ਯੁष੍ਮਾਕਮਪਿ ਆਹਾਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ । ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ - ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਹਾਰਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਖਾਣਾ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਡਾ ਖਾਣਾ ਸੁਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਨਫਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਂਦਸੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਭੂਯੋਭੂਯਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषੇਣ ਯੋषਿਦਂਗਮਲੇਨ ਚ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਖਾਣਾ ਕਫ, ਮੂਤ, ਪਖਾਣ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗੰਦਗੀ ਹੈ।
ਗृਹਾਣਿਤ੍ਯਕ੍ਤਸ਼ੌਚਾਨਿ ਤਾਨਿ ਭੁਂਜਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਦਗ੍ਧਾਨਿ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਾਨਿ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਾਯਸ੍ਕਰਾਣਿ ਚ
ਉਹ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡੀ ਗਈ ਗੰਦਗੀ ਤੇ ਉਥੇ ਖਾਧਾ ਗਿਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਵਖਰੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਵਖਰੇ ਹੋਏ ਦੀਆਂ ਬਚਤਾਂ ਹਨ।
ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਨਿ ਮਲੇਨਾਪਿ ਪ੍ਰੇਤਾ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਭੁਂਜਤੇ । ਮਾਧਵਂ ਯਤ੍ਰ ਨਾਰ੍ਚਂਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਾਨਿ ਗृਹਾਣਿ ਚ
ਪ੍ਰੇਤ ਉਥੇ ਗੰਦੀ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਮਲ ਵੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਘਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਦਯਾ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਵਿਹੀਨਾਨਿ ਪ੍ਰੇਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਭੁਂਜਤੇ । ਯਤ੍ਰਾਭਦ੍ਰਾ ਗृਹੇ ਵਾਚਃ ਸ਼ੌਚਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਤੇ ਧੀਰਜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਭੂਤ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੁਰੇ ਬੋਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਲਹੋ ਯਤ੍ਰ ਸਤਤਂ ਪ੍ਰੇਤਾਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਭੁਂਜਤੇ । ਨ ਯਤ੍ਰ ਜਾਮਯੋ ਗੇਹੇ ਪੂਜ੍ਯਂਤੇ ਨ ਵਰਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝਗੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਭੂਤ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧੂਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ।
ਯਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਜਨਸਂਸਰ੍ਗਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍ । ਨ ਯਤ੍ਰ ਹਰਿਸੇਵਾ ਵਾ ਨ ਕਥਾ ਯਤ੍ਰ ਵੈष੍ਣਵੀ
ਜਿੱਥੇ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਭੂਤ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀਆਂ।
ਨ ਯਤ੍ਰ ਵੈष੍ਣਵੀ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਪ੍ਰੇਤਾ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਭੁਂਜਤੇ । ਯੇषਾਮੇਵਂ ਗृਹੇ ਪ੍ਰੀਤਾ ਭੁਂਜਤੇ ਤੇऽਪਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਥੇ ਭੂਤ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਭੂਤ ਵੀ ਜਲਦੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰੇਤਾ ਭਵਂਤਿ ਪਾਪੇਨ ਨਿਜਵਂਸ਼ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਃ । ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਜਾਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਦਤੋ ਭੋਜਨਂ ਨਿਜਮ੍
ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਭੂਤ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਖਾਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਦ ਉਹ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਤਰਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ । ਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਃ ਪ੍ਰੇਤਭਾਵੇਨ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਦृਢਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਪਾਪੀ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਭੂਤ ਹੋਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਤੰਗ ਆ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਨ ਜਾਯਤੇ ਪ੍ਰੇਤੋ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਤੋ ਯਥਾ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ- ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਵ੍ਰਤੈਰਚ੍ਯੁਤਕੀਰ੍ਤਨੈਃ
ਕਿਵੇਂ ਕੋਈ ਭੂਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ, ਤੇ ਭੂਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ? ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਤਾਂ ਤੇ ਅਚੁਤ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ।
ਦੇਵਤਾਤਿਥਿਪੂਜਾਭਿਰ੍ਗੁਰੁਪੂਜਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ । ਆਚਾਰੈਃ ਸਾਧੁਚਰਿਤੈਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤ੍ਯੁਦਿਤੈਰ੍ਦਿਨੈਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ; ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਚਰਨ, ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਨ ਚਲਾਉਣ ਨਾਲ।
ਏਵਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕ੍ਰਿਯਾਦਾਨੈਰ੍ਯਥਾਵਿਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤੈਃ । ਦਯਾਦਾਨਦਮਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਸ਼ੀਲਸ਼ਿष੍ਟਾਭਿਵਾਦਨੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਰੀਤ ਤੇ ਦਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ ਹੈ; ਦਇਆ, ਦਾਨ, ਸੰਜਮ, ਧੀਰਜ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਨਾਲ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਦਿਭਿਰ੍ਧਰ੍ਮੈਃ ਪ੍ਰੇਤਾ ਨ ਸ੍ਯੁਃ ਕੁਲੇऽਪਿ ਵੈ । ਗੋਵਿਪ੍ਰਤੀਰ੍ਥਾਮਰਪਰ੍ਵਤਾਗ੍ਰ੍ਯ ਨਦੀਨਦਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਤਰੂਨਨੇਕਸ਼ਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਧਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਭੂਤ ਕਦੇ ਵੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ; ਗਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੀਰਥ, ਦੇਵਤਾ, ਪਹਾੜ, ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਤੇ ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ।
ਯੋ ਵਂਦਤੇ ਬਂਧੁਜਨੇ ਵਿਨੀਤਃ ਪ੍ਰੇਤੋ ਨ ਲੋਕੇ ਭਵਤੀਹ ਨੂਨਮ੍ । ਕ੍ਰਮਾਦਰ੍ਚ੍ਚਯਤੇ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ੇषਾਦਪਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭੂਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ; ਤੇ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ।
ਗਂਗਾਦਿਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਮਨਂਤਕਮ੍ । ਨਾਹਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਭੁਃ
ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਅੰਤਹੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਤੋ ਭਵੇਤ੍ । ਊਰ੍ਜਮੂਰ੍ਜਸ੍ਵਲਂ ਮਾਸਮਥ ਦਾਮੋਦਰਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਹੀ ਭੂਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਹੀਨਾ, ਜੋ ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤਪਸਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਮਾਸਂ ਤਪੋ ਮਾਧਵਵਲ੍ਲਭਮ੍ । ਵੈਸ਼ਾਖਂ ਮਾਧਵਂ ਮਾਸਂ ਮਧੁਸੂਦਨਦੈਵਤਮ੍
ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹੀਨਾ, ਜੋ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨਾ, ਮਾਧਵ ਦਾ ਮਹੀਨਾ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮਂ ਸਰ੍ਵਮਾਸਾਨਾਂ ਯਮੇਕਂ ਮੁਨਯੋ ਵਿਦੁਃ । ਯੇਨੈਵ ਸਾਧਨੇਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਹਿ ਸਾਧਿਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਕਰਤਵਾਂ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਮਤਾਭ੍ਯੇਤਿ ਸਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਰਿਣੀ । ਤਸ੍ਯਾ ਵਾਸੋ ਯਤੋ ਮਾਸੋ ਮਾਧਵੋऽਸੌ ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਮਹੀਨੇ ਮਾਧਵ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਮਾਧਵਸਮੋ ਦੇਵੋ ਯਥਾ ਦੇਵੇषੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਤਥਾ ਮਾਸੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਨ ਮਾਸੋ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮਾਧਵ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਹੀਨਾ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਯ ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਪਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਿਤਃ ਕਿਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਭੂਤ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—even ਵਿਧੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਸਤਾਂ ਸਂਭਾषਣਾਦੇਵ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਨਿषੇਵਣਾਤ੍ । ਨਾਰਾਯਣੇਤਿ ਪਠਨਾਤ੍ਤਨ੍ਨਾਮਸ਼੍ਰਵਣਾਦਪਿ
ਸੱਜਣਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ, 'ਨਾਰਾਇਣ' ਨਾਮ ਜਪ ਕੇ ਜਾਂ ਉਹ ਨਾਮ ਸੁਣ ਕੇ—
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਜਨੋ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ । ਯਤਿष੍ਯੇ ਤਦਹਂ ਪ੍ਰੇਤਾ ਭਵਤਾਮਪਿ ਮੁਕ੍ਤਯੇ
ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ, ਪ੍ਰੇਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪਰੋਪਕਾਰਜਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਤੋ ਨ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਖੈਰਪਿ । ਪ੍ਰੇਤਾ ਯਾਮਿ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਰੇਵਾਵਾਰਿਣਿ ਮਾਧਵੇ
ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਪ੍ਰੇਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰੇਵਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮਾਸਿ ਮੇषਸ੍ਥਿਤੇ ਭਾਨਾਵੇਤੈਰਨੁਗਤੋ ਨਰੈਃ । ਪਂਚੈਵ ਤੇ ਪੁਨਰ੍ਮੋਹਾਜ੍ਜਾਤਪਾਤਕਸਂਚਯਾਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਇਹਨਾਂ ਪੰਜ ਜਣਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੰਜ, ਮੁੜ ਮੋਹ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਾਪ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਤੁਮਾਯਾਂਤਿ ਵਚਸਾ ਮਮੈਵ ਕਰੁਣਾਵਤਃ
ਉਹ ਮੇਰੀ ਦਇਆ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਦ੍ਭਵਂਤਸ੍ਤੁ ਨਿਦੇਸ਼ਤੋ ਮੇ ਤਿष੍ਠਂਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਨੇ ਵਿਸ਼ੋਕਾਃ । ਸ਼੍ਰੀਨਰ੍ਮਦਾਵਾਰਿਣਿ ਯਾਵਦੇਵ ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਜਸ੍ਨਾਨਵਿਧਿਂ ਵਿਹਾਯ
ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਰਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਰਹੋ, ਜਦ ਤਕ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾ ਲੈਂਦੇ।
ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਪੁਰੁषਾਨਪਿ ਨਾਮ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਸ਼ਸ੍ਵਰੂਪਾਨਿਹ ਨਰ੍ਮਦਾ ਕੇ । ਵਿਧਾਨਤੋ ਮਾਧਵਮਾਸਿ ਦੀਨਾਨ੍ਨਿਮਜ੍ਜਯਾਮੀਤਿ ਦਯਾ ਨਿਬਦ੍ਧਃ
ਉਥੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਦਇਆ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਤਲੇ ਬਣਾਵਾਂਗਾ ਤੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਕਹਿ ਕੇ—'ਇਹ ਮੁਕਤ ਹੋਣ।'
ਏਵਂ ਦਿਨਤ੍ਰਯੇਣੈਵ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਵਃ ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਿਤਃ । ਨ ਦਰ੍ਭਬਟੁਕਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣੈਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰੇਤ ਯੋਨੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ—ਸਿਰਫ ਕੁਸ਼ ਦੇ ਪਤਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।