ਤृਤੀਯਘਟਿਕਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਕੁਬੇਰਸਮ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੇ ਤੀਜੀ ਘਟਿਕਾ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਘਟਿਕਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਕੁਬੇਰਸਮ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੇ ਤੀਜੀ ਘਟਿਕਾ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥੀਪਂਚਮੀषष੍ਠੀਸਪ੍ਤਮੀ ਘਟਿਕਾਸੁ ਯਃ । ਸ਼ਿਵਂ ਪੂਜਯਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਰੁਤ੍ਸਮਃ
ਜੋ ਚੌਥੀ, ਪੰਜਵੀਂ, ਛੇਵੀਂ ਜਾਂ ਸੱਤਵੀਂ ਘਟਿਕਾ 'ਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕਾਲ ਏਵ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਪੂਜਾ ਯਤ੍ਕਾਲਨੋਦਿਤਾ । ਯਥਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਮਥਵਾ ਗृਹੀਤ ਨਿਯਮੋ ਯਜੇਤ੍
ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਆ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪਚਾਰੇषੁ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈ ਨਿਯਮਂ ਪਰਿਪਾਲਯੇਤ੍ । ਨਿਯਮਾਤਿਕ੍ਰਮੇ ਵਾਪਿ ਯਾਗਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਭੋਰ੍ਯਦਿ
ਜੋ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਨਿਯਮ ਉਲੰਘਣਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਸਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਉਵਾਚ- ਕ੍ਵ ਪੂਜਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯਾਮਿਤੌਜਸਃ । ਸ੍ਮਰਣਾਤ੍ਪਾਪਨਾਸ਼ਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਸ੍ਯ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਅਸੀਮ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਜਿਸ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਯਾਦ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਰੂਪਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਵੇਦਿਨਃ । ਸੋਮਸ੍ਯ ਸੋਮਭੂषਸ੍ਯ ਸੋਮਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜਿਤੁਃ
ਉਸ ਸ਼ਿਵ ਦੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਅਸਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਮ ਹੈ, ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅੱਖ ਚੰਦ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਵੇਦਮੂਰ੍ਤੇਰਮੂਰ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਵੇਦਸਾਰਸ੍ਯ ਵੇਦਿਨਃ । ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਵਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੇਦ੍ਯਾਵੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਯੋਗਿਨਃ
ਉਸ ਵੈਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਾਕਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ, ਜੋ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੈਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਣਣ ਯੋਗ ਤੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗੀ ਹੈ।
ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸਮਦੇਹਸ੍ਯ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸ੍ਨਾਨਮੋਦਿਨਃ । ਗੋਪਾਲਿਨਸ੍ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਰਯੀਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਯਿਨਃ
ਉਸ ਦੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਧ੍ਯੇ ਤਥਾ ਰਾਮਂ ਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨਮਥਾਦਿਸ਼ਤ੍ । ਸ੍ਥਾਣੁਭੂਤਇਵਾਸੀਨੋ ਨਾਸਾਗ੍ਰਨ੍ਯਸ੍ਤਲੋਚਨਃ
ਸਵਾਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗਿਆਨ ਦੱਸਿਆ; ਉਹ ਅਡੋਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਨੱਕ ਦੇ ਆਗੇ ਨਜ਼ਰ ਟਿਕਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਆਨਂਦਨਿष੍ਯਂਦਵਿਲੋਚਨਾਸ਼੍ਰੁ ਪ੍ਰਵਾਹਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਕਪੋਲਦੇਸ਼ਃ । ਦਧਾਰ ਦੇਵਂ ਗਿਰਿਸ਼ਂ ਹृਦਂਬੁਜੇ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਸੁਚਾਰੁਗਾਤ੍ਰਮ੍
ਆਨੰਦ ਦੇ ਅੰਸੂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵਹਿ ਕੇ ਗਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਗਾਂ ਦੇ ਤਾਜ਼ਾ ਦੁੱਧ ਵਰਗੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਬਿਂਬਮਥੋ ਗਾਤ੍ਰੇ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਤ । ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਬਿਂਬਿਤਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪਰਛਾਂਵਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਪਰਛਾਂਵੀਂ ਦੇਖੀ।
ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਯਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਿਹਰੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਿਤਂ ਰਾਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੀਪ੍ਤਾਕृਤਿਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਵੇਖ ਕੇ।
ਤੂष੍ਣੀਂ ਬਭੂਵੁਰ੍ਯਾਮਾਰ੍ਦ੍ਧਮਥ ਰਾਮਮੁਦੈਕ੍ਸ਼ਤ । ਸ੍ਵਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਨੁਸਂਧਾਯ ਪ੍ਰਾਹ ਸਰ੍ਵਂ ਵਦੇਤਿ ਚ
ਉਹ ਅੱਧਾ ਯਾਮ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ; ਆਪਣਾ ਸਵਾਲ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।'
ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਅਚਲੇ ਯਾ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਚਲੇ ਵਾਪਿ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ । ਲਿਂਗਸਂਪੂਜਨਂ ਮੁਖ੍ਯਮਲਾਭੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਦਿषੁ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੂਜਾ ਚਾਹੇ ਸਦਾ ਇਕ ਥਾਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਨ ਚਾਹੀ ਹੋਵੇ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਆਦਿ ਵਿੱਚ।
ਅਧਿਕਾਰਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰਾਪਿ ਪੂਜਨਮ੍ । ਵਿਗੁਣਂ ਸਗੁਣਂ ਵਾਪਿ ਸਫਲਂ ਲਿਂਗਪੂਜਨਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਾਹੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਗੁਣਾਂ ਦੇ, ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਦਿਕृਤਾਪੂਜਾ ਵਿਗੁਣਾ ਸਫਲਾ ਨਹਿ । ਅਚਲੇ ਵਾ ਚਲੇ ਵਾਪਿ ਪੂਜਾ ਲਿਂਗੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਮੂਰਤੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ, ਜੇ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਚਾਹੇ ਅਡੋਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਲਾਇਤ, ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਲਸ੍ਯ ਪੂਜਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਨੋਦ੍ਵਾਸਨੇ ਤਥਾ । ਤੇ ਉਭੇਨ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮੁਨਿਰਪਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਚਲਾਇਤ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਉਤਾਰਨ ਦੀ ਵੀ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ੀ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯਂਤਿ ਹृਦਬ੍ਜੇ ਵੈ ਗੋਪਯਂਤਿ ਯਜਂਤਿ ਚ । ਉਦ੍ਵਾਸਯਂਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ਂਕਰਂ ਯੋਗਿਨਃ ਸਦਾ
ਯੋਗੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਲੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਉਤਾਰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰਿਯਾ ਚਾਤੀਵ ਹੋਤॄਣਾਂ ਵਹ੍ਨੌ ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਯਂਬਕਮ੍ । ਪੂਜਕਾਨਾਮਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਯਜਮਾਨਾਂ ਲਈ ਕਰਮ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਸਾਰੇ ਪੂਜਕਾਂ ਲਈ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ।
ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਪੂਜਾ ਉਦ੍ਵਾਸਨਮਥੈਵ ਚ । ਧਾਰਣਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯੈਵ ਲਿਂਗਮੇਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਪੂਜਾ, ਉਤਾਰਨ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ, ਇਹੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਸਜ੍ਜਿਕਂ ਪਰਮੋਤ੍ਕृष੍ਟਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਚੈਵ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ । ਰਾਜਤੈਰ੍ਵਾ ਦਲੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਰਾਜਤੈਰ੍ਵੈਣਵੈਸ੍ਤੁ ਯਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ; ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ।
ਲਤਾਸੂਤ੍ਰੈਰਥੋ ਵਾਪਿ ਰਚਿਤਂ ਦਾਰੁਣਾਥਵਾ । ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਾਥ ਰਚਿਤਂ ਮृਦਾਵਿਰਚਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਚੀਜ਼ ਬੇਲਾਂ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਵੇष੍ਟ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸੁਗਂਧੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤੇ । ਧੌਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਮृਦ੍ਵਾਸਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਧੋਏ ਹੋਏ ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਨਰਮ ਆਸਨ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।
ਸ਼ੀਤੋष੍ਣਰਹਿਤੇ ਪਾਦਚਤੁष੍ਟਯਸਮਨ੍ਵਿਤੇ । ਪ੍ਰਾਵृਤਿਚ੍ਛੇਦਨੋਪੇਤੇ ਕ੍ਰਿਮਿਕੀਟਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਉਹ ਠੰਡ ਤੇ ਗਰਮੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਕੀੜੇ-ਕਿਰਮੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ।
ਧੌਤੇਨ ਮृਦੁਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਤੋ ਵੇष੍ਟ੍ਯ ਤਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ । ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਜ੍ਜਿਕਾਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਵृਤ੍ਯ ਚ ਪੁਨਰ੍ਵਿਭੁਮ੍
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਧੋਏ ਹੋਏ ਨਰਮ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਪੇਟੋ, ਮੰਚ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਢੱਕ ਦਿਓ।
ਏषਾ ਹਿ ਸਜ੍ਜਿਕਾ ਰਾਮ ਦੇਵਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਤਸ੍ਯ ਚ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਪਾਠੋ ਰਹਸ੍ਯੇ ਚ ਮਹੇਸ਼ਿਤੁਃ
ਇਹ ਮੰਚ, ਹੇ ਰਾਮ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਪਾਠ ਮਹਾਂਦੇਵ ਲਈ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਭਿਤ੍ਤਿਮੂਲੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵਵੇਦ੍ਯਾਮਥਾਪਿ ਵਾ । ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਤਥਾ ਦੇਸ਼ੇ ਰਕ੍ਸ਼ਕਂ ਚ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍
ਇਹ ਮੰਚ ਕੰਧ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਥਾਂ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਤੇ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇੱਕ ਰੱਖਵਾਲਾ ਵੀ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਾਣਾਦੇਰਵਿਨਾਭਾਵਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਿਯਮੈਃ ਸਹ । ਏਤਦ੍ਧਿ ਰਾਜਸਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿਓ, ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਇਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਰਾਜਸੀ ਸਥਾਪਨਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਾਤ੍ਵਿਕਂ ਸ੍ਵਸਮੀਪਸ੍ਥਂ ਧਾਰਣਂ ਤਾਮਸਂ ਪੁਨਃ । ਧਾਰਣਂ ਗਾਤ੍ਰਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਸ਼ੇषਦੇਹਗੋਪਨਮ੍
ਸਾਤਵਿਕ ਰੂਪ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤਾਮਸਿਕ ਰੂਪ, ਫਿਰ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।