ਲੋਹਤੈਲਵਸਾਸ੍ਤਂਭ ਕੂਟਸ਼ਾਲ੍ਮਲਸਦ੍ਮਸੁ । ਕ੍ਸ਼ੁਰਕਂਟਕਕੀਲੋਗ੍ਰ ਜ੍ਵਾਲਾਸ੍ਤਂਭਵਿਭਾਤਿषੁ
ਲੋਹਾ, ਤੇਲ, ਚਰਬੀ ਦੇ ਥੰਮਾਂ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਾਲਮਲੀ ਰੁੱਖ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇਜ਼ ਛੁਰਿਆਂ, ਕੰਡਿਆਂ, ਕੀਲਾਂ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਥੰਮਾਂ ਉੱਤੇ।
ਤਪ੍ਤਂ ਵੈਤਰਣੀਪੂਯਪੂਰਿਤੇषੁ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਅਸਿਪਤ੍ਰਵਨੋਤ੍ਕृਤ੍ਤ ਨਰਨਾਰੀਸ੍ਤਨੇषੁ ਚ
ਤਪੇ ਹੋਏ ਵੈਤਰਣੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪੂੜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਤੇ ਤਲਵਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਮਰਦ-aur-auratਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ।
ਘੋਰਾਂਧਕਾਰਗ੍ਰਹਣਦਾਰੁਣੇषੁ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਪਾਪਚ੍ਯਮਾਨਾਃ ਕ੍ਰਂਦਂਤੋ ਦਾਰੁਣੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵਧੈਃ
ਭਿਆਨਕ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨੇਰੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਪੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰਦਨਾਕ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰੋਦੇ ਹਨ।
ਕਂਠੇषੁ ਬਦ੍ਧਪਾਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਭੁਜਗਾਵੇष੍ਟਿਤਾਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਪੀਡ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਥਾ ਯਂਤ੍ਰੈਃ ਕृष੍ਯਮਾਣਾਸ਼੍ਚ ਜਾਨੁਭਿਃ
ਗਲਾਂ 'ਤੇ ਫਾਹੇ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਕਦੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਨਾਲ ਘਸੀਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਗ੍ਨਪृष੍ਠਸ਼ਿਰੋਗ੍ਰੀਵਾਃ ਸ੍ਤਬ੍ਧਕਂਠਾਃ ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ । ਕੂਟਾਗਾਰੇ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਮਾਣਾਃ ਸ਼ਰੀਰੈਰ੍ਯਾਤਨਾਕ੍ਸ਼ਮੈਃ
ਟੁੱਟੀ ਪਿੱਠ, ਸਿਰ ਤੇ ਗਲ, ਗਲ ਕਸੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਵਿੱਚ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਯਾਤਨਾ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਪੀਡ੍ਯਂਤੇ ਪਾਪਿਨੋ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਰਂਦਮਾਨਾ ਵਿਕਰ੍ਮਿਣਃ । ਸਹਿਤਂ ਵਿषਯਾਸ੍ਵਾਦੈਃ ਕ੍ਰਂਦਨਂ ਤੈਰ੍ਵਿਧੀਯਤੇ
ਪਾਪੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਪੀੜ ਵਿੱਚ ਰੋਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਚ ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਜਂਤੁਭਿਃ । ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਕृਤਃ ਸਂਗਃ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਦੁਃਖਦੋ ਹਿ ਸਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗਦੇ ਹਨ; ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਗ, ਭਾਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਦੁੱਖ ਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਵਿषਯਾਸ੍ਵਾਦੋ ਜਾਤੋऽਨੇਕਾਬ੍ਦਦੁਃਖਦਃ । ਵਪੁषਸ੍ਤਵ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਮਾਧਵੇ
ਇੰਦਰੀ ਸੁਆਦ ਦਾ ਇਕ ਪਲ ਦਾ ਅਨੰਦ, ਅਨੇਕਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਰਾਜੇ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ, ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ—
ਵਿਧਿਨਾ ਪਾਵਨਸ੍ਯੈਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਚ ਮਾਰੁਤਃ । ਲਬ੍ਧਸੌਖ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਜਾਤਾ ਮਹਸਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾਸ੍ਤਵ
ਨਿਯਮਤ ਪਵਿੱਤਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਕ੍ਰਂਦਰਹਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਜਾਤਾਸ੍ਤੇ ਨਿਰਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਨਾਮਾਪਿ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੀਲਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸੌਖ੍ਯਾਯ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੋਹੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ, ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਖ ਦਾ ਸਰੋਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਤਦ੍ਵਪੁਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਵਾਯੁਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਃ ਸੁਖਾਵਹਃ । ਯਮ ਉਵਾਚ- ਇਤਿ ਦੂਤਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਾ ਕਰੁਣਾਨਿਧਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸਾਹ ਦਾ ਛੂਹਾ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸੀ,
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹਤਾਨ੍ਦੂਤਾਨ੍ਵਿष੍ਣੋਰਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਃ । ਕੋਮਲਂ ਹृਦਯਂ ਨੂਨਂ ਸਾਧੂਨਾਂ ਨਵਨੀਤਵਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ਸਾਧੂਆਂ ਦਾ ਦਿਲ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਨਵੇਂ ਮੱਖਣ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਹ੍ਨਿਸਂਤਾਪਸਂਤਪ੍ਤਂ ਤਦ੍ਯਥਾ ਦ੍ਰਵਤਿ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ । ਰਾਜੋਵਾਚ- ਨਾਰ੍ਤਂ ਜਂਤੁਮਹਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਪੀਡਿਤੁਂ ਗਂਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਜਿਵੇਂ ਮੱਖਣ ਅੱਗ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਸਾਫ਼ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਜੀਵ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀੜਾ ਦੇਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਤਂ ਪਾਪਿष੍ਠਂ ਧਿਗਾਰ੍ਤਾਨਾਮਾਰ੍ਤਿਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨ ਹਂਤਿ ਯਃ । ਮਦਂਗਸਂਗਮੋਚ੍ਛਿष੍ਟਵਾਯੁਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇਨ ਤੇ ਯਦਿ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਹੈ ਜੋ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਛੂਹੇ ਤੋਂ ਰਹਿ ਗਏ ਸਾਹ ਦੀ ਛੂਹ ਨਾਲ,
ਜਂਤਵਃ ਸੁਖਿਨੋ ਜਾਤਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਨਯਂਤੁ ਮਾਮ੍ । ਪਵਿਤ੍ਰਯਂਤਿ ਜਨਨੀਮਵਨੀਮਪਿ ਤੇ ਨਰਾਃ
ਜੀਵ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ ਲੈ ਜਾਓ। ਐਸੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਰਤਾਪਚ੍ਛਿਦੋ ਯੇ ਤੁ ਚਂਦਨਾ ਇਵ ਚਂਦਨਮ੍ । ਪਰੋਪਕृਤਯੇ ਯੇ ਤੁ ਪੀਡ੍ਯਂਤੇ ਕृਤਿਨੋ ਹਿ ਤੇ
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਦਨ ਵਾਂਗ ਚੰਦਨ ਲਈ ਹਨ। ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਾਬਲ ਹਨ।
ਸਂਤਸ੍ਤ ਏਵ ਯੇ ਲੋਕੇ ਪਰਦੁਃਖਵਿਦਾਰਣਾਃ । ਆਰ੍ਤਾਨਾਮਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਣਾ ਯੇषਾਂ ਤृਣੋਪਮਾਃ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸੱਚੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹਨ। ਦੁਖੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਘਾਹ ਵਾਂਗ ਅਣਮਤਲਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤੈਰਿਯਂ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਭੂਮਿਰ੍ਨਰੈਃ ਪਰਹਿਤੋਦ੍ਯਤੈਃ । ਮਨਸੋ ਯਤ੍ਸੁਖਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਨਰਕੋਪਮਃ
ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੁਟੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਕਰਕੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੁਰਗ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਨਰਕ ਵਾਂਗ ਲੱਗੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਸੁਖੇਨੈਵ ਸੁਖਿਨਃ ਸਾਧਵਃ ਸਦਾ । ਵਰਂ ਨਿਰਯਪਾਤੋऽਤ੍ਰ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਣਵਿਯੋਜਨਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਧੂ ਲੋਕ ਸਦਾ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜਿੰਦਗੀ ਖੋ ਦੇਣਾ ਵੀ ਚੰਗਾ ਹੈ,
ਨ ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਰ੍ਤਾਨਾਮਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਮृਤੇ ਸੁਖਮ੍ । ਦੂਤਾ ਊਚੁ- ਜਂਤਵੋ ਨਿਰਯੇ ਘੋਰੇ ਪਚ੍ਯਂਤੇ ਤੇਤ੍ਰ ਪਾਪਿਨਃ
ਪਰ ਦੁਖੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਸੁਖ ਪਾਉਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਥੇ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਜੀਵ ਭਿਆਨਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਕਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਾਪੀ,
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮੈਵੋਪਜੀਵਂਤਿ ਮੋਹਸ੍ਥਾਨਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਯੈਰ੍ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਨ ਚ ਹੁਤਂ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨ ਵਾ ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਮੋਹ ਦੀ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਹਵਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸਨਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ,
ਪੁਨਰ੍ਨੋਪਕृਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਕृਤਂ ਨ ਕृਤਂ ਪਰਮ੍ । ਨੇष੍ਟਂ ਨ ਤਪ੍ਤਂ ਨੋ ਜਪ੍ਤਂ ਯੈਰ੍ਨ ਹृष੍ਟਤਯਾ ਨृਪ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਨੇਵੇਂ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਤਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ,
ਪਰਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਹ ਘੋਰੇषੁ ਪਚ੍ਯਂਤੇ ਨਿਰਯੇषੁ ਤੇ । ਦੁਃਸ਼ੀਲਾ ਯੇ ਦੁਰਾਚਾਰਾ ਵਿਹਾਰਾਹਾਰਨਿਂਦਿਤਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਕਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਚਰਨ ਮਾੜੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਮਾੜੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹਨ,
ਪਰਾਪਕਾਰਿਣਃ ਪਾਪਕਾਰਿਣੋ ਦੁਰ੍ਵਿਹਾਰਿਣਃ । ਵਿਦਾਰਿਣੋ ਹਿ ਮਰ੍ਮੋਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਾਪਾਃ ਪਰਹृਦਾਂ ਹਿ ਯੇ
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਾੜੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀ ਹਨ,
ਨਿਰਯੇ ਤੇ ਵਿਪਚ੍ਯਂਤੇ ਯੇ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਵਿਹਾਰਿਣਃ । ਏਹਿ ਨੂਨਂ ਮਹੀਪਾਲ ਗਚ੍ਛਾਮੋ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਕਦੇ ਹਨ। ਆਓ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਹਰਿ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ।
ਨ ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਵਤਾ ਯੁਕ੍ਤਮਿਹਸ੍ਥਾ ਤੁ ਮਤਃ ਪਰਮ੍ । ਰਾਜੋਵਾਚ- ਯਦ੍ਯਹਂ ਸੁਕृਤੀ ਦੂਤਾਃ ਕਸ੍ਮਾਦਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਭਯੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਚ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਮੈਂ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੂਤੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਰਾਹ ਤੇ ਕਿਉਂ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਨਾਰਕੇ ਪਥਿ ਵਾ ਨੀਤਃ ਕਿਂ ਵਾ ਮੇ ਸੁਕृਤਂ ਪਰਮ੍ । ਮਯਾਪਿ ਨ ਕृਤਂ ਤਾਦृਕ੍ਸੁਕृਤਂ ਕਾਮਸ਼ਾਲਿਨਾ
ਜਾਂ ਨਰਕ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਵੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਐਸਾ ਵੱਡਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਕਥਂ ਪੁਰਿ ਹਰੇਰ੍ਗਂਤਾ ਸਂਸ਼ਯਾਨੋऽਹਮਸ੍ਮਿ ਵੈ । ਦੂਤਾ ਊਚੁ- ਸੁਕृਤਂ ਨ ਕृਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਮਵਸ਼ਾਤ੍ਮਨਾ
ਮੈਂ ਹਰਿ ਦੀ ਨਗਰੀ ਕਿਵੇਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੰਦੇਹ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਨੇष੍ਟਂ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਨ ਵਾ ਯਜ੍ਞਾਵਸ਼ਿष੍ਟਂ ਭਵਤਾਸ਼ਿਤਮ੍ । ਕਿਂਤੁ ਮਾਧਵਮਾਸੇ ਯਦ੍ਵਿਧਿਨਾ ਵਤ੍ਸਰਤ੍ਰਯਮ੍
ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਯਜਨ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਯਜਨ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਵਚਃ ਪ੍ਰੇਰਿਤੇਨ ਪੁਰਾ ਤ੍ਵਯਾ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪੂਜਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਧੁ ਦੇ ਵਧੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।