ਅਹੋ ਮੇ ਮਨਸੋ ਮੋਹੋ ਯੇਨਾਤ੍ਮਾ ਯੋषਿਤਾਂ ਕृਤੇ । ਪਾਤਿਤੋ ਵ੍ਯਸਨੇ ਘੋਰੇ ਦੁਃਖੋਦਰ੍ਕੇ ਦੁਰਤ੍ਯਯੇ
ਅਫ਼ਸੋਸ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਭੁਲਾਵਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਟੱਲ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹੈ।
ਭਗਵਨ੍ਪਰਿਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਬੋਧਿਤੋ ਵਚਨੇਨ ਤੇ । ਉਪਦੇਸ਼ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਉੱਧਾਰ ਕਰ।
ਪੁਰਾ ਚਰਿਤਪੁਣ੍ਯੋऽਹਂ ਭਵਤਾ ਬੋਧਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਯਤ੍ । ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਰਜਸਾ ਵਾਪਿ ਵਿਸ਼ੇषਾਦਪਿ ਪਾਵਿਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਪੂੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਵਿਧਿਂ ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਵਦਤਾਂ ਵਰ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਕਰੋ ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਹੇ ਬਚਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ, ਜੋ ਤੂੰ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਕਿਂ ਦਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੋ ਦੇਵੋ ਨਿਯਮਾਸ੍ਤੁ ਕੇ । ਏਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਦੁਰਿਤੋਤ੍ਤਾਰਣਾਯ ਮੇ
ਉਥੇ ਕਿਹੜਾ ਦਾਨ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਸਨਾਨ, ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਨਿਯਮ ਹਨ? ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਾਂ।
ਯਮ ਉਵਾਚ- ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਸ ਦਯਾਨਿਧਿਃ । ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਵਿਪ੍ਰ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਹਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਖਜਾਨਾ ਭਗਵਾਨ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਧਰਮਕ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਕਸ਼੍ਯਪ ਉਵਾਚ- ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਸਮਾਧਾਨ ਕ੍ਸ਼ਮਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਤੇ ਨृਪ । ਪृष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਾਧਮੇ ਪਾਪਮਾਨਸੇ
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਛੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੂੰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਤੇ ਮੰਦਬੁਧੀ ਜਾਂ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਪਾਪਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਥਾ ਦਤ੍ਵਾ ਭੂਪ ਸ਼ੁਭਾਂ ਮਤਿਮ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨਫਲਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤਾਂ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨਾਪृष੍ਟਃ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨ ਚਾਨ੍ਯਾਯੇਨ ਪृਚ੍ਛਤਃ । ਜਾਨਨ੍ਨਪਿ ਹਿ ਮੇਧਾਵੀ ਜਡਵਲ੍ਲੋਕਮਾਚਰੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਪੁੱਛੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਤੇ ਜੋ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਅਣਜਾਣ ਹੋਵੇ, ਐਸਾ ਵਰਤਾਓ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵਿਦੁषਾਮਪਿ ਸ਼ਿष੍ਯਾਣਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਕ੍ਰਿਯਾਵਤਾਮ੍ । ਅਪृष੍ਟਮਪਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਤਾਂ ਹਿਤਮ੍
ਪਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹਨ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਛੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਹृਦਯੋ ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ । ਪੁਰਾਚਰਿਤਪੁਣ੍ਯੇਨ ਕੇਨਾਪਿ ਚ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲਾਂ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੇ ਕਿਸੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਾਪਾਵਸ੍ਥਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਤਦ੍ਗਤਂ ਤਵ ਮਮਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ । ਸ਼੍ਰਵਣਾਦ੍ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਵਸ੍ਥਂ ਤੁ ਤੇऽਭਵਤ੍
ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ; ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਪਾਪਾਵਸ੍ਥਮਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਅਪਰਂ ਸਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਯਦ੍ਧਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਤਦ੍ਧਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍
ਜੋ ਪਾਪ ਦੀ ਹਾਲਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਚੰਗੀ ਨਿਯਤ ਨਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮਕ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮੋਪਭੋਗਾਯ ਤਤ੍ਤृਤੀਯਮਤੀਂਦ੍ਰਿਯਮ੍ । ਤਤ੍ਤ੍ਰਿਭੇਦਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਹਿ ਧਰ੍ਮ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਰਿਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਲਈ, ਇਕ ਤੀਜਾ ਹੈ ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਤਾ ਧਰ੍ਮਭੋਗਸ਼੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ਤ੍ਰਿਭੇਦਕਮ੍ । ਪਾਪਾਵਸ੍ਥਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਤਤ੍ਪਾਪਸਂਜ੍ਞਂ ਤਦੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਧਰਮ ਦਾ ਅਨੰਦ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਭੇਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਾਪ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ 'ਪਾਪੀ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਾਨੀਂ ਗੁਰੁਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚ ਵਚੋ ਮਮ । ਸ਼ृਣ੍ਵਤੋ ਧਰ੍ਮਰੂਪਂ ਤੁ ਸ਼ਰੀਰਂ ਤੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਹੁਣ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਧਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤੇਨੈਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰਮਲਾ ਜਾਤਾ ਧਰ੍ਮਕ੍ਰਿਯੋਚਿਤਾ । ਦੈਵੇਨ ਦੇਹਿਨਾਂ ਨਾਮ ਚੇਤਾਂਸਿ ਚਰਿਤਾਨਿ ਚ
ਇਸ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਸ਼ੁਧਤਾ ਆਈ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮਕ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਦੇਹਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ, ਮਨ ਤੇ ਕਰਮ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਚ ਪੁष੍ਯਂਤਿ ਕਾਲੇਕਾਲੇ ਵਿਪਰ੍ਯਯਮ੍ । ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਭਵਤਸ਼੍ਚੇਤੋ ਨੂਨਂ ਧਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਸਰੀਰ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਵਧਦੇ ਤੇ ਘਟਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਮਨ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾਧਵਸ੍ਨਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਮ ਉਵਾਚ-। ਤਤਸ੍ਤੁ ਕਾਰਿਤਸ੍ਤੇਨ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਪੁਰੋਧਸਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉੱਤਮ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਵਾਂਗਾ। ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਉਸ ਪੁਜਾਰੀ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਇਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਸ ਨृਪੋ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਚ ਪੂਜਨਮ੍ । ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਪੁਰਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨਜਂ ਵਿਧਿਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੈਸ਼ਾਖ ਸਨਾਨ ਦੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਸੌ ਭੂਪਾਯ ਚ ਯਥੋਦਿਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸਾਰਂ ਚ ਪਾਠਿਤੋ ਹਰਿਮੇਧਸਃ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਸਿਖਾਇਆ; ਭਜਨਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਸੁਣਾਇਆ, ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਪਾਠ ਕਰਵਾਇਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤੇ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਧੀਤੇ ਚ ਸ ਸਮ੍ਯਕ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕਾਰਿਤਸ੍ਤੇਨ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵੋ ਰਾਜਾਪਿ ਚਕ੍ਰੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਦਾਨੀਮ੍ । ਸ਼੍ਰੀਮਾਧਵੇਮਾਸਿ ਵਿਧਾਨਮੀਡ੍ਯਂ ਤਤੋ ਯਥਾਕਰ੍ਣਿਤਮਾਦਰੇਣ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਰਵਾਇਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਭਾਵ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਪਾਦ੍ਯਂ ਚ ਹ੍ਯਰ੍ਘਂ ਚ ਹਰਿਪੂਜਨਮ੍ । ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਚਕਾਰ ਸ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਸਨਾਨ, ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਤੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ—ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਦਾਨਂ ਯਥਾ ਨਿਯਮਪਾਲਨਮਾਦਰੇਣ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਦਿਵਿਦਧਾਤਿ ਵਿਧਾਨਮੇਵਮ੍ । ਯੋ ਭਕ੍ਤਿਤੋऽਨ੍ਵਹਮਸੌ ਪ੍ਰਤਿਵਰ੍षਮੇਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਹਰਿਧਾਮ ਮਹੀਸੁਰਾਗ੍ਰ੍ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਸਮੇਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਵੈਸਾਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਰੀਤਾਂ ਅਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਰਾਜਾ ਹਰ ਸਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥੇਤਰੇषੁ ਮਾਸੇषੁ ਕਾਮਿਨੀਕੁਚਕੇਲਿਵਾਨ੍ । ਭੋਗੈਕਲਾਲਸੋ ਭੂਯੋ ਭਵਤ੍ਯੇਵਂ ਯਥਾਰੁਚਿ
ਹੋਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਨੇ ਨਾਲ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਮੁਤਾਬਕ ਹੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਨ ਧਰ੍ਮਨਿਯਮਂ ਰਾਜਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਨ ਵਿਚਾਰਣਮ੍ । ਕਰੋਤਿ ਕਾਮਵਸ਼ਗੋ ਹਿਤ੍ਵਾ ਮਾਸਂ ਸ ਮਾਧਵਮ੍
ਇੱਥੇ, ਕਾਮ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਤੇ ਰਾਜਕਾਜ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਵੀ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਤਾਮਪਿ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯੋ ਮਨੋਭਵਃ । ਸ਼ਰੀਰਸਹਜੋ ਨੂਨਮਨਾਦਿਰ੍ਵਾਸਨਾਕ੍ਰਮਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੋਕਣੀ ਔਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਅਦਿ-ਰਹਿਤ ਤੇ ਵਾਸਨਾ ਦੀ ਲੜੀ ਹੈ।
ਕੇਸ਼ਕਜ੍ਜਲਸ਼ਾਲਿਨ੍ਯੋ ਦੁਃਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾ ਲੋਚਨਪ੍ਰਿਯਾਃ । ਯਸ੍ਮਾਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਦਹਂਤਿ ਤृਣਵਨ੍ਨਰਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਾਲ ਤੇ ਕਜਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਛੂਹਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀਆਂ ਪਰ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਲੌ ਵਾਂਗ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹਨ।
ਘੋਰਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥਃ ਪੁਂਸਾਂ ਕਾਮੋ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ । ਮੋਹਧੂਮਮਯਃ ਪਾਪੋ ਨ ਕੇषਾਮਂਧਕਾਰਿਤਮ੍
ਕਾਮ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਵੈਰੀ ਹੈ; ਇਹ ਮੋਹ ਦੇ ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।