ਉਭਾਭ੍ਯਾਂ ਵੇਦਤਂਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਹਰੇਰੁਭਯਸਿਦ੍ਧਯੇ । ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪਾਂਚਜਨ੍ਯਂ ਗਦਾਸੀषੁ ਧਨੁਰ੍ਹਲਮ੍
ਵੇਦ ਤੇ ਤੰਤਰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਲਈ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਪਾਂਚਜਨਯ, ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਹਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਮੁਸ਼ਲਂ ਕੌਸ੍ਤੁਭਂ ਮਾਲਾਂ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਂ ਚਾਨੁਪੂਜਯੇਤ੍ । ਨਂਦਂ ਸੁਨਂਦਂ ਗਰੁਡਂ ਪ੍ਰਚਂਡਂ ਚਂਡਮੇਵ ਚ
ਮੁਸ਼ਲ, ਕਉਸਤੁਭ ਮਣੀ, ਮਾਲਾ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ, ਨੰਦ, ਸੁਨੰਦ, ਗਰੁੜ, ਪ੍ਰਚੰਡ ਤੇ ਚੰਡ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਮਹਾਬਲਂ ਬਲਂ ਚੈਵ ਕੁਮੁਦਂ ਕੁਮੁਦੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਵਿਨਾਯਕਂ ਵ੍ਯਾਸਂ ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨਂ ਗੁਰੂਨ੍ਸੁਰਾਨ੍
ਮਹਾਬਲ ਤੇ ਬਲ, ਕੁਮੁਦ ਤੇ ਕੁਮੁਦੇਕਸ਼ਣ, ਦੁರ್ಗਾ, ਵਿਨਾਇਕ, ਵਿਆਸ, ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਸ੍ਵੇਸ੍ਵੇ ਸ੍ਥਾਨੇष੍ਵਭਿਮੁਖਾਨ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਭਿਃ । ਚਂਦਨੋਸ਼ੀਰਕਰ੍ਪੂਰ ਕੁਂਕੁਮਾਗੁਰੁਵਾਸਿਤੈਃ
ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਛਿੜਕਣ ਆਦਿ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਦਨ, ਉਸ਼ੀਰ, ਕਪੂਰ, ਕੁੰਕੁਮ, ਅਗਰ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜੋ।
ਸਲਿਲੈ ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾ ਵਿਭਵੇ ਸਤਿ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਘਰ੍ਮਾਨੁਵਾਕੇਨ ਮਹਾਪੁਰੁषਵਿਦ੍ਯਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਾਣੀ ਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਓ, ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੋ ਤਾਂ ਸਵਰਨਘਰਮ ਅਨੁਵਾਕ ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਖ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਵੀ।
ਪੌਰੁषੇਣਾਪਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਸਾਮਨੀਰਾਜਨਾਦਿਭਿਃ । ਵਸ੍ਤ੍ਰੋਪਵੀਤਾਭਰਣ ਪਤ੍ਰਸ੍ਰਗ੍ਗਂਧਲੇਪਨੈਃ
ਪੌਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ, ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਰਾਜਸੀ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ, ਕਪੜਾ, ਜਨੇਊ, ਗਹਣੇ, ਪੱਤੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਲਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਅਲਂਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸਪ੍ਰੇਮ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤੋ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ । ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਗਂਧਂ ਸੁਮਨਸੋਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਵੇ, ਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਤੇ ਚੁੰਘਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਤਾਜ਼ੇ ਫੁੱਲ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਗਂਧਧੂਪੋਪਹਾਰ੍ਯਾਣਿ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਰ੍ਚਕਃ । ਗੁਡਪਾਯਸਸਰ੍ਪੀਂषਿ ਸ਼ष੍ਕੁਲ੍ਯਾਪੂਪਮੋਦਕਾਨ੍
ਭਗਤ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧੀ ਧੂਪ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਜਿਵੇਂ ਗੁੜ, ਖੀਰ, ਘਿਉ, ਪੂੜੀਆਂ, ਪਕੌੜੀਆਂ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਲੱਡੂ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਪਾਯਸਂ ਦਧਿਸਰ੍ਪਿਸ਼੍ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸ ਵਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਅਭ੍ਯਂਗੋਨ੍ਮਰ੍ਦਨਾਦਰ੍ਸ਼ ਦਂਤਧਾਵਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਉਹ ਖੀਰ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਘਿਉ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਚੁਣੇ, ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਤੇਲ, ਮਲਿਸ਼, ਦਰਪਣ, ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਅਨ੍ਨਾਦ੍ਯਂ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ੍ਯੁਰਥਾਨ੍ਵਹਮ੍ । ਵਿਧਿਨਾ ਵਿਹਿਤੇ ਕੁਂਡੇ ਮੇਖਲਾਵਰ੍ਤਵੇਦਿਭਿਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭੋਜਨ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਨੱਚ ਤੇ ਗੀਤ ਹੋਣ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਧੀ ਵਾਲੇ ਚੌਕ ਤੇ, ਧਾਗਿਆਂ ਤੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਮਾਧਾਯ ਪਰਿਤਃ ਸਮੂਹੇਤ੍ਪਾਣਿਨੋਦਕਮ੍ । ਪਰਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯਾਥ ਪਰ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦਤ੍ਵਾ ਇਧ੍ਮਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਅੱਗ ਬਾਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਛਿੜਕ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਲੱਕੜ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣ੍ਯਾਸਾਦ੍ਯ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣ੍ਯੈਵਾਜ੍ਯਸੇਚਨਮ੍ । ਤਪ੍ਤਜਾਂਬੂਨਦਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਂਬੁਜੈਃ
ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਸਮੱਗਰੀ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੇ, ਤੇ ਘਿਉ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ; (ਪਰਮਾਤਮਾ) ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਲਸਚ੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਪਦ੍ਮਕਿਂਜਲ੍ਕਵਾਸਸਮ੍ । ਸ੍ਫੁਰਤ੍ਕਿਰੀਟਕਟਕਕਟਿਸੂਤ੍ਰਵਰਾਂਗਦਮ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਵਰਗਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਚਮਕਦੇ ਮੁਕੁਟ, ਕੰਗਣ, ਕਮਰਬੰਦ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਬਾਂਹਬੰਦ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਵਕ੍ਸ਼ਸਂਭ੍ਰਾਜਤ੍ਕੌਸ੍ਤੁਭਂ ਵਨਮਾਲਿਨਮ੍ । ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦਾਰੂਣਿ ਹਵਿषਾ ਸਘृਤਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਜਿਸਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਲੱਕੜ ਤੇ ਘਿਉ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਆਹੁਤੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਸ੍ਯਾਜ੍ਯਭਾਗਾਵਾਘਾਰੌ ਦਤ੍ਵਾ ਚਾਜ੍ਯਪ੍ਲੁਤਂ ਹਵਿਃ । ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਾਥ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਾਰ੍षਦੇਭ੍ਯੋ ਬਲਿਂ ਹਰੇਤ੍
ਘਿਉ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਅਘਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਘਿਉ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਏ; ਪੂਜਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ।
ਮੂਲਮਂਤ੍ਰਂ ਜਪੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਮਕਮ੍ । ਦਤ੍ਵਾਚਮਨਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨਾਯ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਜਪੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ; ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਆਚਮਨ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਮੁਖਵਾਸਂ ਤੁ ਸੁਰਭਿਂ ਤਾਂਬੂਲਾਦ੍ਯਮੁਪਾਹਰੇਤ੍ । ਉਪਗਾਯਨ੍ਗृਣਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਭਿਰਵਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਉਹ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਮੂੰਹ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਨ ਆਦਿਕ ਭੇਟ ਕਰੇ; ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਚੰਗੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਸਤ੍ਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯਞ੍ਛृਣ੍ਵਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਣਿਕੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸ੍ਤਵੈਰੁਚ੍ਚਾਵਚੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਪੌਰਾਣੈਃ ਪ੍ਰਾਕृਤੈਰਪਿ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣੇ ਤੇ ਸੁਣਾਵੇ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਹੀ; ਤੇ ਉੱਚੇ-ਨੀਵੇਂ ਭਜਨਾਂ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਤੇ ਆਮ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਜਾਪੇ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸੀਦ ਭਗਵਨ੍ਨਿਤਿ ਵਂਦੇਤ ਦਂਡਵਤ੍ । ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਤ੍ਪਾਦਯੋਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ' ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ।
ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਂ ਪਾਹਿ ਮਾਮੀਸ਼ ਭੀਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਣਵਾਤ੍ । ਇਤਿ ਸ਼ੇषਾਨ੍ਹਰੇਰ੍ਦਤ੍ਤਾਞ੍ਛਿਰਸ੍ਯਾਧਾਯ ਸਾਦਰਮ੍
ਉਹ ਆਖੇ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਮੌਤ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ,' ਫਿਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ।
ਉਦ੍ਵਾਸਯੇਚ੍ਚੇਦੁਦ੍ਵਾਸ੍ਯਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਿ ਚਾਤ੍ਮਨਃ । ਅਰ੍ਚਾਦਿषੁ ਪਦਂ ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜੇ ਵਿਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਦਾ ਕਰੇ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਰਮ ਪਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰੇ; ਜਿਥੇ ਵੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤੇष੍ਵਾਤ੍ਮਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਏਵਂ ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗਪਥੈਃ ਪੁਮਾਨ੍ਵੈਦਿਕਤਾਂਤ੍ਰਿਕੈਃ
ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੱਸਦਾ ਵੇਖੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਮਨੁੱਖ ਵੈਦਿਕ ਤੇ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਦੋਵੇਂ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚ੍ਚਯੇਚ੍ਚ ਯਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਹਰੇਰ੍ਵਿਂਦਤ੍ਯਭੀਪ੍ਸਿਤਾਮ੍ । ਤਾਮਰ੍ਚਾਂ ਸਂਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਮਂਦਿਰਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਦृਢਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਕੋਲੋਂ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸਫਲਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਬਣਾਵੇ।
ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨਾਨਿ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਪੂਜਾਯਾਤ੍ਰੋਤ੍ਸਵਾਦਿਕਮ੍ । ਪੂਜਾਦੀਨਾਂ ਪ੍ਰਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਮਹਾਪਰ੍ਵਸ੍ਵਥਾਨ੍ਵਹਮ੍
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਬਣਾਵੇ, ਜਿਥੇ ਪੂਜਾ, ਤਿਉਹਾਰ ਆਦਿ ਹੋਣ; ਪੂਜਾ ਆਦਿਕ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਰੀਤ ਚਲਦੀ ਰਹੇ, ਵੱਡੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵੀ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਪਣਪੁਰਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਦਤ੍ਵਾ ਸਾਯੁਜ੍ਯਤਾਮਿਯਾਤ੍ । ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਯਾ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਂ ਸਦ੍ਮਨਾ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਖੇਤ, ਹੱਟੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਪੂਜਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦਾ ਘਰ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾਦਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਸਾਮ੍ਯਤਾਮਿਯਾਤ੍ । ਤਮੇਵ ਨੈਰਪੇਕ੍ਸ਼ੇਣ ਭਕ੍ਤਿਯੋਗੇਨ ਵਿਂਦਤੇ
ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਕਰਕੇ ਬੰਦਾ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਉਸ ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਨਿਰਲੇਪ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਿਯੋਗਂ ਸ ਲਭਤੇ ਏਵਂ ਯਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਐਸੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਦਾ ਮਾਰਗ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕृष੍ਣਪ੍ਰਣਿਪਾਤਧੂਲਿਧਵਲਂ ਤਦ੍ਵਰ੍ष੍ਮ ਤਦ੍ਵਚ੍ਛੁਭਂ । ਤੇ ਨੇਤ੍ਰੇ ਤਪਸਾਰ੍ਜਿਤੇ ਸੁਰੁਚਿਰੇ ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਹਰਿਰ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ । ਸਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿਮਲੇਂਦੁ ਸ਼ਂਖਧਵਲਾ ਯਾ ਮਾਧਵਵ੍ਯਾਪਿਨੀ । ਸਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਮृਦੁਭਾषਿਣੀ ਨृਪ ਮੁਹੁਰ੍ਯਾ ਸ੍ਤੌਤਿ ਨਾਰਾਯਣਮ੍
ਉਹ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਉਹੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਖਾਂ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹਰੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ, ਉਹੀ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਬੁੱਧੀ, ਜੋ ਚੰਨ ਵਰਗੀ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਵਰਗੀ ਚਿੱਟੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਧਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਭ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੀ ਤੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਮੂਲਮਂਤ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰੈਰਪਿ ਪੂਜਨਮ੍ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸ੍ਵਗੁਰੂਦ੍ਦਿष੍ਟਮਾਰ੍ਗੇਣਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵੈष੍ਣਵਃ
ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ। ਹੋਰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵੀ ਇਹ ਰੀਤ ਅਪਣਾਉਣ।
ਇਦਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪਾਵਨਂ ਮਾਧਵਾਰ੍ਚਨਮ੍ । ਵਿਸ਼ੇषਾਨ੍ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਤ੍ਵਮੇਤਤ੍ਕੁਰੁ ਭੂਪਤੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਾਰੇ ਸਾਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਇਹ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ।