ਸ੍ਥਾਨਂ ਨ ਲਭਤੇ ਵੀਰ੍ਯਂ ਚਂਚਲਤ੍ਵੇਨ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਹਿ ਕਪਾਲੇषੁ ਕृਮਯਃ ਸਂਤਿ ਪਂਚ ਵੈ
ਰਸ ਨੂੰ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਤੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਿਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਖੋਪੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਕੀੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਵੇਤੌ ਕਰ੍ਣਮੂਲੇ ਤੁ ਨੇਤ੍ਰਸ੍ਥਾਨੇ ਤਤਃ ਪੁਨਃ । ਕਨਿष੍ਠਾਂਗੁਲਿਮਾਨੇਨ ਰਕ੍ਤਪੁਚ੍ਛਾਸ਼੍ਚ ਭੂਪਤੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਕੰਨ ਦੇ ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਫੇਰ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ; ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲਾਲ ਪੂੰਛ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਨਵਨੀਤਸ੍ਯ ਵਰ੍ਣੇਨ ਕृष੍ਣਪੁਚ੍ਛਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਮਤ੍ਤੋ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਮੱਖਣ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਤੇ ਕਾਲੀ ਪੂੰਛ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਸੁਣੋ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਪਿਙ੍ਗਲੀ ਸ਼ृਂਗਲੀ ਨਾਮ ਦ੍ਵੌ ਕृਮੀ ਕਰ੍ਣਮੂਲਯੋਃ । ਸ਼ृਂਗਲੀ ਜਂਗਲੀ ਚਾਨ੍ਯੌ ਨੇਤ੍ਰਯੋਰਂਤਰਸ੍ਥਿਤੌ
ਪਿੰਗਲੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰਿੰਗਲੀ ਦੋ ਕੀੜੇ ਕੰਨ ਦੇ ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ ਹਨ; ਸ਼੍ਰਿੰਗਲੀ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਦੋ ਹੋਰ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਨ।
ਕृਮੀਣਾਂ ਸ਼ਤਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਾਦृਗ੍ਭੂਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਲਲਾਟਾਂਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਜਿਕਾਯਾਃ ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਜਾਹ ਕੀੜੇ ਹਨ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਮੱਥੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਹਨ, ਰਾਈ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ।
ਕਪਾਲਰੋਗਿਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਅਨ੍ਯਮੇਵਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੋ ਮਹਾਕृਮਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਪੜੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕੀੜੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕੀੜਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਤਂਡੁਲਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਰ੍ਣੇਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਕੇਸ਼ਦ੍ਵਯਂ ਮੁਖੇ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਸ਼ृਣੁ ਭੂਪਤੇ
ਉਹ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਤੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਲ ਹਨ, ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਾਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਧਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਮੁਖੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਤੁਰੰਤ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ ਕੀੜਾ ਆਪਣੇ ਥਾਂ, ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ, ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ।
ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਰਸਰੂਪੇਣ ਪਤਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸੁਖੇਨ ਪਿਬਤੇ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤੇਨ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਰਸ ਰਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਰਸ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਲੁਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਭੇਦ੍ਯੈਵ ਚਂਚਲਤ੍ਵੇਨ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਇਡਾ ਚ ਪਿਂਗਲਾ ਨਾਡੀ ਸੁषੁਮ੍ਨਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਤਾਲੂ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਿਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਡਾ, ਪਿੰਗਲਾ ਤੇ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਨਾਡੀਆਂ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਵਬਲੇਨਾਪਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਕਂਪਿਤਾ ਨਾਡਿਕਾ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਕਾਮਕਂਡੂਰ੍ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਕਿਲ
ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨਾਡੀ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਕੰਬਦੀ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਖੁਜਲੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਠਦੀ ਹੈ।
ਨਰਸ੍ਯ ਸ੍ਫੁਟਤੇ ਲਿਗਂ ਨਾਰ੍ਯਾ ਯੋਨਿਸ਼੍ਚ ਭੂਪਤੇ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਨਰੌ ਚ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤੌ ਤੌ ਗਚ੍ਛਤਃ ਸਂਗਮਂ ਤਤਃ
ਮਰਦ ਦਾ ਲਿੰਗ ਫੂਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਔਰਤ ਦੀ ਯੋਨੀ ਵੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਦੋਵੇਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਮਿਲਣ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਕਾਯੇਨ ਕਾਯਂ ਸਂਘृष੍ਯ ਮੈਥੁਨੇਨ ਹਿ ਜਾਯਤੇ । ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਂ ਸੁਖਂ ਤਤ੍ਰ ਪੁਨਃ ਕਂਡੂਸ਼੍ਚ ਤਾਦृਸ਼ੀ
ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਰਗੜ ਕੇ, ਸੰਭੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਖੁਜਲੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਵੀਰ ਭਾਵ ਏਵਂਵਿਧਃ ਕਿਲ । ਵਿਰਸਃ ਪਰਿਪਾਕੋऽਯਂ ਵਿषਯਸ੍ਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹਰ ਥਾਂ, ਵੀਰ ਜੀ, ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹਾਲਤ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰੀ ਸੁਖ ਦਾ ਅੰਤ ਫਿਕਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਧਰ੍ਮ ਏਵ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨ੍ਵਿਧਿਨਾ ਸਮਨੁष੍ਠਿਤਃ । ਧੈਰ੍ਯਮਾਲਂਬ੍ਯ ਚ ਤਤੋ ਧਰ੍ਮਮੇਵ ਸਮਾਚਰ
ਧਰਮ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜੇਹੜਾ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ; ਹੌਸਲਾ ਫੜ ਕੇ, ਧਰਮ ਹੀ ਕਰ।
ਸ਼੍ਵਾਸ ਏष ਚਪਲਃ ਕ੍ਸ਼ਣਮਧ੍ਯੇ ਯੋ ਗਤਾਗਤ ਸ਼ਤਾਨਿ ਵਿਧਤ੍ਤੇ । ਜੀਵਿਤਂ ਤਨੁਭृਤਾਂ ਤਦਧੀਨਂ ਕਃ ਸਮਾਚਰਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਲਂਬਮ੍
ਇਹ ਸਾਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰੀ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਇਸ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ—ਕੌਣ ਧਰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਰੇ?
ਦਸ਼ਮੀਮਪਿ ਯਾਤਸ੍ਯ ਚੇਤੋ ਨਾਦ੍ਯਾਪਿ ਭੂਪਤੇ । ਵਿषਯੇਭ੍ਯੋ ਨਿषਿਦ੍ਧੇਭ੍ਯੋ ਹਾਹਾ ਨ ਵਿਰਮੇਚ੍ਚਲਮ੍
ਦਸਵੇਂ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮਨ ਨਿਸ਼ੇਧਤ ਸੁਖਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ—ਹਾਏ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਚਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਜਾਤੁਕਾਮਃ ਕਾਮਾਨਾਮੁਪਭੋਗੇਨ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ । ਹਵਿषਾ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮੇਵ ਭੂਯ ਏਵਾਭਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਇੱਛਾ ਕਦੇ ਵੀ ਭੋਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦੀ; ਜਿਵੇਂ ਘੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਹੋਰ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਵੀ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਂਸ਼੍ਚਲ੍ਯਾਪਹृਤਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਕਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੋ ਮੋਚਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ । ਆਤ੍ਮਾਰਾਮੇਸ਼੍ਵਰਮृਤੇ ਭਗਵਂਤਂ ਚ ਮਾਧਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਨ ਕਿਸੇ ਬੇਪਰਵਾਹ ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਤਮ-ਰਾਮ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਭਗਵੰਤ ਮਾਧਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਇਸ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਿष੍ਫਲਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਾਤਂ ਕਾਮਕਸ਼੍ਮਲਾਤ੍ । ਵਯਸ੍ਤੇऽਪ੍ਯਧੁਨਾ ਭੂਪ ਸਮਾਚਰ ਹਿਤਂ ਨਿਜਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਾਮ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਜੀ, ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਭਲਾ ਕਰ।
ਵਦਾਮ੍ਯਹਂ ਤਵ ਨृਪਹਿਤਂ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਯਤਸ੍ਤੇऽਹਂ ਸਦਸਤ੍ਕਰ੍ਮਭਾਗਪਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਤਮ ਭਲਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਹਾਂ।
ਏਕਤਃ ਸਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਪਾਪਨਾਸ਼ਾਯ ਪਾਪਿਨਾਮ੍ । ਏਕਤੋ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸੋ ਮਾਧਵਸ੍ਯਪ੍ਰਿਯਃ ਸਦਾ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਹਨ, ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ; ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਮਾਧਵ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੁਰਾਪਾਨਂ ਸ੍ਤੇਯਂ ਗੁਰ੍ਵਂਗਨਾਗਮਃ । ਮਹਾਂਤਿ ਪਾਤਕਾਨ੍ਯੇਵ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਨਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰੈਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ, ਚੋਰੀ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ—ਇਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯਨ੍ਮਨਸਾ ਕਾਯੇ ਵ੍ਰਤੇਨਾਪਿ ਕृਤਂ ਨਰੈਃ । ਨਾਸ਼ਯੇਨ੍ਮਾਧਵੋ ਮਾਸਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਤਮੋ ਮਹਤ੍
ਮਨ, ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵਾਕਰ ਇਵ ਧ੍ਵਾਂਤਂ ਨਾਸ਼ਯੇਨ੍ਨृਪਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਧਵੋਮਾਸਸ੍ਤਮਾਚਰ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨੋ।
ਆਜਨ੍ਮਨੋऽਪਿ ਵਿਹਿਤਾਨਿ ਮਹਾਂਤਿ ਰਾਜਨ੍ਘੋਰਾਣਿ ਤਾਨਿ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਵਿਹਾਯ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ । ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਵਿਹਿਤਾਚਰਣਪ੍ਰਭਾਵ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਤੇ ਹਰਿਪੁਰਂ ਮੁਦਿਤਾ ਲਭਂਤੇ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਕੀਤੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪਾਪ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮਾਨਵ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਹਰੀ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦ੍ਯੇਕਮਪਿ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਚਰਂਤਿ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਭਾਵਤਃ ਪਾਪਿਨੋऽਪ੍ਯਂਤੇ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨਾ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਾਸੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਧਵੇਧੁਨਾ । ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਮਰ੍ਚਯ ਮਧੁਦ੍ਵਿषਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਧੁ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਤਂਡੁਲਸ੍ਯ ਯਥਾ ਚਰ੍ਮ ਯਥਾ ਤਾਮ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਲਿਮਾ । ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਕ੍ਰਿਯਯਾ ਵੀਰ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਤਥਾ ਮਲਃ
ਜਿਵੇਂ ਚਾਵਲ ਦੀ ਛਿਲਕ ਅਤੇ ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਕਾਲੀ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਰੇ, ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਮਲ ਵੀ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜੀਵਸ੍ਯ ਤਂਡੁਲਸ੍ਯੇਵ ਸਹਜੋऽਪਿ ਮਲੋ ਮਹਾਨ੍ । ਨਸ਼੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਦੇਹਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਰ੍ਮੋਦਿਤਂ ਕੁਰੁ
ਜੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਾਵਲ ਵਾਂਗ ਜਨਮਜਾਤ ਵੱਡਾ ਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਕਰ।