ਮਾਧਵੇ ਮੇषਗੇ ਭਾਨੌ ਮੁਰਾਰੇ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨੇਨ ਮੇ ਨਾਥ ਯਥੋਕ੍ਤਫਲਦੋ ਭਵ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਉਹੀ ਫਲ ਦੇਵੋ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਥਾ ਤੇ ਮਾਧਵੋ ਮਾਸੋ ਵਲ੍ਲਭੋ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨੇਨ ਮੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਫਲਦਃ ਪਾਪਹਾ ਭਵ
ਜਿਵੇਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੋ।
ਏਵਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਤਃ । ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਤੇ ਬੋਲ ਚੰਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਮੂਲਮਂਤ੍ਰਮਿਮਂ ਪਠਨ੍ । ੴਨਮੋਨਾਰਾਯਣਾਯਮੂਲਮਂਤ੍ਰ ਉਦਾਹृਤਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੇ: 'ਓਂ ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣਾਯ'—ਇਹੀ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਸ੍ਤੁ ਵਿਧਿਵਦਾਚਾਂਤਃ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੁਵਿ । ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਚਮਨ ਕਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ ਹੱਥ ਵੱਡਾ ਤੇ ਚੌਕੋਣ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯਾਵਾਹਯੇਦ੍ਗਂਗਾਂ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਮਾਨਵਃ । ਵਿष੍ਣੁਪਾਦਪ੍ਰਸੂਤਾਸਿ ਵੈष੍ਣਵੀ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਤਾ
ਇਹ ਥਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸੱਦੇ: 'ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਹੈਂ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ।'
ਤ੍ਰਾਹਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵੇਨਸਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਾਜਨ੍ਮਮਰਣਾਂਤਿਕਾਤ੍ । ਤਿਸ੍ਰਃਕੋਟ੍ਯੋਰ੍ਦ੍ਧਕੋਟੀ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਯੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
'ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੌਤ ਤੱਕ; ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਤੀਰਥ ਜਲ ਹਨ,' ਵਾਯੂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਦਿਵਿ ਭੁਵ੍ਯਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤਾਨਿ ਤੇ ਸਂਤਿ ਜਾਹ੍ਨਵਿ । ਨਂਦਿਨੀਤ੍ਯੇਵ ਤੇ ਨਾਮ ਵੇਦੇषੁ ਨਲਿਨੀਤਿ ਚ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਲੋਕੇ, ਹੇ ਜਾਹਨਵੀ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਜਲ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਂ ਨੰਦਿਨੀ ਤੇ ਨਲਿਨੀ ਵੀ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਚ ਵਿਹਗਾ ਵਿਸ਼੍ਵਗਾਥਾ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਾ । ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀ ਮਹਾਦੇਵੀ ਤਥਾ ਲੋਕਪ੍ਰਸਾਦਿਨੀ
ਦਕ੍ਸ਼ਾ, ਪૃਥਵੀ, ਵਿਹਗਾ, ਵਿਸ਼ਵਗਾਥਾ, ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਆ, ਵਿਦਿਆਧਰੀ, ਮਹਾਦੇਵੀ ਅਤੇ ਲੋਕਪ੍ਰਸਾਦਿਨੀ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੇਮਂਕਰੀ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਚ ਸ਼ਾਂਤਾ ਸ਼ਾਂਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਏਤਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਨਾਮਾਨਿ ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਕ੍ਸ਼ੇਮੰਕਰੀ, ਜਾਹਨਵੀ, ਸ਼ਾਂਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਿ ਪ੍ਰਦਾਇਨੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵੇਲੇ ਉਚਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭਵੇਤ੍ਸਂਨਿਹਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਗਂਗਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਮਿਨੀ । ਸਪ੍ਤਵਾਰਾਭਿ ਜਪ੍ਤੇਨ ਕਰਸਂਪੁਟਯੋਜਿਤੇ
ਉਥੇ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਲਂ ਭੂਪਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਾ ਪਂਚ ਸਪ੍ਤ ਵਾ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮृਦਾ ਤਦ੍ਵਦਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਤੁ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚਾਰ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਜਲ ਪਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਂਤੇ ਰਥਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਸੁਂਧਰੇ । ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਂਦੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਮਿੱਟੀ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈੰਨੋਂ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਧृਤਾਸਿ ਵਰਾਹੇਣ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸ਼ਤਬਾਹੁਨਾ । ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵਾਰਣਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੌਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਉਠਾਇਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੁਚਰੀ।
ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਚਮ੍ਯ ਤੁ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਉਤ੍ਥਾਯ ਵਾਸਸੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਪਰਿਧਾਪਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਠ ਕੇ ਸਾਫ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਲਏ ਜਾਣ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਰ੍ਪ੍ਪਣਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯਨਾਯ ਵੈ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤਰ੍ਪ੍ਪਯੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਦੇਵਾਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਤਥਾ ਨਾਗਾਨ੍ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸੋਸੁਰਾਨ੍ । ਕ੍ਰੂਰਾਨ੍ਸਰ੍ਪਾਨ੍ਸੁਪਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰੂਨ੍ਵੈ ਜਂਤੁਕਾਨ੍ਖਗਾਨ੍
ਦੇਵਤੇ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਅਸੁਰ, ਕ੍ਰੂਰ ਸੱਪ, ਸੁਪਰਨ, ਰੁੱਖ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਞ੍ਜਲਧਰਾਂਸ੍ਤਥੈਵਾਕਾਸ਼ਗਾਮਿਨਃ । ਨਿਰਾਧਾਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਜੀਵਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਰਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਵਿਦਿਆਧਰ, ਜਲਧਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਤੇषਾਮਾਪ੍ਯਾਯਨਾਰ੍ਥਾਯ ਦੀਯਤੇ ਸਲਿਲਂ ਮਯਾ । ਕृਤੋਪਵੀਤੀ ਦੇਵੇषੁ ਨਿਵੀਤੀ ਚ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਪਵੀਤ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨਿਵੀਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪ੍ਪਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਨृषੀਂਸ੍ਤਥਾ । ਸਨਕਃ ਸਨਂਦਨਸ਼੍ਚੈਵ ਤृਤੀਯਸ਼੍ਚ ਸਨਾਤਨਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਨਕ, ਸਨੰਦਨ ਤੇ ਤੀਜਾ ਸਨਾਤਨ।
ਕਪਿਲਸ਼੍ਚਾਸੁਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵੋਢੁਃ ਪਂਚਸ਼ਿਖਸ੍ਤਥਾ । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਾਯਾਂਤੁ ਮਦ੍ਦਤ੍ਤੇਨਾਂਬੁਨਾ ਸਦਾ
ਕਪਿਲ, ਅਸੁਰੀ, ਵੋਢੂ ਅਤੇ ਪੰਜਸ਼ਿਖਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।
ਮਰੀਚਿਮਤ੍ਰ੍ਯਂਗਿਰਸੌ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੁਲਹਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਪ੍ਰਚੇਤਸਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਭृਗੁਂ ਨਾਰਦਮੇਵ ਚ
ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮऋषੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦਕ੍ਸ਼ਤੋਦਕੈਃ । ਅਪਸਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਵ੍ਯਂ ਜਾਨ੍ਵਾਚ੍ਯ ਭੂਤਲੇ
ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਤੇ ਫਿਰ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਗੋਡਾ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾ ਸੌਮ੍ਯਾ ਹਵਿष੍ਮਂਤਸ੍ਤਥੋष੍ਮਪਾਃ । ਕਵ੍ਯਾਨਲਾਨ੍ਬਰ੍ਹਿषਦਸ੍ਤਥਾ ਵੈ ਚਾਜ੍ਯਪਾਃ ਪੁਨਃ
ਅਗ્નਿਸ਼ਵਾਤ, ਸੌਮ, ਹਵਿਸ਼ਮੰਤ, ਉਸ਼ਮਪਾ, ਕਵਿਆਨਲ, ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਅਤੇ ਅੱਜੀ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤॄਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਤਿਲੋਦਕਚਂਦਨੈਃ । ਯਮਾਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਚਾਂਤਕਾਯ ਚ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਯਮ, ਧਰਮਰਾਜ, ਮ੍ਰਿਤਿਊ ਅਤੇ ਅੰਤਕ ਨੂੰ ਵੀ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤਾਯ ਕਾਲਾਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਚ । ਉਦੁਂਬਰਾਯ ਦਧ੍ਨਾਯ ਨੀਲਾਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ
ਵੈਵਸ੍ਵਤ, ਕਾਲ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਡੁੰਬਰ, ਦਧਨਾ, ਨੀਲ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀਨ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵृਕੋਦਰਾਯ ਚਿਤ੍ਰਾਯ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਸ੍ਤੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਿਤॄਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਚਿਤ੍ਰਾ, ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਰਭਾ ਫੜ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤ੍ਰਾਦੀਨ੍ਨਾਮਗੋਤ੍ਰੇਣ ਤਥਾ ਮਾਤਾਮਹਾਨਪਿ । ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਾਨਿਮਂ ਮਂਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਓ ਨੂੰ ਨਾਂ ਤੇ ਗੋਤ ਸਮੇਤ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਬਾਂਧਵਾ ਬਾਂਧਵਾ ਯੇ ਯੇऽਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਬਾਂਧਵਾਃ । ਤੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਖਿਲਾਂ ਯਾਂਤੁ ਯੇऽਸ੍ਮਤ੍ਤਸ੍ਤੋਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਜੋ ਸਾਡੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ, ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਪਾਣੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਣ।
ਆਚਮ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਮ੍ਯਗਾਲਿਖੇਤ੍ਪਦ੍ਮਮਗ੍ਰਤਃ । ਸਾਕ੍ਸ਼ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਸਲਿਲਾਰੁਣਚਂਦਨੈਃ
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਅੱਗੇ ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ, ਫੁੱਲ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।