ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਧਾਮ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਚ ਯਤ੍ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤੇ ਵਿष੍ਣੌ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤੁ
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ—ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਂਤੇ ਗਂਧਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਸੂਰਯਸ੍ਤਤ੍ਪਦਂ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਮਯਤ੍ਵਯਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਹ ਅਵਸਥਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਜੋ ਸੁਗੰਧ, ਛੂਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ—ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਸਾਰਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਨ੍ਨਰਃ । ਸ਼ਾਰੀਰੈਰ੍ਮਾਨਸੈਰ੍ਵਾਗ੍ਜੈਃ ਕृਤੈਃ ਪਾਪੈਃ ਸ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਾਪਗ੍ਰਹਾਦਿਭ੍ਯੋ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪੇ ਕृਤਂ ਜਪ੍ਯਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਾਘਮਰ੍ਦਨਮ੍
ਪਾਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁਸ਼ਟ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪਰਮ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮਘੌਘਾਨਾਂ ਪਠਿਤਵ੍ਯਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮੈਃ । ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਵਰੈਰ੍ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਪਾਤਕਮ੍
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਵਜੋਂ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਤੋਤ੍ਰ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਂਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਤਾਨਿ ਵੈ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਯੇ । ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਮੈਹਿਕਂ ਚ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਕਰਮ ਸਫਲਤਾ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਜਨਮ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤਵਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਸ੍ਯ ਸਦ੍ਯ ਏਵ ਵਿਲੀਯਤੇ । ਪਾਪਦ੍ਰੁਮਕੁਠਾਰੋऽਯਂ ਪਾਪੇਂਧਨਦਵਾਨਲਃ
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਕੁਹਾੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਹੈ।
ਪਾਪਰਾਸ਼ਿਤਮਃ ਸ੍ਤੋਮ ਭਾਨੁਰੇष ਸ੍ਤਵੋ ਨृਪ । ਮਯਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਤਥਾ ਲੋਕਾਨੁਕਂਪਯਾ
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਤਵੋ ਯੋऽਯਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਿਤੁਰਾਦਰਾਤ੍ । ਇਤਿਹਾਸਮਿਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨਰਾਧਿਪ
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਜ ਰੱਖਿਆ ਹੈ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ,
ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪੁਣ੍ਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਃ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇਸ੍ਤੁ ਮਹਾਰਾਜ ਗਂਗਾਯਾਮਥ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਪ ਹਰਿ ਵੀ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਤੇਨੂੰ ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਹੁਣ ਜਲਦੀ—
ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਯਾਮਿ ਸਮਾਯਾਤੋ ਮਾਸੋऽਯਂ ਮਾਧਵੋ ਮਹਾਨ੍
ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਹਾਨ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਯਾਤੁਂ ਤਮੁਦ੍ਯਤਂ ਨਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਂ ਰਾਜਾ ਤਤੋ ਮੁਦਾ । ਵਿਧਿਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਕ੍ਰਿਯੋਚਿਤਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁਨੀ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਓਹਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਢੰਗ ਬਾਰੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ।
ਅਂਬਰੀष ਉਵਾਚ- ਮੁਨੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕੋ ਵਿਧਿਃ ਕਿਂ ਤਪੋऽਧਿਕਮ੍ । ਕਿਂ ਚ ਦਾਨਂ ਕਥਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਥਂ ਕੇਸ਼ਵਪੂਜਨਮ੍
ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—ਮੁਨੀ ਜੀ, ਇਸ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਹੜਾ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ?
ਕृਪਯਾ ਵਦ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਃ । ਵਿਸ਼ੇषਤੋऽਪਿ ਪੂਜਾਯਾ ਵਿਧਿਂ ਤੀਰ੍ਥਪਦੇ ਵਦ
ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਵਿੱਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤੀਰਥ ਅਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਮੇषਸਂਕ੍ਰਮਣੇ ਭਾਨੋਰ੍ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਸਤ੍ਤਮ । ਮਹਾਨਦ੍ਯਾਂ ਨਦੀਤੀਰੇ ਨਦੇ ਸਰਸਿ ਨਿਰ੍ਝਰੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮਿੱਥੁਨ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਾਜਨ, ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਨਦੀ, ਝੀਲ ਜਾਂ ਚਸ਼ਮੇ ਉੱਤੇ—
ਦੇਵਖਾਤੇऽਥਵਾ ਸ੍ਨਾਯਾਦ੍ਯਥਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਜਲਾਸ਼ਯੇ । ਦੀਰ੍ਘਿਕਾ ਕੂਪ ਵਾਪੀषੁ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਾ ਹਰਿਂ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਪਾਣੀ ਮਿਲੇ, ਡਿੱਗੀ, ਕੂਏ ਜਾਂ ਬਾਵੜੀ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਧੁਮਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ । ਪਂਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਵਾ ਵੀਰ ਮੇषਸਂਕ੍ਰਮਣੇऽਪਿ ਵਾ
ਮਾਧੁ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਧੀ ਏਕਾਦਸੀ ਜਾਂ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨਨਿਯਮਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮਨੁਜ੍ਞਯਾ । ਮਧੁਸੂਦਨਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੁਸ੍ਨਾਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖਂ ਸਕਲਂ ਮਾਸਂ ਮੇषਸਂਕ੍ਰਮਣੇ ਰਵੇਃ । ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਨਿਯਮਃ ਸ੍ਨਾਸ੍ਯੇ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਮੈਂ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਸਵੇਰੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਵਾਂਗਾ; ਮਧੁਸੂਦਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਮਧੁਹਂਤੁਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍ । ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨਮਸ੍ਤੁ ਮੇ ਪੁਣ੍ਯਂਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨਮਨ੍ਵਹਮ੍
ਮਧੁ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਪੁੰਨਿਆ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਹੋਵੇ।
ਮਾਧਵੇ ਮੇषਗੇ ਭਾਨੌ ਮੁਰਾਰੇ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨੇਨ ਮੇ ਨਾਥ ਯਥੋਕ੍ਤਫਲਦੋ ਭਵ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਉਹੀ ਫਲ ਦੇਵੋ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਥਾ ਤੇ ਮਾਧਵੋ ਮਾਸੋ ਵਲ੍ਲਭੋ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨੇਨ ਮੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਫਲਦਃ ਪਾਪਹਾ ਭਵ
ਜਿਵੇਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੋ।
ਏਵਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਤਃ । ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਤੇ ਬੋਲ ਚੰਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਮੂਲਮਂਤ੍ਰਮਿਮਂ ਪਠਨ੍ । ੴਨਮੋਨਾਰਾਯਣਾਯਮੂਲਮਂਤ੍ਰ ਉਦਾਹृਤਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੇ: 'ਓਂ ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣਾਯ'—ਇਹੀ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਸ੍ਤੁ ਵਿਧਿਵਦਾਚਾਂਤਃ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੁਵਿ । ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਚਮਨ ਕਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ ਹੱਥ ਵੱਡਾ ਤੇ ਚੌਕੋਣ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯਾਵਾਹਯੇਦ੍ਗਂਗਾਂ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਮਾਨਵਃ । ਵਿष੍ਣੁਪਾਦਪ੍ਰਸੂਤਾਸਿ ਵੈष੍ਣਵੀ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਤਾ
ਇਹ ਥਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸੱਦੇ: 'ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਹੈਂ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ।'
ਤ੍ਰਾਹਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵੇਨਸਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਾਜਨ੍ਮਮਰਣਾਂਤਿਕਾਤ੍ । ਤਿਸ੍ਰਃਕੋਟ੍ਯੋਰ੍ਦ੍ਧਕੋਟੀ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਯੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
'ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੌਤ ਤੱਕ; ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਤੀਰਥ ਜਲ ਹਨ,' ਵਾਯੂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਦਿਵਿ ਭੁਵ੍ਯਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤਾਨਿ ਤੇ ਸਂਤਿ ਜਾਹ੍ਨਵਿ । ਨਂਦਿਨੀਤ੍ਯੇਵ ਤੇ ਨਾਮ ਵੇਦੇषੁ ਨਲਿਨੀਤਿ ਚ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਲੋਕੇ, ਹੇ ਜਾਹਨਵੀ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਜਲ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਂ ਨੰਦਿਨੀ ਤੇ ਨਲਿਨੀ ਵੀ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਚ ਵਿਹਗਾ ਵਿਸ਼੍ਵਗਾਥਾ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਾ । ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀ ਮਹਾਦੇਵੀ ਤਥਾ ਲੋਕਪ੍ਰਸਾਦਿਨੀ
ਦਕ੍ਸ਼ਾ, ਪૃਥਵੀ, ਵਿਹਗਾ, ਵਿਸ਼ਵਗਾਥਾ, ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਆ, ਵਿਦਿਆਧਰੀ, ਮਹਾਦੇਵੀ ਅਤੇ ਲੋਕਪ੍ਰਸਾਦਿਨੀ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੇਮਂਕਰੀ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਚ ਸ਼ਾਂਤਾ ਸ਼ਾਂਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਏਤਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਨਾਮਾਨਿ ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਕ੍ਸ਼ੇਮੰਕਰੀ, ਜਾਹਨਵੀ, ਸ਼ਾਂਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਿ ਪ੍ਰਦਾਇਨੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵੇਲੇ ਉਚਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।