ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਮਧੁਹਂਤਾਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਭਵਃ । ਅਲਾਭੇ ਪੁष੍ਪਪਤ੍ਰਾਣਾਮਨ੍ਨਾਦ੍ਯੇਨਾਪਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਧੂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੇ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਪੱਤੇ ਨਾ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਅੰਨ ਜਾਂ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਲਿਤਂਡੁਲ ਗੋਧੂਮੈਰ੍ਯਵੈਰ੍ਵਾਪਿ ਹਰਿਂ ਸਦਾ । ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਮਾਧਵੇ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯੇ
ਚਾਵਲ, ਗਹੁੰ ਜਾਂ ਜੌ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ। ਮਾਧਵ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪ੍ਪਯੇਤ੍ਸਚਰਾਚਰਮ੍ । ਯੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਮੂਲਂ ਵੈ ਸਿਂਚੇਤ੍ਤੋਯੇਨ ਬਹੁਨਾ ਸਦਾ
ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੀਏ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਿੰਚਦਾ ਹੈ,
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਂ ਤਤਃ । ਯੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਮੁਦਕੇਨ ਸਮਂਤਤਃ । ਕੁਲਾਨਾਮਯੁਤਂ ਤੇਨ ਤਾਰਿਤਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੋ ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕਾਲਕਰ੍ਣੀ ਚ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਦੁਰ੍ਵਿਚਿਂਤਿਤਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਤਰ੍ਪ੍ਪਣਾਤ੍ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਂ ਵਿਲੀਯਤੇ
ਅਲਕਸ਼ਮੀ, ਕਾਲਕਰਨੀ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰ—ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ, ਪਿਆਰੇ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤੇਨ ਤੇਨ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਮਰ੍ਚਿਤਃ । ਯੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵੀਰੋ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤੇਨੈਵ ਪੂਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਤਰਪਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਪੁष੍ਪਾਣਿ ਤਥਾ ਸ਼ਮੀਂ ਚ ਹੁਤਾਸ਼ਨਂ ਚਂਦਨਮਰ੍ਕਬਿਂਬਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸਮਾਲਭੇਤ ਤਤਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਜ ਜਾਤਿਧਰ੍ਮਾਨ੍
ਸਫੈਦ ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਸ਼ਮੀ, ਅੱਗ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਅਰਕ ਦਾ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ। ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਧਰਮ ਕਰੀਏ।
ਕਂਡੂਯਨਂ ਚ ਗੋਗ੍ਰਾਸਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਪ੍ਪਲਤਰ੍ਪ੍ਪਣਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਵਿਂਦਪੂਜਾਂ ਚ ਨ ਸ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਫਾਈ ਕਰੀਏ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਘਾਹ ਦੇਈਏ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਿੱਪਲ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਈਏ। ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਚ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਸ਼ਕ੍ਤੋਪਿ ਵਿਧਿਨਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਪੁਰੁषੋਪਿ ਵਾ
ਤੇਰਵੀਂ, ਚੌਦਵੀਂ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ, ਜੇਕਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਮਰਥਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੀਏ।
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਨਿਯਮੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਕ੍ਸ਼ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਕਰਮ ਕਰੀਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਟੱਲ ਸੁਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਮਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਾ ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਦਸ਼ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁਤ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਕृਚ੍ਚ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੌਰਾਨ੍ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਾਨ੍ । ਦਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤੇਨੈਵ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਾਚਯੇਤ੍
ਚਾਹੇ ਸਫੈਦ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਤਿਲ, ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਬਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਮੇ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪ੍ਪਯੇਤ੍ । ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਧਰਮਰਾਜ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ; ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਯੁਤਾਯੁਤਂ ਚ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ । ਮਾਮੇਵ ਤੁ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸ ਪੂਜਿਤੋऽਖਿਲ ਦੈਵਤੈਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸੁਖ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ।
ਪਾਕਾਨ੍ਨੋਦਕ ਕੁਂਭਾਦਿ ਪਿਤृਦੈਵਤ ਤੁष੍ਟਯੇ । ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਾਯਾਂ ਚ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ, ਘੜੇ ਆਦਿ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ, ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ, ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ।
ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਮਹਾਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਸੁਵਰ੍ਣਤਿਲਪਾਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਞ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋऽਨ੍ਵਹਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਰ੍ਪ੍ਪਯੇਦੁਦਪਾਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ । ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਸृष੍ਟਾਃ ਕਮਲਯੋਨਿਨਾ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਇਹ ਰੀਤ ਕਮਲ-ਜਨਮ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਤਿਲਾ ਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸਂਤਤਿ ਹੇਤਵੇ । ਇਹਾਰ੍ਥੇ ਚ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਦਾਕਰ੍ਣਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਤਿਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਵਧਾਈ ਲਈ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ।
ਫਲਂ ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣਾਯਾਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਮੇषਸਂਕ੍ਰਮਮਾਰਭ੍ਯ ਤਿਥਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੁਤ੍ਤਮਾਃ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦਾ ਫਲ ਬਹੁਤ ਅਚੰਭਾ ਹੈ; ਮੇਸ਼ ਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਰਵੇਸ਼ ਤੋਂ, ਤੀਹ ਵਧੀਆ ਤਿਥੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾਧਿਕਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ । ਵਿਸ਼ੇषਤੋऽਪਿ ਤਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਃ ਪਾਪਿਦੁਰ੍ਲਭਾਃ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਿਥੀਆਂ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਪਵਿੱਤਰ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਮਿਲਣੇ ਔਖੇ ਹਨ।
ਤਤੋਪਿ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਮਾਧਵੀ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯਾ । ਏषਾ ਵਾਰਾਹਕਲ੍ਪਾਦਿ ਤਿਥਿਰਾਦ੍ਯਾ ਮਹਾਫਲਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਾਧਵੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਖਾਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ; ਇਹ ਵਾਰਾਹ ਕਲਪ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਤਿਥੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਨਾਰਾਯਣੇਨਾਸ੍ਯਾਮਾਦਿਦੈਤ੍ਯੌ ਵਿਮੋਹਿਤੌ । ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ ਮਧੂ ਵਿਪ੍ਰ ਪृਥਿਵੀ ਚ ਸਮੁਦ੍ਧृਤਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦਿਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਦੋ ਮੁੱਢਲੇ ਦੈਤਿਆਂ — ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਤੇ ਮਧੂ — ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਸੀ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਯਂ ਵਿਭੁਃ । ਕ੍ਰਮਾਦੇਤਤ੍ਤ੍ਰਯਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਸਿ ਮਾਧਵੇ
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ, ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਰਤਬ ਲੜੀਵਾਰ ਕੀਤੇ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਵਿਸ਼ੇषਾਦੇਵ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ । ਕਲ੍ਪਾਦਿਃ ਪਾਵਨਾ ਖ੍ਯਾਤਾ ਕਰ੍ਮਣਃ ਕਲ੍ਪਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੀ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਖਾਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਕਲਪ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹ ਹੈ।
ਯੇਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨਿਯਮਸ਼ਾਲਿਨਾ । ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮਨਾ ਵਿਪ੍ਰ ਨੂਨਮਾਤ੍ਮਾਪਕਾਰਿਣਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਅਪਿਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਨਾਰੀ ਵਾ ਪੁਰੁषੋऽਪਿ ਚ
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ, ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਜੇ ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਨਿਯਮਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਰ੍ਚਨਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕ੍ਰਿਯਾਪੁਣ੍ਯਾਦਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਨਿਯਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ, ਪੂਜਾ, ਸ੍ਰਾਦਧ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਤਬ ਨਾ ਕੀਤੇ ਹੋਣ।
ਯਸ੍ਯਾਤੀਤਾ ਚ ਵੈਸ਼ਾਖੀ ਸ ਨੂਨਂ ਨਿਰਯਾਲਯਃ । ਨ ਵੇਦੇਨ ਸਮਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਤੀਰ੍ਥਂ ਗਂਗਯਾ ਸਮਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨਾ ਗੁਆ ਲਿਆ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵੇਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਗੰਗਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।
ਨ ਦਾਨਂ ਜਲਗੋਤੁਲ੍ਯਂ ਨ ਵੈਸ਼ਾਖੀ ਸਮਾ ਤਿਥਿਃ । ਜਲਧੇਨੁਂ ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਵਿष੍ਣੁਤਤ੍ਪਰਃ
ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਦਾਨ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਤਿਥੀ ਨਹੀਂ। ਜੇਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵੈਸਾਖ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਪਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚਤੁਰ੍ਥੋऽਯਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਮਾਤृਹਾ ਪਿਤृਹਾ ਚੈਵ ਭ੍ਰੂਣਹਾ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਚੌਥਾ ਵਿਅਕਤੀ ਖਾਸ ਹੈ: ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਬੱਚਾ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।