ਤਤ੍ਰਾਪਰੇਦ੍ਯੁਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਅਮਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮृਤਾਹੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਉਸ ਹਾਲਤ 'ਚ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਆਵੇ, ਅਮਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਤਤ੍ਰ ਹ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤੇ । ਰਾਮ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕ੍ਰਮਮਸ਼ੇषੇਣ ਮਰ੍ਤ੍ਯਕਰ੍ਮਕ੍ਰਮਂ ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਤਿਥੀ ਦੁਪਹਿਰ ਤੱਕ ਚੱਲਦੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਉਹੀ ਨਿਯਮਿਤ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦਾ ਕਰਮਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।
ਪ੍ਰਾਸਂਗਿਕਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਨਿਰ੍ਣਯਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸ੍ਯ ਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪੂਰ੍ਵੇਦ੍ਯੁਰ੍ਨਿਯਮਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਬੰਧਤ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਨਿਰਣੇ ਬਿਆਨ ਕਰੋ। ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦਾ ਦਿਨ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ,
ਨਿਮਂਤ੍ਰਯੀਤ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾਨ੍ । ਏਕਭੁਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਮਂਤ੍ਯਜਾਦ੍ਯੈਰਭਾषਣਮ੍
ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀਆਂ ਖਾਸ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਬੁਲਾਓ। ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਤੇ ਅੰਤਜਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੋ।
ਦਂਤਧਾਵਨਮਭ੍ਯਂਗ ਨਖਕੇਸ਼ਨਿਕृਂਤਨਮ੍ । ਕਰ੍ਤਾ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪੂਰ੍ਵੇਦ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਪਰੇऽਹਨਿ
ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਦੰਦ ਮੰਜੋ, ਨ੍ਹਾਉਣ, ਨਖ ਤੇ ਵਾਲ ਕੱਟੋ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਕਰੋ, ਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਛੱਡ ਦਿਓ।
ਗृਹ੍ਣੀਤਨਿਯਮਾਨੁਕ੍ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਚੈਵ ਪੂਜਾ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਦੇਵਂ ਯਜੇਤ੍ਸ੍ਵਕਮ੍
ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੋ, ਪਰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਇਹ ਸਾਰੇ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਜੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਵੇਰੇ ਆਪਣੇ ਇਸ਼ਟ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਅਰੁਣੋਦਯਵੇਲਾਯਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਦਿ ਪੂਜਨਮ੍ । ਅਧਃਸ਼ਾਯੀ ਤਥਾ ਭੂਤਃ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਕਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਅਰੁਣੋਦੇ ਵੇਲੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਲੇਟ ਕੇ, ਤਾਂ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਕਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ,
ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਯਮਪਿ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ऋਣਤ੍ਰਯਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕੰਮ, ਜੋ ਵੀ ਹਨ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੋਦਯਵੇਲਾਯਾਂ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਸੂਰ੍ਯੇਣਸਮ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦਿਤੇ ਭਾਸ੍ਕਰੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧਟਿਕਾਂਤਰਪੂਜਨਮ੍ । ਰੁਦ੍ਰੇਣਸਮ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਕ ਘਟਿਕਾ ਦੇ ਅੰਤਰ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਘਟਿਕਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਕੁਬੇਰਸਮ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੇ ਤੀਜੀ ਘਟਿਕਾ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਘਟਿਕਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਕੁਬੇਰਸਮ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੇ ਤੀਜੀ ਘਟਿਕਾ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥੀਪਂਚਮੀषष੍ਠੀਸਪ੍ਤਮੀ ਘਟਿਕਾਸੁ ਯਃ । ਸ਼ਿਵਂ ਪੂਜਯਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਰੁਤ੍ਸਮਃ
ਜੋ ਚੌਥੀ, ਪੰਜਵੀਂ, ਛੇਵੀਂ ਜਾਂ ਸੱਤਵੀਂ ਘਟਿਕਾ 'ਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕਾਲ ਏਵ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਪੂਜਾ ਯਤ੍ਕਾਲਨੋਦਿਤਾ । ਯਥਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਮਥਵਾ ਗृਹੀਤ ਨਿਯਮੋ ਯਜੇਤ੍
ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਆ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪਚਾਰੇषੁ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈ ਨਿਯਮਂ ਪਰਿਪਾਲਯੇਤ੍ । ਨਿਯਮਾਤਿਕ੍ਰਮੇ ਵਾਪਿ ਯਾਗਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਭੋਰ੍ਯਦਿ
ਜੋ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਨਿਯਮ ਉਲੰਘਣਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਸਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਉਵਾਚ- ਕ੍ਵ ਪੂਜਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯਾਮਿਤੌਜਸਃ । ਸ੍ਮਰਣਾਤ੍ਪਾਪਨਾਸ਼ਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਸ੍ਯ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਅਸੀਮ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਜਿਸ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਯਾਦ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਰੂਪਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਵੇਦਿਨਃ । ਸੋਮਸ੍ਯ ਸੋਮਭੂषਸ੍ਯ ਸੋਮਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜਿਤੁਃ
ਉਸ ਸ਼ਿਵ ਦੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਅਸਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਮ ਹੈ, ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅੱਖ ਚੰਦ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਵੇਦਮੂਰ੍ਤੇਰਮੂਰ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਵੇਦਸਾਰਸ੍ਯ ਵੇਦਿਨਃ । ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਵਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੇਦ੍ਯਾਵੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਯੋਗਿਨਃ
ਉਸ ਵੈਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਾਕਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ, ਜੋ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੈਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਣਣ ਯੋਗ ਤੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗੀ ਹੈ।
ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸਮਦੇਹਸ੍ਯ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸ੍ਨਾਨਮੋਦਿਨਃ । ਗੋਪਾਲਿਨਸ੍ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਰਯੀਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਯਿਨਃ
ਉਸ ਦੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਧ੍ਯੇ ਤਥਾ ਰਾਮਂ ਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨਮਥਾਦਿਸ਼ਤ੍ । ਸ੍ਥਾਣੁਭੂਤਇਵਾਸੀਨੋ ਨਾਸਾਗ੍ਰਨ੍ਯਸ੍ਤਲੋਚਨਃ
ਸਵਾਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗਿਆਨ ਦੱਸਿਆ; ਉਹ ਅਡੋਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਨੱਕ ਦੇ ਆਗੇ ਨਜ਼ਰ ਟਿਕਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਆਨਂਦਨਿष੍ਯਂਦਵਿਲੋਚਨਾਸ਼੍ਰੁ ਪ੍ਰਵਾਹਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਕਪੋਲਦੇਸ਼ਃ । ਦਧਾਰ ਦੇਵਂ ਗਿਰਿਸ਼ਂ ਹृਦਂਬੁਜੇ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਸੁਚਾਰੁਗਾਤ੍ਰਮ੍
ਆਨੰਦ ਦੇ ਅੰਸੂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵਹਿ ਕੇ ਗਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਗਾਂ ਦੇ ਤਾਜ਼ਾ ਦੁੱਧ ਵਰਗੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਬਿਂਬਮਥੋ ਗਾਤ੍ਰੇ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਤ । ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਬਿਂਬਿਤਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪਰਛਾਂਵਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਪਰਛਾਂਵੀਂ ਦੇਖੀ।
ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਯਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਿਹਰੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਿਤਂ ਰਾਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੀਪ੍ਤਾਕृਤਿਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਵੇਖ ਕੇ।
ਤੂष੍ਣੀਂ ਬਭੂਵੁਰ੍ਯਾਮਾਰ੍ਦ੍ਧਮਥ ਰਾਮਮੁਦੈਕ੍ਸ਼ਤ । ਸ੍ਵਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਨੁਸਂਧਾਯ ਪ੍ਰਾਹ ਸਰ੍ਵਂ ਵਦੇਤਿ ਚ
ਉਹ ਅੱਧਾ ਯਾਮ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ; ਆਪਣਾ ਸਵਾਲ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।'
ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਅਚਲੇ ਯਾ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਚਲੇ ਵਾਪਿ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ । ਲਿਂਗਸਂਪੂਜਨਂ ਮੁਖ੍ਯਮਲਾਭੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਦਿषੁ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੂਜਾ ਚਾਹੇ ਸਦਾ ਇਕ ਥਾਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਨ ਚਾਹੀ ਹੋਵੇ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਆਦਿ ਵਿੱਚ।
ਅਧਿਕਾਰਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰਾਪਿ ਪੂਜਨਮ੍ । ਵਿਗੁਣਂ ਸਗੁਣਂ ਵਾਪਿ ਸਫਲਂ ਲਿਂਗਪੂਜਨਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਾਹੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਗੁਣਾਂ ਦੇ, ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਦਿਕृਤਾਪੂਜਾ ਵਿਗੁਣਾ ਸਫਲਾ ਨਹਿ । ਅਚਲੇ ਵਾ ਚਲੇ ਵਾਪਿ ਪੂਜਾ ਲਿਂਗੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਮੂਰਤੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ, ਜੇ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਚਾਹੇ ਅਡੋਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਲਾਇਤ, ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਲਸ੍ਯ ਪੂਜਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਨੋਦ੍ਵਾਸਨੇ ਤਥਾ । ਤੇ ਉਭੇਨ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮੁਨਿਰਪਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਚਲਾਇਤ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਉਤਾਰਨ ਦੀ ਵੀ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ੀ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯਂਤਿ ਹृਦਬ੍ਜੇ ਵੈ ਗੋਪਯਂਤਿ ਯਜਂਤਿ ਚ । ਉਦ੍ਵਾਸਯਂਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ਂਕਰਂ ਯੋਗਿਨਃ ਸਦਾ
ਯੋਗੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਲੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਉਤਾਰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰਿਯਾ ਚਾਤੀਵ ਹੋਤॄਣਾਂ ਵਹ੍ਨੌ ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਯਂਬਕਮ੍ । ਪੂਜਕਾਨਾਮਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਯਜਮਾਨਾਂ ਲਈ ਕਰਮ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਸਾਰੇ ਪੂਜਕਾਂ ਲਈ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ।