ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਭੂਸੁਰਃ । ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮਾਸਸ੍ਯ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਵਿਧਿਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੂਸੁਰ ਨੇ ਫਿਰ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਰੀਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ- ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਮਹਾਭਾਗ ਸਮ੍ਯਗ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍ । ਮਾਧਵਸ੍ਨਾਨਜਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਰਾਣਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਪਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਹੇ ਧਰਮਰਾਜ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ; ਮਾਧਵ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਧਵਂ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਕਥਂ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਕੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਦ੍ਵਿਧਿਂ ਵਦ
ਮਾਧਵ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਾਧਵ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ? ਕਿਹੜੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ? ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਦੱਸੋ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਉਵਾਚ- ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਤ੍ਰਜਾਤੀਨਾਂ ਤੁਲਸੀ ਕੇਸ਼ਵਪ੍ਰਿਯਾ । ਪੁष੍ਕਰਾਦੀਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਗਂਗਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤਸ੍ਤਥਾ
ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਸਭ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਤੁਲਸੀ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਰਗੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਵਾਸੁਦੇਵਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਵਸਂਤਿ ਤੁਲਸੀਦਲੇ । ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਕਾਲੇषੁ ਤੁਲਸੀ ਵਿष੍ਣੁਵਲ੍ਲਭਾ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਵੇਲੇ, ਤੁਲਸੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਲਤੀ ਪੁष੍ਪਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਰਸੀਰੁਹਮ੍ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਧਵਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਕਮਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਲੈ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਵਕ੍ਤੁਮਲਂ ਸ਼ੇषੋऽਪਿ ਨੋ ਭਵੇਤ੍ । ਅਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁਲਸੀਂ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਰ੍ਥਂ ਪਿਤृਕਰ੍ਮਣਿ
ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਬਿਨਾ, ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤੁਲਸੀ ਤੋੜੇ,
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਯਾਤਿ ਪਂਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ । ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਦੁਃਖਭੋਗਾਦਿ ਪਾਪਾਨਿ ਸੁਬਹੂਨ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਲਸੀ ਗਰੀਬੀ, ਦੁੱਖ, ਕਲੇਸ਼ ਆਦਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀ ਹਰਤੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰੋਗਾਨਿਵ ਹਰੀਤਕੀ । ਤੁਲਸੀ ਕृष੍ਣਗੌਰਾਖ੍ਯਾ ਤਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਧੁਦ੍ਵਿषਮ੍
ਤੁਲਸੀ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਰੜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਗੌਰਾ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨਾਲ ਮਧੂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਹਰੇਰ੍ਭਕ੍ਤੋ ਨਰੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਭਵੇਤ੍ । ਮਾਧਵਂ ਸਕਲਂ ਮਾਸਂ ਤੁਲਸ੍ਯਾ ਯੋऽਰ੍ਚਯੇਦ੍ਯਤਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਨਾਰਾਇਣ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਮਹੀਨੇ ਤੁਲਸੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ,
ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਮਧੁਹਂਤਾਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਭਵਃ । ਅਲਾਭੇ ਪੁष੍ਪਪਤ੍ਰਾਣਾਮਨ੍ਨਾਦ੍ਯੇਨਾਪਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਧੂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੇ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਪੱਤੇ ਨਾ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਅੰਨ ਜਾਂ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਲਿਤਂਡੁਲ ਗੋਧੂਮੈਰ੍ਯਵੈਰ੍ਵਾਪਿ ਹਰਿਂ ਸਦਾ । ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਮਾਧਵੇ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯੇ
ਚਾਵਲ, ਗਹੁੰ ਜਾਂ ਜੌ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ। ਮਾਧਵ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪ੍ਪਯੇਤ੍ਸਚਰਾਚਰਮ੍ । ਯੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਮੂਲਂ ਵੈ ਸਿਂਚੇਤ੍ਤੋਯੇਨ ਬਹੁਨਾ ਸਦਾ
ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੀਏ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਿੰਚਦਾ ਹੈ,
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਂ ਤਤਃ । ਯੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਮੁਦਕੇਨ ਸਮਂਤਤਃ । ਕੁਲਾਨਾਮਯੁਤਂ ਤੇਨ ਤਾਰਿਤਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੋ ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕਾਲਕਰ੍ਣੀ ਚ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਦੁਰ੍ਵਿਚਿਂਤਿਤਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਤਰ੍ਪ੍ਪਣਾਤ੍ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਂ ਵਿਲੀਯਤੇ
ਅਲਕਸ਼ਮੀ, ਕਾਲਕਰਨੀ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰ—ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ, ਪਿਆਰੇ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤੇਨ ਤੇਨ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਮਰ੍ਚਿਤਃ । ਯੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵੀਰੋ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤੇਨੈਵ ਪੂਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਤਰਪਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਪੁष੍ਪਾਣਿ ਤਥਾ ਸ਼ਮੀਂ ਚ ਹੁਤਾਸ਼ਨਂ ਚਂਦਨਮਰ੍ਕਬਿਂਬਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸਮਾਲਭੇਤ ਤਤਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਜ ਜਾਤਿਧਰ੍ਮਾਨ੍
ਸਫੈਦ ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਸ਼ਮੀ, ਅੱਗ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਅਰਕ ਦਾ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ। ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਧਰਮ ਕਰੀਏ।
ਕਂਡੂਯਨਂ ਚ ਗੋਗ੍ਰਾਸਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਪ੍ਪਲਤਰ੍ਪ੍ਪਣਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਵਿਂਦਪੂਜਾਂ ਚ ਨ ਸ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਫਾਈ ਕਰੀਏ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਘਾਹ ਦੇਈਏ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਿੱਪਲ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਈਏ। ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਚ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਸ਼ਕ੍ਤੋਪਿ ਵਿਧਿਨਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਪੁਰੁषੋਪਿ ਵਾ
ਤੇਰਵੀਂ, ਚੌਦਵੀਂ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ, ਜੇਕਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਮਰਥਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੀਏ।
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਨਿਯਮੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਕ੍ਸ਼ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਕਰਮ ਕਰੀਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਟੱਲ ਸੁਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਮਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਾ ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਦਸ਼ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁਤ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਕृਚ੍ਚ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੌਰਾਨ੍ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਾਨ੍ । ਦਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤੇਨੈਵ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਾਚਯੇਤ੍
ਚਾਹੇ ਸਫੈਦ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਤਿਲ, ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਬਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਮੇ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪ੍ਪਯੇਤ੍ । ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਧਰਮਰਾਜ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ; ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਯੁਤਾਯੁਤਂ ਚ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ । ਮਾਮੇਵ ਤੁ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸ ਪੂਜਿਤੋऽਖਿਲ ਦੈਵਤੈਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸੁਖ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ।
ਪਾਕਾਨ੍ਨੋਦਕ ਕੁਂਭਾਦਿ ਪਿਤृਦੈਵਤ ਤੁष੍ਟਯੇ । ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਾਯਾਂ ਚ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ, ਘੜੇ ਆਦਿ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ, ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ, ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ।
ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਮਹਾਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਸੁਵਰ੍ਣਤਿਲਪਾਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਞ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋऽਨ੍ਵਹਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਰ੍ਪ੍ਪਯੇਦੁਦਪਾਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ । ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਸृष੍ਟਾਃ ਕਮਲਯੋਨਿਨਾ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਇਹ ਰੀਤ ਕਮਲ-ਜਨਮ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਤਿਲਾ ਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸਂਤਤਿ ਹੇਤਵੇ । ਇਹਾਰ੍ਥੇ ਚ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਦਾਕਰ੍ਣਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਤਿਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਵਧਾਈ ਲਈ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ।
ਫਲਂ ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣਾਯਾਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਮੇषਸਂਕ੍ਰਮਮਾਰਭ੍ਯ ਤਿਥਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੁਤ੍ਤਮਾਃ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦਾ ਫਲ ਬਹੁਤ ਅਚੰਭਾ ਹੈ; ਮੇਸ਼ ਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਰਵੇਸ਼ ਤੋਂ, ਤੀਹ ਵਧੀਆ ਤਿਥੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾਧਿਕਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ । ਵਿਸ਼ੇषਤੋऽਪਿ ਤਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਃ ਪਾਪਿਦੁਰ੍ਲਭਾਃ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਿਥੀਆਂ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਪਵਿੱਤਰ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਮਿਲਣੇ ਔਖੇ ਹਨ।