ਸ੍ਵਾਗਤੇਨਾਭਿਭਾषਂਤੇ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ । ਸ਼ੁਭਾਨਾਮਸ਼ੁਭਾਨਾਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਫਲਸਂਚਯੇ
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕਰਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਵਿੱਚ,
ਵਿਪਾਕਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰ ਤੇ ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ । ਧਨਧਰ੍ਮਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਮਾਰ੍ਗਾਨੁਯਾਯਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਂ ਵਰ੍ਧਯਂਤੇ ਯੇ ਮੋਦਂਤੇ ਦਿਵਿ ਤੇ ਨਰਾਃ । ਹੇਮਂਤੇ ਵਹ੍ਨਿਦੋ ਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਜਲਪ੍ਰਦਃ
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਤੇ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਵਰ੍षਾ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਦਾਤਾ ਚ ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮੋਦਤੇ ਚਿਰਮ੍ । ਪੁਣ੍ਯਕਾਲੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਨਿਤ੍ਯ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਦਿषੁ
ਜੋ ਬਰਸਾਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਆਸ਼੍ਰਯ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਨਿੱਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਵਖ-ਵਖ ਸਮਿਆਂ ਤੇ,
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ ਨੂਨਂ ਸੁਰਲੋਕਭਾਕ੍
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਂ ਦਰਿਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਭੋਃ ਕ੍ਸ਼ਮਿਤ੍ਵਂ ਯੂਨਾਂ ਤਪੋ ਜ੍ਞਾਨਵਤਾਂ ਚ ਮੌਨਮ੍ । ਇਚ੍ਛਾਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸੁਖੋਚਿਤਾਨਾਂ ਦਯਾ ਚ ਭੂਤੇषੁ ਦਿਵਂ ਨਯਂਤਿ
ਗਰੀਬ ਦਾ ਦਾਨ, ਨੌਜਵਾਨ ਦੀ ਮਾਫੀ, ਗਿਆਨੀ ਦਾ ਤਪ, ਵਿਦਵਾਨ ਦਾ ਚੁੱਪ, ਆਰਾਮੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡਣਾ, ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ — ਇਹ ਸਭ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਵਿਧਃ ਕਰ੍ਮਸਂਬਂਧਃ ਪਾਪਪੁਣ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭਵਃ । ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਣਯਃ
ਕਰਮ ਦੇ ਦੋ ਤਰੀਕੇ ਹਨ, ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ; ਸੱਚ ਤੇ ਆਧਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪੋਧ੍ਯਾਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤਾਰਣਾਯ ਭਵਾਂਬੁਧੇਃ । ਪਾਪਂ ਤੁ ਪਤਨਾਯੋਕ੍ਤਂ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤਪ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਭਵਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਣ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਾਪ ਡਿੱਗਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚ ਹੀ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਬਲੇਨ ਪਰਿਚਾਰੇਣ ਸ਼ੌਰ੍ਯੇਣਾਭਿਯੁਤਸ੍ਯ ਚ । ਪੁਣ੍ਯਹੀਨਸ੍ਯ ਵੈ ਪੁਂਸਸ੍ਤਦ੍ਬਲਾਦਿਵ ਲੀਯਤੇ
ਤਾਕਤ, ਸੇਵਾ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ, ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਇਹ ਗੁਣ ਹੋਣ, ਪਰ ਪੁੰਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਤਾਕਤ ਤੇ ਗੁਣ ਵੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਨ੍ਨਤਾ ਗਿਰਿ ਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਂਤਿ ਸੁਪੁष੍ਟਕਾਃ । ਪਤਂਤਿ ਵਾਤਵੇਗੇਨ ਸਮੂਲਾਸ੍ਤੁ ਘਨਾ ਅਪਿ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੁੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਵਾ ਦੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਉਹ ਜੜਾਂ ਸਮੇਤ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਘਣੇ ਹੋਣ।
ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਵਿਹੀਨਾਸ੍ਤੇ ਤਥਾ ਯਾਂਤਿ ਯਮਾਲਯਮ੍ । ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਜਂਤੂਂਨਾਂ ਬਲਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੁ ਕੇਵਲਃ
ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤਾਕਤ ਤਾਂ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਆਮ ਹੈ, ਪਰ ਧਰਮ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯੇਨ ਸਂਤਰਤੇ ਜਂਤੁਰਿਹਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ । ਮਯਾ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਰ੍ਗ ਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਜੀਵ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਹ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਸੇਨ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ- ਏਤਨ੍ਮੂਰ੍ਖੋऽਪਿ ਜਾਨਾਤਿ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਕਰਃ ਪੁਮਾਨ੍ । ਨ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤਥਾ ਪਾਪਕ੍ਰਿਯਾ ਰਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਗੱਲ ਮੂਰਖ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ — ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਜਿਹੜਾ ਪਾਪੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰਿष੍ਟੈਰ੍ਵ੍ਰਤ ਦਾਨ ਜਪਾਦਿਭਿਃ । ਸਤ੍ਯੇਨਾਚਾਰਕੁਸ਼ਲੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸੌਖ੍ਯਮਵਾਪ੍ਯਤੇ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨਾਂ, ਵਰਤਾਂ, ਦਾਨ, ਜਪ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਰਾਹੀਂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਚਾਰਧਨੋਪੇਤੈਰ੍ऋषਿਭਿਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯਯੋਗੇਨ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਨਾਕਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਗਿਆਨ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੁੰਨ ਦੀ ਜੋੜ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਵਿਤ੍ਤੇਨ ਚ ਵਿਨਾ ਦਾਨਂ ਬਹੁਦਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ । ਵਿਦ੍ਯਮਾਨ ਧਨੇਨਾਪਿ ਕੁਟੁਂਬਾਸਕ੍ਤਚੇਤਸਾ
ਧਨ ਦੇ ਬਿਨਾ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ 'ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਧਨ ਹੋਵੇ ਵੀ, ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾਦਯੋ ਧਰ੍ਮਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਲੌ ਯੁਗੇ । ਦੁष੍ਕਰਾ ਦਾਨਧਰ੍ਮੋऽਪਿ ਦੁष੍ਕਰੋ ਭਗਵਨ੍ਮਤਃ
ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਆਦਿ ਕਰਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਰਮ ਕੰਮ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਹਨ; ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਧਰਮ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਔਖਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪਾਯਾਸੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਲਭ੍ਯਤੇ ਧਰ੍ਮਸਂਚਯਃ । ਤਨ੍ਮੇ ਵਿਸ਼ੇषਤੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਕ
ਘੱਟ ਮਿਹਨਤ ਵਾਲੇ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਪੁੰਨ ਦੀ ਸੰਚੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਧਰਮ-ਅਧਰਮ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਤਦੇਕਂ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਧਰ੍ਮਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕृਤੇਨੈਕੇਨ ਯੇਨੇਹ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਯਸ਼ੋ ਧਰ੍ਮਮਾਯੁਰ੍ਯੇਨਾਭਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇऽਪਿ ਸਖ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਯੇਨਾਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਇਜ਼ਤ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੋਸਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਸਵਰਗ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣੋ ਯੇਨ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮਭਯਪ੍ਰਦਃ । ਤੁष੍ਯੇਦਸ੍ਯਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਕਾਮਃ ਕਰਤਲੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇੱਛਾ ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਜਾਪਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞ ਤਪੋਦਾਨਤੀਰ੍ਥਸੇਵਾਧਿਕਂ ਫਲਮ੍ । ਲਭ੍ਯਤੇ ਯੇਨ ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਤਦਾਦਿਸ਼
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ, ਤਪ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਤੀਰਥ-ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਦੱਸੋ।
ਅਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਹ੍ਯਹਂ ਦੇਵ ਯਦਿ ਧਰ੍ਮੋਪਦੇਸ਼ਤਃ । ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਕ੍ਰਿਯਾਸਾਰਂ ਤਦੇਕਂ ਕृਪਯਾ ਵਦ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਧਰਮ-ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਇੱਕ ਹੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਪਾਪਾਨਾਮਨੁਰੂਪਾਣਿ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਯਦ੍ਯਥਾ । ਤਥਾ ਤਥੈਵ ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਕਥਿਤਾਨਿ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਹਰ ਪਾਪ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਵੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਾਨਿ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂਤੇ ਦੇਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਸ਼ੋ ਨਰੈਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਮੇਕਂ ਚੇਦਸ੍ਤਿ ਤਦ੍ਵਦ
ਪਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਪੁੰਨ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਦੱਸੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ-। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯਮਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍ । ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਧਰ੍ਮਾਭਿਕਾਮੁਕਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੁਖਮ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਧਰਮ-ਸਰੂਪ ਯਮ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ- ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਮਨ ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਗਤਾਂਪਤੇ । ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਦੇਵਰੂਪਾਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਰ੍ਗਪ੍ਰਦਾਯਿਨੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦੇਵ-ਸਰੂਪ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ । ਤ੍ਵਯਾ ਭੂਃ ਪਾਲ੍ਯਤੇ ਦੇਵਾਪ੍ਯਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਦ੍ਯੌਰ੍ਮਹਃ
ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਧਰਮ-ਰਾਜ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਧਰਤੀ, ਦੇਵਤੇ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਅਸਮਾਨ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਨਸ੍ਤਪਸ੍ਤਥਾਸਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਪਾਲ੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਯਾ । ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਰਹਿਤਂ ਕਿਂਚਿਜ੍ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰ ਜਂਗਮਮ੍
ਜਨ ਲੋਕ, ਤਪ ਲੋਕ, ਸਤ ਲੋਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਗਤ ਵਿੱਚ, ਚਲਦਿਆਂ ਜਾਂ ਅਚਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।