ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਯਾਮਿ ਸਮਾਯਾਤੋ ਮਾਸੋऽਯਂ ਮਾਧਵੋ ਮਹਾਨ੍
ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਹਾਨ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਯਾਤੁਂ ਤਮੁਦ੍ਯਤਂ ਨਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਂ ਰਾਜਾ ਤਤੋ ਮੁਦਾ । ਵਿਧਿਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਕ੍ਰਿਯੋਚਿਤਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁਨੀ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਓਹਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਢੰਗ ਬਾਰੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ।
ਅਂਬਰੀष ਉਵਾਚ- ਮੁਨੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕੋ ਵਿਧਿਃ ਕਿਂ ਤਪੋऽਧਿਕਮ੍ । ਕਿਂ ਚ ਦਾਨਂ ਕਥਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਥਂ ਕੇਸ਼ਵਪੂਜਨਮ੍
ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—ਮੁਨੀ ਜੀ, ਇਸ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਹੜਾ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ?
ਕृਪਯਾ ਵਦ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਃ । ਵਿਸ਼ੇषਤੋऽਪਿ ਪੂਜਾਯਾ ਵਿਧਿਂ ਤੀਰ੍ਥਪਦੇ ਵਦ
ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਵਿੱਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤੀਰਥ ਅਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਮੇषਸਂਕ੍ਰਮਣੇ ਭਾਨੋਰ੍ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਸਤ੍ਤਮ । ਮਹਾਨਦ੍ਯਾਂ ਨਦੀਤੀਰੇ ਨਦੇ ਸਰਸਿ ਨਿਰ੍ਝਰੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮਿੱਥੁਨ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਾਜਨ, ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਨਦੀ, ਝੀਲ ਜਾਂ ਚਸ਼ਮੇ ਉੱਤੇ—
ਦੇਵਖਾਤੇऽਥਵਾ ਸ੍ਨਾਯਾਦ੍ਯਥਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਜਲਾਸ਼ਯੇ । ਦੀਰ੍ਘਿਕਾ ਕੂਪ ਵਾਪੀषੁ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਾ ਹਰਿਂ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਪਾਣੀ ਮਿਲੇ, ਡਿੱਗੀ, ਕੂਏ ਜਾਂ ਬਾਵੜੀ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਧੁਮਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ । ਪਂਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਵਾ ਵੀਰ ਮੇषਸਂਕ੍ਰਮਣੇऽਪਿ ਵਾ
ਮਾਧੁ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਧੀ ਏਕਾਦਸੀ ਜਾਂ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨਨਿਯਮਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮਨੁਜ੍ਞਯਾ । ਮਧੁਸੂਦਨਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੁਸ੍ਨਾਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖਂ ਸਕਲਂ ਮਾਸਂ ਮੇषਸਂਕ੍ਰਮਣੇ ਰਵੇਃ । ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਨਿਯਮਃ ਸ੍ਨਾਸ੍ਯੇ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਮੈਂ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਸਵੇਰੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਵਾਂਗਾ; ਮਧੁਸੂਦਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਮਧੁਹਂਤੁਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍ । ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨਮਸ੍ਤੁ ਮੇ ਪੁਣ੍ਯਂਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨਮਨ੍ਵਹਮ੍
ਮਧੁ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਪੁੰਨਿਆ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਹੋਵੇ।
ਮਾਧਵੇ ਮੇषਗੇ ਭਾਨੌ ਮੁਰਾਰੇ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨੇਨ ਮੇ ਨਾਥ ਯਥੋਕ੍ਤਫਲਦੋ ਭਵ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਉਹੀ ਫਲ ਦੇਵੋ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਥਾ ਤੇ ਮਾਧਵੋ ਮਾਸੋ ਵਲ੍ਲਭੋ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨੇਨ ਮੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਫਲਦਃ ਪਾਪਹਾ ਭਵ
ਜਿਵੇਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੋ।
ਏਵਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਤਃ । ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਤੇ ਬੋਲ ਚੰਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਮੂਲਮਂਤ੍ਰਮਿਮਂ ਪਠਨ੍ । ੴਨਮੋਨਾਰਾਯਣਾਯਮੂਲਮਂਤ੍ਰ ਉਦਾਹृਤਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੇ: 'ਓਂ ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣਾਯ'—ਇਹੀ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਸ੍ਤੁ ਵਿਧਿਵਦਾਚਾਂਤਃ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੁਵਿ । ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਚਮਨ ਕਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ ਹੱਥ ਵੱਡਾ ਤੇ ਚੌਕੋਣ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯਾਵਾਹਯੇਦ੍ਗਂਗਾਂ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਮਾਨਵਃ । ਵਿष੍ਣੁਪਾਦਪ੍ਰਸੂਤਾਸਿ ਵੈष੍ਣਵੀ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਤਾ
ਇਹ ਥਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸੱਦੇ: 'ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਹੈਂ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ।'
ਤ੍ਰਾਹਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵੇਨਸਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਾਜਨ੍ਮਮਰਣਾਂਤਿਕਾਤ੍ । ਤਿਸ੍ਰਃਕੋਟ੍ਯੋਰ੍ਦ੍ਧਕੋਟੀ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਯੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
'ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੌਤ ਤੱਕ; ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਤੀਰਥ ਜਲ ਹਨ,' ਵਾਯੂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਦਿਵਿ ਭੁਵ੍ਯਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤਾਨਿ ਤੇ ਸਂਤਿ ਜਾਹ੍ਨਵਿ । ਨਂਦਿਨੀਤ੍ਯੇਵ ਤੇ ਨਾਮ ਵੇਦੇषੁ ਨਲਿਨੀਤਿ ਚ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਲੋਕੇ, ਹੇ ਜਾਹਨਵੀ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਜਲ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਂ ਨੰਦਿਨੀ ਤੇ ਨਲਿਨੀ ਵੀ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਚ ਵਿਹਗਾ ਵਿਸ਼੍ਵਗਾਥਾ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਾ । ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀ ਮਹਾਦੇਵੀ ਤਥਾ ਲੋਕਪ੍ਰਸਾਦਿਨੀ
ਦਕ੍ਸ਼ਾ, ਪૃਥਵੀ, ਵਿਹਗਾ, ਵਿਸ਼ਵਗਾਥਾ, ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਆ, ਵਿਦਿਆਧਰੀ, ਮਹਾਦੇਵੀ ਅਤੇ ਲੋਕਪ੍ਰਸਾਦਿਨੀ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੇਮਂਕਰੀ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਚ ਸ਼ਾਂਤਾ ਸ਼ਾਂਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਏਤਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਨਾਮਾਨਿ ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਕ੍ਸ਼ੇਮੰਕਰੀ, ਜਾਹਨਵੀ, ਸ਼ਾਂਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਿ ਪ੍ਰਦਾਇਨੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵੇਲੇ ਉਚਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭਵੇਤ੍ਸਂਨਿਹਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਗਂਗਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਮਿਨੀ । ਸਪ੍ਤਵਾਰਾਭਿ ਜਪ੍ਤੇਨ ਕਰਸਂਪੁਟਯੋਜਿਤੇ
ਉਥੇ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਲਂ ਭੂਪਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਾ ਪਂਚ ਸਪ੍ਤ ਵਾ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮृਦਾ ਤਦ੍ਵਦਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਤੁ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚਾਰ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਜਲ ਪਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਂਤੇ ਰਥਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਸੁਂਧਰੇ । ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਂਦੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਮਿੱਟੀ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈੰਨੋਂ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਧृਤਾਸਿ ਵਰਾਹੇਣ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸ਼ਤਬਾਹੁਨਾ । ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵਾਰਣਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੌਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਉਠਾਇਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੁਚਰੀ।
ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਚਮ੍ਯ ਤੁ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਉਤ੍ਥਾਯ ਵਾਸਸੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਪਰਿਧਾਪਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਠ ਕੇ ਸਾਫ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਲਏ ਜਾਣ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਰ੍ਪ੍ਪਣਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯਨਾਯ ਵੈ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤਰ੍ਪ੍ਪਯੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਦੇਵਾਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਤਥਾ ਨਾਗਾਨ੍ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸੋਸੁਰਾਨ੍ । ਕ੍ਰੂਰਾਨ੍ਸਰ੍ਪਾਨ੍ਸੁਪਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰੂਨ੍ਵੈ ਜਂਤੁਕਾਨ੍ਖਗਾਨ੍
ਦੇਵਤੇ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਅਸੁਰ, ਕ੍ਰੂਰ ਸੱਪ, ਸੁਪਰਨ, ਰੁੱਖ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਞ੍ਜਲਧਰਾਂਸ੍ਤਥੈਵਾਕਾਸ਼ਗਾਮਿਨਃ । ਨਿਰਾਧਾਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਜੀਵਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਰਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਵਿਦਿਆਧਰ, ਜਲਧਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਤੇषਾਮਾਪ੍ਯਾਯਨਾਰ੍ਥਾਯ ਦੀਯਤੇ ਸਲਿਲਂ ਮਯਾ । ਕृਤੋਪਵੀਤੀ ਦੇਵੇषੁ ਨਿਵੀਤੀ ਚ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਪਵੀਤ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨਿਵੀਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪ੍ਪਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਨृषੀਂਸ੍ਤਥਾ । ਸਨਕਃ ਸਨਂਦਨਸ਼੍ਚੈਵ ਤृਤੀਯਸ਼੍ਚ ਸਨਾਤਨਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਨਕ, ਸਨੰਦਨ ਤੇ ਤੀਜਾ ਸਨਾਤਨ।