ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਰਤਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯ ਹਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਾਰਣਾਯ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਥਾਂ ਤੀਰਥ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਦਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮ ਤਥੈਵ ਚ । ਏਵਮਾਦਿषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪਰ੍ਵਯੋਗਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨ, ਵਧੀਕ ਮਹੱਤਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨਾਰਾਧ੍ਯ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਦਂ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍ । ਕੋਪਿ ਕ੍ਵਾਪਿ ਕਿਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਲਭੇਤੇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਹਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ—ਇਹ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਅਪਤ੍ਯਂ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਦਾਰਾਸ੍ਤਾਰਹਰ੍ਮ੍ਯਂ ਹਯਾ ਗਜਾਃ । ਸੁਖਾਨਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ੌ ਚ ਨ ਦੂਰੇ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਪਤਨੀਆਂ, ਸੋਹਣੇ ਮਹਲ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਸੁਖ, ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ—ਇਹ ਸਭ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣਃ ਪਰੋ ਦੇਵਃ ਸਤ੍ਯਰੂਪੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਤ੍ਰਿਧਾਤ੍ਮਾਨਂਸਭਗਵਾਨ੍ਸਸਰ੍ਜਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਨਾਰਾਯਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਦਾ ਰੂਪ, ਜਨਾਰਦਨ; ਉਹ ਭਾਗਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਜਾ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਰਜਸ੍ਤਮੋਭ੍ਯਾਂਯੁਕ੍ਤੋऽਭੂਦ੍ਰਜਃਸਤ੍ਵਾਧਿਕਂਵਿਭੁਃ । ਸਸਰ੍ਜਨਾਭਿਕਮਲੇਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂਕਮਲਾਸਨਮ੍
ਰਜ ਅਤੇ ਤਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਜ ਅਤੇ ਸਤਵ ਵਧੇਰੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਕਮਲ-ਆਸਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਰਜਸਾ ਤਮਸਾ ਜੁष੍ਟਂ ਸ ਰੁਦ੍ਰਮਸृਜਦ੍ਵਿਭੁਃ । ਸਤ੍ਵਂ ਰਜਸ੍ਤਮਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਚੈਤਦੁਚ੍ਯਤੇ
ਰਜ ਅਤੇ ਤਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਸਤਵ, ਰਜ ਅਤੇ ਤਮ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਵੇਨ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਜਂਤੁਃ ਸਤ੍ਵਂ ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਮਕਮ੍ । ਰਜਸਾ ਸਤ੍ਵਯੁਕ੍ਤੇਨ ਭਵੇਚ੍ਛ੍ਰੀਮਾਨ੍ਯਸ਼ੋਧਿਕਃ
ਸਤਵ ਨਾਲ ਜੀਵ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਤਵ ਨਾਰਾਯਣ ਦਾ ਸਵਭਾਵ ਹੈ। ਰਜ ਅਤੇ ਸਤਵ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਧਨਵਾਨ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਮਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵੇਦਵਾਕ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯੋਪਸੇਵਤੇ । ਤਦ੍ਰੁਦ੍ਰਮਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਗਦਿਤਂ ਨृਣਾਮ੍
ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਮ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖਰਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਤੇਨ ਰਾਜਾ ਭਵੇਲ੍ਲੋਕੇ ਰਜਸਾ ਤਮਸਾ ਪੁਨਃ । ਯਦ੍ਧੀਨਂ ਰਜਸਾ ਧਰ੍ਮਂ ਕੇਵਲਂ ਤਾਮਸਂ ਚ ਯਤ੍
ਇਸ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਰਜ ਅਤੇ ਤਮ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਧਰਮ ਰਜ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਮ ਹੈ,
ਤਚ੍ਚ ਦੁਰ੍ਗਤਿਦਂ ਨॄਣਾਮਿਹਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ । ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਃ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਉਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ; ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹਰਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਪਿ ਯਜ੍ਞੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਜ੍ਯਾ ਦੇਵੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਯੋ ਭੇਦਂ ਕੁਰੁਤੇ ਤੇषਾਂ ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਤੀਨੋ ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਦੁਜਾਤਿ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਵਿਚ ਫਰਕ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸ ਪਾਪਕਾਰੀ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਅਨਿष੍ਟਾਂ ਗਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਜਗਦ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਾਪੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੰਦ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਜਗਤ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾਤਿ।
ਤਸ੍ਯਾਯਂ ਮਾਧਵੋ ਮਾਸਃ ਪ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਰ੍ਮਸੁ । ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਹਯਮੇਧਾਦਿ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਉਸ ਲਈ, ਮਾਧਵ ਦਾ ਇਹ ਮਹੀਨਾ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਇਹ ਹਯਮੇਧ ਆਦਿ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨ ਤਪੋ ਦਾਨ ਜਪ ਯਜ੍ਞਫਲਾਧਿਕਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਤਪ, ਦਾਨ, ਜਪ ਤੇ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ — ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਭਾਤੇ ਨਿਯਮੇਨ ਨਦ੍ਯਾਮਨਾਰਤਂ ਮੇषਗਤੇ ਰਵੌ ਯੇ । ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਿ ਵਿਪ੍ਰਪੂਜਾਂ ਮਦ੍ਦਂਡਭਾਜੋ ਨ ਹਿ ਤੇ ਭਵਂਤਿ
ਜੋ ਲੋਕ ਸਵੇਰੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੇ ਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਸਜ਼ਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁਗਤਦੇ।
ਹਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਕਿਂਕਰੌਘਂ ਪੁਰੋ ਮੇ ਲੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਲੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਲੇਖ੍ਯਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਾਨੁਦ੍ਧਰਂਤੀਹ ਪਾਪਾਤ੍
ਮੇਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਦੀ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਇਥੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਉੱਧਾਰ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਭਯਚ੍ਛੇਦਕਰਂ ਨ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨੀਯਂ ਪਰਮਂ ਰਹਸ੍ਯਮ੍ । ਨਿਰ੍ਵਾਸਹੇਤੁਰ੍ਨਰਕਾਲਯਸ੍ਯ ਮਮਾਧਿਕਾਰਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਣਂ ਤਤ੍
ਇਹ ਡਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਪਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਭਾਗੀਰਥੀਨਰ੍ਮਦਾ ਚ ਯਮੁਨਾ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਚ ਵਿਤਸ੍ਤਾ ਚ ਵਿਂਧ੍ਯਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਭਾਗੀਰਥੀ, ਨਰਮਦਾ, ਯਮੁਨਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਤੇ ਵਿਟਸਤਾ — ਇਹ ਸਭ ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਹਨ।
ਗੋਦਾਵਰੀ ਭੀਮਰਥੀ ਤੁਂਗਭਦ੍ਰਾ ਚ ਦੇਵਿਕਾ । ਤਾਪੀ ਪਯੋष੍ਣੀ ਵਿਂਧ੍ਯਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਰਥੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਦੇਵਿਕਾ, ਤਾਪੀ ਤੇ ਪਯੋਸ਼ਣੀ — ਇਹ ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਤਾ ਮਹਾਨਦ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇਨਾਵਗਾਹਿਤਾਃ । ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਦ੍ਯਾਂ ਯਃ ਪ੍ਰਾਤਰਾਚਰੇਤ੍
ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਵੈਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ — ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨਦੀ 'ਚ ਸਵੇਰੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾਵੇ—
ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਗੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਯਤਨਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਵਨਾਸ਼੍ਰਯਾਃ
ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਸਭ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਸਭ ਧਾਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਤੇ ਸਭ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਤੇਨਾਵਗਾਹਿਤਾ ਦृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਣਤਾ ਬਹੁਸੇਵਿਤਾਃ । ਸ੍ਨਾਨਮਰ੍ਦ੍ਧੋਦਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਨਿਯਤਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵੈਸ਼ ਕਰਕੇ, ਵੇਖ ਕੇ, ਨਮ ਸਕ ਕੇ, ਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਉਗਣ 'ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹੀਦੇਵ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ । ਯਦਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭਵਂਤਿ ਹਿ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੂੰਹ ਹੋਣ।
ਆਯੁਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਤਦਾ ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਫਲਂ ਕਥਯਿਤੁਂ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਤੀ, ਜੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਜੀਵਨ ਵੀ ਥੋੜਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਨਿਰਯਕਰ੍षਾਗ੍ਨਿ ਮਾਧਵੋ ਮਾਧਵੋ ਯਥਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਮਗਮ੍ਯਾਗਮਨਾਦਿਕਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਨਰਕ ਅੱਗ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪ ਤੇ ਮਨਾਹੀ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੋਏ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਾਕਾਮਕृਤਂ ਪਾਪਮੇਤਿ ਪਾਤਕਮੇਵ ਚ । ਉਪਪਾਪਰਹਸ੍ਯਂ ਚ ਸਂਕਰੀਕਰਣਂ ਪਰਮ੍
ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਇੱਛਾ ਕੀਤੇ ਪਾਪ, ਵੱਡੇ ਪਾਤਕ, ਛੋਟੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਿਲਾਪ—
ਜਾਤਿਭ੍ਰਂਸ਼ਕਰਂ ਘੋਰਮਪਾਤ੍ਰੀਕਰਣਂ ਤਥਾ । ਮਲਾਵਹਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਂ ਚ ਵਾਙ੍ਮਨਃ ਕਾਯ ਸਂਭਵਮ੍
ਜੋ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ, ਅਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵਚਨ, ਮਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ—
ਮਾਧਵੋ ਨਿਰ੍ਦਹੇਨ੍ਮਾਸੋ ਵਿਧਿਨਾ ਸਮੁਪਾਸਿਤਃ । ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਜੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਸਭ ਪਾਪ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਕਲਪਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ, ਕਲਪਾਂ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ—
ਵਸੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਪੁਰੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਾਧਵੇ ਯੋऽਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਜੋ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ।