੍ਯ ਚ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਪਾਠੋ ਰਹਸ੍ਯੇ ਚ ਮਹੇਸ਼ਿਤੁਃ
ਇਹ ਮੰਚ, ਹੇ ਰਾਮ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਪਾਠ ਮਹਾਂਦੇਵ ਲਈ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਭਿਤ੍ਤਿਮੂਲੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵਵੇਦ੍ਯਾਮਥਾਪਿ ਵਾ । ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਤਥਾ ਦੇਸ਼ੇ ਰਕ੍ਸ਼ਕਂ ਚ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍
ਇਹ ਮੰਚ ਕੰਧ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਥਾਂ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਤੇ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇੱਕ ਰੱਖਵਾਲਾ ਵੀ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਾਣਾਦੇਰਵਿਨਾਭਾਵਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਿਯਮੈਃ ਸਹ । ਏਤਦ੍ਧਿ ਰਾਜਸਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿਓ, ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਇਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਰਾਜਸੀ ਸਥਾਪਨਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਾਤ੍ਵਿਕਂ ਸ੍ਵਸਮੀਪਸ੍ਥਂ ਧਾਰਣਂ ਤਾਮਸਂ ਪੁਨਃ । ਧਾਰਣਂ ਗਾਤ੍ਰਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਸ਼ੇषਦੇਹਗੋਪਨਮ੍
ਸਾਤਵਿਕ ਰੂਪ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤਾਮਸਿਕ ਰੂਪ, ਫਿਰ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਸ੍ਤਕੇ ਧਾਰਣਂ ਮੁਖ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਤਥਾ ਕृਤਮ੍ । ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮੁਕੁਟਸ੍ਯਾਂਤੇ ਧਾਰਣਂ ਸ਼ੁਭਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਿਨਣਾ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕੀਤਾ; ਮਕੁਟ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਲਾਟੇ ਧਾਰਣਂ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਧृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਬਾਣੇਨ ਚ ਧृਤਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਰਸਿ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਣਾ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਪਹਿਨਿਆ; ਤੇ ਬਾਣ ਨੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਸੱਜੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਿਆ।
ਕਰ੍ਣੇ ਚ ਹਰਕਰ੍ਣੇਨ ਮੁਨਿਨਾ ਪਰਮਰ੍षਿਣਾ । ਵਿਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯ ਤਥਾ ਗਾਤ੍ਰਂ ਲੋਹਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯ ਚ
ਕੰਨ ਉੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਦੇ ਕੰਨ ਨੇ, ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਹਿਨਿਆ; ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੇਦ ਕੇ, ਧਾਤੂ ਦਾ ਥਾਂ ਬਣਾਕੇ ਵੀ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਰਯਂਤਿ ਤਥਾ ਲਿਂਗਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਕੇਚਿਦੁਤ੍ਤਮਾਃ । ਅਨਿਕੇਤਨ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮਸ਼ਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ਿਰੋਧृਤਿਃ
ਕੁਝ ਉੱਤਮ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਲਿੰਗ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ; ਘਰ-ਵਿਹਣੇ ਤੇ ਅਸਹਾਇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਅਧਮਾਧਮਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਨੀਵੀਬਂਧਾਦਿਧਾਰਣਮ੍ । ਤੇषੁ ਤੂਚ੍ਛਿष੍ਟਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਮਸ੍ਤਕੇ ਧਾਰਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਪਹਿਨਣਾ ਕਮਰ ਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਜਿਹੇ ਥਾਂ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਚਿਸ਼ਟ ਮਿਲੇ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਧਮਾਧਮਵृਤ੍ਤੀਨਾਂ ਸਦਾ ਵੈ ਲਿਂਗਧਾਰਣਮ੍ । ਪਾਪਿਨਾਮਪਿ ਚਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਯਮਲੋਕੇ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਲਿੰਗ ਪਹਿਨਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ; ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਇਹ ਅਜੀਬ ਹੈ ਕਿ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਉਵਾਚ- ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੇਨ ਲਿਖਿਤਾ ਲਲਾਟੇ ਯਾ ਲਿਪਿਰ੍ਦृਢਾ । ਤਯਾ ਤੁ ਲਿਪ੍ਯਾ ਨਿਯਤਂ ਨਰਕਂ ਕਥਮਨ੍ਯਥਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ- ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਵੱਲੋਂ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਲਿਖੀ ਲਿਖਤ, ਜੋ ਪੱਕੀ ਹੈ; ਉਸ ਲਿਖਤ ਨਾਲ, ਨਰਕ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕਰੋਤਿ ਪੂਜਨਂ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪਾਪਂ ਨਾਸ਼ਯਤੇ ਕਥਮ੍ । ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਪਾਪਂ ਨਾਸ਼ਯਤੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਪਿ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਾਪ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ? ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤ੍ਸਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਾਂ ਸ੍ਮਰਣਾਚ੍ਚ ਮਹੇਸ਼ਿਤੁਃ । ਭਸ੍ਮੇਤਿ ਪਦਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਯ ਧਾਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਣ ਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, 'ਭਸਮ' ਸ਼ਬਦ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯਥਾਵਿਧਿ ਲਲਾਟੇ ਵੈ ਵਹ੍ਨਿਵੀਰ੍ਯਪ੍ਰਧਾਰਣਾਤ੍ । ਨਾਸ਼ਯੇਲ੍ਲਿਖਿਤਾਂ ਯਾਮੀਂ ਪਟਸ੍ਥਾਮਿਵ ਹਵ੍ਯਭੁਕ੍
ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਦੀ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਕਪੜੇ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।