ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਮਾਸਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਗਤੋਕ੍ਤ੍ਯਾਸਨਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਕ੍ਰਮੇਣ ਰਘੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਾਨृषੀਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ, ਸਵਾਗਤ ਕਰਕੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਫਿਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਚਾ ਮਧੁਰਯਾ ਪ੍ਰੀਣਨ੍ਨਿਦਮਾਹਾਸਨਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਉਵਾਚ- ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਦ੍ਯ ਤਪਃ ਫਲਮ੍
ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬੈਠੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਤਪ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਿਆ।
ਅਦ੍ਯਾਭ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਫਲਕਾਲੋऽਯਮਾਗਤਃ । ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਪਿਤਰਸ੍ਤੁष੍ਟਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸਫਲਂ ਮਮ
ਅੱਜ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਵੀ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਵृਤ੍ਤਮਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਏਵਂ ਵਦਂਤਂ ਰਾਜਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਦਯਃ
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਚਲਣ ਸਫਲ ਹੋਇਆ, ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸਫਲ ਹੋਈ। ਐਸਾ ਆਖਦੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਕਸ਼ਯਪ ਆਦਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਊਚੁਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਮਂ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਮ੍ । ऋषਯ ਊਚੁਃ ਅਯਂ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਰਾਮ, ਕਮਲ-ਨੈਣ, ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਬੋਲ ਆਖੇ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸ਼ੰਭੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ । ਕੈਲਾਸਵਾਸੀ ਸਤਤਂ ਤਪਸੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਕੈਲਾਸ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਯੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸ੍ਕੇ ਤੁਲ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਃ । ਹਰਿਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯੇ ਪ੍ਰਸਾਦੇ ਸ਼ਂਕਰੋਪਮਃ
ਆਤਮਿਕ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਦਇਆ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਏਵਂਵਿਧੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਂਗਵਃ । ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਪੁਰਾਣਜ੍ਞੋ ਮੀਮਾਂਸਾ ਨ੍ਯਾਯਕੋਵਿਦਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸ਼ੰਭੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ। ਉਹ ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਮੀਮਾਂਸਾ ਅਤੇ ਤਰਕ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਤ੍ਵਦ੍ਭਾਗ੍ਯਗੌਰਵਾਦੇਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਯਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਤ੍ਵਯਾਹੂਤੋ ਮੁਨਿਵਰਃ ਕੈਲਾਸਾਦਾਗਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੇਰੇ ਭਾਗ ਅਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਹ ਕੈਲਾਸ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਅਤਃ ਪृਚ੍ਛ ਮਹਾਭਾਗ ਪੁਰਾਣਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸ਼੍ਰੋਤੁਕਾਮਾ ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਦ੍ਯ ਰਘੁਨਂਦਨ
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਉੱਤਮ ਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਕਥਾ ਪੁੱਛ। ਅਸੀਂ ਅੱਜ, ਰਘੁ ਨੰਦਨ, ਤੈਥੋਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਏ ਹਾਂ।
ਅਂਤਂ ਗਤਸ੍ਯ ਵੇਦਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਵੇਦਿਨਃ । ਪੁਂਸੋऽਸ਼੍ਰੁਤਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਨ ਸਮ੍ਯਗ੍ਯਾਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਅਰਥ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮੁਨਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ । ਪ੍ਰਹਰ੍षਮਤੁਲਂ ਲੇਭੇ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣੋਤ੍ਸੁਕਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਐਸਾ ਤੱਤਵ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ, ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਉਵਾਚ- ਲਿਗਾਰ੍ਚਨਪ੍ਰਕਾਰਂ ਚ ਲਿਂਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਮਹੇਸ਼ਨਾਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪੂਜਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ—
ਨਮਸ੍ਕਾਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦृष੍ਟਿਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਜਲਦਾਨਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਧੂਪਦਾਨਸ੍ਯ ਸਤ੍ਤਮ
ਨਮਸਕਾਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ—
ਦੀਪਗਂਧਾਦਿਦਾਨਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਨਾਨਾਖ੍ਯਾਨੇਤਿਹਾਸਾਨਾਂ ਕਥਾਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਦੀਵੇ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਦਾਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਤਦੁਪਾਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਮੁਨਿਵਰੋਤ੍ਤਮ
ਸੁਵ੍ਰਤ, ਮੈਂ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ, ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ।
ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਰਾਮਰਾਮ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨਸਿ ਰਾਘਵ । ਰਾਜ੍ਯਾਸਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਜਾਤਾ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣੇ ਰਤਿਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਹੇ ਰਾਮ, ਮਹਾਂਬਲੀ, ਤੂੰ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ; ਰਾਜ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਤ੍ਸੇਵਯਾ ਰਾਮ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਨਿषੇਵਣਾਤ੍ । ਸਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਯਾ ਸ਼ਿਵਂ ਗਾਯੇਤ੍ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਯਤ੍ਤਦਰ੍ਪ੍ਪਿਤਮ੍
ਇਹ ਰੁਚੀ, ਹੇ ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਜੀਭ ਧਨਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮਨ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।
ਤਾਵੇਵ ਕੇਵਲੌ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯੌ ਯੌ ਤਤ੍ਪੂਜਾਕਰੌ ਕਰੌ । ਸੁਜਨ੍ਮਦੇਹਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਦੇਵਾਸ਼ੇषਜਨ੍ਮਸੁ
ਸਿਰਫ ਉਹ ਦੋ ਹੱਥ ਵਾਅਦਿਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ ਵੀ।
ਯਦੇਵੋਤ੍ਪੁਲਕੋਭਾਸਿ ਹਰ ਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍ । ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਸਿ ਮਹਾਰਾਜ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਾਨੁਗਤਾ ਮਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਹਰਾ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਵੱਲ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨਂਤਰਂ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਜਾਂਘਿਕਾਃ ਸਤ੍ਵਰਸ਼੍ਰਮਾਃ । ਤਤ੍ਕਰਾਤ੍ਪਤ੍ਰਿਕਾਂ ਗृਹ੍ਯ ਪਪਾਠ ਰਘੁਸਤ੍ਤਮਃ
ਫ਼ੌਰਨ, ਤੇਜ਼ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਯਤੀ ਆ ਗਏ; ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਪੱਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਉਹ ਪੜ੍ਹਿਆ।
ਮਨਸਾऽਚਿਂਤਯਦ੍ਰਾਮਃ ਕਥਮੇਤਦਭੂਦਿਤਿ । ਰਾਮਂ ਸ਼ਂਭੁਸ੍ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵੇषਵਾਨ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ?' ਫਿਰ ਸ਼ੰਭੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਕਿਂ ਚਿਂਤਯਸਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਮੁਨਿष੍ਵਗ੍ਰੇ ਵਸਤ੍ਸ੍ਵਪਿ । ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਘਵਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਨ੍
ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ, ਜਦੋਂ ਮੁਨੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੇ ਹਨ? ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਮੁਨੀ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਉਵਾਚ- ਵਿਭੀषਣਃ ਕਥਮਸੌ ਬਦ੍ਧਃ ਸ਼ृਂਖਲਯਾ ਨृਭਿਃ । ਮਤ੍ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਸ਼ਿਵਂ ਲਿਗਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤ੍ਵਹੋ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ, ਵੇਖਿਆ?
ਦ੍ਰਾਵਿਡੈਃ ਕੁਟਿਲੈਰ੍ਦੁष੍ਟੈਰਾਤ੍ਮਨਾ ਤਦ੍ਵਿਚਾਰ੍ਯਤਾਮ੍ । ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਮੁਨਿਵਰ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਨੇਸ਼ਾਸ੍ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤੁਮਲ੍ਪਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਦ੍ਰਾਵਿੜ ਲੋਕਾਂ, ਜੋ ਕਟਿਲ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਵਲੋਂ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ; ਤੇ ਮੁਨੀ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਨ ਜਾਨੀਮ ਇਤਿ ਪ੍ਰਾਹੂ ਰਾਮਂ ਰਾਮਸ੍ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਪੁਰਾਣਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਤ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, 'ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।' ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਪੁਰਾਣਾ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੇਖੋ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ।'
ਭਵਦਜ੍ਞਾਨਹੇਤੁਸ਼੍ਚ ਵਿਚਾਰ੍ਯਸ੍ਤਦਨਂਤਰਮ੍ । ਕਿਂ ਕਿਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਰ੍ਜਨੀਯਂ ਤਥੈਵ ਕਿਮ੍
ਫਿਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ; ਕਿਹੜਾ ਪੁਰਾਣਾ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਃ ਕੀਦृਸ਼ਃ ਸ਼੍ਲੋਕਸ੍ਤਦਨ੍ਯਃ ਕੀਦृਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍ । ਕੀਦृਸ਼ੇषੁ ਚ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਕੀਦृਸ਼ਃ ਪੂਜਕਸ੍ਤਥਾ
ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸ਼ਲੋਕ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ, ਤੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੂਜਕ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਪੂਜਾ ਚ ਕੀਦृਸ਼ੈਰ੍ਭਕ੍ਤੈਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਨਿਰ੍ਣਯਦਰ੍ਸ਼ਨੇ । ਇਤਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਪੂਜਾ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਠੀਕ ਫੈਸਲੇ ਨਾਲ? ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਦਵਿਜ—
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਸ੍ਤਂ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚਿਂਤਾਵ੍ਯਾਕੁਲਮਾਨਸਮ੍ । ਨ ਵਕ੍ਤਾਰੋ ਵਰਂ ਰਾਮ ਵੀਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਤੁ ਪੁਰਾਣਵਿਤ੍
ਉਹ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਅਸੀਂ ਬੋਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਮ; ਪੁਰਾਣਾ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ।'