ਕਿਂ ਵਾ ਕੇਨ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਚ ਵੈਕृਤਿਃ । ਕਥਮੇਵਂ ਵਿਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਃਖਿਨੋऽਤੀਵ ਭੀषਣਾਃ
'ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਜਾਂ ਕਰਤੂਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਰੂਪ ਮਿਲਿਆ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੰਨੇ ਦੁਖੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਕਿਉਂ ਹੋ?'
ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ - ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਰ੍ਦਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਾਨਾਦੁਃਖਚਯਾਕੁਲਾਃ । ਕृਤਬੁਦ੍ਧੇ ਹृਦਿ ਕ੍ਰੂਰਾ ਨष੍ਟਸਂਜ੍ਞਾ ਵਿਚੇਤਸਃ
ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਇਰਾਦਾ, ਹੋਸ਼ ਖੋ ਬੈਠੇ ਤੇ ਭਟਕਦੇ ਹਾਂ।'
ਨ ਜਾਨੀਮੋ ਦਿਸ਼ਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਮੂਢਾ ਮਾਨਵਘਾਤਿਨਃ । ਤਦੇਤਦ੍ਦੁਃਖਮਾਖ੍ਯਾਤਮੇਤਦੇਵਾਸੁਖਂ ਪੁਨਃ
'ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਭਟਕਦੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਾਂ; ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਦੁੱਖ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਬੇਚੈਨੀ ਹੈ।'
ਪ੍ਰਭਾਤਮਿਵ ਸਂਭਾਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰੋਦਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣੇਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਰ੍ਭਾषਿਤਂ ਤਵ ਕੋਮਲਮ੍
'ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਸਵੇਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਮਿੱਠੇ 'ਨਾਰਾਇਣ' ਨਾਮ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਡਾ ਮਨ ਚਾਨਣ ਹੋ ਗਿਆ।'
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵਂ ਗਤਾ ਵਯਮ੍ । ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨੈਵ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਨਾਮਸ਼੍ਰਵਣਤੋ ਹਰੇਃ
'ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਵਨਾ ਪਾ ਲਈ; ਤੇਰੇ ਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ।'
ਭਵਾਂਤਰਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦਯਾਲਵਃ । ਵਿਨਾਸ਼ਯਤ੍ਯਪਯਸ਼ੋ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਵਿਸ਼ਦਯਤ੍ਯਪਿ
'ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਜਨਮ ਪਾ ਲਿਆ, ਤੇ ਦਇਆ ਮਿਲ ਗਈ; ਅਸੁਭ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦਇਆ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।'
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪਯਤਿ ਪ੍ਰਾਯੋ ਨृਣਾਂ ਵੈष੍ਣਵਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਅਹਂ ਪਰ੍ਯੁषਿਤੋ ਨਾਮ ਸੂਚਕੋऽਯਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਕਃ
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ 'ਪਰਯੁਸ਼ਿਤ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਦੂਜਾ ਸੰਕੇਤਕ ਹੈ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਗੋ ਰੋਧਕਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਃ ਪਂਚਮੋਯਂ ਚ ਲੇਖਕਃ । षष੍ਠੋਯਮਿਤਿ ਵਾਗ੍ਦੁष੍ਟਃ ਸਪ੍ਤਮੋਯਂ ਵਿਦੈਵਤਃ
ਇੱਕ ਹੋਰ 'ਸ਼ੀਘਰਗ' ਹੈ, ਜੋ ਰੋਕਦਾ ਹੈ; ਪੰਜਵਾਂ 'ਲੇਖਕ' ਹੈ, ਜੋ ਲਿਖਦਾ ਹੈ; ਛੇਵਾਂ 'ਵਾਗਦੁਸ਼ਟ' ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਮਾੜੀ ਹੈ; ਸੱਤਵਾਂ 'ਵਿਦੈਵਤ' ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂਯਾਜਨਕਸ਼੍ਚਾਯਮष੍ਟਮਃ ਕष੍ਟਦਾਯਕਃ । ਮੁਨਿਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਂ ਕਰ੍ਮਜਾਤਾਨਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਭਵਤਾਂ ਕੁਤਃ
ਅਠਵਾਂ 'ਨਿਤਯੰ ਯਾਜਨਕ' ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਮ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ 'ਕਸ਼ਟਦਾਇਕ' ਹੈ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੁਨੀਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰੇਤ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਨਾਂ ਕਿਉਂ ਪਾਏ?
ਕਿਂ ਤਤ੍ਕਾਰਣਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯੇਨ ਯੂਯਂ ਸਨਾਮਕਾਃ । ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ - ਮਯਾ ਸ੍ਵਾਦੁ ਸਦਾ ਭੁਕ੍ਤਂ ਦਤ੍ਤਂ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜੇ
ਇਹ ਨਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਣ ਤੇ ਪਏ? ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਆਦ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਖਾਦਾ ਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਾਸੀ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਆਜ੍ਯੇ ਸਤਿ ਨਿਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਤੇਨ ਪਰ੍ਯ੍ਯੁषਿਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍ । ਮਿਥ੍ਯਾਮਿਥ੍ਯਾਪਰਚ੍ਛਿਦ੍ਰ ਮਰ੍ਮ੍ਮਾਨ੍ਵੇषੀ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ
ਘੀ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ 'ਪਰਯੁਸ਼ਿਤ' ਹੋਇਆ। ਮੇਰੀ ਆਦਤ ਸੀ, ਸੱਚ ਜਾਂ ਝੂਠ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜ ਲੱਭਣਾ।
ਸੂਚਯਾਮਾਸ ਤੇਨਾਸੌ ਸੂਚਕੋऽਸ਼ੁਚਿਰਾਤੁਰਃ । ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਯਾਚਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤੇਨ ਵੈ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ 'ਸੂਚਕ' ਬਣ ਗਿਆ, ਗੰਦਾ ਤੇ ਪੀੜਤ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਪੁੱਛਦਾ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਏਤਤ੍ਕਾਰਣਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਗृਹੋਪਰਿ ਸਦਾ ਸ੍ਵਾਦੁਭੁਕ੍ਤਮੇਤੇਨ ਪਾਪਿਨਾ
ਇਸ ਕਾਰਣ, ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਸ਼ੀਘਰਗ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘਰ ਉੱਤੇ ਸੁਆਦ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ਏਕਾਕਿਨਾ ਕੁਮਨਸਾ ਤੇਨਾਸੌ ਰੋਧਕਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਮੌਨੇਨਾਪਿ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਾਦੇਨ ਲਿਖਤੇ ਮਹੀਮ੍
ਇੱਕਲਾ ਤੇ ਮਾੜੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਉਹ 'ਰੋਧਕ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਉਹ ਪੈਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮਪਿ ਪਾਪਿष੍ਠੋ ਲੇਖਕੋ ਲੋਕਸਂਗਤਃ । ਗੁਣਿਨੋਯਂ ਗੁਣਾਨ੍ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਨਿਰ੍ਗੁਣੇ ਚ ਗੁਣਜ੍ਞਤਾਮ੍
ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ 'ਲੇਖਕ' ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਗੁਣੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗੁਣ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਅਸਂਜ੍ਞੇ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗੀ ਚ ਵਾਗ੍ਦੁष੍ਟੋਸੌ ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਨਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਭਾਵਾਦਨਿਸ਼ਂ ਪਿਤृਦੈਵਤ ਮਾਨਵਾਨ੍
ਜਾਣ-ਯੋਗ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ 'ਵਾਗਦੁਸ਼ਟ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਸਤਿਕ ਸੋਚ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਦੇ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨ ਮਨ੍ਯਤੇ ਚ ਸਤ੍ਕਰ੍ਮ ਪਾਪਸ੍ਤੇਨ ਵਿਦੈਵਤਃ । ਸਦਾ ਯਾਚਨਕੋ ਮਿਥ੍ਯਾ ਮਿਥ੍ਯਾਦੌਰ੍ਗਤ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਕਃ
ਉਹ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ 'ਵਿਦੈਵਤ' ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਝੂਠੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਭੂਤੋਦ੍ਵੇਜਕੋ ਲੁਬ੍ਧਸ੍ਤੇਨ ਯਾਚਨਕਸ੍ਤ੍ਵਯਮ੍ । ਏਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਕृਤੈਃ ਪਾਪੈਰ੍ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਰਕਯਾਤਨਾਮ੍
ਉਹ ਸਭਾ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲਾਲਚੀ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ 'ਯਾਜਨਕ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਭੁਗਤ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਤਾਸ੍ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਦ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਾਃ ਸ੍ਮ ਸੁਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਮਾਤ੍ਮਵृਤ੍ਤਾਂਤਸਂਭਵਮ੍
ਇਹ ਪ੍ਰੇਤ, ਅੱਜ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਦੁਬਾਰਾ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਡੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਚ ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਪृਚ੍ਛਾਨ੍ਯਤ੍ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ- ਯੇ ਜੀਵਾ ਭੁਵਿ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸਰ੍ਵਆਹਾਰਮੂਲਕਾਃ
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਤੇ ਹੋਰ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿਆਂ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣਿਆਂ 'ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯੁष੍ਮਾਕਮਪਿ ਆਹਾਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ । ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ - ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਹਾਰਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਖਾਣਾ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਡਾ ਖਾਣਾ ਸੁਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਨਫਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਂਦਸੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਭੂਯੋਭੂਯਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषੇਣ ਯੋषਿਦਂਗਮਲੇਨ ਚ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਖਾਣਾ ਕਫ, ਮੂਤ, ਪਖਾਣ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗੰਦਗੀ ਹੈ।
ਗृਹਾਣਿਤ੍ਯਕ੍ਤਸ਼ੌਚਾਨਿ ਤਾਨਿ ਭੁਂਜਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਦਗ੍ਧਾਨਿ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਾਨਿ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਾਯਸ੍ਕਰਾਣਿ ਚ
ਉਹ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡੀ ਗਈ ਗੰਦਗੀ ਤੇ ਉਥੇ ਖਾਧਾ ਗਿਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਵਖਰੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਵਖਰੇ ਹੋਏ ਦੀਆਂ ਬਚਤਾਂ ਹਨ।
ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਨਿ ਮਲੇਨਾਪਿ ਪ੍ਰੇਤਾ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਭੁਂਜਤੇ । ਮਾਧਵਂ ਯਤ੍ਰ ਨਾਰ੍ਚਂਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਾਨਿ ਗृਹਾਣਿ ਚ
ਪ੍ਰੇਤ ਉਥੇ ਗੰਦੀ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਮਲ ਵੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਘਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਦਯਾ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਵਿਹੀਨਾਨਿ ਪ੍ਰੇਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਭੁਂਜਤੇ । ਯਤ੍ਰਾਭਦ੍ਰਾ ਗृਹੇ ਵਾਚਃ ਸ਼ੌਚਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਤੇ ਧੀਰਜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਭੂਤ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੁਰੇ ਬੋਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਲਹੋ ਯਤ੍ਰ ਸਤਤਂ ਪ੍ਰੇਤਾਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਭੁਂਜਤੇ । ਨ ਯਤ੍ਰ ਜਾਮਯੋ ਗੇਹੇ ਪੂਜ੍ਯਂਤੇ ਨ ਵਰਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝਗੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਭੂਤ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧੂਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ।
ਯਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਜਨਸਂਸਰ੍ਗਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍ । ਨ ਯਤ੍ਰ ਹਰਿਸੇਵਾ ਵਾ ਨ ਕਥਾ ਯਤ੍ਰ ਵੈष੍ਣਵੀ
ਜਿੱਥੇ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਭੂਤ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀਆਂ।
ਨ ਯਤ੍ਰ ਵੈष੍ਣਵੀ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਪ੍ਰੇਤਾ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਭੁਂਜਤੇ । ਯੇषਾਮੇਵਂ ਗृਹੇ ਪ੍ਰੀਤਾ ਭੁਂਜਤੇ ਤੇऽਪਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਥੇ ਭੂਤ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਭੂਤ ਵੀ ਜਲਦੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰੇਤਾ ਭਵਂਤਿ ਪਾਪੇਨ ਨਿਜਵਂਸ਼ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਃ । ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਜਾਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਦਤੋ ਭੋਜਨਂ ਨਿਜਮ੍
ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਭੂਤ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਖਾਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਦ ਉਹ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਤਰਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ । ਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਃ ਪ੍ਰੇਤਭਾਵੇਨ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਦृਢਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਪਾਪੀ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਭੂਤ ਹੋਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਤੰਗ ਆ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।