ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਹृਦਯੋ ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ । ਪੁਰਾਚਰਿਤਪੁਣ੍ਯੇਨ ਕੇਨਾਪਿ ਚ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲਾਂ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੇ ਕਿਸੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਾਪਾਵਸ੍ਥਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਤਦ੍ਗਤਂ ਤਵ ਮਮਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ । ਸ਼੍ਰਵਣਾਦ੍ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਵਸ੍ਥਂ ਤੁ ਤੇऽਭਵਤ੍
ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ; ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਪਾਪਾਵਸ੍ਥਮਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਅਪਰਂ ਸਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਯਦ੍ਧਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਤਦ੍ਧਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍
ਜੋ ਪਾਪ ਦੀ ਹਾਲਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਚੰਗੀ ਨਿਯਤ ਨਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮਕ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮੋਪਭੋਗਾਯ ਤਤ੍ਤृਤੀਯਮਤੀਂਦ੍ਰਿਯਮ੍ । ਤਤ੍ਤ੍ਰਿਭੇਦਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਹਿ ਧਰ੍ਮ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਰਿਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਲਈ, ਇਕ ਤੀਜਾ ਹੈ ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਤਾ ਧਰ੍ਮਭੋਗਸ਼੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ਤ੍ਰਿਭੇਦਕਮ੍ । ਪਾਪਾਵਸ੍ਥਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਤਤ੍ਪਾਪਸਂਜ੍ਞਂ ਤਦੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਧਰਮ ਦਾ ਅਨੰਦ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਭੇਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਾਪ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ 'ਪਾਪੀ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਾਨੀਂ ਗੁਰੁਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚ ਵਚੋ ਮਮ । ਸ਼ृਣ੍ਵਤੋ ਧਰ੍ਮਰੂਪਂ ਤੁ ਸ਼ਰੀਰਂ ਤੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਹੁਣ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਧਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤੇਨੈਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰਮਲਾ ਜਾਤਾ ਧਰ੍ਮਕ੍ਰਿਯੋਚਿਤਾ । ਦੈਵੇਨ ਦੇਹਿਨਾਂ ਨਾਮ ਚੇਤਾਂਸਿ ਚਰਿਤਾਨਿ ਚ
ਇਸ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਸ਼ੁਧਤਾ ਆਈ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮਕ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਦੇਹਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ, ਮਨ ਤੇ ਕਰਮ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਚ ਪੁष੍ਯਂਤਿ ਕਾਲੇਕਾਲੇ ਵਿਪਰ੍ਯਯਮ੍ । ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਭਵਤਸ਼੍ਚੇਤੋ ਨੂਨਂ ਧਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਸਰੀਰ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਵਧਦੇ ਤੇ ਘਟਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਮਨ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾਧਵਸ੍ਨਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਮ ਉਵਾਚ-। ਤਤਸ੍ਤੁ ਕਾਰਿਤਸ੍ਤੇਨ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਪੁਰੋਧਸਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉੱਤਮ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਵਾਂਗਾ। ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਉਸ ਪੁਜਾਰੀ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਇਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਸ ਨृਪੋ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਚ ਪੂਜਨਮ੍ । ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਪੁਰਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨਜਂ ਵਿਧਿਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੈਸ਼ਾਖ ਸਨਾਨ ਦੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਸੌ ਭੂਪਾਯ ਚ ਯਥੋਦਿਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸਾਰਂ ਚ ਪਾਠਿਤੋ ਹਰਿਮੇਧਸਃ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਸਿਖਾਇਆ; ਭਜਨਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਸੁਣਾਇਆ, ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਪਾਠ ਕਰਵਾਇਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤੇ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਧੀਤੇ ਚ ਸ ਸਮ੍ਯਕ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕਾਰਿਤਸ੍ਤੇਨ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵੋ ਰਾਜਾਪਿ ਚਕ੍ਰੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਦਾਨੀਮ੍ । ਸ਼੍ਰੀਮਾਧਵੇਮਾਸਿ ਵਿਧਾਨਮੀਡ੍ਯਂ ਤਤੋ ਯਥਾਕਰ੍ਣਿਤਮਾਦਰੇਣ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਰਵਾਇਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਭਾਵ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਪਾਦ੍ਯਂ ਚ ਹ੍ਯਰ੍ਘਂ ਚ ਹਰਿਪੂਜਨਮ੍ । ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਚਕਾਰ ਸ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਸਨਾਨ, ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਤੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ—ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਦਾਨਂ ਯਥਾ ਨਿਯਮਪਾਲਨਮਾਦਰੇਣ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਦਿਵਿਦਧਾਤਿ ਵਿਧਾਨਮੇਵਮ੍ । ਯੋ ਭਕ੍ਤਿਤੋऽਨ੍ਵਹਮਸੌ ਪ੍ਰਤਿਵਰ੍षਮੇਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਹਰਿਧਾਮ ਮਹੀਸੁਰਾਗ੍ਰ੍ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਸਮੇਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਵੈਸਾਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਰੀਤਾਂ ਅਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਰਾਜਾ ਹਰ ਸਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥੇਤਰੇषੁ ਮਾਸੇषੁ ਕਾਮਿਨੀਕੁਚਕੇਲਿਵਾਨ੍ । ਭੋਗੈਕਲਾਲਸੋ ਭੂਯੋ ਭਵਤ੍ਯੇਵਂ ਯਥਾਰੁਚਿ
ਹੋਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਨੇ ਨਾਲ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਮੁਤਾਬਕ ਹੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਨ ਧਰ੍ਮਨਿਯਮਂ ਰਾਜਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਨ ਵਿਚਾਰਣਮ੍ । ਕਰੋਤਿ ਕਾਮਵਸ਼ਗੋ ਹਿਤ੍ਵਾ ਮਾਸਂ ਸ ਮਾਧਵਮ੍
ਇੱਥੇ, ਕਾਮ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਤੇ ਰਾਜਕਾਜ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਵੀ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਤਾਮਪਿ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯੋ ਮਨੋਭਵਃ । ਸ਼ਰੀਰਸਹਜੋ ਨੂਨਮਨਾਦਿਰ੍ਵਾਸਨਾਕ੍ਰਮਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੋਕਣੀ ਔਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਅਦਿ-ਰਹਿਤ ਤੇ ਵਾਸਨਾ ਦੀ ਲੜੀ ਹੈ।
ਕੇਸ਼ਕਜ੍ਜਲਸ਼ਾਲਿਨ੍ਯੋ ਦੁਃਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾ ਲੋਚਨਪ੍ਰਿਯਾਃ । ਯਸ੍ਮਾਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਦਹਂਤਿ ਤृਣਵਨ੍ਨਰਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਾਲ ਤੇ ਕਜਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਛੂਹਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀਆਂ ਪਰ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਲੌ ਵਾਂਗ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹਨ।
ਘੋਰਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥਃ ਪੁਂਸਾਂ ਕਾਮੋ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ । ਮੋਹਧੂਮਮਯਃ ਪਾਪੋ ਨ ਕੇषਾਮਂਧਕਾਰਿਤਮ੍
ਕਾਮ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਵੈਰੀ ਹੈ; ਇਹ ਮੋਹ ਦੇ ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਸੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਯਮ ਉਵਾਚ- ਅਥ ਕਾਲਕਟਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਲਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਦਾ । ਮृਤੋऽਤਿਰਤਿਸੇਵੋਤ੍ਥ ਕ੍ਸ਼ਯਕ੍ਸ਼ੀਣਕਲੇਵਰਃ
ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਲੱਗਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜਾ, ਵਧੇਰੇ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਕਰਕੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ।
ਨੀਯਮਾਨੋ ਯਮਗਣੈਸ੍ਤਾਡ੍ਯਮਾਨੋ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਕ੍ਰਨ੍ਦਮਾਨੋ ਮਹਾਰਾਵਾਨ੍ਸ ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਿਜਪਾਤਕਮ੍
ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਿष੍ਣੁਦੂਤੈਃ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਤਾਡਯਿਤ੍ਵਾ ਮਮਾਨੁਗਾਨ੍ । ਧਰ੍ਮਵਾਨਯਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਮਾਨਮਥ ਰੋਪਿਤਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤ ਆਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਧਰਮਵਾਨ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾਈ ਰਥ 'ਚ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨੀਤੋ ਹਰਿਪੁਰਂ ਭੂਪਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋऽਪ੍ਸਰੋਗਣੈਃ । ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨੇਨ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੀਣਪਾਤਕਃ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ, ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਵੇਰ ਦੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਅਥ ਧਰ੍ਮਵਿਹੀਨੋऽਯਮਿਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਚ ਤੈਃ ਪੁਨਃ । ਦੇਵਦੂਤੈਰ੍ਨਿਦੇਸ਼ੇਨ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਭੂਮਿਪਤਿਸ੍ਤਦਾ । ਅਦੂਰਾਦੇਵ ਨਿਰਯਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ ਸ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਪਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਦੂਤਾਂ ਨੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸਮਝ ਕੇ, ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੀ ਨਰਕ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨਪਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਜੀਵਾਨਾਂ ਕ੍ਰਂਦਤਾਂ ਪੁਨਃ । ਨਿਰਯੇ ਪਚ੍ਯਮਾਨਾਨਾਮਾਰਾਵਂ ਵਿਵਿਧਂ ਤਦਾ
ਜਦ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੋਣੀ ਸੁਣੀ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹੋ ਰਹਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣੀਆਂ।
ਪਾਪਿਨਾਂ ਕ੍ਵਥ੍ਯਮਾਨਾਨਾਮਾਕ੍ਰਂਦਮਤਿਦਾਰੁਣਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਵਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰ ਰਾਜਾਭੂਦਤਿਦੁਃਖਿਤਃ
ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਉਬਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਚੀਖ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਦੂਤਾਃ ਕਿਮਯਮਾਕ੍ਰਂਦੋ ਦਾਰੁਣਃ ਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਪੁਨਰ੍ਨ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਤਨ੍ਮੇ ਕਾਰਣਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਉਸ ਨੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ ਚੀਖ ਕਿਉਂ ਸੁਣੀ? ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ? ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।
ਦੂਤਾ ਊਚੁ- ਜਂਤਵਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਮਰ੍ਯਾਦਾਃ ਪਾਪਾਸ੍ਤ੍ਵਾਚਾਰਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਨਿਰਯੇषੁ ਚ ਘੋਰੇषੁ ਤਾਮਿਸ੍ਰਾਦਿषੁ ਪਾਤਿਤਾਃ
ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਕੁਝ ਜੀਵ ਹਨ ਜੋ ਸਾਰੇ ਹੱਦਾਂ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪਾਪੀ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕਾਂ ਜਿਵੇਂ ਤਾਮਿਸ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।