ऋषਯ ਊਚੁਃ - ਭੂਯੋ ਵਦ ਮਹਾਭਾਗ ਰਾਮਚਾਰਿਤ੍ਰਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਰਾਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਚਰਿਤਰ ਮੁੜ ਦੱਸੋ। ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਸਾਰ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਕ੍ਰਤੁਵਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ਯਥਾ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਯਗ ਕਰਕੇ—
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੋ ਲੋਕਕृਤ੍ਯੇषੁ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕृਤ੍ਯੇषੁ ਕੋਵਿਦਃ । ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਗਂਤੁਕਾਮੇਨ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਜੋ ਲੋਕ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਅਯੋਧਿਆ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਨਾਲ—
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਹ ਦੇਵੇਨ ਉषਿਤਃ ਸਰਯੂਤਟੇ । ਮੁਨਯਸ੍ਤਂ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਸਰਯੂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਕਸ਼੍ਯਪਾਦ੍ਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰਮਿਤੌਜਸਮ੍ । ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਕੁਤ ਆਗਤਃ
ਕਸ਼ਯਪ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਣਗਣ ਹੈ, ਪੁੱਛਿਆ: 'ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ?'
ਕਿਮਾਗਮਨਕृਤ੍ਯਂ ਤੇ ਕਂ ਦੇਸ਼ਂ ਗਂਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ । ਸ਼ਂਕਰ ਉਵਾਚ- ਅਹਂ ਸ਼ਂਭੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਹਿਮਗਿਰਿਸ੍ਥਿਤਃ
'ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ?' ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਸ਼ੰਭੂ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।'
ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਚ ਰਾਘਵਂ ਗਚ੍ਛੇ ਮਮ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਹਤ੍ਤਤਃ । ਮਾਮਾਹ੍ਵਯਤਿ ਰਾਜਾਸੌ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣੇ ਰਤਃ
ਮੈਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਗਚ੍ਛਂਤੁ ਭਵਂਤੋऽਪਿ ਰਾਘਵਃ ਪਰਿਤੁष੍ਯਤਿ । ਤਤਸ੍ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਯਯੂ ਰਾਮਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵੀ ਆ ਜਾਓ; ਰਾਘਵ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਧੂ, ਸ਼ੰਭੂ ਸਮੇਤ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਾਨਾਗਤਾਨ੍ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤੁ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਮਾਯ ਚੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ । ਤਤਃ ਸਤ੍ਵਰਮੁਤ੍ਥਾਯ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਸ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਫਿਰ, ਜਲਦੀ ਉਠ ਕੇ, ਮੁਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਾਹਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕੈਸ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਾਨृषੀਨ੍ । ਗृਹਰਾਜਂ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਵੇਸ਼ਯਦਰਿਂਦਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਮਾਸਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਗਤੋਕ੍ਤ੍ਯਾਸਨਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਕ੍ਰਮੇਣ ਰਘੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਾਨृषੀਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ, ਸਵਾਗਤ ਕਰਕੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਫਿਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਚਾ ਮਧੁਰਯਾ ਪ੍ਰੀਣਨ੍ਨਿਦਮਾਹਾਸਨਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਉਵਾਚ- ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਦ੍ਯ ਤਪਃ ਫਲਮ੍
ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬੈਠੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਤਪ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਿਆ।
ਅਦ੍ਯਾਭ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਫਲਕਾਲੋऽਯਮਾਗਤਃ । ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਪਿਤਰਸ੍ਤੁष੍ਟਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸਫਲਂ ਮਮ
ਅੱਜ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਵੀ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਵृਤ੍ਤਮਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਏਵਂ ਵਦਂਤਂ ਰਾਜਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਦਯਃ
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਚਲਣ ਸਫਲ ਹੋਇਆ, ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸਫਲ ਹੋਈ। ਐਸਾ ਆਖਦੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਕਸ਼ਯਪ ਆਦਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਊਚੁਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਮਂ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਮ੍ । ऋषਯ ਊਚੁਃ ਅਯਂ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਰਾਮ, ਕਮਲ-ਨੈਣ, ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਬੋਲ ਆਖੇ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸ਼ੰਭੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ । ਕੈਲਾਸਵਾਸੀ ਸਤਤਂ ਤਪਸੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਕੈਲਾਸ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਯੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸ੍ਕੇ ਤੁਲ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਃ । ਹਰਿਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯੇ ਪ੍ਰਸਾਦੇ ਸ਼ਂਕਰੋਪਮਃ
ਆਤਮਿਕ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਦਇਆ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਏਵਂਵਿਧੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਂਗਵਃ । ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਪੁਰਾਣਜ੍ਞੋ ਮੀਮਾਂਸਾ ਨ੍ਯਾਯਕੋਵਿਦਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸ਼ੰਭੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ। ਉਹ ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਮੀਮਾਂਸਾ ਅਤੇ ਤਰਕ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਤ੍ਵਦ੍ਭਾਗ੍ਯਗੌਰਵਾਦੇਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਯਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਤ੍ਵਯਾਹੂਤੋ ਮੁਨਿਵਰਃ ਕੈਲਾਸਾਦਾਗਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੇਰੇ ਭਾਗ ਅਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਹ ਕੈਲਾਸ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਅਤਃ ਪृਚ੍ਛ ਮਹਾਭਾਗ ਪੁਰਾਣਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸ਼੍ਰੋਤੁਕਾਮਾ ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਦ੍ਯ ਰਘੁਨਂਦਨ
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਉੱਤਮ ਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਕਥਾ ਪੁੱਛ। ਅਸੀਂ ਅੱਜ, ਰਘੁ ਨੰਦਨ, ਤੈਥੋਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਏ ਹਾਂ।
ਅਂਤਂ ਗਤਸ੍ਯ ਵੇਦਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਵੇਦਿਨਃ । ਪੁਂਸੋऽਸ਼੍ਰੁਤਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਨ ਸਮ੍ਯਗ੍ਯਾਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਅਰਥ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮੁਨਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ । ਪ੍ਰਹਰ੍षਮਤੁਲਂ ਲੇਭੇ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣੋਤ੍ਸੁਕਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਐਸਾ ਤੱਤਵ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ, ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਉਵਾਚ- ਲਿਗਾਰ੍ਚਨਪ੍ਰਕਾਰਂ ਚ ਲਿਂਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਮਹੇਸ਼ਨਾਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪੂਜਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ—
ਨਮਸ੍ਕਾਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦृष੍ਟਿਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਜਲਦਾਨਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਧੂਪਦਾਨਸ੍ਯ ਸਤ੍ਤਮ
ਨਮਸਕਾਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ—
ਦੀਪਗਂਧਾਦਿਦਾਨਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਨਾਨਾਖ੍ਯਾਨੇਤਿਹਾਸਾਨਾਂ ਕਥਾਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਦੀਵੇ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਦਾਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਤਦੁਪਾਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਮੁਨਿਵਰੋਤ੍ਤਮ
ਸੁਵ੍ਰਤ, ਮੈਂ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ, ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ।
ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਰਾਮਰਾਮ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨਸਿ ਰਾਘਵ । ਰਾਜ੍ਯਾਸਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਜਾਤਾ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣੇ ਰਤਿਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਹੇ ਰਾਮ, ਮਹਾਂਬਲੀ, ਤੂੰ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ; ਰਾਜ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਤ੍ਸੇਵਯਾ ਰਾਮ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਨਿषੇਵਣਾਤ੍ । ਸਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਯਾ ਸ਼ਿਵਂ ਗਾਯੇਤ੍ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਯਤ੍ਤਦਰ੍ਪ੍ਪਿਤਮ੍
ਇਹ ਰੁਚੀ, ਹੇ ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਜੀਭ ਧਨਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮਨ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।
ਤਾਵੇਵ ਕੇਵਲੌ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯੌ ਯੌ ਤਤ੍ਪੂਜਾਕਰੌ ਕਰੌ । ਸੁਜਨ੍ਮਦੇਹਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਦੇਵਾਸ਼ੇषਜਨ੍ਮਸੁ
ਸਿਰਫ ਉਹ ਦੋ ਹੱਥ ਵਾਅਦਿਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ ਵੀ।
ਯਦੇਵੋਤ੍ਪੁਲਕੋਭਾਸਿ ਹਰ ਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍ । ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਸਿ ਮਹਾਰਾਜ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਾਨੁਗਤਾ ਮਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਹਰਾ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਵੱਲ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।