ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਤਾ ਮਹਾਨਦ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇਨਾਵਗਾਹਿਤਾਃ । ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਦ੍ਯਾਂ ਯਃ ਪ੍ਰਾਤਰਾਚਰੇਤ੍
ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਵੈਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ — ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨਦੀ 'ਚ ਸਵੇਰੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾਵੇ—
ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਗੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਯਤਨਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਵਨਾਸ਼੍ਰਯਾਃ
ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਸਭ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਸਭ ਧਾਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਤੇ ਸਭ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਤੇਨਾਵਗਾਹਿਤਾ ਦृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਣਤਾ ਬਹੁਸੇਵਿਤਾਃ । ਸ੍ਨਾਨਮਰ੍ਦ੍ਧੋਦਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਨਿਯਤਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵੈਸ਼ ਕਰਕੇ, ਵੇਖ ਕੇ, ਨਮ ਸਕ ਕੇ, ਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਉਗਣ 'ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹੀਦੇਵ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ । ਯਦਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭਵਂਤਿ ਹਿ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੂੰਹ ਹੋਣ।
ਆਯੁਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਤਦਾ ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਫਲਂ ਕਥਯਿਤੁਂ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਤੀ, ਜੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਜੀਵਨ ਵੀ ਥੋੜਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਨਿਰਯਕਰ੍षਾਗ੍ਨਿ ਮਾਧਵੋ ਮਾਧਵੋ ਯਥਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਮਗਮ੍ਯਾਗਮਨਾਦਿਕਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਨਰਕ ਅੱਗ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪ ਤੇ ਮਨਾਹੀ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੋਏ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਾਕਾਮਕृਤਂ ਪਾਪਮੇਤਿ ਪਾਤਕਮੇਵ ਚ । ਉਪਪਾਪਰਹਸ੍ਯਂ ਚ ਸਂਕਰੀਕਰਣਂ ਪਰਮ੍
ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਇੱਛਾ ਕੀਤੇ ਪਾਪ, ਵੱਡੇ ਪਾਤਕ, ਛੋਟੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਿਲਾਪ—
ਜਾਤਿਭ੍ਰਂਸ਼ਕਰਂ ਘੋਰਮਪਾਤ੍ਰੀਕਰਣਂ ਤਥਾ । ਮਲਾਵਹਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਂ ਚ ਵਾਙ੍ਮਨਃ ਕਾਯ ਸਂਭਵਮ੍
ਜੋ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ, ਅਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵਚਨ, ਮਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ—
ਮਾਧਵੋ ਨਿਰ੍ਦਹੇਨ੍ਮਾਸੋ ਵਿਧਿਨਾ ਸਮੁਪਾਸਿਤਃ । ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਜੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਸਭ ਪਾਪ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਕਲਪਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ, ਕਲਪਾਂ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ—
ਵਸੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਪੁਰੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਾਧਵੇ ਯੋऽਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਜੋ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਭੂਸੁਰਃ । ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮਾਸਸ੍ਯ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਵਿਧਿਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੂਸੁਰ ਨੇ ਫਿਰ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਰੀਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ- ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਮਹਾਭਾਗ ਸਮ੍ਯਗ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍ । ਮਾਧਵਸ੍ਨਾਨਜਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਰਾਣਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਪਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਹੇ ਧਰਮਰਾਜ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ; ਮਾਧਵ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਧਵਂ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਕਥਂ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਕੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਦ੍ਵਿਧਿਂ ਵਦ
ਮਾਧਵ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਾਧਵ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ? ਕਿਹੜੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ? ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਦੱਸੋ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਉਵਾਚ- ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਤ੍ਰਜਾਤੀਨਾਂ ਤੁਲਸੀ ਕੇਸ਼ਵਪ੍ਰਿਯਾ । ਪੁष੍ਕਰਾਦੀਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਗਂਗਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤਸ੍ਤਥਾ
ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਸਭ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਤੁਲਸੀ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਰਗੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਵਾਸੁਦੇਵਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਵਸਂਤਿ ਤੁਲਸੀਦਲੇ । ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਕਾਲੇषੁ ਤੁਲਸੀ ਵਿष੍ਣੁਵਲ੍ਲਭਾ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਵੇਲੇ, ਤੁਲਸੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਲਤੀ ਪੁष੍ਪਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਰਸੀਰੁਹਮ੍ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਧਵਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਕਮਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਲੈ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਵਕ੍ਤੁਮਲਂ ਸ਼ੇषੋऽਪਿ ਨੋ ਭਵੇਤ੍ । ਅਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁਲਸੀਂ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਰ੍ਥਂ ਪਿਤृਕਰ੍ਮਣਿ
ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਬਿਨਾ, ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤੁਲਸੀ ਤੋੜੇ,
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਯਾਤਿ ਪਂਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ । ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਦੁਃਖਭੋਗਾਦਿ ਪਾਪਾਨਿ ਸੁਬਹੂਨ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਲਸੀ ਗਰੀਬੀ, ਦੁੱਖ, ਕਲੇਸ਼ ਆਦਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀ ਹਰਤੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰੋਗਾਨਿਵ ਹਰੀਤਕੀ । ਤੁਲਸੀ ਕृष੍ਣਗੌਰਾਖ੍ਯਾ ਤਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਧੁਦ੍ਵਿषਮ੍
ਤੁਲਸੀ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਰੜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਗੌਰਾ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨਾਲ ਮਧੂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਹਰੇਰ੍ਭਕ੍ਤੋ ਨਰੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਭਵੇਤ੍ । ਮਾਧਵਂ ਸਕਲਂ ਮਾਸਂ ਤੁਲਸ੍ਯਾ ਯੋऽਰ੍ਚਯੇਦ੍ਯਤਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਨਾਰਾਇਣ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਮਹੀਨੇ ਤੁਲਸੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ,
ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਮਧੁਹਂਤਾਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਭਵਃ । ਅਲਾਭੇ ਪੁष੍ਪਪਤ੍ਰਾਣਾਮਨ੍ਨਾਦ੍ਯੇਨਾਪਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਧੂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੇ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਪੱਤੇ ਨਾ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਅੰਨ ਜਾਂ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਲਿਤਂਡੁਲ ਗੋਧੂਮੈਰ੍ਯਵੈਰ੍ਵਾਪਿ ਹਰਿਂ ਸਦਾ । ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਮਾਧਵੇ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯੇ
ਚਾਵਲ, ਗਹੁੰ ਜਾਂ ਜੌ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ। ਮਾਧਵ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪ੍ਪਯੇਤ੍ਸਚਰਾਚਰਮ੍ । ਯੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਮੂਲਂ ਵੈ ਸਿਂਚੇਤ੍ਤੋਯੇਨ ਬਹੁਨਾ ਸਦਾ
ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੀਏ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਿੰਚਦਾ ਹੈ,
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਂ ਤਤਃ । ਯੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਮੁਦਕੇਨ ਸਮਂਤਤਃ । ਕੁਲਾਨਾਮਯੁਤਂ ਤੇਨ ਤਾਰਿਤਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੋ ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕਾਲਕਰ੍ਣੀ ਚ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਦੁਰ੍ਵਿਚਿਂਤਿਤਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਤਰ੍ਪ੍ਪਣਾਤ੍ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਂ ਵਿਲੀਯਤੇ
ਅਲਕਸ਼ਮੀ, ਕਾਲਕਰਨੀ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰ—ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ, ਪਿਆਰੇ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤੇਨ ਤੇਨ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਮਰ੍ਚਿਤਃ । ਯੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵੀਰੋ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤੇਨੈਵ ਪੂਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਤਰਪਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਪੁष੍ਪਾਣਿ ਤਥਾ ਸ਼ਮੀਂ ਚ ਹੁਤਾਸ਼ਨਂ ਚਂਦਨਮਰ੍ਕਬਿਂਬਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸਮਾਲਭੇਤ ਤਤਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਜ ਜਾਤਿਧਰ੍ਮਾਨ੍
ਸਫੈਦ ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਸ਼ਮੀ, ਅੱਗ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਅਰਕ ਦਾ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ। ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਧਰਮ ਕਰੀਏ।
ਕਂਡੂਯਨਂ ਚ ਗੋਗ੍ਰਾਸਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਪ੍ਪਲਤਰ੍ਪ੍ਪਣਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਵਿਂਦਪੂਜਾਂ ਚ ਨ ਸ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਫਾਈ ਕਰੀਏ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਘਾਹ ਦੇਈਏ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਿੱਪਲ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਈਏ। ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਚ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਸ਼ਕ੍ਤੋਪਿ ਵਿਧਿਨਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਪੁਰੁषੋਪਿ ਵਾ
ਤੇਰਵੀਂ, ਚੌਦਵੀਂ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ, ਜੇਕਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਮਰਥਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੀਏ।
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਨਿਯਮੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਕ੍ਸ਼ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਕਰਮ ਕਰੀਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਟੱਲ ਸੁਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।