ਵਦਾਮ੍ਯਹਂ ਤਵ ਨृਪਹਿਤਂ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਯਤਸ੍ਤੇऽਹਂ ਸਦਸਤ੍ਕਰ੍ਮਭਾਗਪਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਤਮ ਭਲਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਹਾਂ।
ਏਕਤਃ ਸਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਪਾਪਨਾਸ਼ਾਯ ਪਾਪਿਨਾਮ੍ । ਏਕਤੋ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸੋ ਮਾਧਵਸ੍ਯਪ੍ਰਿਯਃ ਸਦਾ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਹਨ, ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ; ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਮਾਧਵ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੁਰਾਪਾਨਂ ਸ੍ਤੇਯਂ ਗੁਰ੍ਵਂਗਨਾਗਮਃ । ਮਹਾਂਤਿ ਪਾਤਕਾਨ੍ਯੇਵ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਨਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰੈਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ, ਚੋਰੀ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ—ਇਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯਨ੍ਮਨਸਾ ਕਾਯੇ ਵ੍ਰਤੇਨਾਪਿ ਕृਤਂ ਨਰੈਃ । ਨਾਸ਼ਯੇਨ੍ਮਾਧਵੋ ਮਾਸਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਤਮੋ ਮਹਤ੍
ਮਨ, ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵਾਕਰ ਇਵ ਧ੍ਵਾਂਤਂ ਨਾਸ਼ਯੇਨ੍ਨृਪਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਧਵੋਮਾਸਸ੍ਤਮਾਚਰ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨੋ।
ਆਜਨ੍ਮਨੋऽਪਿ ਵਿਹਿਤਾਨਿ ਮਹਾਂਤਿ ਰਾਜਨ੍ਘੋਰਾਣਿ ਤਾਨਿ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਵਿਹਾਯ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ । ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਵਿਹਿਤਾਚਰਣਪ੍ਰਭਾਵ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਤੇ ਹਰਿਪੁਰਂ ਮੁਦਿਤਾ ਲਭਂਤੇ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਕੀਤੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪਾਪ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮਾਨਵ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਹਰੀ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦ੍ਯੇਕਮਪਿ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਚਰਂਤਿ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਭਾਵਤਃ ਪਾਪਿਨੋऽਪ੍ਯਂਤੇ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨਾ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਾਸੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਧਵੇਧੁਨਾ । ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਮਰ੍ਚਯ ਮਧੁਦ੍ਵਿषਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਧੁ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਤਂਡੁਲਸ੍ਯ ਯਥਾ ਚਰ੍ਮ ਯਥਾ ਤਾਮ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਲਿਮਾ । ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਕ੍ਰਿਯਯਾ ਵੀਰ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਤਥਾ ਮਲਃ
ਜਿਵੇਂ ਚਾਵਲ ਦੀ ਛਿਲਕ ਅਤੇ ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਕਾਲੀ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਰੇ, ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਮਲ ਵੀ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜੀਵਸ੍ਯ ਤਂਡੁਲਸ੍ਯੇਵ ਸਹਜੋऽਪਿ ਮਲੋ ਮਹਾਨ੍ । ਨਸ਼੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਦੇਹਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਰ੍ਮੋਦਿਤਂ ਕੁਰੁ
ਜੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਾਵਲ ਵਾਂਗ ਜਨਮਜਾਤ ਵੱਡਾ ਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਕਰ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਨਵਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹਾਤਮਯ ਦੇ ਨਵਾਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਜੋਵਾਚ- ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਜਲਤੁਲ੍ਯਾਭਿਃ ਸ਼ੀਤਲਾਮਲਦृष੍ਟਿਭਿਃ । ਤਥ੍ਯਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਭਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਤਾਂ, ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਠੰਡੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੱਚੀਆਂ ਤੇ ਅਜੋਬੀਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸਾਗਰੋਤ੍ਥਂ ਪੀਯੂषਮਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਵ੍ਯਸਨੌषਧਮ੍ । ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਪਾਯਿਤਃ ਸੌਮ੍ਯ ਭਵਰੋਗਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਅਮ੍ਰਿਤ ਪਿਲਾਇਆ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਕ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਕ ਰੋਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਰ੍षਪ੍ਰਦੋ ਨृਣਾਂ ਪਾਪਹਾਨਿਕृਜ੍ਜੀਵਨੌषਧਮ੍ । ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਹਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸਦ੍ਭਿਃ ਕਿਲ ਸਮਾਗਮਃ
ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਦਾ ਇਲਾਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਦੁਰਾਪਾਨਿ ਵਾਂਛਿਤਾਨਿ ਮਹੀਤਲੇ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂਤੇ ਤਾਨਿ ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਸਾਧੂਨਾਮੇਵ ਸਂਗਮਾਤ੍
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਚਾਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲਣ ਔਖੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪਾਪਹਰਯਾ ਸਾਧੁਸਂਗਮ ਗਂਗਯਾ । ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਦਾਨੈਃ ਕਿਂ ਤੀਰ੍ਥੈਃ ਕਿਂ ਤਪੋਭਿਃ ਕਿਮਧ੍ਵਰੈਃ
ਜੋ ਸਾਧੂ ਸੰਗਤ ਦੀ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨ, ਤੀਰਥ, ਤਪ, ਜਾਂ ਯਗ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਨਿਮਜ੍ਜ੍ਯੋਨ੍ਮਜ੍ਜਤਾਨ੍ਨॄਣਾਂ ਭਵਾਬ੍ਧੌ ਪਰਮਾਯਨਮ੍ । ਸਂਤੋ ਧਰ੍ਮਵਿਦਃ ਸ਼ਾਂਤਾ ਨੌਰ੍ਦृਢੇ ਵਾਪ੍ਸੁਮਜ੍ਜਤਾਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦੇ ਤੇ ਉਭਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਸਰਾ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੌਕ।
ਯੋ ਮੇ ਭਾਵਃਪੁਰਾ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਕਾਮੈਕਸੁਖਲਾਲਸਃ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਵਚਨਾਤ੍ਤੇऽਦ੍ਯ ਵਿਪਰੀਤੋऽਭਵਦ੍ਵਿਭੋ
ਜੋ ਮੇਰਾ ਮਨੋਭਾਵ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਕਜਨ੍ਮਸੁਖਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿਲੋਪਯੇਤ੍ । ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਂਚਿਨੋਤ੍ਯੇਕਜਨ੍ਮਨਾ
ਇੱਕ ਜਨਮ ਦੇ ਸੁਖ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਇੱਕ ਜਨਮ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਪੂੰਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਾਹਾ ਕਾਮਰਸਾਸ੍ਵਾਦ ਸੁਖਲਾਲਸਚੇਤਸਾ । ਮਯਾ ਮੂਢੇਨ ਨ ਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਦਾਤ੍ਮਹਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਹਾਏ! ਇੱਛਾ ਦੇ ਸੁਆਦ ਤੇ ਸੁਖ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਮੈਂ ਮੂਰਖ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆ।
ਅਹੋ ਮੇ ਮਨਸੋ ਮੋਹੋ ਯੇਨਾਤ੍ਮਾ ਯੋषਿਤਾਂ ਕृਤੇ । ਪਾਤਿਤੋ ਵ੍ਯਸਨੇ ਘੋਰੇ ਦੁਃਖੋਦਰ੍ਕੇ ਦੁਰਤ੍ਯਯੇ
ਅਫ਼ਸੋਸ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਭੁਲਾਵਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਟੱਲ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹੈ।
ਭਗਵਨ੍ਪਰਿਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਬੋਧਿਤੋ ਵਚਨੇਨ ਤੇ । ਉਪਦੇਸ਼ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਉੱਧਾਰ ਕਰ।
ਪੁਰਾ ਚਰਿਤਪੁਣ੍ਯੋऽਹਂ ਭਵਤਾ ਬੋਧਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਯਤ੍ । ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਰਜਸਾ ਵਾਪਿ ਵਿਸ਼ੇषਾਦਪਿ ਪਾਵਿਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਪੂੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਵਿਧਿਂ ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਵਦਤਾਂ ਵਰ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਕਰੋ ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਹੇ ਬਚਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ, ਜੋ ਤੂੰ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਕਿਂ ਦਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੋ ਦੇਵੋ ਨਿਯਮਾਸ੍ਤੁ ਕੇ । ਏਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਦੁਰਿਤੋਤ੍ਤਾਰਣਾਯ ਮੇ
ਉਥੇ ਕਿਹੜਾ ਦਾਨ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਸਨਾਨ, ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਨਿਯਮ ਹਨ? ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਾਂ।
ਯਮ ਉਵਾਚ- ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਸ ਦਯਾਨਿਧਿਃ । ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਵਿਪ੍ਰ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਹਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਖਜਾਨਾ ਭਗਵਾਨ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਧਰਮਕ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਕਸ਼੍ਯਪ ਉਵਾਚ- ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਸਮਾਧਾਨ ਕ੍ਸ਼ਮਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਤੇ ਨृਪ । ਪृष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਾਧਮੇ ਪਾਪਮਾਨਸੇ
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਛੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੂੰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਤੇ ਮੰਦਬੁਧੀ ਜਾਂ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਪਾਪਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਥਾ ਦਤ੍ਵਾ ਭੂਪ ਸ਼ੁਭਾਂ ਮਤਿਮ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨਫਲਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤਾਂ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨਾਪृष੍ਟਃ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨ ਚਾਨ੍ਯਾਯੇਨ ਪृਚ੍ਛਤਃ । ਜਾਨਨ੍ਨਪਿ ਹਿ ਮੇਧਾਵੀ ਜਡਵਲ੍ਲੋਕਮਾਚਰੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਪੁੱਛੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਤੇ ਜੋ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਅਣਜਾਣ ਹੋਵੇ, ਐਸਾ ਵਰਤਾਓ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵਿਦੁषਾਮਪਿ ਸ਼ਿष੍ਯਾਣਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਕ੍ਰਿਯਾਵਤਾਮ੍ । ਅਪृष੍ਟਮਪਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਤਾਂ ਹਿਤਮ੍
ਪਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹਨ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਛੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।