ਸ੍ਵਬਲੇਨਾਪਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਕਂਪਿਤਾ ਨਾਡਿਕਾ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਕਾਮਕਂਡੂਰ੍ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਕਿਲ
ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨਾਡੀ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਕੰਬਦੀ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਖੁਜਲੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਠਦੀ ਹੈ।
ਨਰਸ੍ਯ ਸ੍ਫੁਟਤੇ ਲਿਗਂ ਨਾਰ੍ਯਾ ਯੋਨਿਸ਼੍ਚ ਭੂਪਤੇ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਨਰੌ ਚ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤੌ ਤੌ ਗਚ੍ਛਤਃ ਸਂਗਮਂ ਤਤਃ
ਮਰਦ ਦਾ ਲਿੰਗ ਫੂਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਔਰਤ ਦੀ ਯੋਨੀ ਵੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਦੋਵੇਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਮਿਲਣ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਕਾਯੇਨ ਕਾਯਂ ਸਂਘृष੍ਯ ਮੈਥੁਨੇਨ ਹਿ ਜਾਯਤੇ । ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਂ ਸੁਖਂ ਤਤ੍ਰ ਪੁਨਃ ਕਂਡੂਸ਼੍ਚ ਤਾਦृਸ਼ੀ
ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਰਗੜ ਕੇ, ਸੰਭੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਖੁਜਲੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਵੀਰ ਭਾਵ ਏਵਂਵਿਧਃ ਕਿਲ । ਵਿਰਸਃ ਪਰਿਪਾਕੋऽਯਂ ਵਿषਯਸ੍ਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹਰ ਥਾਂ, ਵੀਰ ਜੀ, ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹਾਲਤ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰੀ ਸੁਖ ਦਾ ਅੰਤ ਫਿਕਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਧਰ੍ਮ ਏਵ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨ੍ਵਿਧਿਨਾ ਸਮਨੁष੍ਠਿਤਃ । ਧੈਰ੍ਯਮਾਲਂਬ੍ਯ ਚ ਤਤੋ ਧਰ੍ਮਮੇਵ ਸਮਾਚਰ
ਧਰਮ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜੇਹੜਾ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ; ਹੌਸਲਾ ਫੜ ਕੇ, ਧਰਮ ਹੀ ਕਰ।
ਸ਼੍ਵਾਸ ਏष ਚਪਲਃ ਕ੍ਸ਼ਣਮਧ੍ਯੇ ਯੋ ਗਤਾਗਤ ਸ਼ਤਾਨਿ ਵਿਧਤ੍ਤੇ । ਜੀਵਿਤਂ ਤਨੁਭृਤਾਂ ਤਦਧੀਨਂ ਕਃ ਸਮਾਚਰਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਲਂਬਮ੍
ਇਹ ਸਾਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰੀ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਇਸ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ—ਕੌਣ ਧਰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਰੇ?
ਦਸ਼ਮੀਮਪਿ ਯਾਤਸ੍ਯ ਚੇਤੋ ਨਾਦ੍ਯਾਪਿ ਭੂਪਤੇ । ਵਿषਯੇਭ੍ਯੋ ਨਿषਿਦ੍ਧੇਭ੍ਯੋ ਹਾਹਾ ਨ ਵਿਰਮੇਚ੍ਚਲਮ੍
ਦਸਵੇਂ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮਨ ਨਿਸ਼ੇਧਤ ਸੁਖਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ—ਹਾਏ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਚਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਜਾਤੁਕਾਮਃ ਕਾਮਾਨਾਮੁਪਭੋਗੇਨ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ । ਹਵਿषਾ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮੇਵ ਭੂਯ ਏਵਾਭਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਇੱਛਾ ਕਦੇ ਵੀ ਭੋਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦੀ; ਜਿਵੇਂ ਘੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਹੋਰ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਵੀ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਂਸ਼੍ਚਲ੍ਯਾਪਹृਤਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਕਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੋ ਮੋਚਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ । ਆਤ੍ਮਾਰਾਮੇਸ਼੍ਵਰਮृਤੇ ਭਗਵਂਤਂ ਚ ਮਾਧਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਨ ਕਿਸੇ ਬੇਪਰਵਾਹ ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਤਮ-ਰਾਮ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਭਗਵੰਤ ਮਾਧਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਇਸ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਿष੍ਫਲਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਾਤਂ ਕਾਮਕਸ਼੍ਮਲਾਤ੍ । ਵਯਸ੍ਤੇऽਪ੍ਯਧੁਨਾ ਭੂਪ ਸਮਾਚਰ ਹਿਤਂ ਨਿਜਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਾਮ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਜੀ, ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਭਲਾ ਕਰ।
ਵਦਾਮ੍ਯਹਂ ਤਵ ਨृਪਹਿਤਂ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਯਤਸ੍ਤੇऽਹਂ ਸਦਸਤ੍ਕਰ੍ਮਭਾਗਪਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਤਮ ਭਲਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਹਾਂ।
ਏਕਤਃ ਸਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਪਾਪਨਾਸ਼ਾਯ ਪਾਪਿਨਾਮ੍ । ਏਕਤੋ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸੋ ਮਾਧਵਸ੍ਯਪ੍ਰਿਯਃ ਸਦਾ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਹਨ, ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ; ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਮਾਧਵ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੁਰਾਪਾਨਂ ਸ੍ਤੇਯਂ ਗੁਰ੍ਵਂਗਨਾਗਮਃ । ਮਹਾਂਤਿ ਪਾਤਕਾਨ੍ਯੇਵ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਨਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰੈਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ, ਚੋਰੀ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ—ਇਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯਨ੍ਮਨਸਾ ਕਾਯੇ ਵ੍ਰਤੇਨਾਪਿ ਕृਤਂ ਨਰੈਃ । ਨਾਸ਼ਯੇਨ੍ਮਾਧਵੋ ਮਾਸਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਤਮੋ ਮਹਤ੍
ਮਨ, ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵਾਕਰ ਇਵ ਧ੍ਵਾਂਤਂ ਨਾਸ਼ਯੇਨ੍ਨृਪਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਧਵੋਮਾਸਸ੍ਤਮਾਚਰ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨੋ।
ਆਜਨ੍ਮਨੋऽਪਿ ਵਿਹਿਤਾਨਿ ਮਹਾਂਤਿ ਰਾਜਨ੍ਘੋਰਾਣਿ ਤਾਨਿ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਵਿਹਾਯ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ । ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਵਿਹਿਤਾਚਰਣਪ੍ਰਭਾਵ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਤੇ ਹਰਿਪੁਰਂ ਮੁਦਿਤਾ ਲਭਂਤੇ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਕੀਤੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪਾਪ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮਾਨਵ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਹਰੀ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦ੍ਯੇਕਮਪਿ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਚਰਂਤਿ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਭਾਵਤਃ ਪਾਪਿਨੋऽਪ੍ਯਂਤੇ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨਾ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਾਸੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਧਵੇਧੁਨਾ । ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਮਰ੍ਚਯ ਮਧੁਦ੍ਵਿषਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਧੁ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਤਂਡੁਲਸ੍ਯ ਯਥਾ ਚਰ੍ਮ ਯਥਾ ਤਾਮ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਲਿਮਾ । ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਕ੍ਰਿਯਯਾ ਵੀਰ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਤਥਾ ਮਲਃ
ਜਿਵੇਂ ਚਾਵਲ ਦੀ ਛਿਲਕ ਅਤੇ ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਕਾਲੀ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਰੇ, ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਮਲ ਵੀ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜੀਵਸ੍ਯ ਤਂਡੁਲਸ੍ਯੇਵ ਸਹਜੋऽਪਿ ਮਲੋ ਮਹਾਨ੍ । ਨਸ਼੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਦੇਹਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਰ੍ਮੋਦਿਤਂ ਕੁਰੁ
ਜੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਾਵਲ ਵਾਂਗ ਜਨਮਜਾਤ ਵੱਡਾ ਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਕਰ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਨਵਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹਾਤਮਯ ਦੇ ਨਵਾਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਜੋਵਾਚ- ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਜਲਤੁਲ੍ਯਾਭਿਃ ਸ਼ੀਤਲਾਮਲਦृष੍ਟਿਭਿਃ । ਤਥ੍ਯਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਭਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਤਾਂ, ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਠੰਡੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੱਚੀਆਂ ਤੇ ਅਜੋਬੀਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸਾਗਰੋਤ੍ਥਂ ਪੀਯੂषਮਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਵ੍ਯਸਨੌषਧਮ੍ । ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਪਾਯਿਤਃ ਸੌਮ੍ਯ ਭਵਰੋਗਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਅਮ੍ਰਿਤ ਪਿਲਾਇਆ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਕ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਕ ਰੋਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਰ੍षਪ੍ਰਦੋ ਨृਣਾਂ ਪਾਪਹਾਨਿਕृਜ੍ਜੀਵਨੌषਧਮ੍ । ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਹਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸਦ੍ਭਿਃ ਕਿਲ ਸਮਾਗਮਃ
ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਦਾ ਇਲਾਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਦੁਰਾਪਾਨਿ ਵਾਂਛਿਤਾਨਿ ਮਹੀਤਲੇ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂਤੇ ਤਾਨਿ ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਸਾਧੂਨਾਮੇਵ ਸਂਗਮਾਤ੍
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਚਾਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲਣ ਔਖੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪਾਪਹਰਯਾ ਸਾਧੁਸਂਗਮ ਗਂਗਯਾ । ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਦਾਨੈਃ ਕਿਂ ਤੀਰ੍ਥੈਃ ਕਿਂ ਤਪੋਭਿਃ ਕਿਮਧ੍ਵਰੈਃ
ਜੋ ਸਾਧੂ ਸੰਗਤ ਦੀ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨ, ਤੀਰਥ, ਤਪ, ਜਾਂ ਯਗ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਨਿਮਜ੍ਜ੍ਯੋਨ੍ਮਜ੍ਜਤਾਨ੍ਨॄਣਾਂ ਭਵਾਬ੍ਧੌ ਪਰਮਾਯਨਮ੍ । ਸਂਤੋ ਧਰ੍ਮਵਿਦਃ ਸ਼ਾਂਤਾ ਨੌਰ੍ਦृਢੇ ਵਾਪ੍ਸੁਮਜ੍ਜਤਾਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦੇ ਤੇ ਉਭਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਸਰਾ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੌਕ।
ਯੋ ਮੇ ਭਾਵਃਪੁਰਾ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਕਾਮੈਕਸੁਖਲਾਲਸਃ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਵਚਨਾਤ੍ਤੇऽਦ੍ਯ ਵਿਪਰੀਤੋऽਭਵਦ੍ਵਿਭੋ
ਜੋ ਮੇਰਾ ਮਨੋਭਾਵ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਕਜਨ੍ਮਸੁਖਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿਲੋਪਯੇਤ੍ । ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਂਚਿਨੋਤ੍ਯੇਕਜਨ੍ਮਨਾ
ਇੱਕ ਜਨਮ ਦੇ ਸੁਖ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਇੱਕ ਜਨਮ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਪੂੰਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਾਹਾ ਕਾਮਰਸਾਸ੍ਵਾਦ ਸੁਖਲਾਲਸਚੇਤਸਾ । ਮਯਾ ਮੂਢੇਨ ਨ ਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਦਾਤ੍ਮਹਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਹਾਏ! ਇੱਛਾ ਦੇ ਸੁਆਦ ਤੇ ਸੁਖ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਮੈਂ ਮੂਰਖ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆ।